Zondag, 3 april '16
De dag start met een ochtendsnorkel bij RMS Rhone, voor de tweede keer in twee weken, bezoeken we het wrak. Deze keer snorkelen we verder en zien we nog meer van het wrak. Ook de hoeveelheid vissen en opbloeiend koraal lijkt indrukwekkender als de eerste keer. Telkens zie je weer andere dingen, koraal en vissen...het blijft de moeite!
Lia was gisteren een brood aan het bakken en heeft mij weer zin gegeven en gemotiveerd om nog eens een poging te wagen. Dus bak ik, het ondertussen geknede en gerezen deeg(met slechts 100g gofiobloem van de 500g bloemmengeling), af in de 'omnia' oven. Ondertussen halen we anker op en zeilen we naar Norman eiland. Aan de horizon zien we talrijke zeilen en even later begeven we ons tussen de wedstrijdboten...the Captain kijkt zijn ogen uit en zou zo deelnemen ;-)
Voor we ons doel bereiken, hebben we een mooi knapperig en luchtig brood! Joepie!
Meteen worden we in de baai 'The Bight' verwelkomd door Rob in de Bounty.
Trots toont mijn Mac Gyver zijn zelfgeknutselde hendel en...hij lost...de epoxylijm is opgelost door de warmte! Terug plakken en afwachten... Ondertussen trek in mijn zwemvliezen, duikbril en snorkel aan, om naar het anker te gaan kijken, maar als ik naast de boot ben zie ik onder mij een grote vis van meer dan een meter lang...ik herken ook een zwart lijn op de rugvin...een zwarte punt haai! Ik spartel en proest zo snel ik kan naar de zwemtrap! De mannen geloven me niet! The Captain gaat dan maar zelf een kijkje nemen. Het is geen zwarte punthaai, maar wél een reuze vis. Welke? We denken een 'tarpon'. Nou, het is toch schrikken om zo'n grote vis vlakbij je te zien en ook al doe die vissen en haaien zogezegd niets...ik heb ze toch liever wat kleiner...niet groter dan mijn hand bijvoorbeeld ;-)
Met Bounty krijgen we een lift naar de kant, waar Brigitte reeds wacht.
Hullu Poro vaart een tijdje later ook de baai in.
Met Bounty varen we naar het begin van de baai, daar zijn grotten waar we in zwemmen en snorkelen. Wat een kleurenpracht hier. Weer andere vissen zwemmen voor en onder ons langs en het koraal heeft hier meer variëteit en kleur. Vele toeter-achtig koraal groeit hier. (In de Marine-Picto-Life-boekjes aan boord, staan ze benoemd als: zakpijpen, buis- & vaassponsen. De namen van alle vissen gaan we jullie besparen.) Ik waan me in 'Snorkelland' en voel me even een 'Snorkel-bewoner'...ken je die tekenfilmreeks van in de jaren '80?
https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Snorkels
Ja, dit was alweer de moeite waard...een mooie snorkelplek. En er zwemmen hier vele grote blauw-groen kleurige Signaal & Prinses papegaaienvissen, onze favorieten.
Dan is het tijd om met z'n zessen naar de beruchte niet te missen 'Willem T'-boot-bar te dinghieën. Even later zitten we op een oud houten open schip vol met dronken jongeren die waaghalzend van het bovendek in het water springen!
Al snel zoeken we de rust op op één van onze drie privé-terrassen. Met allerlei lekkere bijeenraapselen van de drie boten, genieten we weer van een koninklijke rijkelijke avond... Altijd geslaagd zulke ongeplande momenten en eetfestijnen ;-)
dinsdag 5 april 2016
BVI's, Virgin Gorda, St. Thomas Bay - The Baths - Salt Island, Salt Pond Bay(Caraïben)
Zaterdag, 2 april '16
Meer en meer beginnen we op Veerse Meer- en charterzeilers te gelijken: op motor of voorzeil varen we tussen de eilanden en baaien ;-)
Ook nu zeilen we op voorzeil een dikke mijl verder naar de bekende en niet te missen 'The Baths', aan de zuidwestkust van Virgin Gorda.
Omdat het een marine-/natuurpark is en om het koraal te beschermen, mag je hier enkel een meerboei oppikken en enkel in de dag aanwezig zijn. Via VHF laat Hullu Poro, die voor ons varen, weten dat er nog genoeg moorings vrij zijn.
Even later ligt Zensation naast Hullu Poro lekker te rollen voor the Baths.
The Baths zijn een reusachtige vulkanische rotspartij die hier langs de kust ligt. De
hoop gigantische stenen liggen in verschillende posities op en tegen elkaar, met prachtig uitgeslepen vormen en kleuren en vormen samen spleten, grotten, kleine 'overdekte zwembaden', baaien en Bubble Pools.
Via land is het moeilijk bereikbaar, maar ook met de dinghy is het een hele onderneming door al die stenen en koraal. Daarom laat iedereen de bijboten achter aan een meertouw en snorkelt of zwemt naar het strand. Ook wij bereiken zo de kant en kunnen hierdoor enkel ons mini cameraatje meenemen.
Al klimmend, zwemmend, kruipend en balancerend bewegen we ons door een labyrint van spleten,tunnels en onderaardse kanalen naar de volgende baai 'Devil's Bay', een onderaards meer dat vroeger als schuilplaats werd gebruikt door piraten! Het ziet er pre-historisch uit en we voelen ons een beetje Wilma & Fred Flinstones ;-)
De natuurlijke Bubble Pools worden op het moment gevuld met inkomend zeewater en geeft een krachtige en indrukwekkend kolkende waterpartij...ik kan mezelf niet houden in het bewegende water...super leuk!
Van de andere baai snorkelen we het hele eind terug naar de baai waar ons Dinghietje ligt te wachten.
Wauw, dit is knap en plezant om te doen. Net wat anders dan een golfbal en wildwaterbaan in Center Parcs of Aqualibi.
Jammergenoeg zijn onze foto's met het 'nep' Go Pro toestel niet zo scherp of mooi van kleur...de paarse onderwater rotspartijen en de vele vissen staan er wat kleurloos of onscherp op...misschien zijn die van Lia & Remco wel gelukt.
De rollende dagmooring wordt losgelaten en we varen door naar Salt Island met Hullu Poro in ons kielzog. En enkele uren later liggen we samen rustig op anker voor het onbewoonde eiland met het leuke strandje(we lagen hier al eens(19/3)).
We kaarten gezellig na op de Hullu Poro en na het borrelen varen we weer naar onze dame en doezelen we weg onder de mooie sterrenhemel.
Meer en meer beginnen we op Veerse Meer- en charterzeilers te gelijken: op motor of voorzeil varen we tussen de eilanden en baaien ;-)
Ook nu zeilen we op voorzeil een dikke mijl verder naar de bekende en niet te missen 'The Baths', aan de zuidwestkust van Virgin Gorda.
Omdat het een marine-/natuurpark is en om het koraal te beschermen, mag je hier enkel een meerboei oppikken en enkel in de dag aanwezig zijn. Via VHF laat Hullu Poro, die voor ons varen, weten dat er nog genoeg moorings vrij zijn.
Even later ligt Zensation naast Hullu Poro lekker te rollen voor the Baths.
The Baths zijn een reusachtige vulkanische rotspartij die hier langs de kust ligt. De
hoop gigantische stenen liggen in verschillende posities op en tegen elkaar, met prachtig uitgeslepen vormen en kleuren en vormen samen spleten, grotten, kleine 'overdekte zwembaden', baaien en Bubble Pools.
Via land is het moeilijk bereikbaar, maar ook met de dinghy is het een hele onderneming door al die stenen en koraal. Daarom laat iedereen de bijboten achter aan een meertouw en snorkelt of zwemt naar het strand. Ook wij bereiken zo de kant en kunnen hierdoor enkel ons mini cameraatje meenemen.
Al klimmend, zwemmend, kruipend en balancerend bewegen we ons door een labyrint van spleten,tunnels en onderaardse kanalen naar de volgende baai 'Devil's Bay', een onderaards meer dat vroeger als schuilplaats werd gebruikt door piraten! Het ziet er pre-historisch uit en we voelen ons een beetje Wilma & Fred Flinstones ;-)
De natuurlijke Bubble Pools worden op het moment gevuld met inkomend zeewater en geeft een krachtige en indrukwekkend kolkende waterpartij...ik kan mezelf niet houden in het bewegende water...super leuk!
Van de andere baai snorkelen we het hele eind terug naar de baai waar ons Dinghietje ligt te wachten.
Wauw, dit is knap en plezant om te doen. Net wat anders dan een golfbal en wildwaterbaan in Center Parcs of Aqualibi.
Jammergenoeg zijn onze foto's met het 'nep' Go Pro toestel niet zo scherp of mooi van kleur...de paarse onderwater rotspartijen en de vele vissen staan er wat kleurloos of onscherp op...misschien zijn die van Lia & Remco wel gelukt.
De rollende dagmooring wordt losgelaten en we varen door naar Salt Island met Hullu Poro in ons kielzog. En enkele uren later liggen we samen rustig op anker voor het onbewoonde eiland met het leuke strandje(we lagen hier al eens(19/3)).
We kaarten gezellig na op de Hullu Poro en na het borrelen varen we weer naar onze dame en doezelen we weg onder de mooie sterrenhemel.
maandag 4 april 2016
BVI's, Tortola, Cane Garden Bay - Virgin Gorda, St. Thomas Bay(Caraïben)
Vrijdag, 1 april '16
The Captain zoekt zijn knutselstukken bij elkaar en met een draadstang, ijzerzaag, bout en epoxylijm speelt hij 'Mac Gyver'. En ja, hij denkt dat het gemaakt is, als de lijm houd dan zou het moeten werken...
Virgin Gorda is onze bestemming. Tijdelijk nemen we afscheid van Brigitte & Rob.
Trekken zeil op in de baai en varen even later scherp aan de wind met 20kn. We zien dat het kleine scheurtje dat we reeds enkele weken in het grootzeil hebben, aan het achterlijk, wat groter is geworden en iets daar boven zien we nog één. We besluiten de zeilen toe te doen om verdere beschadiging te voorkomen en op motor verder tegen de wind in te varen...het zit ons even niet mee :-(
Onderweg hebben we via VHF contact met Lia & Remco, SY Hullu Poro. Ja, zo gaat dat, afscheid nemen van de ene en andere bekende zeilen komen alweer om de hoek piepen. Leuk is dat! Straks treffen we elkaar in de baai van St. Thomas en zij willen ons een sleepje geven naar de haven, indien de motor toch niet kan bestuurd worden. Daar vinden we misschien een vervanghendeltje voor het afgebroken stuk.
Aangekomen bekijkt the Captain zijn knutselwerk en het ziet er goed uit. Nog even met de vetpomp extra vet hier en daar aan de buitenboordmotor voorzien en dan is die klaar om te testen. Dinghy optuigen en te water laten. Hullu Poro komt reeds de baai binnengevaren en ons dinghytochtje naar hen verloopt vlekkeloos. The Captain is echt 'Mac Gyver', wat een 'handy man'!
Even later dinghieën we zij aan zij met de twee dinghies door de lange havengeul naar het dinghydok. De hendel doet het prima. Naast de havengeul breken enorme golven op het rif en krijgen we bijna een erehaag van pelikanen op het water in de haven. Jammer dat het zo'n grijze dag is en de ene na de andere regenbui elkaar opvolgt en we zelfs bliksem zien en donder horen... De dames slenteren wat door de straten en boutiques, terwijl de mannen naar de watersportwinkel gaan. Met lege handen treffen we elkaar weer, dus ook géén reserve hendel, hopelijk blijft the Captain zijn constructie in tact, anders wordt het roeien! Samen gaan op zoek naar wat lekkers voor een late lunch en vroeg diner...het is alweer gelijk Happy Hour ;-) Smakelijk & Proost!
The Captain zoekt zijn knutselstukken bij elkaar en met een draadstang, ijzerzaag, bout en epoxylijm speelt hij 'Mac Gyver'. En ja, hij denkt dat het gemaakt is, als de lijm houd dan zou het moeten werken...
Virgin Gorda is onze bestemming. Tijdelijk nemen we afscheid van Brigitte & Rob.
Trekken zeil op in de baai en varen even later scherp aan de wind met 20kn. We zien dat het kleine scheurtje dat we reeds enkele weken in het grootzeil hebben, aan het achterlijk, wat groter is geworden en iets daar boven zien we nog één. We besluiten de zeilen toe te doen om verdere beschadiging te voorkomen en op motor verder tegen de wind in te varen...het zit ons even niet mee :-(
Onderweg hebben we via VHF contact met Lia & Remco, SY Hullu Poro. Ja, zo gaat dat, afscheid nemen van de ene en andere bekende zeilen komen alweer om de hoek piepen. Leuk is dat! Straks treffen we elkaar in de baai van St. Thomas en zij willen ons een sleepje geven naar de haven, indien de motor toch niet kan bestuurd worden. Daar vinden we misschien een vervanghendeltje voor het afgebroken stuk.
Aangekomen bekijkt the Captain zijn knutselwerk en het ziet er goed uit. Nog even met de vetpomp extra vet hier en daar aan de buitenboordmotor voorzien en dan is die klaar om te testen. Dinghy optuigen en te water laten. Hullu Poro komt reeds de baai binnengevaren en ons dinghytochtje naar hen verloopt vlekkeloos. The Captain is echt 'Mac Gyver', wat een 'handy man'!
Even later dinghieën we zij aan zij met de twee dinghies door de lange havengeul naar het dinghydok. De hendel doet het prima. Naast de havengeul breken enorme golven op het rif en krijgen we bijna een erehaag van pelikanen op het water in de haven. Jammer dat het zo'n grijze dag is en de ene na de andere regenbui elkaar opvolgt en we zelfs bliksem zien en donder horen... De dames slenteren wat door de straten en boutiques, terwijl de mannen naar de watersportwinkel gaan. Met lege handen treffen we elkaar weer, dus ook géén reserve hendel, hopelijk blijft the Captain zijn constructie in tact, anders wordt het roeien! Samen gaan op zoek naar wat lekkers voor een late lunch en vroeg diner...het is alweer gelijk Happy Hour ;-) Smakelijk & Proost!
BVI's, Jost Van Dycke, White Bay - Little Jost Van Dycke - Tortola, Cane Garden Bay(Caraïben)
onderdag, 31 maart '16
Twixx & Zensation varen de baai uit en enkele mijlen verder liggen ze een uurtje later op anker tussen het grote eiland Jost Van Dycke en het kleine eiland Little Jost Van Dycke. Tussen de twee eilanden doorvaren naar de noordkant oogt aanlokkelijk maar is onmogelijk door de vele aanwezige koraalriffen. We zien de Atlantische Oceaan uit het noorden het rif binnenrollen. Aquamarijn kleurig water, witte stranden en adembenemende uitzichten branden op onze ooglenzen! Mooi, mooi, mooi,...
The Captain gaat naar het anker snorkelen, maar zit even snel weer op de zwemtrap... Alles ok? Het is te diep en heeft geen duidelijk zicht en...er zit een haai onder de boot! Brrr... Zou ik gaan kijken? Brrr..., ik durf mijn teen nog niet in het water stoppen. Met de duikbril op en plat op mijn buik liggend op de zwemtrap kan ik hem wel zien aan de kiel, volgens Geert. Ik installeer me, maar...trek me terug. Stel dat die haai dan net mijn richting uitkomt... Ik ben te bang! Geert heeft een oplossing: de 'go pro'. Hij neemt foto's en een filmpje van onze vriend onder de boot. En ja, op de IPad kan ik de zandhaai van een dikke meter(of meer), onder Zensation zien hangen aan de kiel. Zou het die van gisteren in White Bay zijn, die even is meegelift naar hier of is het één van zijn familieleden?! Ik hoef het niet te weten...
Tijd om de 'Bubble Pool' gaan op te zoeken. Met ons Dinghietje varen met we zen vieren naar het dinghydok en trekken onze wandelschoenen aan. Langs mangroven, een lagune en een klim tussen grote stenen en cactussen, komen we aan de noordkant van het eiland. Daar beukt de Atlantische Oceaan op de ruwe afgesleten rotsen in en zorgt tussen de spleten van de rotsen voor kolkend water dat in een klein poeltje loopt='de Bubble Pool'. Noorden wind en meer deining zouden voor nog meer bubbels zorgen en het nog indrukwekkender maken. Moeder natuur heeft hier weer prachtige creaties gemaakt en onze monden vallen open van de prachtige omgeving! Het lijkt wél op foto's uit de boekskes of op postkaarten!
Onze ankerplek ligt wél ongunstig voor wind en deining en we besluiten meer beschutting en rust op te zoeken aan de overkant, in Cane Garden Bay, Tortola. Daar lagen we enkele dagen geleden ook goed.
Het anker heeft zich amper ingegraven of we dinghieën reeds naar de kant...net op tijd voor Happy Hour. Tja, we moeten Brigitte & Rob toch wegwijs maken aan land ;-)
Wanneer we na zonsondergang weer in ons Dinghietje stappen, ontdekt Geert dat de schakelhendel van de buitenboordmotor is afgebroken: nu kan er niet meer voor- of achteruit geschakeld worden! Hoe is dit gebeurt? Misschien een andere dinghy blijven achterhangen, of een kabel of trouw... Zulke dingen kunnen gebeuren met tientallen dinghies die tegen elkaar liggen met kabels en touwen aan een steiger. Maar hoe geraken we nu weer naar Twixx? Met vieren in een bijboot en het hele eind roeien? Ja, dat kan...maar een andere dinghy maakt zich net los van het dinghydok en we roepen: 'Help, help us please!' Meteen krijgen we een sleepje naar Twixx. Thanks!
The Captain is in z'n hoofd al een oplossing aan het bedenken en materiaal aan het bijeensprokkelen. Ondertussen zorgen Brigitte en ik, met ingrediënten van onze twee boten, voor een heerlijk diner: wokgroenten met kipsaté's rijstnoedels en pinda- en Indische saus... Njammie.
Met de Bounty zorgt Rob voor een sleepje met ons Dinghietje naar Zensation. We tuigen alvast onze bijboot af, zodat Geert morgenvroeg aan de motor kan werken, alvorens we verder varen. Duimen maar dat het lukt!
Twixx & Zensation varen de baai uit en enkele mijlen verder liggen ze een uurtje later op anker tussen het grote eiland Jost Van Dycke en het kleine eiland Little Jost Van Dycke. Tussen de twee eilanden doorvaren naar de noordkant oogt aanlokkelijk maar is onmogelijk door de vele aanwezige koraalriffen. We zien de Atlantische Oceaan uit het noorden het rif binnenrollen. Aquamarijn kleurig water, witte stranden en adembenemende uitzichten branden op onze ooglenzen! Mooi, mooi, mooi,...
The Captain gaat naar het anker snorkelen, maar zit even snel weer op de zwemtrap... Alles ok? Het is te diep en heeft geen duidelijk zicht en...er zit een haai onder de boot! Brrr... Zou ik gaan kijken? Brrr..., ik durf mijn teen nog niet in het water stoppen. Met de duikbril op en plat op mijn buik liggend op de zwemtrap kan ik hem wel zien aan de kiel, volgens Geert. Ik installeer me, maar...trek me terug. Stel dat die haai dan net mijn richting uitkomt... Ik ben te bang! Geert heeft een oplossing: de 'go pro'. Hij neemt foto's en een filmpje van onze vriend onder de boot. En ja, op de IPad kan ik de zandhaai van een dikke meter(of meer), onder Zensation zien hangen aan de kiel. Zou het die van gisteren in White Bay zijn, die even is meegelift naar hier of is het één van zijn familieleden?! Ik hoef het niet te weten...
Tijd om de 'Bubble Pool' gaan op te zoeken. Met ons Dinghietje varen met we zen vieren naar het dinghydok en trekken onze wandelschoenen aan. Langs mangroven, een lagune en een klim tussen grote stenen en cactussen, komen we aan de noordkant van het eiland. Daar beukt de Atlantische Oceaan op de ruwe afgesleten rotsen in en zorgt tussen de spleten van de rotsen voor kolkend water dat in een klein poeltje loopt='de Bubble Pool'. Noorden wind en meer deining zouden voor nog meer bubbels zorgen en het nog indrukwekkender maken. Moeder natuur heeft hier weer prachtige creaties gemaakt en onze monden vallen open van de prachtige omgeving! Het lijkt wél op foto's uit de boekskes of op postkaarten!
Onze ankerplek ligt wél ongunstig voor wind en deining en we besluiten meer beschutting en rust op te zoeken aan de overkant, in Cane Garden Bay, Tortola. Daar lagen we enkele dagen geleden ook goed.
Het anker heeft zich amper ingegraven of we dinghieën reeds naar de kant...net op tijd voor Happy Hour. Tja, we moeten Brigitte & Rob toch wegwijs maken aan land ;-)
Wanneer we na zonsondergang weer in ons Dinghietje stappen, ontdekt Geert dat de schakelhendel van de buitenboordmotor is afgebroken: nu kan er niet meer voor- of achteruit geschakeld worden! Hoe is dit gebeurt? Misschien een andere dinghy blijven achterhangen, of een kabel of trouw... Zulke dingen kunnen gebeuren met tientallen dinghies die tegen elkaar liggen met kabels en touwen aan een steiger. Maar hoe geraken we nu weer naar Twixx? Met vieren in een bijboot en het hele eind roeien? Ja, dat kan...maar een andere dinghy maakt zich net los van het dinghydok en we roepen: 'Help, help us please!' Meteen krijgen we een sleepje naar Twixx. Thanks!
The Captain is in z'n hoofd al een oplossing aan het bedenken en materiaal aan het bijeensprokkelen. Ondertussen zorgen Brigitte en ik, met ingrediënten van onze twee boten, voor een heerlijk diner: wokgroenten met kipsaté's rijstnoedels en pinda- en Indische saus... Njammie.
Met de Bounty zorgt Rob voor een sleepje met ons Dinghietje naar Zensation. We tuigen alvast onze bijboot af, zodat Geert morgenvroeg aan de motor kan werken, alvorens we verder varen. Duimen maar dat het lukt!
BVI's, Jost Van Dycke, White Bay(Caraïben)
Woensdag, 30 maart '16
Jost Van Dycke, een Nederlandse naam, genoemd naar een gelijknamige Nederlandse piraat/zeerover. Op White Bay tref je: beach bars, alsook enkele vakantieresorts, waaronder een bungalowpark en camping. Vanaf half negen 's morgens begint de verhuizing van de jachten in de baai: boten vertrekken en ander komen toe en vooral de charterboten zijn gretig en vechtlustig in het eerst tegen hoge snelheid de vrijgekomen meerboei op te pikken! Gevaarlijk en onverantwoord gaat het er vaak aan toe: andere boten, snorkelaars en dinghy's zijn dan de zwakke weggebruikers. Of er wordt vlak op je anker geankerd en met uitzwaai-ruimte tussen de boten wordt helemaal geen rekening gehouden...nou het is ook voor hun maar een 'huurboot'!!!
Soms is het grappig om aan te zien, hoe er wordt geracet of geklungeld, maar soms toch ook angstaanjagend.
White Bay is mooi met het verblindende witte palmenstrand, waar hangmatten tussen hangen en het helder blauwe water, waar het witte zand op de bodem in golfjes ligt...het lijkt wél op de bodem van een zwembad als de zonnestralen erdoor schijnen. De baai is dan ook erg in trek en 's avonds trekt iedereen naar de baai er naast, Great Harbour, met een goede gemotoriseerde grotere dinghy of per taxi. Een beetje beweging kan geen kwaad en wij gaan het te voet proberen. Een steile klim langs asfaltwegen, of zeg maar verscheidene klimmen..., brengt ons naar boven op de berg. We puffen, kreunen en blazen...hier gaan we de komende dagen nog plezier van beleven...pijnlijke kuiten laten zich reeds voelen en het zweet drijft van ons lijf. En telkens wanneer we denken er te zijn, ligt er achter de bocht nog een weg naar boven...maar op het hoogste punt wordt onze inspanning beloond met een panoramisch zicht om 'U' tegen te zeggen! Het afzien is meer dan de moeite waard. Ook de baai van Great Harbour ligt er als een 'plaatje' bij.
De mannen zitten al snel op een terras hun dorst te lessen. Kristien & Jan, die met Pacific Wave in Great Harbour liggen, lopen we op het lijf en...daar zitten we weer met z'n zes in een bar: de beruchte 'Foxy's'.
Maar de terugtocht, over de berg, voor ons vier wacht. Na wat 'pi-ta-mientjes' zetten we de mars erin. Grijze wolken dreigen in de lucht, het weer slaat om en een grote hoeveelheid regen valt op ons neer...geen plek, bushalte of afdak om te schuilen. We zijn nat van kop tot teen en het lijkt wel of we de terugtocht al zwemmend hebben ondernomen. Toch stappen we in de Bounty om weer tot aan onze dames te geraken. Het water is heerlijk warm en uitnodigend...we zijn toch al nat.
Een lange schaduw nadert de boot, wanneer we in het gangboord staan en de natte kleren ophangen. Is dat nu een zeeslang of een morene? Het dier zwemt achter de boot en onder ons Dinghietje..het is een haai! Ja, een zandhaai van wél zeker een meter lang. Hij zwemt in de richting van Twixx en Brigitte & Rob zijn nog aan het snorkelen aan hun zwemtrap...net wanneer we hen willen waarschuwen, draait de haai weer in onze richting en zwemt naar het rif dat voor ons ligt... Ja, ze zijn er echt en ze zwemmen hier vlakbij! Ik denk niet dat ik nog in het water spring :-\
Jost Van Dycke, een Nederlandse naam, genoemd naar een gelijknamige Nederlandse piraat/zeerover. Op White Bay tref je: beach bars, alsook enkele vakantieresorts, waaronder een bungalowpark en camping. Vanaf half negen 's morgens begint de verhuizing van de jachten in de baai: boten vertrekken en ander komen toe en vooral de charterboten zijn gretig en vechtlustig in het eerst tegen hoge snelheid de vrijgekomen meerboei op te pikken! Gevaarlijk en onverantwoord gaat het er vaak aan toe: andere boten, snorkelaars en dinghy's zijn dan de zwakke weggebruikers. Of er wordt vlak op je anker geankerd en met uitzwaai-ruimte tussen de boten wordt helemaal geen rekening gehouden...nou het is ook voor hun maar een 'huurboot'!!!
Soms is het grappig om aan te zien, hoe er wordt geracet of geklungeld, maar soms toch ook angstaanjagend.
White Bay is mooi met het verblindende witte palmenstrand, waar hangmatten tussen hangen en het helder blauwe water, waar het witte zand op de bodem in golfjes ligt...het lijkt wél op de bodem van een zwembad als de zonnestralen erdoor schijnen. De baai is dan ook erg in trek en 's avonds trekt iedereen naar de baai er naast, Great Harbour, met een goede gemotoriseerde grotere dinghy of per taxi. Een beetje beweging kan geen kwaad en wij gaan het te voet proberen. Een steile klim langs asfaltwegen, of zeg maar verscheidene klimmen..., brengt ons naar boven op de berg. We puffen, kreunen en blazen...hier gaan we de komende dagen nog plezier van beleven...pijnlijke kuiten laten zich reeds voelen en het zweet drijft van ons lijf. En telkens wanneer we denken er te zijn, ligt er achter de bocht nog een weg naar boven...maar op het hoogste punt wordt onze inspanning beloond met een panoramisch zicht om 'U' tegen te zeggen! Het afzien is meer dan de moeite waard. Ook de baai van Great Harbour ligt er als een 'plaatje' bij.
De mannen zitten al snel op een terras hun dorst te lessen. Kristien & Jan, die met Pacific Wave in Great Harbour liggen, lopen we op het lijf en...daar zitten we weer met z'n zes in een bar: de beruchte 'Foxy's'.
Maar de terugtocht, over de berg, voor ons vier wacht. Na wat 'pi-ta-mientjes' zetten we de mars erin. Grijze wolken dreigen in de lucht, het weer slaat om en een grote hoeveelheid regen valt op ons neer...geen plek, bushalte of afdak om te schuilen. We zijn nat van kop tot teen en het lijkt wel of we de terugtocht al zwemmend hebben ondernomen. Toch stappen we in de Bounty om weer tot aan onze dames te geraken. Het water is heerlijk warm en uitnodigend...we zijn toch al nat.
Een lange schaduw nadert de boot, wanneer we in het gangboord staan en de natte kleren ophangen. Is dat nu een zeeslang of een morene? Het dier zwemt achter de boot en onder ons Dinghietje..het is een haai! Ja, een zandhaai van wél zeker een meter lang. Hij zwemt in de richting van Twixx en Brigitte & Rob zijn nog aan het snorkelen aan hun zwemtrap...net wanneer we hen willen waarschuwen, draait de haai weer in onze richting en zwemt naar het rif dat voor ons ligt... Ja, ze zijn er echt en ze zwemmen hier vlakbij! Ik denk niet dat ik nog in het water spring :-\
vrijdag 1 april 2016
BVI's, Tortola, Soper's Hole - Jost Van Dycke, White Bay(Caraïben)
Dinsdag, 29 maart '16
Nog even een verse baguette kopen en verse proviand, mails binnenhalen en dan laten we na drie nachten de meerboei los en verlaten we Soper's Hole. Op voorzeil zeilen we met een 20kn wind naar de overkant, naar het eiland 'Jost Van Dycke'. Al van ver lijken er enkel turquoise kleurige boten te liggen. Als we dichter komen, zien we dat de boten toch allemaal een witte romp hebben, maar dat het het ongelooflijk turquoise kleurige water is dat in de rompen weerkaatst wordt door de zon. Het is hier rustiger dan enkele dagen geleden en achter het rif van White Bay liggen we beschut. Het helderblauwe water is weer in allerlei tinten aanwezig, alsook twee zeeschildpadden die niet ver van Zensation steeds boven water komen.
Even later vaart ook Twixx het koraalrif binnen en duiken we met z'n vier het prachtige heerlijke warme water in. De nieuwe snorkels en duikbrillen worden getest en goedgekeurd. Onder water krijgen we gezelschap van vele nieuwsgierige vissen in allerlei kleuren, alsook doorschijnende inie-minie visjes die net onder het wateroppervlak en aan het koraalrif blijven hangen... Ja, we zijn blij dat we weer in het water vertoeven...heerlijk die vrijheid!
Aan boord krijgen we bezoek van een Franstalige landgenoot, die hier voor twee weken een charterboot heeft gehuurd. We spreken af voor een borrel later op de dag, samen met zijn vrouw.
In de namiddag maak ik alleen nog een snorkelrondje, even werken aan mijn vissenangst ;-)
Tegen Happy Hour dinghieën we met z'n vier in Bounty naar de oostkant van de baai, naar de beruchte 'Soggy Dollar Bar', waarvan de naam verwijst naar de natte geldbiljetten, waarmee de aangezwommen bootmensen vanaf hun geankerde boot, hun drank betaalden. Dit is ook de plek waar de cocktail 'Painkiller' is uitgevonden... Reden genoeg om een kijkje te gaan nemen en de Painkiller te vergelijken met al de vorige die we hier in de BVI's reeds proefden. Sinds lang staat er natte landing op het programma. Overal in de Caraïben zijn we tot nu toe verwend met dinghysteigers...oeps, was al vergeten dat we in Deadman's Bay ook ééntje gedaan hebben. Met ons vier gaat het goed en al snel hangen onze lippen aan een beker van de famous Painkiller ;-) Geproefd, straffe toebak en lekker bevonden!
De zon is reeds achter de bergen verdwenen als we weer aan boord komen. Even een blik chili con carne opwarmen en tacoschelpen in de oven leggen. Met wat verse sla, tomaat, ui en gemalen kaas hebben we een snelle en lekkere maaltijd. Valérie & Axel, het Franstalige koppel komen nog langs en schuiven bij aan. Wijnflessen worden uit de koelkasten geplunderd en aangerukt en samen genuttigd...een leuke avond met een perfecte mengeling van Nederlands, Vlaams, een beetje Frans, maar vooral mooi Vlaams van onze landgenoten.
Nog even een verse baguette kopen en verse proviand, mails binnenhalen en dan laten we na drie nachten de meerboei los en verlaten we Soper's Hole. Op voorzeil zeilen we met een 20kn wind naar de overkant, naar het eiland 'Jost Van Dycke'. Al van ver lijken er enkel turquoise kleurige boten te liggen. Als we dichter komen, zien we dat de boten toch allemaal een witte romp hebben, maar dat het het ongelooflijk turquoise kleurige water is dat in de rompen weerkaatst wordt door de zon. Het is hier rustiger dan enkele dagen geleden en achter het rif van White Bay liggen we beschut. Het helderblauwe water is weer in allerlei tinten aanwezig, alsook twee zeeschildpadden die niet ver van Zensation steeds boven water komen.
Even later vaart ook Twixx het koraalrif binnen en duiken we met z'n vier het prachtige heerlijke warme water in. De nieuwe snorkels en duikbrillen worden getest en goedgekeurd. Onder water krijgen we gezelschap van vele nieuwsgierige vissen in allerlei kleuren, alsook doorschijnende inie-minie visjes die net onder het wateroppervlak en aan het koraalrif blijven hangen... Ja, we zijn blij dat we weer in het water vertoeven...heerlijk die vrijheid!
Aan boord krijgen we bezoek van een Franstalige landgenoot, die hier voor twee weken een charterboot heeft gehuurd. We spreken af voor een borrel later op de dag, samen met zijn vrouw.
In de namiddag maak ik alleen nog een snorkelrondje, even werken aan mijn vissenangst ;-)
Tegen Happy Hour dinghieën we met z'n vier in Bounty naar de oostkant van de baai, naar de beruchte 'Soggy Dollar Bar', waarvan de naam verwijst naar de natte geldbiljetten, waarmee de aangezwommen bootmensen vanaf hun geankerde boot, hun drank betaalden. Dit is ook de plek waar de cocktail 'Painkiller' is uitgevonden... Reden genoeg om een kijkje te gaan nemen en de Painkiller te vergelijken met al de vorige die we hier in de BVI's reeds proefden. Sinds lang staat er natte landing op het programma. Overal in de Caraïben zijn we tot nu toe verwend met dinghysteigers...oeps, was al vergeten dat we in Deadman's Bay ook ééntje gedaan hebben. Met ons vier gaat het goed en al snel hangen onze lippen aan een beker van de famous Painkiller ;-) Geproefd, straffe toebak en lekker bevonden!
De zon is reeds achter de bergen verdwenen als we weer aan boord komen. Even een blik chili con carne opwarmen en tacoschelpen in de oven leggen. Met wat verse sla, tomaat, ui en gemalen kaas hebben we een snelle en lekkere maaltijd. Valérie & Axel, het Franstalige koppel komen nog langs en schuiven bij aan. Wijnflessen worden uit de koelkasten geplunderd en aangerukt en samen genuttigd...een leuke avond met een perfecte mengeling van Nederlands, Vlaams, een beetje Frans, maar vooral mooi Vlaams van onze landgenoten.
BVI's, Tortola, Soper's Hole - USVI's, St. John, Cruz Bay(Caraïben)
Maandag, 28 maart '16
Paasmaandag/Tweede Paasdag.
De wekker wekt ons en pas als we al een kwartier in de weer zijn, ontdekken we op de wandklok dat de wekker ons een uur te vroeg heeft gewekt! De klok van de smartphone heeft zich spontaan op het Belgisch Zomeruur gezet, maar hier in de Caraïb doen ze daar niet aan mee...hierdoor is er nu 'zes' uur tijdsverschil met het thuisfront(het is dus zes uur later in België!).
Nou, hadden we dat geweten...toch is het snel tijd en komt onze privé-water-taxi, Bounty(dinghy van Twixx) ons ophalen. Het ferry-ponton ligt vlakbij, tegenover Zensation. Daar kopen we onze tickets(55$/pers) en betalen we haventax(20$/pers) voor een retourtje naar het Amerikaanse Maagdeneiland 'St. John'. Nog even door de security en dan wachten op de ferry.
Waarom met de ferry varen en zoveel geld betalen, als je met je eigen boot er naar toe kan varen, horen we jullie zich afvragen... Wél, Amerika heeft zo zijn eigen regels en wetten! Allereerst moet je online je 'ESTA' aanvragen, wat gepaard gaat met vier screen-schermen met allerlei vragen: 'van wie je bent, tot wat voor crimineel of hoeveel aliassen je hebt en of je een drugskoerier bent of onlangs nr Syrië of dergelijke bent geweest, enz...!' Een intensieve opgave en wat enkel kan vervolledigd worden met goede WiFi, engelengeduld en een betaling van 14$/pers(tot enkele maanden geleden, was het gratis). En dan is het wachten op je 'GOEDKEURING' en daarmee kan je dan een visum van negentig dagen bekomen, maar dat kan enkel als je per vliegtuig of commerciële boot toekomt. Dus voor we met Zensation kunnen inklaren, moeten wij zelf eerst een geldig visum hebben...vandaar deze excursie.
Brigitte & Rob willen ook met Twixx de US Maagdeneilanden ontdekken en het is leuker om met z'n vieren het hele douane-avontuur te beleven, toch ;-)
De ferry maakt een tussenstop in Great Harbour op het eiland 'Jost Van Dycke'. Na een uurtje arriveren we in Cruz Bay, St. John. We zien de Amerikaanse vlag reeds wapperen. De ferry zet ons netjes af bij het immigratie en douane kantoor. Eerst je paspoort, Esta, immigratiepapier afgeven en controleren, dan vingerafdrukken en een foto van je laten nemen, een praatje maken en...hopla: een stempel = visum 90 dagen om in Amerika te mogen vertoeven, wordt in ons paspoort gezet. 'Welcome to America and enjoy your stay', krijgen we er nog bij. Nog even de tas laten scannen en we staan buiten onder de Amerikaanse vlag. Dat ging snel en gemoedelijk en deed geeneens pijn ;-)
Op een pleintje staan kraampjes met juwelen en plaatselijke spullen en een steelband-orkest stelt zich op de kiosk op. Aan het strand zijn enkele beach bars/restaurants en er achter bevinden zich leuke winkeltjes.
Na enkele uurtjes in de US te hebben vertoefd en wat drankjes en een huisgemaakte hamburger met dito frietjes te hebben genuttigd, stappen we op de laatste ferry terug richting BVI's, Tortola.
Voor we opstappen, moeten we ook hier haventax (8$/pers) betalen en alweer een formulier invullen, incl. wat je invoert. Nou de net aangekochte snorkels en duikbrillen worden niet vermeld en in onze tassen weggemoffeld...ik voel me er wat ongemakkelijk bij en ben bang dat ze ons vier gaan betrappen!
Maar als de ferry voor het douane en imigratie kantoor stopt, mogen we nog niet meteen uitstappen. Een andere ferry was ons voor en heeft een hele boel passagiers afgezet inclusief hun koopwaren: tv's, matrassen, bedframes, stoelen, tafels, boren, keukenpapier, verf, autobanden, delen van een ijskast, enz... Het kantoor en de steiger ervoor staat vol met mensen en hun aankopen. De ambtenaren hebben nog even werk met dit alles te controleren en in te klaren...idem dito zien we ook op onze ferry. Een praatje met de locals maakt ons duidelijk dat, ondanks de hoge reiskosten (68$ i.p.v. 83$ voor de bezoekers) en de tax(afhankelijk van de ambtenaar) die ze op hun ingevoerde aankopen moeten betalen, dat het toch nog voordeliger is om het in USVI's te kopen!
Na wat geduld is het aan ons...zouden we nu toch niet even onze aankopen aangeven?! We gaan in de rij staan 'nothing to declair' en voor we het weten staan we buiten...niks gevraagd en niks gescand of tassen moeten openen!
Paasmaandag/Tweede Paasdag.
De wekker wekt ons en pas als we al een kwartier in de weer zijn, ontdekken we op de wandklok dat de wekker ons een uur te vroeg heeft gewekt! De klok van de smartphone heeft zich spontaan op het Belgisch Zomeruur gezet, maar hier in de Caraïb doen ze daar niet aan mee...hierdoor is er nu 'zes' uur tijdsverschil met het thuisfront(het is dus zes uur later in België!).
Nou, hadden we dat geweten...toch is het snel tijd en komt onze privé-water-taxi, Bounty(dinghy van Twixx) ons ophalen. Het ferry-ponton ligt vlakbij, tegenover Zensation. Daar kopen we onze tickets(55$/pers) en betalen we haventax(20$/pers) voor een retourtje naar het Amerikaanse Maagdeneiland 'St. John'. Nog even door de security en dan wachten op de ferry.
Waarom met de ferry varen en zoveel geld betalen, als je met je eigen boot er naar toe kan varen, horen we jullie zich afvragen... Wél, Amerika heeft zo zijn eigen regels en wetten! Allereerst moet je online je 'ESTA' aanvragen, wat gepaard gaat met vier screen-schermen met allerlei vragen: 'van wie je bent, tot wat voor crimineel of hoeveel aliassen je hebt en of je een drugskoerier bent of onlangs nr Syrië of dergelijke bent geweest, enz...!' Een intensieve opgave en wat enkel kan vervolledigd worden met goede WiFi, engelengeduld en een betaling van 14$/pers(tot enkele maanden geleden, was het gratis). En dan is het wachten op je 'GOEDKEURING' en daarmee kan je dan een visum van negentig dagen bekomen, maar dat kan enkel als je per vliegtuig of commerciële boot toekomt. Dus voor we met Zensation kunnen inklaren, moeten wij zelf eerst een geldig visum hebben...vandaar deze excursie.
Brigitte & Rob willen ook met Twixx de US Maagdeneilanden ontdekken en het is leuker om met z'n vieren het hele douane-avontuur te beleven, toch ;-)
De ferry maakt een tussenstop in Great Harbour op het eiland 'Jost Van Dycke'. Na een uurtje arriveren we in Cruz Bay, St. John. We zien de Amerikaanse vlag reeds wapperen. De ferry zet ons netjes af bij het immigratie en douane kantoor. Eerst je paspoort, Esta, immigratiepapier afgeven en controleren, dan vingerafdrukken en een foto van je laten nemen, een praatje maken en...hopla: een stempel = visum 90 dagen om in Amerika te mogen vertoeven, wordt in ons paspoort gezet. 'Welcome to America and enjoy your stay', krijgen we er nog bij. Nog even de tas laten scannen en we staan buiten onder de Amerikaanse vlag. Dat ging snel en gemoedelijk en deed geeneens pijn ;-)
Op een pleintje staan kraampjes met juwelen en plaatselijke spullen en een steelband-orkest stelt zich op de kiosk op. Aan het strand zijn enkele beach bars/restaurants en er achter bevinden zich leuke winkeltjes.
Na enkele uurtjes in de US te hebben vertoefd en wat drankjes en een huisgemaakte hamburger met dito frietjes te hebben genuttigd, stappen we op de laatste ferry terug richting BVI's, Tortola.
Voor we opstappen, moeten we ook hier haventax (8$/pers) betalen en alweer een formulier invullen, incl. wat je invoert. Nou de net aangekochte snorkels en duikbrillen worden niet vermeld en in onze tassen weggemoffeld...ik voel me er wat ongemakkelijk bij en ben bang dat ze ons vier gaan betrappen!
Maar als de ferry voor het douane en imigratie kantoor stopt, mogen we nog niet meteen uitstappen. Een andere ferry was ons voor en heeft een hele boel passagiers afgezet inclusief hun koopwaren: tv's, matrassen, bedframes, stoelen, tafels, boren, keukenpapier, verf, autobanden, delen van een ijskast, enz... Het kantoor en de steiger ervoor staat vol met mensen en hun aankopen. De ambtenaren hebben nog even werk met dit alles te controleren en in te klaren...idem dito zien we ook op onze ferry. Een praatje met de locals maakt ons duidelijk dat, ondanks de hoge reiskosten (68$ i.p.v. 83$ voor de bezoekers) en de tax(afhankelijk van de ambtenaar) die ze op hun ingevoerde aankopen moeten betalen, dat het toch nog voordeliger is om het in USVI's te kopen!
Na wat geduld is het aan ons...zouden we nu toch niet even onze aankopen aangeven?! We gaan in de rij staan 'nothing to declair' en voor we het weten staan we buiten...niks gevraagd en niks gescand of tassen moeten openen!