Baleeira-Lagos(PT)

Dinsdag, 8 september '15

Al vroeg halen we het anker op en gaan naast Ikiro liggen, zodat zij ons 'Rocna-anker' even op hun beslag kunnen passen, om eventueel ook één aan te schaffen. Daarna zetten we koers richting Lagos, op motor. De zon is er, maar de wind laat ons in de steek.

De vislijn wordt uitgegooid, maar even snel weer binnengehaald. We zien hier Fishfarms en nog vele ander visboeien. Er zijn nog meerdere fishfarms die niet op de plotter staan! Het is hier een heus mijnenveld van allerlei vistonnen en farms! We varen een stuk uit de kust voor visboeien-vrij water.

Voor Lagos zien we tientallen bootjes naast en in de rotsen, kliffen en inhammen varen. Hier is het duidelijk wél een toeristische attractie. 

We droppen ons anker voorbij de rivier, voor het strand. Even later worden we opgepikt door Christel & Andy en varen we met hun dinghie naar de haven, waar een grote havenwinkel is. Daarna wandelen we de brug over de rivier over, naar het centrum. In de haven en langs de mooie promenade met palmbomen, staat de ene na de andere boot-tocht-trip-verkoper/verkoopster. Ze prijzen iedereen die interesse heeft boottochten aan naar de 'caves'of 'dolfijn-watching'! 

Lagos is gezellig en toeristisch, waardoor we veel Vlaams en Engels horen. 

Even later gaat de telefoon...Heidi & Louis Mast van de B&B "Casa Dois Mastros" zijn toegekomen. 

Geert & Louis kennen elkaar al heel veel jaren van in de zaak. En volgende week gaan mijn ouders bij hen in hun B&B logeren. Leuk om elkaar hier nu al te treffen en ik met hen en zij met onze Zensation kennis kunnen maken. Ook goed om zo meer over Portugal te weten te komen en nog meer leuke en mooie plekjes 'to see' aan ons lijstje worden toegevoegd.

Met de dinghie worden ze naar Zensation gevaren. Ons Dinghietje gaat even op logement bij Ikiro, terwijl we met Heidi & Louis een zeiltochtje maken. Het is reuze gezellig en enkel uren later brengen we ze met ons Dinghietje terug naar de haven en gaan we samen nog lekkere vis eten, alvorens ze terug het binnenland inrijden naar hun B&B in Sao Bartolomeu de Messines. 

http://www.casadoismastros.com

Baleeira(PT)

Maandag, 7 september '15

We verleggen ons enkele honderde meters verder in dezelfde baai, voor het andere strand. Hier is de ondergrond meer zand dan rotsen ten opzicht van waar we net het anker hebben opgehaald.

We zoeken onze duikpakken en snorkelgerief bij elkaar en maken ons klaar voor een snorkelnamiddag bij het eilandje hier vlakbij. Ons eendjes-thermometer geeft slechts 18°C aan voor het water, dus doen we onze pakken aan. Tussen de rotsen en kloven zien we wél wat vis en er zijn er mooie bij. Het is  geeft een fijn gevoel te zwemmen in de onderwaterwereld ;-)

Daarna is het tijd voor het werk onder Zensation. Andy komt met zijn duikfles en the Captains gaan onder water. Geert probeert met zijn snorkel, Andy te assisteren. De zinkanode, die van onze schroef komt, ziet er slecht uit...ze is al goed weggevreten! Het lukt Andy om een nieuwe anode te plaatsen en de twee andere verder vast te maken. 

De vislijn is ook verwijderd. Zensation kan er weer tegen.

De tonijn van enkele dagen geleden is ontdooid en wordt gegrild. Yam! We smullen er met z'n vieren van ;-)

Enseada de Belixe - Baleeira(PT)

Zondag, 6 september '15

Het is alweer prachtig weer en we gaan met z'n vieren met ons Dinghietje een kijkje nemen in de inhammen in de kliffen, die zijn uitgesleten door de oceaan tot grillige rotsblokken met daarin zeegrotten. Hun rode, okere kleur contrasteert spectaculaire met het helder appelblauwzeegroene water. Prachtig om te zien en in of soms zelfs door te varen van de ene klif naar de andere. Vele zwaluwen vliegen in de grotten en hebben er hun nest. We hadden in Griekenland in Zakynthos ook al zulke verschijning gezien, nml. 'The Blue Caves'. Het verwonderd ons, dat wij hier alleen rondvaren en er geen bootjes met toeristen hierheen komen/varen, om deze prachtige natuurverschijnselen te bewonderen. Enkele kajaks zien we nu en dan wél er heen peddelen.

We halen ons Dinghietje weer aan boord en halen ons anker op. Op motor varen we het hoekje om, voorbij de kaap 'Ponta de Sagres' en droppen we om de hoek, in de baai aan de haven van Baleeira, het anker. 

Andy springt met zijn duikpak het water in om hun anker te checken en komt even onder ons Zensation kijken. Hij ziet een vislijn rond onze schroefas zitten en dat onze zinkanodes(die galvanische stroom neutraliseren, zodat de schroef en -as niet worden opgegeten hierdoor) al serieus zijn aangetast, weggevreten! 

Morgen zullen we ons naar het andere strandje verleggen en dan met zal hij met zijn duikgerief de anodes bekijken en vervangen en de vislijn verwijderen.

Na een perfecte wet-landing, zetten we de wandeling in naar de kaap. Op dit laadpunt prijken nog overblijfselen van een 16de eeuws fort, dat net zoals vele andere bezienswaardigheden in Lissabon, ernstig beschadigd werd door de aardbeving en vloedgolf in 1755. Het werd herbouwd en enkele jaren geleden nog gerestaureerd. Hierdoor krijg je een perfect beeld van hoe het was. De enorme windroos van de vroegere zeevaartschool zie je op de binnenplaats. Aan de kaap heb je een prachtig panorama op het zuidwestelijkste punt van 'Cabo de São Vincente', waar we gisteren stonden en op de baai waar onze dames lagen.

Baleeira is vrij toeristisch: hotels, appartementen, bars en restaurants, enz... In het dorp hebben we al een bar gevonden waar ze vanavond de wedstrijd van de Rode Duivels uitgeven. Dus nog even naar onze dames, wat opfrissen, Polly vertroetelen en terug naar het dorp.

In de bar verschijnen nog Vlamingen: drie van de zeven wonen hier en de vier andere zijn vrienden van hen die hier op fietsvakantie zijn, die door hen georganiseerd wordt.

De match stelt niet veel voor, ook al heeft onze ploeg gewonnen. Al snel is het laat en varen met ons Dinghietje huiswaarts.

Enseada de Belixe/Praia do Beliche(PT)

Zaterdag, 5 september '15

De dag begint grijs en hier en daar valt er af en toe enkele druppels. We dachten, nu we ons in de 'Algarve' bevinden, dat we de zon goed vast hadden...

Na wat geklus en het inspecteren van de bilge, stappen we ons Dinghietje in en maken een perfecte wet-landing op het strand. 

We nemen een kijkje in één van de inhammen op het strand en klimmen de trap op naar boven. Het is een 4km wandelen naar het meest zuidwestelijke punt van Europa, 'Cabo de São Vincente', waar we gisteren zijn langs gevaren. Het is een redelijke wandeltocht, waar we slechts enkele andere wandelaars en fietsers tegenkomen, maar véél auto's. Voor de kaap komen we aan 'Forte de Beliche'. Van dit kleine fort zien we de restanten en krijgen we een mooi uitzicht op de 'Ponta de Sagres', de zuider gelegen kaap.

Als we dichter bij 'Cabo de São Vicente' komen, zien we veel geparkeerde wagens met ook Nederlandse, Franse en Duitse nummerplaat, maar vooral Portugese. Er staan vele drink- & eet- en souvenirskraampjes voor de kaap en de vuurtoren. 

Vanop de kaap aan de vuurtoren heb je prachtig zicht op de kustlijn en de enorme kliffen. In de verte zien we een zeilboot, het zijn onze vrienden van Ikiro.

We wandelen terug met het zonnetje en al snel wordt het warm.

We zien Ikiro naderen, maar ze zijn voor ons in de baai. 

De branding op het strand is groter dan toen we toekwamen en we houden het niet droog bij ons vertrek ;-)

Onze broeken zijn nat tot bovenaan. Met een handdoek rond ons middel en de broeken in de zon worden we door onze vrienden verwelkomt. Polly ziet er heel goed uit en ademt, drinkt en eet goed. Ze is terug een 'nieuwke'! En daar klinken we op.

Sines-Enseada de Belixe/Praia do Beliche(PT)

Vrijdag, 4 september '15

We vertrekken al vroeg, want we hebben een tocht van ongeveer 65mijl voor de boeg. De zee en de deining beukt af en toe serieus langs zij op ons in. 

De nieuwe vismolen en aas worden in gebruik genomen en al snel hebben we beet. We draaien het voorzeil in, om snelheid te minderen, maar bij het binnenhalen van de lijn, zijn we onze vangst kwijt... Terug uitgooien en niet veel later hebben we opnieuw beet. De motor wordt bijgezet in achteruit en het voorzeil ingedraaid. Het lijkt een grote vis en the Captain heeft er werk aan om hem binnen te halen...het is weer een knappe, grote, dikke bonito van 50cm. Yammie!!! Het nieuwe visgerief rendeert al van dag 1 ;-)

We gooien ons lijn opnieuw erin, maar de meeuwen willen ons aas weer nemen! We proberen snel de lijn binnen te halen en te roepen, alvorens we er weer een meeuw aan de haak hebben. Een tijdje later gooien we terug onze lijn uit. Er zijn geen meeuwen meer. Althans dat dachten we...even later proberen er weer een tiental meeuwen ons aas te nemen! Terug inhalen dan maar, om een beetje later nogmaals een poging te wagen. We zien dolfijnen onder en langs de boot jagen en we hebben ook beet! We rollen de genua in en zetten de motor in achteruit en halen zo de snelheid eruit. The Captain begint de vislijn binnen te halen en de meeuwen zijn ook alweer van de partij. En er vliegt een meeuw met haar vleugel in de vislijn! De lijn met meeuw komen dichterbij...hopelijk breekt de lijn niet, want dan zijn we weer ons nieuw aas inclusief onze vangst kwijt... We proberen met het visnet de meeuw uit ons lijn te bevrijden en na ettelijke pogingen lukt het ons. Oef...die is verlost en ons lijn is ook nog heel. Maar hangt onze vangst er nog aan? Ja, hoor...we halen de vis binnen en het is ook een bonito van 45cm. Zo genoeg gevangen voor vandaag.

We naderen de meest zuidwestelijke kaap 'Cabo de São Vicente', van Europa.

Achter de kaap bevinden zich hoge kliffen die inhammen vertonen. Ook aan de baai van 'Enseada de Belixe/Praia do Beliche', waar we ons anker in appelblauwzeegroen water droppen, zien we verschillende inhammen. Op het strand zijn er nog vele zonnebaders en zien we een strandhut op palen en ligzetels en parasols. We zijn de enige boot in de baai.

Na de apo kuisen we onze vangst. Het vlees is rood i.p.v. wit, heum...zou het tonijn zijn dan i.p.v. bonito? Ja, het zijn twee tonijnen. De filets gaan de vriezer in.

Ondertussen hebben we nieuws gekregen van onze Ikiro-vrienden: 'het gaat beter met Polly en morgen komen ze deze kant uit.'

Morgen gaan we de kliffen opklimmen, via trappen, wél te verstaan en een wandeling naar de kaap met vuurtoren en burcht maken.

Als het donker is, zien we nog een kampvuur op het strand en licht branden in één van de inhammen...we zijn hier niet alleen vanacht...

Sines 2(PT)

Donderdag, 3 september '15

The Captain heeft nog last van zijn rug. Na het ontbijt worden vloerpanelen verwijderd en bilgen nagekeken...het lijkt toch meer diesel, dan water met een beetje diesel, zoals hij me steeds wil wijsmaken! Achterkajuit/bed leegmaken en naar de dieseltank kijken onder bed. Er is nog steeds een lek aan de vulleiding. Er worden nog extra spanbanden omheen gedaan en naast en over de tank laten we heet water met dreft doorlopen, om de restjes diesel te verwijderen.

We laten alles uit de bilgen die bij de tank liggen en laten ook het bed en de achterkajuit leeg. Één van de dagen gaan we nog eens checken of het niet meer lekt aan de leiding. 

We zijn er even zoet mee en de blauwe plekken vermenigvuldigen zich met elke beweging in de bilge of van de ene naar de andere kajuit versassen van materiaal.

Op Ikiro is het ook klusdag...oplossen van generator-probleem. We spreken af, om even te rusten en binnen enkele uurtjes aan land te gaan.

Ik neem een pauze in het zonnetje en dommel in...ik schrik wakker van de ringtonen van Skype. Onze vrienden: 'Polly, de poes is niet goed! Ze ademt slecht en door haar mond i.p.v. door de neus. Ze ligt steeds in sfinx-houding, niet meer op haar zij en ze eet of drinkt (bijna) niet'. We maken ons meteen klaar en pikken hen op. Het is een uitdaging om Polly in haar reismandje te krijgen en haar mee te nemen in de dinghy. Hoe gaat ze hier op reageren? Maar het gaat goed, ook bij de wet-landing op het strand. Ze is een flinke poes en een echte zeilster. Ze zeilt al van jongs af mee en heeft al meegezeild naar de Caranische Eilanden, dus heeft ze al meer zielservaring als wij ;-)

Met het navigatie-systeem vinden we de weg naar de dierenarts, die reeds telefonisch op de hoogte is. Ze zijn nog 10' gesloten, terwijl ze aan de telefoon zeiden dat ze open waren. Gelukkig komen ze stipt om 16u er aan en laten ons binnen. Ze reageert raar als ze Polly ziet en zegt dat ze een RX nodig heeft van haar longen en hart en dat ze niet over dat toestel beschikt, dus moeten we naar een dierenkliniek. Waar? 15km van hier! Adres? Ze weten niks... Of misschien een beetje verderop in een andere dierenartsenpraktijk... We voelen ons onmenselijk behandeld en gaan met weinig informatie op zoek naar de andere praktijk. Daar maken ze meteen een behandelingskamer vrij, maar Polly laat niet niemand aan haar komen(nooit niet of enkel door haar baasjes, als ze het wilt). Onderzoeken gaat dus niet! Wat nu? Ze zetten haar voor enkele uren in een zuurstoftentje. Dan zal ze al beter kunnen ademen en hopelijk rustiger worden, want heel die reis naar daar en de mensen die haar willen aanraken, maken haar nog onrustiger en agressiever. Ze willen haar daarna verdoven en onderzoeken.

We laten haar daar en ondertussen wordt er met de dierenarts van Polly gebeld, of hij raad heeft, want de dames van de praktijk zijn allemaal nog jong, bang en onzeker. De arts raad aan om Polly zeker NIET te verdoven, omdat ze een Britse korthaar is van 13j en waarschijnlijk een verzwakt hart heeft. Vochtafdrijver in combinatie met cortisone, zou volgens hem, haar het comfortabeler maken qua ademen.

We gaan na een tijdje terug naar de praktijk en vertellen wat de dierenarts heeft gezegd. Polly is al rustiger, maar heeft nog last met ademen. De vochtafdrijver wordt toegediend en Christel & Andy besluiten om Polly voor de nacht daar te laten in de zuurstoftent. Morgen om 10 u mogen ze terugkomen en dan geven ze Polly opnieuw een injectie van de vochtafdrijver. Het is geen gemakkelijke beslissing: haar daar achterlaten. Maar dat is voor haar misschien comfortabeler dan op de boot zitten en die zuurstof kan ze gebruiken. Ze blijven dan ook nog een extra dag in Sines, zodat Polly nog de hele dag daar in de zuurstoftent kan blijven en nog enkele injecties vochtafdrijver kan krijgen.

Met een raar gevoel gaan we terug naar de boten. We eten samen en proberen de match van de Rode Duivels te pakken te krijgen en te volgen via internet. Dit is niet makkelijk, aangezien ze het voor het buitenland blokkeren, maar via omwegen krijgen we toch nog wat te zien en het eindresultaat, 3-1 voor de Belgen, telt!

We nemen afscheid van elkaar en wachten elkaar op in de Algarve binnen enkele dagen, hopelijk met een gezonde Polly.

Sines(PT)

Woensdag, 2 september '15

We zitten aan de ontbijttafel, wanneer we een grote rib met twee mannen in uniform op ons zien afkomen...'we krijgen bezoek', zegt the Captain. En ja hoor: douane! 'you eat first, we comeback back later', zegt één van de mannen. Ze varen al verder naar onze vrienden van Ikiro. Ze gaan niet aan boord, maar we zien papieren verschijnen en één van hen schrijft, terwijl de andere de rib onder controle houdt. Bij de ander buren gaan ze ook nog langs en zijn ze terug bij ons. Één douaan komt aan boord en schrijft onze gegevens op. Hij is heel vriendelijk en vertelt over een tax voor de toeristische boten, die we moeten betalen voor Portugal, incl. Madeira, ongeveer 3 of 4€. We moeten er wél voor aan land en op het kantoor onze documenten gaan laten zien en  betalen. Dat is voor straks. Morgen is ook goed, zegt hij.
Nog even wat klussen. The Captain gaat enkele malen de mast in, om de isoleerbuizen, als bescherming voor de zeilen, aan de zaling te bevestigen. Hij bezeert zijn rug bij het instappen in het stoeltje, waarmee hij naar boven wordt gehesen.
Na de middag pikken we met ons Dinghietje onze vrienden op en maken we een strandlanding. Er is weinig volk op de plage, ondanks het mooie weer. Zou de school hier ook weer gestart zijn? 
Er ligt hier een mooie boulevard en een toren met lift naar boven. Beneden langs de boulevard en de plage is er niets. We wandelen langs de boulevard naar de vishaven en we klimmen naar boven. Naar waar we denken dat het douane-kantoor is, maar er is niemand en er hangt ook geen herkenning aan de deuren of gevel...is het hier of ergens anders. Drie van de vier hebben begrepen dat het hier is, maar misschien heeft de ééne gelijk...maar dat gebouw is terug naar beneden. Misschien gaan we er straks nog heen en anders morgen. We hebben nu hoogte gewonnen en willen eerst hier alles verkennen. Er staan hier moderne, recente woningen, appartementsblokken, hotels en wijken. Maar, weinig beweging, winkels of horeca... Waar is iedereen? Waar gaan ze hier eten? Winkelen? We zien een kleine superette, apotheek, bakker en een gezellig barretje. We hebben dorst en gaan het gezellige 'loese' barretje binnen, dat een gezellige voor- en achtertuin/-terras heeft. We zitten er goed en komen wat op krachten alvorens we verder wandelen. In het dorp boven vinden we een viswinkel. The Captains breiden hun  visvangst-kansen uit en de winkeliers zijn gelukkig, zo'n verkoop op één dag! Nu hopen dat al dat geld ook véél vis aan onze haken opleverd!
Dan zien we wegwijzers staan naar Lidl, Pingo Doce, Continente Supermercado...drie supermarkten. We zullen eens gaan kijken hoe ver het wandelen is, dan kunnen we er straks of morgen naar toe komen met onze winkelkarretjes/-trolley's. 
De apotheek is nu open en ik ga er binnen voor een zalf voor mijn gezicht, op advies van de dermatologe. Er staat een knappe apotheker aan de toog, die mij, in vlot Engels, en met een vriendelijke glimlach helpt ;-)
We wandelen nog langs het kasteel, de kerk en het beeld van 'Vasco Da Gama', de ontdekkingsreiziger van de 15de á 16de eeuw, die de maritieme weg naar India ontdekte en hier zou geboren en gezegend zijn. 
We hebben hier een prachtig uitzicht op onze dames die voor anker liggen in de mooie baai.
Echt veel is hier niet te beleven of te zien en we besluiten dan maar om wat aankopen(draagbaar) te gaan doen in Lidl. De weg terug is lang en we lopen ook wat te slingeren tussen de wijken, waar doolde de straten zijn, waardoor de terugweg langer is dan normaal...een plan of Tom Tom of dergelijke is altijd handig ;-)
Met ons Dinghietje volgeladen varen we naar onze dames en koken wat lekkers. Daarna pikt onze taxi onze vrienden weer op voor een 'nightcap' aan boord van Zensation. Gaan we morgenvroeg doorvaren of blijven? Planning is normaal gezien pas vrijdag doorvaren, maar aangezien Sines weinig te bieden heeft... We blijven toch maar. Wat klussen en misschien met de karretjes naar de winkel, want eens de hoek om: de Algarve, zou het duurder worden/zijn.