Donderdag, 21 juli '16
Regenopvangzeil hangt al twee dagen, want gisteren zouden we een Tropical wave overkrijgen met tachtig procent kans op regen...de regen bleef uit! Zo is dat als ons zeiltje hangt, hi, hi, hi,... Maar vanmorgen kon het dan toch zijn werking bewijzen en zo wordt de watertank wat aangevuld, eveneens enkele emmers en flexibele manden. Alles heeft een positieve kant!
Op motor varen we een baai terug naar het oosten, nml.: Secret Harbour in Mont Hartman Bay. Gerommel klinkt in de verte en naast ons zien we een dikke donkere squall...de donder wordt luider vergezeld van bliksemschichten. Voor het eerst worden alle toestellen: Tablets, gsm, handmarifoon,... in de oven gestopt. Gaan we die dan bakken?! Neen, dat is om ze te beschermen tegen een blikseminslag, die alle apparatuur aan boord kan verwoesten! Gelukkig staat de oven niet aan, of is ie nog warm, hi, hi, hi,...
Een vaargeul die betond is, leidt ons de baai langs de riffen naar binnen.
Hier Grenada zijn verschillende prachtige diepe, natuurlijke grote baaien die ook voor een goede beschutting zorgen tijdens het passeren van een eventuele orkaan.
Jo & Gregg van SY Serenade staan ons al vanop hun schip toe te zwaaien. Zensation krijgt een mooie plek bij hen in de buurt en ze ankert zich alweer snel in haar nieuwe verblijfplaats.
Het regenzeil wordt snel weer opgehangen, want de buien blijven overkomen. Met het extra water poetsen we onze dame langs binnen en buiten. Ze is alweer zoutvrij.
Het is weer een Spooky-baai qua onderstroom, iedere boot draait een andere kant op. Onze Oostenrijkse buren worden er wat zenuwachtig van en zijn bang dat onze dames elkaar gaan raken...no problem..maar om hen wat geruster te stellen geven we nog extra ketting!
De sociale activiteiten zitten weer op een hoog tempo. Met enkele cruisers hebben we een uitstap naar een bierbrouwerij gepland. Een kleine, stijle wandeling later belanden we allen dorstig in een grote bar met stookvaten en een toog vol tapkranen. Zelfs een Belgische Tripel staat op hun lijst. Enkele schuimende bierpotten verschijnen er en de eerste dorst wordt gelest ;-)
Na enkele vinkjes op de bierlijst keren we terug naar de Marina en nemen deel aan de pizza-& filmavond, kwestie van het niveau 'eten & drinken' op pijl te houden. De film 'Maze Runner' laten we links liggen en verkiezen de leuke gesprekken met elkaar.
maandag 25 juli 2016
vrijdag 22 juli 2016
Grenada, Prickly Bay(Caraïben)
Woensdag, 20 juli '16
Even de benen strekken en naar het Shoppingmall/-center wandelen. Althans dat is de planning, maar we worden verleid om de bus te nemen en slechts de eerste en laatste honderd meters wat benenwerk te verrichten...hi, hi, hi,... Als ze je vrolijk toe toeteren en vragen of ze je een lift kunnen geven voor slechts 2,50EC$(= 0,65€)/pers., is het soms moeilijk om te weigeren in deze temperaturen ;-)
Het is slechts een klein winkelcentrum en we zijn dan ook snel rond en keren met wat lekkers uit de supermarkt weer terug en krijgen al snel weer een bus langszij, die onze kant op rijdt, wat het makkelijk maakt met onze boodschappen.
Om 17u zijn we alweer aan land, want we worden opgepikt door een ander busje, samen met andere cruisers. De organiseerde uitstap is een bezoek aan: een Steelpan band/orkest en hun atelier. Drie andere busjes met cruisers uit de verschillende baaien arriveren met ons en samen mogen we een repetitie bijwonen van de Pan-band. Ze oefenen voor een grote wedstrijd die volgende week plaats vindt en ook voor carnaval, binnen twee weken.
De 'steelpan' komt oorspronkelijk uit Trinidad een waren gemaakt van olievaten. Ondertussen wordt dit instrument op alle Caraïbische eilanden bespeelt en behoort tot hun cultuur. Meer info zie link:
https://en.m.wikipedia.org/wiki/Steelpan
De band telt 250 muzikanten, maar deze zijn deze avond niet allemaal aanwezig. Eerst krijgen we een optreden van de allerjongste groep van de leeftijd van zes tot achttien. Ongelooflijk hoe ze het instrument bespelen. Sommige komen net met hun hoofd boven hun instrument. Hun lichamen bewegen allen ritmisch mee op de pan-klanken.
Ondertussen worden er drankjes, BBQ-kip en een plaatselijk gerecht aangeboden, tegen democratische prijzen en ten voordele van de band.
In het naai-atelier mogen we de kostuums bewonderen en de vele vrijwilligers aan het werk zien.
De volwassenen trakteren ons nog op enkele indrukwekkende nummers. Een unieke beleving en de moeite waard! Iedereen gaf het beste van zichzelf onder de goedkeurende ogen van de volle maan, vergezeld van vele sterren. Fantastische organisatie van de plaatselijke local, Shadman. Nu kunnen we eindelijk, na meer dan een week, een gezicht plakken bij zijn vrolijke stem. Hij biedt dagelijks shoppingbussen, kooklessen, enz...aan op het cruisersnetje en probeert zo iedereen kennis te laten maken met zijn land en elkaar.
Tevreden en met alweer vele nieuwe kennismakingen, keren we allen weer naar onze dobberende bootjes
Even de benen strekken en naar het Shoppingmall/-center wandelen. Althans dat is de planning, maar we worden verleid om de bus te nemen en slechts de eerste en laatste honderd meters wat benenwerk te verrichten...hi, hi, hi,... Als ze je vrolijk toe toeteren en vragen of ze je een lift kunnen geven voor slechts 2,50EC$(= 0,65€)/pers., is het soms moeilijk om te weigeren in deze temperaturen ;-)
Het is slechts een klein winkelcentrum en we zijn dan ook snel rond en keren met wat lekkers uit de supermarkt weer terug en krijgen al snel weer een bus langszij, die onze kant op rijdt, wat het makkelijk maakt met onze boodschappen.
Om 17u zijn we alweer aan land, want we worden opgepikt door een ander busje, samen met andere cruisers. De organiseerde uitstap is een bezoek aan: een Steelpan band/orkest en hun atelier. Drie andere busjes met cruisers uit de verschillende baaien arriveren met ons en samen mogen we een repetitie bijwonen van de Pan-band. Ze oefenen voor een grote wedstrijd die volgende week plaats vindt en ook voor carnaval, binnen twee weken.
De 'steelpan' komt oorspronkelijk uit Trinidad een waren gemaakt van olievaten. Ondertussen wordt dit instrument op alle Caraïbische eilanden bespeelt en behoort tot hun cultuur. Meer info zie link:
https://en.m.wikipedia.org/wiki/Steelpan
De band telt 250 muzikanten, maar deze zijn deze avond niet allemaal aanwezig. Eerst krijgen we een optreden van de allerjongste groep van de leeftijd van zes tot achttien. Ongelooflijk hoe ze het instrument bespelen. Sommige komen net met hun hoofd boven hun instrument. Hun lichamen bewegen allen ritmisch mee op de pan-klanken.
Ondertussen worden er drankjes, BBQ-kip en een plaatselijk gerecht aangeboden, tegen democratische prijzen en ten voordele van de band.
In het naai-atelier mogen we de kostuums bewonderen en de vele vrijwilligers aan het werk zien.
De volwassenen trakteren ons nog op enkele indrukwekkende nummers. Een unieke beleving en de moeite waard! Iedereen gaf het beste van zichzelf onder de goedkeurende ogen van de volle maan, vergezeld van vele sterren. Fantastische organisatie van de plaatselijke local, Shadman. Nu kunnen we eindelijk, na meer dan een week, een gezicht plakken bij zijn vrolijke stem. Hij biedt dagelijks shoppingbussen, kooklessen, enz...aan op het cruisersnetje en probeert zo iedereen kennis te laten maken met zijn land en elkaar.
Tevreden en met alweer vele nieuwe kennismakingen, keren we allen weer naar onze dobberende bootjes
Grenada, Whisper Cove - Prickly Bay(Caraïben)
Dinsdag, 19 juli '16
Tijdens het ontbijt luisteren we dagelijks naar het cruisersnetje. Heel informatief. Zo vernemen we ook dat onze Amerikaanse vrienden van SY Serenade ondertussen op Grenada gearriveerd zijn. Iedereen gebruikt na het net het kanaal 68 om contact met elkaar te maken en dan over te schakelen naar een ander kanaal om wat te keuvelen. Kinderenstemmetjes klinken ook regelmatig door de marifoon, uiterst schattig. En ook wij proberen zo enkele bekende op te roepen of worden zelf opgeroepen.
En zo worden we uitgenodigd om vanavond naar een 'Jam'-sessie (=mix van muzikanten/cruisers die samen het beste van zichzelf geven) te gaan in Secret Harbour, door Serenade. Gregg is muzikant en zal deelnemen aan dit evenement. Dat willen we niet missen. Maar eerst gaan we nog een stukje zeilen.
Op voorzeil varen we enkele baaien verder naar Prickly Bay. Een fijne tocht langs de vele riffen en het ondiepe water, de dieptemeter gaat amper boven de 20m. Op een landtong springt een muntgroene gekleurde vuurtoren ons in het zicht. Het is zeker van Europa gelden dat we nog een vuurtoren zagen! Blijkt dat deze ook geen navigatie-toren is, maar een woonst. Tja, als je graag in een vuurtoren woont en er zijn er geen aanwezig, dan bouw je er toch gewoon eentje ;-)
Prickly Bay is omringt door prachtige villa's en hotels. Het vliegveld is niet ver af en af en toe komen er allerlei soorten vliegtuigen over gevlogen.
Deze stop is gepland, omdat we hier nog enkele boodschappen te doen hebben voor andere cruisersvrienden. Zo gaat dat in het cruiserswereldje, je helpt elkaar. Dus halen we met plezier een pakketje op voor SY Lazuli, dat mee mag varen naar Curacao en vereffenen we een rekening bij de zeilmaker voor SY Twixx, zodat hun zeil klaar is tegen de tijd ze weer keren.
Tegen zonsondergang gaan we op zoek naar de naastgelegen baai van Secret Harbour. Het is slechts een kwartiertje wandelen en m.b.v. Navionics-map vinden we de juiste paden met prachtige woningen en dito tuinen. Mango's en breadfruit hangen overvloedig aan de bomen, achter de afsluiting...jammer.
Er zijn heel wat muzikale cruisers aanwezig, alsook supporters/fans of nieuwsgierige. We maken kennis met nieuwe mensen, praten bij met Jo & Gregg en genieten van het talrijke muzikale talent onder de zeilers. Hier en daar proberen we een toontje mee te zingen vanop onze stoel ;-)
Tijdens het ontbijt luisteren we dagelijks naar het cruisersnetje. Heel informatief. Zo vernemen we ook dat onze Amerikaanse vrienden van SY Serenade ondertussen op Grenada gearriveerd zijn. Iedereen gebruikt na het net het kanaal 68 om contact met elkaar te maken en dan over te schakelen naar een ander kanaal om wat te keuvelen. Kinderenstemmetjes klinken ook regelmatig door de marifoon, uiterst schattig. En ook wij proberen zo enkele bekende op te roepen of worden zelf opgeroepen.
En zo worden we uitgenodigd om vanavond naar een 'Jam'-sessie (=mix van muzikanten/cruisers die samen het beste van zichzelf geven) te gaan in Secret Harbour, door Serenade. Gregg is muzikant en zal deelnemen aan dit evenement. Dat willen we niet missen. Maar eerst gaan we nog een stukje zeilen.
Op voorzeil varen we enkele baaien verder naar Prickly Bay. Een fijne tocht langs de vele riffen en het ondiepe water, de dieptemeter gaat amper boven de 20m. Op een landtong springt een muntgroene gekleurde vuurtoren ons in het zicht. Het is zeker van Europa gelden dat we nog een vuurtoren zagen! Blijkt dat deze ook geen navigatie-toren is, maar een woonst. Tja, als je graag in een vuurtoren woont en er zijn er geen aanwezig, dan bouw je er toch gewoon eentje ;-)
Prickly Bay is omringt door prachtige villa's en hotels. Het vliegveld is niet ver af en af en toe komen er allerlei soorten vliegtuigen over gevlogen.
Deze stop is gepland, omdat we hier nog enkele boodschappen te doen hebben voor andere cruisersvrienden. Zo gaat dat in het cruiserswereldje, je helpt elkaar. Dus halen we met plezier een pakketje op voor SY Lazuli, dat mee mag varen naar Curacao en vereffenen we een rekening bij de zeilmaker voor SY Twixx, zodat hun zeil klaar is tegen de tijd ze weer keren.
Tegen zonsondergang gaan we op zoek naar de naastgelegen baai van Secret Harbour. Het is slechts een kwartiertje wandelen en m.b.v. Navionics-map vinden we de juiste paden met prachtige woningen en dito tuinen. Mango's en breadfruit hangen overvloedig aan de bomen, achter de afsluiting...jammer.
Er zijn heel wat muzikale cruisers aanwezig, alsook supporters/fans of nieuwsgierige. We maken kennis met nieuwe mensen, praten bij met Jo & Gregg en genieten van het talrijke muzikale talent onder de zeilers. Hier en daar proberen we een toontje mee te zingen vanop onze stoel ;-)
woensdag 20 juli 2016
Grenada, Whisper Cove 2(Caraïben)
Maandag, 18 juli '16
Grote wasjes, kleine wasjes...stop ze in de wasmachine...
Dit doen we samen bij 'Meat & Meet', waar we ondertussen kunnen genieten van een verse fruitsap, cappuccino, thee en WiFi.
Met propere was, een verse baguette en wat beleg en ander lekkers uit het slagerij-winkeltje keren we weer naar Zensation.
Het is weer een drukke dag aan boord: boegschroef-paneel monteren, boegschroef-aansluiting in contactkast vernieuwen en contacten weer aansluiten, schroef en schroefas proper maken m.b.v. duikfles, was drogen en opplooien, lakens verversen, poetsen, teak verder behandelen, enz...afgewisseld met de nodige rust en zwemmomentjes.
Als beloning is er spaghetti aan boord met de verse bolognaise saus van de slager ;-)
Grote wasjes, kleine wasjes...stop ze in de wasmachine...
Dit doen we samen bij 'Meat & Meet', waar we ondertussen kunnen genieten van een verse fruitsap, cappuccino, thee en WiFi.
Met propere was, een verse baguette en wat beleg en ander lekkers uit het slagerij-winkeltje keren we weer naar Zensation.
Het is weer een drukke dag aan boord: boegschroef-paneel monteren, boegschroef-aansluiting in contactkast vernieuwen en contacten weer aansluiten, schroef en schroefas proper maken m.b.v. duikfles, was drogen en opplooien, lakens verversen, poetsen, teak verder behandelen, enz...afgewisseld met de nodige rust en zwemmomentjes.
Als beloning is er spaghetti aan boord met de verse bolognaise saus van de slager ;-)
Grenada, Whisper Cove(Caraïben)
Zondag, 17 juli '16
In naam van the Captain: 'Bedankt voor de felicitaties via mail, Whatsapp, sms en kaart.' Zijn DUVEL-biertje smaakte hem...zijn woorden/Vlaams gezegde: 'Is zoals een Engeltje dat op je tong pist!'
Nou de feestelijkheden gaan door. We breiden er vandaag een vervolg aan met een brunch in restaurant: 'Meat & Meet'. Hier kunnen we van al het beste van de zaak proeven en morgen gaan we zeker even langs het kleine slagerij-winkeltje dat zich bij het restaurant/bar bevind, om enkele van hun zelfbereide producten te kopen. Dus woorden zijn niet nodig om jullie te laten weten dat de brunch geslaagd was ;-)
Whisper Cove is een rustige natuurlijke baai. Het is zondag en het tempo ligt nog lager dan andere dagen, die ook 'zondag' zijn. In de 'rustige' baai is het blijkbaar DJ-dag. Al van 11u staat de typische bonk bonk-muziek luid op met een mix ertussen van een rinkelende telefoon en het typische terugdraai geluid van de oude vinyl-plaat van de jaren '80, toen deze trend 'in' was. In de avond komt er nog een DJ, even verder op in de baai, bij en we worden getrakteerd op door elkaar bonkende 'slechte' muziek met steeds dezelfde beat en mixstukjes...dit gaat door tot in de vroege uurtjes! En als het om 3u 's morgens hard begint te regen, horen we even geen muziekklanken meer...Joepie! Maar, na de bui starten ze opnieuw...
Onze nachtrust heeft er, onvoorstelbaar maar waar, niet onder geleden.
In naam van the Captain: 'Bedankt voor de felicitaties via mail, Whatsapp, sms en kaart.' Zijn DUVEL-biertje smaakte hem...zijn woorden/Vlaams gezegde: 'Is zoals een Engeltje dat op je tong pist!'
Nou de feestelijkheden gaan door. We breiden er vandaag een vervolg aan met een brunch in restaurant: 'Meat & Meet'. Hier kunnen we van al het beste van de zaak proeven en morgen gaan we zeker even langs het kleine slagerij-winkeltje dat zich bij het restaurant/bar bevind, om enkele van hun zelfbereide producten te kopen. Dus woorden zijn niet nodig om jullie te laten weten dat de brunch geslaagd was ;-)
Whisper Cove is een rustige natuurlijke baai. Het is zondag en het tempo ligt nog lager dan andere dagen, die ook 'zondag' zijn. In de 'rustige' baai is het blijkbaar DJ-dag. Al van 11u staat de typische bonk bonk-muziek luid op met een mix ertussen van een rinkelende telefoon en het typische terugdraai geluid van de oude vinyl-plaat van de jaren '80, toen deze trend 'in' was. In de avond komt er nog een DJ, even verder op in de baai, bij en we worden getrakteerd op door elkaar bonkende 'slechte' muziek met steeds dezelfde beat en mixstukjes...dit gaat door tot in de vroege uurtjes! En als het om 3u 's morgens hard begint te regen, horen we even geen muziekklanken meer...Joepie! Maar, na de bui starten ze opnieuw...
Onze nachtrust heeft er, onvoorstelbaar maar waar, niet onder geleden.
zondag 17 juli 2016
Grenada, St. George - Whisper Cove(Caraïben)
Zaterdag, 16 juli '16
Captains Birthday begint met een pannenkoeken-ontbijt. Daarna mag hij zijn zeilhartje ophalen tijdens een pittige 14NM zeiltocht naar het oosten. Het zonnetje is van de partij en schittert achter enkele witte wolkjes aan een blauwe lucht. Eens het zuidwestelijke punt bereikt begint de deining toe te nemen en wordt het een 'aan de windse'-koers met enkele kruisrakken. Lijkt wél of we in België of Nederland aan het zeilen zijn...al is hier meer plaats en zijn er ondieptes en riffen om rekening mee te houden! Zensation bonkt en glijdt door het water en haar dek wordt overspoelt door golven. Ze zeilt de baai in en Whisper Cove Marina ligt er rustig bij. Tijd om te toosten met een flesje bubbels op mijn Kapitein :-)
In het gelijknamige restaurant kan hij zijn buikje vullen met de lunch-speciale van de dag: 'steak met frieten'! Wil dat de eigenaar een Frans-Canadese slager is en over het beste vlees van het eiland beschikt. Daarom zijn we speciaal deze kant opgevaren...we hadden woensdag reeds van hun lekkere pizza's met zelfgemaakte worsten kunnen kennismaken.
Aan boord genieten we na van de Belgisch getinte lunch bij een echte Belgische 'Duvel' voor het feestvarken ;-) Wat meer kan je wensen als feestmaal en -drankje in het paradijs?!
Captains Birthday begint met een pannenkoeken-ontbijt. Daarna mag hij zijn zeilhartje ophalen tijdens een pittige 14NM zeiltocht naar het oosten. Het zonnetje is van de partij en schittert achter enkele witte wolkjes aan een blauwe lucht. Eens het zuidwestelijke punt bereikt begint de deining toe te nemen en wordt het een 'aan de windse'-koers met enkele kruisrakken. Lijkt wél of we in België of Nederland aan het zeilen zijn...al is hier meer plaats en zijn er ondieptes en riffen om rekening mee te houden! Zensation bonkt en glijdt door het water en haar dek wordt overspoelt door golven. Ze zeilt de baai in en Whisper Cove Marina ligt er rustig bij. Tijd om te toosten met een flesje bubbels op mijn Kapitein :-)
In het gelijknamige restaurant kan hij zijn buikje vullen met de lunch-speciale van de dag: 'steak met frieten'! Wil dat de eigenaar een Frans-Canadese slager is en over het beste vlees van het eiland beschikt. Daarom zijn we speciaal deze kant opgevaren...we hadden woensdag reeds van hun lekkere pizza's met zelfgemaakte worsten kunnen kennismaken.
Aan boord genieten we na van de Belgisch getinte lunch bij een echte Belgische 'Duvel' voor het feestvarken ;-) Wat meer kan je wensen als feestmaal en -drankje in het paradijs?!
Grenada, St. George, Martins Bay 4(Caraïben)
Vrijdag, 15 juli '16
Een grijze dag met de ene na de andere bui en squall. Het regenwater dat in de dinghy staat vangen we op in een emmer, dit is goed om de ramen te poetsen.
De technieker belt ons op, wanneer we aan de ontbijttafel zitten. Droog bereiken we de kant, maar al snel worden we nat geregend en schuilen we in de supermarkt. Na de aankopen is de volgende bui uit de donkere hemel aan 't stromen, dus even wachten, dan snel dinghy in en naar de Marina bar. Als verzopen kippen zitten we even later voor de IPad te Facetimen ;-)
De buien/squalls dwingen ons nog eentje te drinken.
Aan boord hangen we het wateropvangzeil...we hebben alweer wat water verspeelt door het niet op te hangen...het is nog steeds geen goede gewoonte. De Nederlanders Reinhilde & Fritz van SY Bella Ciao komen nog even langs en keuren onze werkzaamheden.
Een late lunch met dinerrestjes van gisterenavond smaakt ons en brengt ons op krachten om de klusjes van gisteren te hervatten. Het lijkt wél een zoete inval vandaag, onze Amerikaanse buurman Indy, komt ook even kennismaken en langs voor een praatje, de werken worden gestaakt en ik laat hem kennismaken met mijn nieuwe favoriet en gezonde aardappelvervanger: breadfruit.
De buien blijven komen en de druppels kunnen ons niet deren in onze zwemkleding en deze warmte. Dit is de eerste keer dat het blijft regen, nadat het zeil ophangt. Meestal zien of voelen we géén druppel meer, nadat we alle moeite gedaan hebben om het te installeren. Dus wij zijn blij, want regenwater loopt via de slang in de watertank. Maar hoeveel, dat is een vraagteken?
De buurman heeft reeds enkele wereldomzeilingen op zijn lijstje staan en zijn verhalen zijn fascinerend. Maar de tijd vliegt en we moeten ons klaarmaken voor onze diner-date en hem van boord wimpelen...
De regenbuien blijven ons echter parten spelen en elkaar opvolgen. Een mijl moeten we afleggen van de baai naar de Marina. Hoe gaan we dit droog halen? Een poncho aandoen? Pfff...het is zo warm z'n vochtig. De temperatuur zakt nauwelijks onder de 30°C en de luchtvochtigheid is 90%. Elk kledingstuk is al te véél en dan zo'n plastiek spul over onze plakkerige lijven...liever niet! Uiteindelijk zien we een gat en dinghieën zo vlug we kunnen met onze 5PK naar SY Deep Blue, waar Sandra & Chris het appreciëren dat we het natte weer trotseren. Ook hun bevriende landgenoten, Ali & Steven van SY Manx Goos, komen uiteindelijk vanuit de baai aangevaren. Het wordt een geweldige Britse avond (gezelschap) met een Caraïbische (eten) input. Met zijn zessen gaan we tapas eten en proeven van vijftien verschillende lokale gerechten en ze zijn allen om duimen en vingers af te likken. Net wat anders dan de Spaanse tapas die we kennen.
Het zijn alweer de buien die ons blijven gijzelen, alvorens we weer kunnen terugvaren.
Op de terugweg zien we verscheidene vliegende vissen voor en naast ons uit het water springen. We zien nog iets anders laag boven het water vliegen. Het blijken vleermuizen te zijn die op visvangst zijn!
Ondertussen is het al na middernacht, dus ook al is mijn ventje al meer dan zes uur jarig in België. Worden nu pas de kussen, felicitaties en kaartjes uitgedeeld en geopend en gelezen. Morgen gaan we er een vervolg aanbreiden ;-)
Een grijze dag met de ene na de andere bui en squall. Het regenwater dat in de dinghy staat vangen we op in een emmer, dit is goed om de ramen te poetsen.
De technieker belt ons op, wanneer we aan de ontbijttafel zitten. Droog bereiken we de kant, maar al snel worden we nat geregend en schuilen we in de supermarkt. Na de aankopen is de volgende bui uit de donkere hemel aan 't stromen, dus even wachten, dan snel dinghy in en naar de Marina bar. Als verzopen kippen zitten we even later voor de IPad te Facetimen ;-)
De buien/squalls dwingen ons nog eentje te drinken.
Aan boord hangen we het wateropvangzeil...we hebben alweer wat water verspeelt door het niet op te hangen...het is nog steeds geen goede gewoonte. De Nederlanders Reinhilde & Fritz van SY Bella Ciao komen nog even langs en keuren onze werkzaamheden.
Een late lunch met dinerrestjes van gisterenavond smaakt ons en brengt ons op krachten om de klusjes van gisteren te hervatten. Het lijkt wél een zoete inval vandaag, onze Amerikaanse buurman Indy, komt ook even kennismaken en langs voor een praatje, de werken worden gestaakt en ik laat hem kennismaken met mijn nieuwe favoriet en gezonde aardappelvervanger: breadfruit.
De buien blijven komen en de druppels kunnen ons niet deren in onze zwemkleding en deze warmte. Dit is de eerste keer dat het blijft regen, nadat het zeil ophangt. Meestal zien of voelen we géén druppel meer, nadat we alle moeite gedaan hebben om het te installeren. Dus wij zijn blij, want regenwater loopt via de slang in de watertank. Maar hoeveel, dat is een vraagteken?
De buurman heeft reeds enkele wereldomzeilingen op zijn lijstje staan en zijn verhalen zijn fascinerend. Maar de tijd vliegt en we moeten ons klaarmaken voor onze diner-date en hem van boord wimpelen...
De regenbuien blijven ons echter parten spelen en elkaar opvolgen. Een mijl moeten we afleggen van de baai naar de Marina. Hoe gaan we dit droog halen? Een poncho aandoen? Pfff...het is zo warm z'n vochtig. De temperatuur zakt nauwelijks onder de 30°C en de luchtvochtigheid is 90%. Elk kledingstuk is al te véél en dan zo'n plastiek spul over onze plakkerige lijven...liever niet! Uiteindelijk zien we een gat en dinghieën zo vlug we kunnen met onze 5PK naar SY Deep Blue, waar Sandra & Chris het appreciëren dat we het natte weer trotseren. Ook hun bevriende landgenoten, Ali & Steven van SY Manx Goos, komen uiteindelijk vanuit de baai aangevaren. Het wordt een geweldige Britse avond (gezelschap) met een Caraïbische (eten) input. Met zijn zessen gaan we tapas eten en proeven van vijftien verschillende lokale gerechten en ze zijn allen om duimen en vingers af te likken. Net wat anders dan de Spaanse tapas die we kennen.
Het zijn alweer de buien die ons blijven gijzelen, alvorens we weer kunnen terugvaren.
Op de terugweg zien we verscheidene vliegende vissen voor en naast ons uit het water springen. We zien nog iets anders laag boven het water vliegen. Het blijken vleermuizen te zijn die op visvangst zijn!
Ondertussen is het al na middernacht, dus ook al is mijn ventje al meer dan zes uur jarig in België. Worden nu pas de kussen, felicitaties en kaartjes uitgedeeld en geopend en gelezen. Morgen gaan we er een vervolg aanbreiden ;-)