maandag, 20 mei - zondag, 16 juni ‘19 (UTC Tonga +13u = +11u tijdsverschil met BE(=UTC +2u)!)
Er is slecht weer op komst, de weersvoorspellingen & weergoeroe’s spreken van een tropische storm die via Fiji naar Tonga komt. Er zal véél wind & regen mee gepaard gaan. Jammergenoeg zijn er hier in de “Ha’apai Groep” weinig of geen beschutte ankerplekken voor die voorspelde wind. Hierdoor besluiten we om naar het noorden te varen, naar de “Vava’u Groep”, waar we meer beschutting kunnen opzoeken. Véél vroeger dan gepland gaan we deze eilandengroep verlaten, voor de tweede keer (zie oktober ‘18), maar met in het achterhoofd dat we binnen enkele weken hier weer naar toe varen. Ook onze vriendelijke douane man is teleurgesteld wanneer we het nodige document bij hem ophalen voor de “Vava’u Groep”.
The Captain gaat nog even de mast in om de windmeter te checken en de onderste rechtste zaling (die steeds zakt (doet het al jaren en blijft het doen, zelfs nu de mast eraf is geweest in Nieuw-Zeeland)) weer even omhoog te kloppen. Ondertussen checkt hij, als routine, de verstaging. Hier ontdekt hij aan stuurboordkant, dat bij de onderste stag naar achteren toe, 1 van de 19 draden los/gebroken is. Dat is geen ramp, maar dit moeten we wél in de gaten houden en vervangen. De verstaging is volledig vernieuwd bij ons vertrek, dus is nog maar vier jaar oud en nog extra gecheckt in Nieuw-Zeeland toen de mast eraf was! In Neiafu, Vava’u, gaan we proberen het nodige materiaal te bekomen.
Om 17u gaan we met vier boten anker op richting “Vava’u”. De zee is rustig en de tocht verloopt snel met stroom mee. We proberen af te remmen, maar het heeft weinig zin. We hebben onze track (of beter gezegd meerdere tracks) van vorig jaar en we weten dat er meerboeien liggen, dus we gaan door. Het laatste uur begint het te regenen, de maan zit verstopt achter de wolken, in het schijnsel van de zaklamp & petsel beletten de regendruppels het zicht. Er liggen reeds meer boten in de baai dan verwacht, in het donker vinden we een vrije mooring en steken onze lijnende door de lus. We zijn weer in “Neiafu”, de hoofdstad van de “Vava’u Groep”. Het is 5u en kruipen nog even in onze kooi.
Wanneer we ontwaken, schijnt de zon. The Captain ziet een vrije mooring dichterbij het dorp. Lijnen los en even later de andere moering opvissen met de pikhaak en onze lijnen door de lus steken. Het dagelijkse netje op VHF kanaal 26 begint om 8u30, bekende stemmen, namen en dergelijke klinken als muziek in onze oren.
Het voelt vertrouwd om hier weer te zijn, zeker door de aanwezigheid van boten/crew die we herkennen van vorig jaar en hier nog steeds rondhangen. Na ons officieel te hebben aangemeld bij douane, gaan we langs de bekende zaken even dag zeggen bij de zaakvoerders & personeel. We blikken terug op de leuke tijd die we hier september/oktober ‘18 hadden: ‘Blue Water festival’, overwinning van de Festival-regatta, vrijdaagse Fun-races en het hoogtepunt: snorkelen met de walvissen 🐋. Op zes maanden tijd is er toch ook wat veranderd: zaken & steigers zijn verdwenen of verhuisd. De grootste teleurstelling is dat ‘Refudge bar’ is afgebroken en de uitbater, Charles, zit nu een kilometer verderop met z’n nieuwe zaak ‘Hepi Pizza’. Hij was de organisator van de wekelijkse vrijdaagse ‘fun-races’ en dit is vanuit z’n nieuwe zaak niet mogelijk, te ver van het dorp & andere zaken. De Captain wordt hier niet vrolijk van, alsook zijn pizza’s, die vorig jaar super lekker waren, bezorgen ons een grote teleurstelling, waardoor we de tweede aan de helft van de prijs laten voor wat ie is... Gelukkig is de ‘fish & chips’ van Bar & Char weer om duimen & vingers af te likken en willen ze al te graag ruilen met ons voor onze zeilvis. Zo krijgen we weer ruimte in de vriezer, die we opvullen met kip en andere lekkernijen die ze van hun deli ‘Falaleu Deli’ in ruil geven. Het Chinese restaurant/take a way ‘Panda’, waar we vanaf €3 een gerecht eten. Bij ‘Tropicana’ smullen we weer van de heerlijke ‘chicken pies’, terwijl Greg ons helpt met het invullen van de 8 pagina’s voor de verplichte ‘advance notice of arrival’ voor Fiji. Deze moeten we min. 48u voor aankomst doormailen met foto van de boot en paspoort van de kapitein, zodat ze weten wie er komt. De vragenlijst heeft ook absurde vragen, zoals: “zijn er tijdens de tocht doden gevallen aan boord?!”
Van het weer merken we niets in de baai, ondertussen is de storm afgezwakt en zullen we slechts een staartje over ons heen krijgen. Nochtans is het slecht buiten op zee, volgens de visser en cruisers die nog in Ha’apai of Nuku’alofa zijn. Het regen-opvang-zeiltje hangt en de opvangbakken staan onder de bimini. In enkele uren tijd loopt de watertank over.
Ondertussen zoeken we naar materiaal voor de verstaging, maar de werf kan ons niet helpen, noch andere cruisers die reserve verstaging met zich mee hebben. Een dynemalijn wordt bevestigt als extra steun. Hopelijk hebben we meer geluk in Fiji. Mails zijn reeds verstuurd en positieve repons ontvangen.
Terwijl we het slechte weer uitzitten vermaken we ons in de ‘grote’ stad (klein dorp, zeg maar 😉) ‘Neiafu’ met wandelingen tussen loslopende varkens die hun pasgeboren biggetjes zogen. Overal zie en hoor je ze, zo schattig 🐖🐖🐖. Ongestoord genieten ze van hun ‘Spa-moment’ in één van de vele plassen langs de weg. Op de vraag van wie is de eigenaar of heeft het recht het dier op te eisen, is het simpel: als ze in je tuin komen grazen, zijn ze van jou en mag je ‘t aan je spit hangen!
Het water in Neiafu is niet uitnodigend en de rondzwemmende kwallen helpen hier niet bij.
Van zodra het weer het toelaat vertoeven we tussen de vele eilanden & ankerbaaien van de groep en proberen we ons verlanglijstje met genummerde ankerplaatsen (makkelijk voor de charterboten, zie map Vava’u) van vorig jaar verder af te gaan. Maar de deining & wind laten dit niet toe. Toch kunnen we enkele prachtige plaatsen bezoeken en genieten van mooi helder water en haar levendige onderwaterwereld. Zo brengen we een bezoek aan ‘Port Maurelle’ ⚓️7; ‘Hunga Haven’ ⚓️13; ‘Mala’ ⚓️6 (onze favoriet met prachtig snorkelen in de Japanse Koraaltuin en vele Nemo-gezinnetjes (clownvisjes)😍); ‘Lotuma’ ⚓️5; ‘Nuku’ ⚓️8; ‘Matamaka’ ⚓️15
Onder water 🥽ontdekken & zien we nieuwe vissoorten, koraal, zeekomkommers in alle maten & kleuren en vertoeven we tussen honderden blauwe & zalmroze zeesterren ⭐️. Zelfs onze dame mag boven de zeesterren dobberen, terwijl ons anker ertussen zich heeft ingegraven en er ‘fruitbats’ (zie * voor meer info) over ons heen vliegen. Al suppend op ons peddelboard bezoek ik idyllische strandjes op zoek naar ‘treasures from the Pacific’ 🐚. Prachtige schelpen & enkele ‘Sandy dollars’ (zie * voor meer info) belanden in mijn tasje.
Tussendoor keren we meermaals terug naar de ‘grote’ stad ‘Neiafu’ om de voedselvoorraad aan te vullen met verse groenten & fruit van de markt of om de voetbalwedstrijd voor de finale van de
Championsleague live op een groot scherm te zien bij ‘Mango’ bar/restaurant en ondertussen te genieten van ‘gratis’ WiFi of om lekker uit eten te gaan en om mijn verjaardag te vieren 🎉🍾🥂🎉.
Het wordt met de dag drukker in ‘Neiafu’, aangezien er twee rally’s zijn toegekomen, nml.: World Arc & Pacific Circuit Rally. We maken kennis met de Nederlanders van SY Selene en heten ze welkom met een stuk bananencake (verjaardagstraktatie van the Captain). Met plezier delen we onze kennis en helpen ze met OpenCPN & Ovitalmap als voorbereiding op hun tocht naar & in Fiji.
Wanneer we op één van de ankerbaaien of eilanden vertoeven, ervaren we dat er niet overal telefoonbereik of internet ontvangst is. Met de smartphones in een drybag dinghiet the Captain ‘s morgens rond om een signaal op te vangen, om via onze data-kaart een nieuw weerbericht, mail, whatsapp, enz... binnen te halen. Soms vindt hij contact in’t midden van een lagoon. Berichten, mails, enz... staan dan klaar om verzonden te worden, terwijl anderen binnen komen. Altijd een grappig gegeven als de reactie’s niet meer kloppen omdat ze wat later komen en er ondertussen reeds andere vragen of berichten gestuurd zijn, hi, hi, hi,... Het is niet de eerste keer dat we zo communiceren en de meesten onder jullie kennen onze communicatie luxe-probleem reeds. Het leven van een ‘Blue Water Cruisers’ is een beetje ‘back 2 basic’, hé 😜.
Op de ankerplekken komt de naaimachine te voorschijn. Om het voorzeil verder te kunnen oplappen en verder delaminatie tegen te gaan, installeren we de machine op het voordek. Er wordt heel wat zeiltape geplakt en overstikt voor extra versteviging, we zijn er heel wat uurtjes zoet mee... en dan durft de zeilmaker het zo aan ons afleveren!
Er worden nieuwe zalingbeschermers (worden bevestigd op de kop van de zaling om schavielen met de zeilen te voorkomen) gemaakt en extra lederen bescherming boven op de bimini aangebracht om schavielen met het regen-/schaduwdoek tegen te gaan. De huik van een bevriende zeiler wordt ook nog even hersteld. Een productief naaiatelier ‘Zensation’.
Voor we’t beseffen zijn we reeds bijna vier weken in ‘Vava’u’, een weervenster kondigt zich aan om terug zuid te varen naar de ‘Ha’apia Groep’. De koelkast & vriezer worden aangevuld, aangezien in ‘Ha’apai’ op de markt van het hoofdeiland ‘Pangai’ nog steeds niet veel te verkrijgen is (vernemen we uit goede bronnen). We slaan ook een kilo gemalen kava in voor de ‘sevusevu’-ceremonies in Fiji (meer hier over later).
We nemen afscheid van bekenden, halen het document bij douane op en gaan nog een nachtje op anker in de prachtige baai ‘Blue Lagoon’ (‘Foeata’) ⚓️14.
*Meer info:
‘Fruitbats’: ze worden fruitvleermuizen, oude fruitvleermuizen of vliegende vossen genoemd.
‘Sandy dollar’: De naam "zanddollar" is een verwijzing naar de ronde vlakke vorm van zowel het intacte dier als van het skelet, die gelijkt op een muntstuk. De zanddollar wordt daarom soms ook zeemuntje genoemd.
