Oversteek Atlantische Oceaan dag 7

Dag 7_ Donderdag, 21 Januari 16  '20:00 UTC -2

Afgelegde afstand : 162NM,waarvan157NM dichter bij ons doel

Gemiddelde snelheid : 6,2Kn

Knopen wind : 10-15Kn ONO

Positie : 18°00'N   031°29'W
Koers  : 252°

Ongeveer nog af te leggen mijlen tot Martinique: 1725NM

Tegen de avond nemen de deining en de wind weer toe. Mijn plan om na het avondeten, voor mijn wacht de voorbereidingen te treffen om bananenbrood/-cake en brood te bakken, berg ik even op en ga nog even energie halen voor mijn wacht, door een dutje.

Om 21u is het aan mij en kan Geert gaan rusten. De wind is vlagerig en samen met de deining gaan ze op en af. Een gereefd voorzeil, zorgt net als vorige nacht, voor meer comfort. Tegen het einde van mijn wacht begin ik aan mijn bak-kunsten. Het kookwekkertje ligt naast me om af en toe in de oven de baksels: een brood en een grote en kleine bananencake, te checken. Ondertussen meld the Captain dat we onze eerste duizend mijl hebben afgelegd. Nog nog duizend en...te gaan. We zetten samen de zeilen in 'melkmeisjes/vlinder'-stand, voor een betere koers. Het is bijna drie uur, als deze bakkerin klaar is...het ziet er goed uit, hopelijk smaakt het morgenvroeg als een 'eerste duizend mijl'- feestontbijt ;-)

Tegen zonsondergang neemt de wind af en zetten we SPI. De bakboord genua-schoot wordt omgedraaid, omdat die reeds voor een groot deel doorgeschavield is door de bek van de spinnakerboom. Drukke start en ochtendgymnastiek...we trakteren onszelf op de zelfgebakken baksels. De gofio-bloem in het broodbakmengsel heeft blijkbaar toch een andere bereiding of zo nodig, want binnenin is het brood nog te vochtig/plakkerig, of is het de oven? Thuis liepen de experimenten vanaf het begin goed. Wat nu? In al mijn afgewogen mengelingen zit gofio-meel... Het bananenbrood/-cake is wél geslaagd en met extra choco erop is een lekkernij voor the Captain.

Wolkjes spelen net als gisteren, ook vandaag af en toe verstoppertje met de zon, mar het is warm en ook nu zorgt de bimini(zonnetent) op de middaguren voor wat verkoeling. De mannen zien vliegende vissen... De vislijn blijft op stok, we varen te snel om iets te kunnen vangen.

Zensation klieft heerlijk door het water en op onze kaart staan al redelijk wat kruisjes...zo gaat het goed en voelen we ons goed.

We genieten in de kuip, aan de tafel van een spaghetti, met zicht op het prachtige grote SPI-zeil...niet te geloven, hé, zo midden op de oceaan.

Net voor zonsondergang en het afkloppen van onze dag, halen we de SPI weg en vlinderen weer uit. Ook de bakboord schoot van de SPI heeft al afgezien en moet ingekort worden. Soldeerbout wordt bovengehaald en de twee schoten worden bewerkt. Schroeven op de kop van de spiboom staan los en moeten bijgedraaid worden. We zijn klaar om de avond/nacht in te zeilen.

 

 

Oversteek Atlantische Oceaan dag 6

Dag 6_ Woensdag, 20 Januari 16  '20:00 UTC -1

Afgelegde afstand : 168NM , Maar slecht 125NM dichter bij ons doel ( uitgeweken slecht weer )

Gemiddelde snelheid : 7Kn

Knopen wind : 15-25Kn

Positie : 18°57'N   028°57'W
Koers  : 268°

Ongeveer nog af te leggen mijlen tot Martinique:  1882 NM

Big news! Ja, we waren nog maar net aan ons avondeten begonnen of trrrrr... Daar ging de vislijn weer. Nog geen half uur nadat de vorige gelost had en we dag 5 hadden afgesloten voor de blog! Meteen zeilen inrollen en motor aan en vertragen maar. Rustig ons bord leegeten in de hoop dat de vis moe wordt en als een lammetje aan boord kan worden gehesen. Bord twee is voor na het binnenhalen van de vangst. Haak en rum zijn niet meer nodig, de vis is rustig en laat zich makkelijk binnenhalen. Het is de goudmakreel (Coryphaena hippurus), ook wel mahi-mahi of dorade genoemd, is een straalvinnige vis uit de familie van goudmakrelen(Coryphaenidae), orde baarsachtigen (Perciformes), die in de Grote, Atlantische en Indische Oceaan voorkomt.

zoals we er al eentje gevangen hadden in de Canarische, maar dan een grotere. Eindelijk hebben we nog eens een vis gevangen! Onze Cherrenstef is ook in de wolken en trekt meteen zijn koksuitrusting aan en gaat met het vis-fileermes in de aanslag! Niet makkelijk in het donker op een wiebelende boot. De filets gaan de vriezer in...bereiden en opeten is voor één van de komende dagen. We kijken er al naar uit ;-)

Na ons vis-avontuur is het al snel start van de wacht. Mijn hoestbuien trekken net als de wind aan...vervelend. Neen, niet die wind, wél, die prikkels! In de loop van mijn wacht komt er nog een bericht binnen van onze wal-weerman en dus wek ik the Captain en maken we een gijp. Deze koers moeten we aanhouden tot op de 18de breedte graad.

Ik ben blij dat mijn wacht erop zit en neem nog wat medicatie en hoop op een goede nachtrust...

Voor de mannen verloopt alles goed. De wind shift tegen de morgen en de zeilen worden uitgevlinderd of 'melkmeisje' varen, zoals onze Nederlandse vrienden het noemen(=Elk zeil naar een andere kant).

Mijn verkoudheid speelt me parten en ook de koorts, op verzoek van mijn ventje krijg ik bedrust! Maar hij roept me nog wél wanneer er dolfijnen zijn. Zo voel ik me even beter ;-) Johan heeft blijkbaar zijn beestjes kunnen verdrijven voor ze hem in hun greep hadden!

Net voor apo-time bereiken we de 18de breedte graad en worden de zeilen gewijzigd. We varen over bakboord en recht op ons doel af, of zo goed als.

Ik vervoeg me bij de mannen en wordt gebriefd over de dag. The Captain maakt een controle ronde op het dek en komt met een inie-minie vliegend visje (dood)dat op het dek lag, terug in de kuip.

Oversteek Atlantische Oceaan dag 5

Dag 5_ Dinsdag, 19 Januari 16  ' 20:00  UTC -1

Afgelegde afstand : 173NM 

Gemiddelde snelheid : 7,2Kn

Knopen wind : 15-20 Kn. NO

Positie : 20°35'N   026°51'W
Koers  : 262°

Ongeveer nog af te leggen mijlen tot Martinique: 2007NM

Na het lekkere kippetje, wordt de afwas verdeeld. Afwasser Geert heeft volle corvé, die heeft nooit last van zeeziekte, en Johan en ikzelf wisselen elkaar af bij het afdrogen en wegzetten, zodat we om beurten naar boven kunnen, om zeeziekte te voorkomen. Zo gaat het goed en blijven we ons goed voelen.

De mails komen binnen en er zijn er twee bij waar het water van in onze mond loopt en we goesting krijgen in een verse Brusselse wafel met slagroom! Gelukkig hebben we een goed alternatief hier voor: de zelfgebakken suikerwafels van de mamie. Ik bewaak ze en rantsoeneer hierop, zodat stop ik elke avond voor de start van de wacht drie wafels in een doos in de kuiptafel= 1p.p.p.n...tot ze op zijn.

De nacht verloopt voor iedereen rustig en goed en dag begint alweer met een stralend blauwe hemel en een warm zonnetje.

De zee is veel rustiger en er staat slechts een kleine deining. Avondeten en lunch worden, na het passeren van de afbakbroodjes, al voorbereid, uit voorzorg van een grotere en toenemende deining en wind.

Maar het tegendeel gebeurt en na de middag is het kiezen tussen vis vangen of sneller varen met SPI. We kiezen voor het laatste.

Selfie begint weer te kloppen en dus is het tijd om haar schroeven weer aan te draaien...nog iemand de schroevendraaier nodig?!

Naald en draad komen boven en ik doe wat herstelwerk.

Zo vliegt de dag alweer vooruit...

Net voor het afsluiten van de dagtrip en het aanvangen van het diner, gaat de vislijn. We trekken allen onze handschoenen aan. We draaien de genua in en zetten de motor aan en geven gas achteruit om te vertragen. The Captain lijnt zich aan en begint de lijn binnen te halen. Johan zit klaar met de haak en ik heb in mijn ene hand het visnet en in mijn andere een fles rum...neen, neen, ik zie het nog zitten...het is om het beestje te verdoven, met rum in zijn kieuwen te kappen. Ja, ik weet het...zonde van de rum! Maar 't is een goedkoop fleske en 't beestje mag toch een schone dood krijgen, hé!

Het gaat goed, de lijn staat serieus op spanning en mondjes maat haalt the Captain de lijn binnen, tot...ze weer slap hangt. Zwemt die nu mee of is ie er af? Het laatste is spijtig genoeg zo...

We bergen alles weer op en beginnen aan het avondeten :-(

Bloemkool (hadden een schoon dikke van meer dan twee kilo op de markt gekocht!) met bechamelsaus, hamburger en purée. Ni slecht en van het afklokken van de 24u dagtrip worden we al helemaal vrolijk. Toffe cijfers, hé die je bovenaan kan aflezen. Het gaat vooruit!

Groot nieuws! Een halfuurtje geleden terug beet en deze keer aan boord kunnen halen...derde keer goede keer!!!

 

 

Oversteek Atlantische Oceaan dag 4

Dag 4_ Maandag, 18 Januari 16  ' 16:18  UTC -1

Afgelegde afstand : 172NM

Gemiddelde snelheid : 6,2 Kn

Knopen wind : 15 Kn. NO

Positie : 21°19'N   23°52'W
Koers : 255°

Net voor het donker, gaat de vismolen...we lopen zeven knopen en proberen de snelheid er uit te krijgen, maar te laat...de vis is alweer gelost! Jammer!

De zon gaat onder en we krijgen een prachtige 'Hello' (lichtgevende cirkel die gevormd wordt door ijskristallen) te zien rond de maan.

De nachtwachten verlopen rustig, alleen wordt Johan vroeger afgelost, omdat ook hij zich nu koortsig voelt en keelpijn heeft...de beestjes laten ons niet los! Hij wordt nog net getrakteerd op een dolfijnenbezoek als troostprijs...

Wanneer ik wakker wordt staat er een hogere deining van meer dan twee meter, met stevige rollers die onder ons doorgaan. Bij het checken van alle groenten en fruit op hun rijping, zit ik net iets te lang met mijn hoofd in de bilge en moet even bekomen in de kuip. Pfff...en dan denk je dat je ingeslingerd bent! Ja, ja, zolang je maar je hoofd recht houdt zeker.

De rest van de dag verloopt sereen en de deining gaat op en af, maar de reisziekte-medicatie blijft nog steeds onaangeroerd. Zijn we dan toch ingeslingerd?!

Daar klinken we op met een Campari-orange. Tjing, tjing, op ons en de eerste 600mijl en dat we met z'n drie snel verlost worden van de ziektekiemen!

Het gebraden kippetje van de Lidl is de held van de dag...snel klaar en lekker, waardoor we niet te lang beneden moeten blijven en groen dreigen uit te slaan.

  

 

Oversteek Atlantische Oceaan dag 3

Dag 3_ Zondag, 17 Januari 16  ' 20:00  UTC

Afgelegde afstand :  162NM

Gemiddelde snelheid :6,48Kn

Knopen wind : 15-20 Kn 

Positie : 22°08'N 020°50'W
Koers : 250°

Net voor een prachtige zonsondergang, doen we de spinnaker toe en bomen we het voorzeil uit met de spinnakerboom. Het was een warme, zonnige dag met een stralend blauwe hemel, waar we de maan al zien klaar staan om straks in het donker de taak van de zon over te nemen. Ook qua zeilen en afstand was het een schitterende dag waar we met drieën hebben van genoten.

Zoals dagelijks maken we om 8u en 20u contact met onze sateliettelefoon, iridium, en worden mails verzonden en ontvangen. Leuk om nieuws van het thuisfront te kunnen lezen en nieuwe weer-up-dates te ontvangen. (Voor wie ons mailt via iridium: gelieve telkens een nieuwe mail te maken, ook al is het antwoord op één, anders wordt de gehele data opnieuw binnengetrokken en we betalen per data! Tnxxx).

We hebben zin in een filmpje of serie en zetten de dvd-speler buiten, maar al snel haakt er een toeschouwer af, wegens dichtvallende luikjes...

Geert en ik zien nog een aflevering van Code 37, alvorens mijn wacht begint en hij gaat rusten.

Zoals verwacht is het een heldere nacht met veel sterren en een goed zicht. Toch koelt het snel af en is het vochtig. Ik kruip op het kussen in de kajuitingang, mijn beschut plekje en geniet van de schitterende sterrenhemel.

Op de marifoon hoor je soms rare geluiden:fluiten, zingen, raar taaltje onderling brabbelen en één die hijgt, die zal zeker op de loopband staan of net Del Teide beklommen hebben of zo...weet ik veel! Ook diergeluiden worden geïmiteerd, waarop dan iemand reageert en roept: 'go back to the jungle!' En dit allemaal op VHF kanaal 16! Het uitluister-kanaal en voor als je in nood bent!!!

Ik val bijna in slaap en hoor een motorgeluid...wordt dit nu ook geïmiteerd op de VHF of nadert er mij een bootje met piraten. Ik zie niks en hoor geen motor. Ik zet me terug op mijn plaats en...daar is het weer...ik luister en luister en dan...dan hoor ik dát het van onder mij komt, uit de achterkajuit...onze Cherrenstef is aan het ronken ;-)

Mijn vier uur wacht vliegen voorbij m.b.v. de kookwekker die me telkens weer wekt om even in het rond te kijken.

De wacht van de mannen verloopt ook goed en er is niks of niemand om ons heen. De wind is toegenomen en de deining is iets hoger. Johan heeft het ondanks zijn dikke zeiljas, lange broek en muts nog kou en heeft last van het vocht. Hij probeert in de zon al slapend op te warmen en terwijl zwemt er groep kleine dolfijnen voorbij...op vis-jacht...

We zetten de klok een uur terug: UTC -1

Sluimerwolkjes tekenen in de loop van de dag de hemel en het zonnetje is hierdoor minder sterk en warm.

Wanneer ik croques (toasties voor onze Nederlandse vrienden) maak voor de lunch, snijdt de Cherrenstef boven reeds de groenten voor het avondeten. Ja, in de combuis moet je nu wat meer evenwichts-oefeningen uitvoeren.

Plots horen we onze naam op de marifoon...het is een catamaran die een stuk achter ons is, die even een praatje wil maken. Ze zijn op weg naar Kaap Verdië. Wij gaan zoals eerst gepland er normaal nu niet stoppen. Er wordt afgesproken om foto's van elkaars boten te nemen en door te mailen. Misschien zien we hen nog op St. Maarten.

Na de lunch wordt het stoofpotje voor vanavond reeds bereid in de snelkookpan door de Cherrenstef en maken the Captain en ikzelf een gijp. Op deze koers is het rustiger zeilen en krijgen we zelfs een knoop stroming kado! Enig nadeel van het afkruisen is dat we meer mijlen afleggen, maar het is comfortabeler dan voor de wind te varen. Zensation glijdt weer heerlijk verder en wij luieren met zijn drieën verder.

Apo-time gaat aan me voorbij. Ik probeer nog even een dutje te doen en de vervelende kriebelhoest te lijf te gaan, terwijl de mannen onderling een biertje drinken en een praatje maken met de catamaran via de marifoon.

Het is bijna etenstijd en het begint hier alweer heerlijk te ruiken...

Oversteek Atlantische Oceaan dag 2

Dag 2_ Zaterdag, 16 Januari 16 ' 16:18u UTC

Afgelegde afstand : 156NM

Gemiddelde snelheid:6,3Kn

Knopen wind : 15 Kn

Positie :23°90142' N  19°51585' W
Koers : 225°

 

Net wanneer het avondeten bereid moet worden, beginnen de golfjes langszij af en toe op Zensation in te beuken en wordt het zeetje wat warriger. Johan zet zich schrap achter zijn potten en pannen en moet steeds zijn evenwicht zoeken. Dit heeft geen invloed op de kookkunsten en gelukkig had hij gisteren de ingrediënten al voorbereid. Onze Cherrenstef zijn paëlla smaakt weer heerlijk!

Na het lekkers probeer ik nog even een uiltje te vangen, want om 21u wordt ik op het apel verwacht voor mijn wacht. The Captain heeft niks speciaals te melden. In de verte aan onze bakboord zijde, zien we een lichtje dat evenwijdig met ons meevaart. We zien het schip niet op AIS en vermoeden dat het een zeilboot is.

Sterren blinken in hun afwezigheid, het is nog steeds bewolkt, en hier en daar komt er eens eentje tussen de wolken piepen. De algensterretjes in het water zijn wél aanwezig en houden mij gezelschap. Net voor mijn wacht er bijna op zit, zie ik vuurpijlen door het water schieten, lichtbommetjes dichterbij komen en pffft... Dolfijnen!!! Mijn lichtpuntjes in het donker! Prachtig hoe je ziet bewegen door de lichtgevende algen. Dit is een mooie afsluiter en beloning voor mijn wacht. Ik heb me vier uur sterk gehouden en verlang naar mijn bedje...de hoest en de koorts blijven me parten spelen. Wanneer the Captain, na een goede nachtrust (eindelijk) de kuip in komt, trekt de wind net aan en maakt een kleine shift. Wat doen we? Gijpen we meer naar het westen? Ok, Lets do It!

De zee wordt op deze koers rommeliger, maar ik lig toch nog comfortabel dwars (kan net met mijn gestalte en kan zo met mijn hoofd aan de hoge kant liggen) in de voorkajuit. Het hoesten speelt me parten en zorgt voor een slechte nachtrust en ik bots dan ook nog eens met mijn hoofd tegen de wand, doordat er terug wordt gegijpt!

De mannen hun wacht verloopt goed en bij hun wachtwissel passeert een cargo-schip. Onze dag begint met een blauwe hemel en de zon.

Na het ontbijt neemt de wind af en we besluiten de SPI te zetten. Zensation gaat heerlijk zo en de golven glijden onder haar door. We hebben geen last van deining en iedereen voelt zich goed. Een carpaccio van zalm(uit de vriezer) wordt onze lunch. Na enkele uren maken we weer een gijp naar het westen. Om niet veel later terug te gijpen op advies van onze weerman op de wal. Selfie weigert netjes de koerslijn te varen en dus wordt ze vervangen door George.

Apo-time wordt een beetje vervroegd, zodat we nog enkele uren kunnen doorgaan op SPI, en het beetje alcohol verwerkt is, alvorens hem te moeten opbergen.

De beide vishengels hangen uit, maar we vangen niets...we gaan misschien wat te snel? We lijken wél weer alleen op de wereld, ook al zien we heel wat boten op AIS voor de Afrikaanse kust en zagen we twee zeilboten even in de verte achter ons.

Als ik voor het afkloppen van deze dag weer in de kuip verschijn, vind ik de lege brik van de wijn...de mannen hebben, tijdens mijn dutje, ze even geniepig soldaat gemaakt...de napsjaars! Ik zal ze hebben! Enkel ik weet nog wijn liggen ;-)

Samen eten we de overschot paëlla op en besluiten de SPI nog even te laten staan tot voor zonsondergang. We hebben extra mijltjes en snelheid gemaakt de afgelopen 24u  en we hebben al vier posities op onze nieuwe overzeil-kaart geplot en genoteerd. Nog enkele te gaan...

oversteek Atlantische Oceaan dag 1

Dag 1_Vrijdag, 15 januari '16: 20u00 UTC

Afgelegde afstand : 136NM

Gemiddelde snelheid: 5,6

Knopen wind: afwisselend: eerst 7 en minder, daarna tussen 10-15

Positie : 25°46' N 017°46'W

Donderdagmorgen bekijkt the Captain meteen de weerkaarten. We zouden inderdaad vandaag kunnen vertrekken. Doen we dit? Zien we dit zitten? Wat moeten we nog doen?

We zien het alle drie zitten, om vanavond los te gooien. Ons gepland cocoon-dagje en laatste feestavond in San Sebastián wordt van de baan geveegd.

Met de proviandlijst op zak en onze twee boodschappenkarren gaan we de laatste, verse voeding inslaan. Groenten en fruit zijn prioriteit en ingrediënten voor een paëlla voor vrijdagavond. Het aanbod hier op La Gomera is eerder beperkt, maar we passen ons aan...het zal er niet op beteren, gedurende de komende bunker-plaatsen. What you see, is what you get! En gelukkig hebben we al wat gebunkerd in Gran Canaria. Op andere blogs en van onze cruise-vrienden die reeds in de Caraïben vertoeven vernemen we dat het aanbod daar nog kleiner is en vooral ook duurder en krijgen we de raad extra in te slaan. Nou, alles zit bijna vol en er zal wél wat over zijn, denken we. Maar alles mag ook op, want voor de Heiniken-regatta mag ons meisje niet te veel wegen, want the Captain zou graag in de prijzen varen ;-)

Met een koortsig lijf en een rood aangelopen hoofd probeer ik alles een plekje te geven onder de vloer en in de groenten- en fruitbakjes onder de midscheepse slaapbank. Alle overige flessen alcohol worden uit de koelkast verwijderd. Ik ga voor 'Nul-tolerantie' of 'balansdagen'(zoals An&Ivan SY Vaguebond het noemen). Maar ik heb twee tegensprekers! Ja, dat is zo met twee mannen aan boord, moet ik 'echt' wél mijn 'vrouwtje' staan ;-)

Bij goed weer en goede vooruitzichten, pleiten de mannen voor één drankje tijdens 'apo-time'! We zullen zien...

We nemen ook vandaag extra tijd voor de lunch, zodat we iedereen op de hoogte kunnen stellen van het vervroegde vertrek en nog de laatste weerbeelden kunnen binnen halen en bekijken.

Om iets over 17u gooien we los...hier gaan we dan...voor de komende x-aantal dagen...

Hoe gaan we dit ervaren? Wanneer gaan we weer land zien? Of beter aan land komen in Martinique...

We proberen jullie op de hoogte te houden en de schrijfsels zullen van de ene dag 17u, tot de volgende dag 17u, onze 24u omvatten. Soms 25u, als we de klok een uurtje hebben terug gedraaid, wat we elke 15°Westerlengte moeten doen.

Dus dag 1 is van donderdag, 14 januari 17u tot vrijdag, 15 januari 17u.

Gunter zal bij de positie ook datum en uur UTC bijzetten.

Dus hier begint ons avontuur:

Na het losgooien worden de zeilen gezet en varen we aan de wind. Er is niet veel wind, maar we gaan vooruit. Ik kruip vooraan in onze kooi en hoop me morgen wat beter te voelen. De mannen gaan mij sparen vannacht en mijn wacht overnemen, wat ik ten zeerste apprecieer, want ik gloei en voel me beroert.

Als vervanging op de Modeshow van San Sebastián, krijgen de mannen een knapper spektakel van dolfijnen te zien. Er is er één bij die drie keer na elkaar hoog en ver springt en bijna in het gangboord beland. The Captain noemt hem 'flying dolphin'!

De wind wijzigt en met ruime koers zeilen we rustig door. Tijdens zijn wacht ziet Geert nog twee maal een dolfijnenshow.

Selfie doet het redelijk goed, af en toe is ze nog dronken en vaart ze niet héél precies, maar the Captain begint haar graag te zien.

De zee is rustig en af en toe neemt de wind wat toe of af. De motor wordt twee keer aangezet en in het totaal zal hij samen met George een dikke drie uur werken.

Een fruitslaatje zorgt voor extra vitamientjes als start van mijn dag. Ik voel me nog slappekes en neem een aspirine C in alvorens ik weer onder de dons te kruip. De zon houdt ons gezelschap achter sluimerwolkjes en na de middag verschijn ik ook weer op het toneel.

Ook dan spotten we eindelijk onze Franse buren, die een uurtje voor ons vertrokken waren in La Gomera, richting Brazilië. The Captain glundert als we ze inhalen! Tijdens het bereiden van de lunch horen we de vismolen afgaan! Joepie, verse vis voor bij ons slaatje, maar de vis lost...dan maar een blikje tonijn openen...

Een lekker slaatje met tonijn, selder, tomaat, komkommer, sjalot en avocado zorgt voor een goede opkikker. Ik neem voor enkele uren de wacht terwijl mijn mannen onder zeil gaan.

Met apo-time om 16u zijn ze weer paraat en hebben ze hun alcoholisch drankje verdiend ;-)

Onze eerste 24u zijn goed en rustig verlopen. Ik voel me al ietsjes beter, maar samen met mijn ventje zorgen we nog voor een heus 'bas'-koor aan boord. Hoesten, hoesten en nog eens hoesten!

Op de vraag of ze nu de modeshow prefereerden boven de dolfijnenshow, kreeg ik het antwoord: 'met de steltenlopers naar de flippershow gaan kijken!' Ga daar weken mee op zee...;-)