onderdag, 31 maart '16
Twixx & Zensation varen de baai uit en enkele mijlen verder liggen ze een uurtje later op anker tussen het grote eiland Jost Van Dycke en het kleine eiland Little Jost Van Dycke. Tussen de twee eilanden doorvaren naar de noordkant oogt aanlokkelijk maar is onmogelijk door de vele aanwezige koraalriffen. We zien de Atlantische Oceaan uit het noorden het rif binnenrollen. Aquamarijn kleurig water, witte stranden en adembenemende uitzichten branden op onze ooglenzen! Mooi, mooi, mooi,...
The Captain gaat naar het anker snorkelen, maar zit even snel weer op de zwemtrap... Alles ok? Het is te diep en heeft geen duidelijk zicht en...er zit een haai onder de boot! Brrr... Zou ik gaan kijken? Brrr..., ik durf mijn teen nog niet in het water stoppen. Met de duikbril op en plat op mijn buik liggend op de zwemtrap kan ik hem wel zien aan de kiel, volgens Geert. Ik installeer me, maar...trek me terug. Stel dat die haai dan net mijn richting uitkomt... Ik ben te bang! Geert heeft een oplossing: de 'go pro'. Hij neemt foto's en een filmpje van onze vriend onder de boot. En ja, op de IPad kan ik de zandhaai van een dikke meter(of meer), onder Zensation zien hangen aan de kiel. Zou het die van gisteren in White Bay zijn, die even is meegelift naar hier of is het één van zijn familieleden?! Ik hoef het niet te weten...
Tijd om de 'Bubble Pool' gaan op te zoeken. Met ons Dinghietje varen met we zen vieren naar het dinghydok en trekken onze wandelschoenen aan. Langs mangroven, een lagune en een klim tussen grote stenen en cactussen, komen we aan de noordkant van het eiland. Daar beukt de Atlantische Oceaan op de ruwe afgesleten rotsen in en zorgt tussen de spleten van de rotsen voor kolkend water dat in een klein poeltje loopt='de Bubble Pool'. Noorden wind en meer deining zouden voor nog meer bubbels zorgen en het nog indrukwekkender maken. Moeder natuur heeft hier weer prachtige creaties gemaakt en onze monden vallen open van de prachtige omgeving! Het lijkt wél op foto's uit de boekskes of op postkaarten!
Onze ankerplek ligt wél ongunstig voor wind en deining en we besluiten meer beschutting en rust op te zoeken aan de overkant, in Cane Garden Bay, Tortola. Daar lagen we enkele dagen geleden ook goed.
Het anker heeft zich amper ingegraven of we dinghieën reeds naar de kant...net op tijd voor Happy Hour. Tja, we moeten Brigitte & Rob toch wegwijs maken aan land ;-)
Wanneer we na zonsondergang weer in ons Dinghietje stappen, ontdekt Geert dat de schakelhendel van de buitenboordmotor is afgebroken: nu kan er niet meer voor- of achteruit geschakeld worden! Hoe is dit gebeurt? Misschien een andere dinghy blijven achterhangen, of een kabel of trouw... Zulke dingen kunnen gebeuren met tientallen dinghies die tegen elkaar liggen met kabels en touwen aan een steiger. Maar hoe geraken we nu weer naar Twixx? Met vieren in een bijboot en het hele eind roeien? Ja, dat kan...maar een andere dinghy maakt zich net los van het dinghydok en we roepen: 'Help, help us please!' Meteen krijgen we een sleepje naar Twixx. Thanks!
The Captain is in z'n hoofd al een oplossing aan het bedenken en materiaal aan het bijeensprokkelen. Ondertussen zorgen Brigitte en ik, met ingrediënten van onze twee boten, voor een heerlijk diner: wokgroenten met kipsaté's rijstnoedels en pinda- en Indische saus... Njammie.
Met de Bounty zorgt Rob voor een sleepje met ons Dinghietje naar Zensation. We tuigen alvast onze bijboot af, zodat Geert morgenvroeg aan de motor kan werken, alvorens we verder varen. Duimen maar dat het lukt!
maandag 4 april 2016
BVI's, Jost Van Dycke, White Bay(Caraïben)
Woensdag, 30 maart '16
Jost Van Dycke, een Nederlandse naam, genoemd naar een gelijknamige Nederlandse piraat/zeerover. Op White Bay tref je: beach bars, alsook enkele vakantieresorts, waaronder een bungalowpark en camping. Vanaf half negen 's morgens begint de verhuizing van de jachten in de baai: boten vertrekken en ander komen toe en vooral de charterboten zijn gretig en vechtlustig in het eerst tegen hoge snelheid de vrijgekomen meerboei op te pikken! Gevaarlijk en onverantwoord gaat het er vaak aan toe: andere boten, snorkelaars en dinghy's zijn dan de zwakke weggebruikers. Of er wordt vlak op je anker geankerd en met uitzwaai-ruimte tussen de boten wordt helemaal geen rekening gehouden...nou het is ook voor hun maar een 'huurboot'!!!
Soms is het grappig om aan te zien, hoe er wordt geracet of geklungeld, maar soms toch ook angstaanjagend.
White Bay is mooi met het verblindende witte palmenstrand, waar hangmatten tussen hangen en het helder blauwe water, waar het witte zand op de bodem in golfjes ligt...het lijkt wél op de bodem van een zwembad als de zonnestralen erdoor schijnen. De baai is dan ook erg in trek en 's avonds trekt iedereen naar de baai er naast, Great Harbour, met een goede gemotoriseerde grotere dinghy of per taxi. Een beetje beweging kan geen kwaad en wij gaan het te voet proberen. Een steile klim langs asfaltwegen, of zeg maar verscheidene klimmen..., brengt ons naar boven op de berg. We puffen, kreunen en blazen...hier gaan we de komende dagen nog plezier van beleven...pijnlijke kuiten laten zich reeds voelen en het zweet drijft van ons lijf. En telkens wanneer we denken er te zijn, ligt er achter de bocht nog een weg naar boven...maar op het hoogste punt wordt onze inspanning beloond met een panoramisch zicht om 'U' tegen te zeggen! Het afzien is meer dan de moeite waard. Ook de baai van Great Harbour ligt er als een 'plaatje' bij.
De mannen zitten al snel op een terras hun dorst te lessen. Kristien & Jan, die met Pacific Wave in Great Harbour liggen, lopen we op het lijf en...daar zitten we weer met z'n zes in een bar: de beruchte 'Foxy's'.
Maar de terugtocht, over de berg, voor ons vier wacht. Na wat 'pi-ta-mientjes' zetten we de mars erin. Grijze wolken dreigen in de lucht, het weer slaat om en een grote hoeveelheid regen valt op ons neer...geen plek, bushalte of afdak om te schuilen. We zijn nat van kop tot teen en het lijkt wel of we de terugtocht al zwemmend hebben ondernomen. Toch stappen we in de Bounty om weer tot aan onze dames te geraken. Het water is heerlijk warm en uitnodigend...we zijn toch al nat.
Een lange schaduw nadert de boot, wanneer we in het gangboord staan en de natte kleren ophangen. Is dat nu een zeeslang of een morene? Het dier zwemt achter de boot en onder ons Dinghietje..het is een haai! Ja, een zandhaai van wél zeker een meter lang. Hij zwemt in de richting van Twixx en Brigitte & Rob zijn nog aan het snorkelen aan hun zwemtrap...net wanneer we hen willen waarschuwen, draait de haai weer in onze richting en zwemt naar het rif dat voor ons ligt... Ja, ze zijn er echt en ze zwemmen hier vlakbij! Ik denk niet dat ik nog in het water spring :-\
Jost Van Dycke, een Nederlandse naam, genoemd naar een gelijknamige Nederlandse piraat/zeerover. Op White Bay tref je: beach bars, alsook enkele vakantieresorts, waaronder een bungalowpark en camping. Vanaf half negen 's morgens begint de verhuizing van de jachten in de baai: boten vertrekken en ander komen toe en vooral de charterboten zijn gretig en vechtlustig in het eerst tegen hoge snelheid de vrijgekomen meerboei op te pikken! Gevaarlijk en onverantwoord gaat het er vaak aan toe: andere boten, snorkelaars en dinghy's zijn dan de zwakke weggebruikers. Of er wordt vlak op je anker geankerd en met uitzwaai-ruimte tussen de boten wordt helemaal geen rekening gehouden...nou het is ook voor hun maar een 'huurboot'!!!
Soms is het grappig om aan te zien, hoe er wordt geracet of geklungeld, maar soms toch ook angstaanjagend.
White Bay is mooi met het verblindende witte palmenstrand, waar hangmatten tussen hangen en het helder blauwe water, waar het witte zand op de bodem in golfjes ligt...het lijkt wél op de bodem van een zwembad als de zonnestralen erdoor schijnen. De baai is dan ook erg in trek en 's avonds trekt iedereen naar de baai er naast, Great Harbour, met een goede gemotoriseerde grotere dinghy of per taxi. Een beetje beweging kan geen kwaad en wij gaan het te voet proberen. Een steile klim langs asfaltwegen, of zeg maar verscheidene klimmen..., brengt ons naar boven op de berg. We puffen, kreunen en blazen...hier gaan we de komende dagen nog plezier van beleven...pijnlijke kuiten laten zich reeds voelen en het zweet drijft van ons lijf. En telkens wanneer we denken er te zijn, ligt er achter de bocht nog een weg naar boven...maar op het hoogste punt wordt onze inspanning beloond met een panoramisch zicht om 'U' tegen te zeggen! Het afzien is meer dan de moeite waard. Ook de baai van Great Harbour ligt er als een 'plaatje' bij.
De mannen zitten al snel op een terras hun dorst te lessen. Kristien & Jan, die met Pacific Wave in Great Harbour liggen, lopen we op het lijf en...daar zitten we weer met z'n zes in een bar: de beruchte 'Foxy's'.
Maar de terugtocht, over de berg, voor ons vier wacht. Na wat 'pi-ta-mientjes' zetten we de mars erin. Grijze wolken dreigen in de lucht, het weer slaat om en een grote hoeveelheid regen valt op ons neer...geen plek, bushalte of afdak om te schuilen. We zijn nat van kop tot teen en het lijkt wel of we de terugtocht al zwemmend hebben ondernomen. Toch stappen we in de Bounty om weer tot aan onze dames te geraken. Het water is heerlijk warm en uitnodigend...we zijn toch al nat.
Een lange schaduw nadert de boot, wanneer we in het gangboord staan en de natte kleren ophangen. Is dat nu een zeeslang of een morene? Het dier zwemt achter de boot en onder ons Dinghietje..het is een haai! Ja, een zandhaai van wél zeker een meter lang. Hij zwemt in de richting van Twixx en Brigitte & Rob zijn nog aan het snorkelen aan hun zwemtrap...net wanneer we hen willen waarschuwen, draait de haai weer in onze richting en zwemt naar het rif dat voor ons ligt... Ja, ze zijn er echt en ze zwemmen hier vlakbij! Ik denk niet dat ik nog in het water spring :-\
vrijdag 1 april 2016
BVI's, Tortola, Soper's Hole - Jost Van Dycke, White Bay(Caraïben)
Dinsdag, 29 maart '16
Nog even een verse baguette kopen en verse proviand, mails binnenhalen en dan laten we na drie nachten de meerboei los en verlaten we Soper's Hole. Op voorzeil zeilen we met een 20kn wind naar de overkant, naar het eiland 'Jost Van Dycke'. Al van ver lijken er enkel turquoise kleurige boten te liggen. Als we dichter komen, zien we dat de boten toch allemaal een witte romp hebben, maar dat het het ongelooflijk turquoise kleurige water is dat in de rompen weerkaatst wordt door de zon. Het is hier rustiger dan enkele dagen geleden en achter het rif van White Bay liggen we beschut. Het helderblauwe water is weer in allerlei tinten aanwezig, alsook twee zeeschildpadden die niet ver van Zensation steeds boven water komen.
Even later vaart ook Twixx het koraalrif binnen en duiken we met z'n vier het prachtige heerlijke warme water in. De nieuwe snorkels en duikbrillen worden getest en goedgekeurd. Onder water krijgen we gezelschap van vele nieuwsgierige vissen in allerlei kleuren, alsook doorschijnende inie-minie visjes die net onder het wateroppervlak en aan het koraalrif blijven hangen... Ja, we zijn blij dat we weer in het water vertoeven...heerlijk die vrijheid!
Aan boord krijgen we bezoek van een Franstalige landgenoot, die hier voor twee weken een charterboot heeft gehuurd. We spreken af voor een borrel later op de dag, samen met zijn vrouw.
In de namiddag maak ik alleen nog een snorkelrondje, even werken aan mijn vissenangst ;-)
Tegen Happy Hour dinghieën we met z'n vier in Bounty naar de oostkant van de baai, naar de beruchte 'Soggy Dollar Bar', waarvan de naam verwijst naar de natte geldbiljetten, waarmee de aangezwommen bootmensen vanaf hun geankerde boot, hun drank betaalden. Dit is ook de plek waar de cocktail 'Painkiller' is uitgevonden... Reden genoeg om een kijkje te gaan nemen en de Painkiller te vergelijken met al de vorige die we hier in de BVI's reeds proefden. Sinds lang staat er natte landing op het programma. Overal in de Caraïben zijn we tot nu toe verwend met dinghysteigers...oeps, was al vergeten dat we in Deadman's Bay ook ééntje gedaan hebben. Met ons vier gaat het goed en al snel hangen onze lippen aan een beker van de famous Painkiller ;-) Geproefd, straffe toebak en lekker bevonden!
De zon is reeds achter de bergen verdwenen als we weer aan boord komen. Even een blik chili con carne opwarmen en tacoschelpen in de oven leggen. Met wat verse sla, tomaat, ui en gemalen kaas hebben we een snelle en lekkere maaltijd. Valérie & Axel, het Franstalige koppel komen nog langs en schuiven bij aan. Wijnflessen worden uit de koelkasten geplunderd en aangerukt en samen genuttigd...een leuke avond met een perfecte mengeling van Nederlands, Vlaams, een beetje Frans, maar vooral mooi Vlaams van onze landgenoten.
Nog even een verse baguette kopen en verse proviand, mails binnenhalen en dan laten we na drie nachten de meerboei los en verlaten we Soper's Hole. Op voorzeil zeilen we met een 20kn wind naar de overkant, naar het eiland 'Jost Van Dycke'. Al van ver lijken er enkel turquoise kleurige boten te liggen. Als we dichter komen, zien we dat de boten toch allemaal een witte romp hebben, maar dat het het ongelooflijk turquoise kleurige water is dat in de rompen weerkaatst wordt door de zon. Het is hier rustiger dan enkele dagen geleden en achter het rif van White Bay liggen we beschut. Het helderblauwe water is weer in allerlei tinten aanwezig, alsook twee zeeschildpadden die niet ver van Zensation steeds boven water komen.
Even later vaart ook Twixx het koraalrif binnen en duiken we met z'n vier het prachtige heerlijke warme water in. De nieuwe snorkels en duikbrillen worden getest en goedgekeurd. Onder water krijgen we gezelschap van vele nieuwsgierige vissen in allerlei kleuren, alsook doorschijnende inie-minie visjes die net onder het wateroppervlak en aan het koraalrif blijven hangen... Ja, we zijn blij dat we weer in het water vertoeven...heerlijk die vrijheid!
Aan boord krijgen we bezoek van een Franstalige landgenoot, die hier voor twee weken een charterboot heeft gehuurd. We spreken af voor een borrel later op de dag, samen met zijn vrouw.
In de namiddag maak ik alleen nog een snorkelrondje, even werken aan mijn vissenangst ;-)
Tegen Happy Hour dinghieën we met z'n vier in Bounty naar de oostkant van de baai, naar de beruchte 'Soggy Dollar Bar', waarvan de naam verwijst naar de natte geldbiljetten, waarmee de aangezwommen bootmensen vanaf hun geankerde boot, hun drank betaalden. Dit is ook de plek waar de cocktail 'Painkiller' is uitgevonden... Reden genoeg om een kijkje te gaan nemen en de Painkiller te vergelijken met al de vorige die we hier in de BVI's reeds proefden. Sinds lang staat er natte landing op het programma. Overal in de Caraïben zijn we tot nu toe verwend met dinghysteigers...oeps, was al vergeten dat we in Deadman's Bay ook ééntje gedaan hebben. Met ons vier gaat het goed en al snel hangen onze lippen aan een beker van de famous Painkiller ;-) Geproefd, straffe toebak en lekker bevonden!
De zon is reeds achter de bergen verdwenen als we weer aan boord komen. Even een blik chili con carne opwarmen en tacoschelpen in de oven leggen. Met wat verse sla, tomaat, ui en gemalen kaas hebben we een snelle en lekkere maaltijd. Valérie & Axel, het Franstalige koppel komen nog langs en schuiven bij aan. Wijnflessen worden uit de koelkasten geplunderd en aangerukt en samen genuttigd...een leuke avond met een perfecte mengeling van Nederlands, Vlaams, een beetje Frans, maar vooral mooi Vlaams van onze landgenoten.
BVI's, Tortola, Soper's Hole - USVI's, St. John, Cruz Bay(Caraïben)
Maandag, 28 maart '16
Paasmaandag/Tweede Paasdag.
De wekker wekt ons en pas als we al een kwartier in de weer zijn, ontdekken we op de wandklok dat de wekker ons een uur te vroeg heeft gewekt! De klok van de smartphone heeft zich spontaan op het Belgisch Zomeruur gezet, maar hier in de Caraïb doen ze daar niet aan mee...hierdoor is er nu 'zes' uur tijdsverschil met het thuisfront(het is dus zes uur later in België!).
Nou, hadden we dat geweten...toch is het snel tijd en komt onze privé-water-taxi, Bounty(dinghy van Twixx) ons ophalen. Het ferry-ponton ligt vlakbij, tegenover Zensation. Daar kopen we onze tickets(55$/pers) en betalen we haventax(20$/pers) voor een retourtje naar het Amerikaanse Maagdeneiland 'St. John'. Nog even door de security en dan wachten op de ferry.
Waarom met de ferry varen en zoveel geld betalen, als je met je eigen boot er naar toe kan varen, horen we jullie zich afvragen... Wél, Amerika heeft zo zijn eigen regels en wetten! Allereerst moet je online je 'ESTA' aanvragen, wat gepaard gaat met vier screen-schermen met allerlei vragen: 'van wie je bent, tot wat voor crimineel of hoeveel aliassen je hebt en of je een drugskoerier bent of onlangs nr Syrië of dergelijke bent geweest, enz...!' Een intensieve opgave en wat enkel kan vervolledigd worden met goede WiFi, engelengeduld en een betaling van 14$/pers(tot enkele maanden geleden, was het gratis). En dan is het wachten op je 'GOEDKEURING' en daarmee kan je dan een visum van negentig dagen bekomen, maar dat kan enkel als je per vliegtuig of commerciële boot toekomt. Dus voor we met Zensation kunnen inklaren, moeten wij zelf eerst een geldig visum hebben...vandaar deze excursie.
Brigitte & Rob willen ook met Twixx de US Maagdeneilanden ontdekken en het is leuker om met z'n vieren het hele douane-avontuur te beleven, toch ;-)
De ferry maakt een tussenstop in Great Harbour op het eiland 'Jost Van Dycke'. Na een uurtje arriveren we in Cruz Bay, St. John. We zien de Amerikaanse vlag reeds wapperen. De ferry zet ons netjes af bij het immigratie en douane kantoor. Eerst je paspoort, Esta, immigratiepapier afgeven en controleren, dan vingerafdrukken en een foto van je laten nemen, een praatje maken en...hopla: een stempel = visum 90 dagen om in Amerika te mogen vertoeven, wordt in ons paspoort gezet. 'Welcome to America and enjoy your stay', krijgen we er nog bij. Nog even de tas laten scannen en we staan buiten onder de Amerikaanse vlag. Dat ging snel en gemoedelijk en deed geeneens pijn ;-)
Op een pleintje staan kraampjes met juwelen en plaatselijke spullen en een steelband-orkest stelt zich op de kiosk op. Aan het strand zijn enkele beach bars/restaurants en er achter bevinden zich leuke winkeltjes.
Na enkele uurtjes in de US te hebben vertoefd en wat drankjes en een huisgemaakte hamburger met dito frietjes te hebben genuttigd, stappen we op de laatste ferry terug richting BVI's, Tortola.
Voor we opstappen, moeten we ook hier haventax (8$/pers) betalen en alweer een formulier invullen, incl. wat je invoert. Nou de net aangekochte snorkels en duikbrillen worden niet vermeld en in onze tassen weggemoffeld...ik voel me er wat ongemakkelijk bij en ben bang dat ze ons vier gaan betrappen!
Maar als de ferry voor het douane en imigratie kantoor stopt, mogen we nog niet meteen uitstappen. Een andere ferry was ons voor en heeft een hele boel passagiers afgezet inclusief hun koopwaren: tv's, matrassen, bedframes, stoelen, tafels, boren, keukenpapier, verf, autobanden, delen van een ijskast, enz... Het kantoor en de steiger ervoor staat vol met mensen en hun aankopen. De ambtenaren hebben nog even werk met dit alles te controleren en in te klaren...idem dito zien we ook op onze ferry. Een praatje met de locals maakt ons duidelijk dat, ondanks de hoge reiskosten (68$ i.p.v. 83$ voor de bezoekers) en de tax(afhankelijk van de ambtenaar) die ze op hun ingevoerde aankopen moeten betalen, dat het toch nog voordeliger is om het in USVI's te kopen!
Na wat geduld is het aan ons...zouden we nu toch niet even onze aankopen aangeven?! We gaan in de rij staan 'nothing to declair' en voor we het weten staan we buiten...niks gevraagd en niks gescand of tassen moeten openen!
Paasmaandag/Tweede Paasdag.
De wekker wekt ons en pas als we al een kwartier in de weer zijn, ontdekken we op de wandklok dat de wekker ons een uur te vroeg heeft gewekt! De klok van de smartphone heeft zich spontaan op het Belgisch Zomeruur gezet, maar hier in de Caraïb doen ze daar niet aan mee...hierdoor is er nu 'zes' uur tijdsverschil met het thuisfront(het is dus zes uur later in België!).
Nou, hadden we dat geweten...toch is het snel tijd en komt onze privé-water-taxi, Bounty(dinghy van Twixx) ons ophalen. Het ferry-ponton ligt vlakbij, tegenover Zensation. Daar kopen we onze tickets(55$/pers) en betalen we haventax(20$/pers) voor een retourtje naar het Amerikaanse Maagdeneiland 'St. John'. Nog even door de security en dan wachten op de ferry.
Waarom met de ferry varen en zoveel geld betalen, als je met je eigen boot er naar toe kan varen, horen we jullie zich afvragen... Wél, Amerika heeft zo zijn eigen regels en wetten! Allereerst moet je online je 'ESTA' aanvragen, wat gepaard gaat met vier screen-schermen met allerlei vragen: 'van wie je bent, tot wat voor crimineel of hoeveel aliassen je hebt en of je een drugskoerier bent of onlangs nr Syrië of dergelijke bent geweest, enz...!' Een intensieve opgave en wat enkel kan vervolledigd worden met goede WiFi, engelengeduld en een betaling van 14$/pers(tot enkele maanden geleden, was het gratis). En dan is het wachten op je 'GOEDKEURING' en daarmee kan je dan een visum van negentig dagen bekomen, maar dat kan enkel als je per vliegtuig of commerciële boot toekomt. Dus voor we met Zensation kunnen inklaren, moeten wij zelf eerst een geldig visum hebben...vandaar deze excursie.
Brigitte & Rob willen ook met Twixx de US Maagdeneilanden ontdekken en het is leuker om met z'n vieren het hele douane-avontuur te beleven, toch ;-)
De ferry maakt een tussenstop in Great Harbour op het eiland 'Jost Van Dycke'. Na een uurtje arriveren we in Cruz Bay, St. John. We zien de Amerikaanse vlag reeds wapperen. De ferry zet ons netjes af bij het immigratie en douane kantoor. Eerst je paspoort, Esta, immigratiepapier afgeven en controleren, dan vingerafdrukken en een foto van je laten nemen, een praatje maken en...hopla: een stempel = visum 90 dagen om in Amerika te mogen vertoeven, wordt in ons paspoort gezet. 'Welcome to America and enjoy your stay', krijgen we er nog bij. Nog even de tas laten scannen en we staan buiten onder de Amerikaanse vlag. Dat ging snel en gemoedelijk en deed geeneens pijn ;-)
Op een pleintje staan kraampjes met juwelen en plaatselijke spullen en een steelband-orkest stelt zich op de kiosk op. Aan het strand zijn enkele beach bars/restaurants en er achter bevinden zich leuke winkeltjes.
Na enkele uurtjes in de US te hebben vertoefd en wat drankjes en een huisgemaakte hamburger met dito frietjes te hebben genuttigd, stappen we op de laatste ferry terug richting BVI's, Tortola.
Voor we opstappen, moeten we ook hier haventax (8$/pers) betalen en alweer een formulier invullen, incl. wat je invoert. Nou de net aangekochte snorkels en duikbrillen worden niet vermeld en in onze tassen weggemoffeld...ik voel me er wat ongemakkelijk bij en ben bang dat ze ons vier gaan betrappen!
Maar als de ferry voor het douane en imigratie kantoor stopt, mogen we nog niet meteen uitstappen. Een andere ferry was ons voor en heeft een hele boel passagiers afgezet inclusief hun koopwaren: tv's, matrassen, bedframes, stoelen, tafels, boren, keukenpapier, verf, autobanden, delen van een ijskast, enz... Het kantoor en de steiger ervoor staat vol met mensen en hun aankopen. De ambtenaren hebben nog even werk met dit alles te controleren en in te klaren...idem dito zien we ook op onze ferry. Een praatje met de locals maakt ons duidelijk dat, ondanks de hoge reiskosten (68$ i.p.v. 83$ voor de bezoekers) en de tax(afhankelijk van de ambtenaar) die ze op hun ingevoerde aankopen moeten betalen, dat het toch nog voordeliger is om het in USVI's te kopen!
Na wat geduld is het aan ons...zouden we nu toch niet even onze aankopen aangeven?! We gaan in de rij staan 'nothing to declair' en voor we het weten staan we buiten...niks gevraagd en niks gescand of tassen moeten openen!
maandag 28 maart 2016
BVI's, Tortola, Soper's Hole(Caraïben)
Zondag, 27 maart '16
Pasen...ontbijt met bubbels en een zacht gekookt eitje met soldatenboterhammetjes...Yammie!
Vrolijk Pasen iedereen en geniet van al het lekkers dat de Paashaas heeft gebracht ;-)
Pasen...ontbijt met bubbels en een zacht gekookt eitje met soldatenboterhammetjes...Yammie!
Vrolijk Pasen iedereen en geniet van al het lekkers dat de Paashaas heeft gebracht ;-)
BVI's, Tortola, Cane Garden Bay - Soper's Hole(Caraïben)
Zaterdag, 26 maart '16
De surfgolven en de swell zijn volledig verdwenen in de baai en alle boten liggen er rustig bij. Een regenbui maakt alles nog even nat en dan lonkt het eiland aan de overkant. 'Little Jost Van Dycke' en 'Jost Van Dycke' himself, maar elke baai die we aan de zuidkant willen inkruipen geeft ons geen beschutting: tot 30kn wind en een onrustige deining zijn aanwezig...Na drie baaien varen we terug naar het eiland 'Tortola' en wagen we onze kans in Soper's Hole. Hier is het vechten om een fel begeerde meerboei te kunnen bemachtigen. Een vijftal boten dobberen rond de scharig aanwezige meerboeien in de baai, aan de kleinschalige haven. Ankeren in 20m kan ook, maar veel uitzwier-ruimte is er niet tussen de andere boten aan een meerboei. Toch even een poging wagen, maar de ondergrond lijkt ook niet geschikt om te ankeren...geduld is een schone deugd en een bijna overvaring en aanvaring van Kristien & Jan (liggen met Pacific Wave sinds eergisteren) in hun dinghy, die zo een meerboei voor ons willen bewaken en reserveren, confronteerd ons met de concurrentiestrijd onder de cruisers!!! Maar na een dik half uur wordt ons geduld beloond en kunnen we ons aan een vrijgekomen meerboei vastmaken. Nou, nou, wat een gedoe! De wind en deining blijft nog enkele dagen staan en zullen we hier verzeild liggen.
Twixx is hier ook reeds voor ons toegekomen en Brigitte & Rob komen langs op de borrel.
Fel afstekende roze daken en huisjes in vrolijke 'snoep-kleurtjes' langs de kant, trekken ook nu weer onze aandacht. Al snel treffen we in het kleine Marina-dorpje onze cruisers-vrienden en belanden we met zen zessen en onze boodschappen op een terrasje...de maan en sterren houden ons al snel gezelschap ;-)
De surfgolven en de swell zijn volledig verdwenen in de baai en alle boten liggen er rustig bij. Een regenbui maakt alles nog even nat en dan lonkt het eiland aan de overkant. 'Little Jost Van Dycke' en 'Jost Van Dycke' himself, maar elke baai die we aan de zuidkant willen inkruipen geeft ons geen beschutting: tot 30kn wind en een onrustige deining zijn aanwezig...Na drie baaien varen we terug naar het eiland 'Tortola' en wagen we onze kans in Soper's Hole. Hier is het vechten om een fel begeerde meerboei te kunnen bemachtigen. Een vijftal boten dobberen rond de scharig aanwezige meerboeien in de baai, aan de kleinschalige haven. Ankeren in 20m kan ook, maar veel uitzwier-ruimte is er niet tussen de andere boten aan een meerboei. Toch even een poging wagen, maar de ondergrond lijkt ook niet geschikt om te ankeren...geduld is een schone deugd en een bijna overvaring en aanvaring van Kristien & Jan (liggen met Pacific Wave sinds eergisteren) in hun dinghy, die zo een meerboei voor ons willen bewaken en reserveren, confronteerd ons met de concurrentiestrijd onder de cruisers!!! Maar na een dik half uur wordt ons geduld beloond en kunnen we ons aan een vrijgekomen meerboei vastmaken. Nou, nou, wat een gedoe! De wind en deining blijft nog enkele dagen staan en zullen we hier verzeild liggen.
Twixx is hier ook reeds voor ons toegekomen en Brigitte & Rob komen langs op de borrel.
Fel afstekende roze daken en huisjes in vrolijke 'snoep-kleurtjes' langs de kant, trekken ook nu weer onze aandacht. Al snel treffen we in het kleine Marina-dorpje onze cruisers-vrienden en belanden we met zen zessen en onze boodschappen op een terrasje...de maan en sterren houden ons al snel gezelschap ;-)
BVI's, Tortola, Cane Garden Bay(Caraïben)
Vrijdag, 25 maart '16
Twee goed gevulde tassen was brengen we naar de wasserij en proppen we in de de professionele wastrommels. Laat de was maar draaien...iets fris om te drinken en een prachtig zicht vanop een beach bar op het strand en de baai en Zensation... Vogels animeren ons en zichzelf met het zweven boven het water en plots het water in te duiken. Mensen vullen mondjesmaat de lange zandstrook en zoeken een strandstoel onder de waaiende palmbomen. Een uurtje later en voor slechts 'zes' dollar(voor twee grote was-en droogmachines!) ruikt de berg was heerlijk fris en zijn de lakens en handdoeken ook droog. De kleding wordt door de natuurlijke elementen op de reling gedroogd.
Aan de zijkanten van de diepuitgesneden baai breken golvende over het ondiepe koraalrif en ontstaan er uitnodigende surfgolven, waar enkele surfers zich op wagen en voor animatie zorgen. Door de deining worden de golven nog groter er rolt er zo nu en dan een grote swell binnen over heel de baai...dit zorgt voor eigenwijze boten, die op anker of aan een meerboei, ieder een andere kant op draaien! Er is geen lijn in te trekken en is het een beetje 'spooky' om het gade te slaan. Het aantal boten groeit naar mate de dag vordert. Kleinere motorboten liggen tegen elkaar op een rijtje voor het strand.
De kleurrijke gebouwen die op het strand op palen staan, ogen gezellig en de muziek die er vandaan komt, wekt onze nieuwsgierigheid en lokt ons er naar toe.
Vandaag is het 'Goede Vrijdag' en dat is hier een heilige feestdag en mag er, door een wet, géén alcohol geserveerd worden vóór 18u...en dus ook géén Happy Hour :-(
De manager heeft het druk met het steeds herhalen van deze wet...om 17u45 heeft hij er genoeg van en wil hij zijn steeds groter wordende cliënteel niet langer teleurstellen en maant ie zijn werkvolk aan dat ze mogen starten met alcohol te serveren! Zelf heeft hij er duidelijk ook zin in, want hij is een attractie op zichzelf en zorgt voor een losse, vriendelijke, uitgelaten sfeer. En hij schreeuwt het bijna van de daken dat er weer alcohol kan genuttigd worden: 'Can you feel the flow? Do you already feel it?'
Grote vissen doen ons bijna uit ons Dinghietje schrikken...deze zwemmen net onder de waterlijn bij de achterhek sierverlichting van enkele boten. Was het een haai? Hoe groot was die vis? Zeker één meter of groter? Wouw!!!
Spaghetti à la Manna-saus, the Captains favoriet, wordt genuttigd in de maneschijn ;-)
Twee goed gevulde tassen was brengen we naar de wasserij en proppen we in de de professionele wastrommels. Laat de was maar draaien...iets fris om te drinken en een prachtig zicht vanop een beach bar op het strand en de baai en Zensation... Vogels animeren ons en zichzelf met het zweven boven het water en plots het water in te duiken. Mensen vullen mondjesmaat de lange zandstrook en zoeken een strandstoel onder de waaiende palmbomen. Een uurtje later en voor slechts 'zes' dollar(voor twee grote was-en droogmachines!) ruikt de berg was heerlijk fris en zijn de lakens en handdoeken ook droog. De kleding wordt door de natuurlijke elementen op de reling gedroogd.
Aan de zijkanten van de diepuitgesneden baai breken golvende over het ondiepe koraalrif en ontstaan er uitnodigende surfgolven, waar enkele surfers zich op wagen en voor animatie zorgen. Door de deining worden de golven nog groter er rolt er zo nu en dan een grote swell binnen over heel de baai...dit zorgt voor eigenwijze boten, die op anker of aan een meerboei, ieder een andere kant op draaien! Er is geen lijn in te trekken en is het een beetje 'spooky' om het gade te slaan. Het aantal boten groeit naar mate de dag vordert. Kleinere motorboten liggen tegen elkaar op een rijtje voor het strand.
De kleurrijke gebouwen die op het strand op palen staan, ogen gezellig en de muziek die er vandaan komt, wekt onze nieuwsgierigheid en lokt ons er naar toe.
Vandaag is het 'Goede Vrijdag' en dat is hier een heilige feestdag en mag er, door een wet, géén alcohol geserveerd worden vóór 18u...en dus ook géén Happy Hour :-(
De manager heeft het druk met het steeds herhalen van deze wet...om 17u45 heeft hij er genoeg van en wil hij zijn steeds groter wordende cliënteel niet langer teleurstellen en maant ie zijn werkvolk aan dat ze mogen starten met alcohol te serveren! Zelf heeft hij er duidelijk ook zin in, want hij is een attractie op zichzelf en zorgt voor een losse, vriendelijke, uitgelaten sfeer. En hij schreeuwt het bijna van de daken dat er weer alcohol kan genuttigd worden: 'Can you feel the flow? Do you already feel it?'
Grote vissen doen ons bijna uit ons Dinghietje schrikken...deze zwemmen net onder de waterlijn bij de achterhek sierverlichting van enkele boten. Was het een haai? Hoe groot was die vis? Zeker één meter of groter? Wouw!!!
Spaghetti à la Manna-saus, the Captains favoriet, wordt genuttigd in de maneschijn ;-)