Donderdag, 7 april '16
Het is een zwoele, hete nacht en the Captain zoekt na wat keren en draaien de koelte in de kuip op. Na een tijdje kruipt hij weer naast me en even later rollen we tegen elkaar. Een plotse deining laat ons huisje stevig rollen...gedaan met de rustige baai en zalige nachtrust...
Iets over zeven liggen we al aan de overkant, terug in Soper's Hole, Tortola, aan een meerboei. Deze keer zonder strijd te leveren of wachten op een vrije meerboei, want er waren er zelfs nog enkele vrij. Dat was twee weken geleden wel anders en moesten we bij de pinken zijn...
Nog enkele uren tijd voor we gaan uitklaren en de BVI's verlaten. Dus even aan wal om WiFi te zoeken, maar de zaak(waar we altijd internet hadden) heeft door dat alle cruisers 's morgens, wanneer ze nog gesloten zijn, er al komen internetten...jammer! Plan B: naar een andere zaak. Hier bestellen we een gezonde verse fruitsmoothie.
Lekker, alleen hebben ze er bovenop een grote toef slagroom gespoten...wouw, wat een caloriebom als ontbijt!
Een verse baguette en twee croissants nemen we mee voor onderweg.
De douane en immigratie is onze laatste stop, om uit te klaren van de BVI's. Na enkele vragen en naar ons te kijken, krijgen we een bedrag van $6 opgeplakt! Even naar een ander kantoor afreken en weer terug naar het eerste kantoor voor betalingsbewijs af te leveren en klaar is Kees. Meerboei los en op voorzeil nr USVI's. 'America here we come'.
De drie grootste eilanden van de USVI's liggen in een driehoek vlakbij de BVI's samen vormen ze de Virgin Islands, toch behoren de ene tot Engeland en de andere tot Amerika, wat enkel lastig is i.v.m. in- en uitklaren, omdat je het ene land verlaat en een ander inkomt...
In 1917 kocht Amerika de Maagdeneilanden van Denemarken. Ze behoren tot de mooiste van het Caribisch gebied. De archipel bestaat uit ontelbare kleine eilandjes. Vandaag varen we naar de kleinste van de drie belangrijkste eilanden, nml. naar St. John, 50 km2 groot. Het is vooral heuvelachtig en bedekt met tropische bossen. Dit heeft de mooiste natuur van de drie en twee derde van het eiland wordt in beslag genomen door het Virgin Islands National Park. Er is een overvloed aan verschillende boomsoorten en door het park leiden verscheidene wandelroutes. Maar ook snorkelroutes, maken deel uit van het park, waar zeldzame koralen en tropische vissen te zien zijn.
Na slechts 7NM varen zijn we er al en zoeken we een ankerplek in de buurt van Cruz Bay in St. John.
Eerst rusten we nog even uit en vangen we een uiltje. Fris en monter dinghieën we naar het dinghydok. Het verplichte nummertje: douane en immigratie. Het verloopt gemoedelijk en deze keer kosteloos(zie kosten die we reeds voor visum, ferry en portkosten hadden betaald), staan we voor we het weten alweer buiten. Op dezelfde plek als met paasmaandag, toen we ons visum in orde brengen hebben gebracht.
Deze keer hebben we geen tijdsdruk om de ferry te halen...
Dus brengen we eerst een bezoek aan het Virgin Islands National Park Visitors Center. Hier krijgen we een plannetje en meer informatie over de beschermde kustlijn, nml. het 'Nationaal Park'. Bijna heel de kust rond het eiland St. John is natuurgebied en daar mag NIET geankerd worden. Meerboeien aan 26$/nacht(om het park, koraal en meerboeien te onderhouden) zijn de enige opties, uitgezonderd slechts enkele schaarse ankerplaatsen buiten het park. Zo proberen ze het koraal te beschermen en verdere beschadiging tegen te gaan. We krijgen ook nog een lijstje met de leukste snorkelplekken.
Dat wordt even lezen, puzzelen en plannen...
Na wat rondslenteren en een terrasje, halen we om 17u het anker op en varen we langs de zuidkust op zoek naar een overnachtingsplek. Mooie, beschutte baaien met op de bergflanken en -toppen mega grote chique villa's, komen we tegen en varen we in, maar we treffen enkel privé-meerboeien, die de hele baai vullen! Geen plaats voor passanten of om te ankeren. Pas bij de vierde baai: 'Rendezvous Bay', Klein Bay, 3mijl verder, is het raak...geen levende ziel te bespeuren en slechts twee mooringbols. Ankerplaats genoeg ons alleen, buiten het 'Nationaal Park'. We kijken uit op lege zand- en kiezelstranden en villa's, de ene nog groter en knapper dan de andere, this is America!
Voor een nacht zonder deining en slapen als roosjes, daar gaan we voor ;-)
maandag 11 april 2016
BVI's, Peter Island, Great Harbour - Tortola, Road Town - Little Tatcher Island(Caraïben)
Woensdag, 6 april '16
Mekkerende geitjes, kraaiende hanen en kakelende kippen laten zich al vroeg horen. We horen en zien ze op elk eiland en ook kleine kuikens trippelen in de buurt van moeder kip...we zien ze sinds onze aankomst hier op de BVI's...schattig en toch een beetje thuis gevoel. Daar hebben mijn ouders kippen en met Pasen waren er vaak kleine kuikens(meestal gekocht).
Het is een rustige, stille baai, weinig of geen charterboten en dus ook meestal maar twee personen aan boord. De charterschepen zijn vaak volgestouwd om de kosten te drukken en brengen ook meer lawaai en drukte mee!
Een drukke voormiddag met heel wat klussen en werkjes op onze lijst. Geert duikt onder de boot m.b.v. een duikfles en lange slang met mondstuk, maakt hij de schroef en schroefas weer pokkenvrij. Ja, die schelpjes zijn een pest en groeien steeds meer en meer aan Zensation. Met een schuurspons krijgt hij ze niet verwijderd, dus gaat hij ze met een beitel te lijf! Zo, dat scheelt alweer een knoop in snelheid ;-)
Spinakker wordt ook weer in de slurf(trechtervormige hoes die over de SPI zit, waarmee we hem makkelijk kunnen optrekken, openen en weer dicht kunnen trekken en neerhalen) gestopt. Enz... Alles wordt klaargemaakt voor ons vertrek naar de U.S. Virgin Islands, Hullu Poro verlaat reeds de baai, wanneer wij onze handen nog uit de mouwen steken.
Van al het werken in de tropische temperaturen is een zwemmetje een welgekomen verkoeling. Daarna wordt de dinghy aan dek gehesen en wat komt er onderuit gezwommen...een zandhaai! Brrr...daarnet zat ik nog in het water... En hij ook!!!
Klaar zijn we. Zeilen op naar Tortola, naar hoofdstad van de BVI's: Road Town. The Captain gooit zijn vislijntje uit, en zoef...als een weervind komt de zandhaai van onder de boot naar het lokaas gestoven! Maar bijt er niet in... Heeft hij nu een lift met onze dame genomen...wat hebben die haaien toch! Waarom blijven ze bij ons?!
Onderweg halen we onze vrienden in en even later liggen we naast de cruiseschepen in de stad. De prachtige Disney cruiseboot ligt er ook!
Eerst brengen we een bezoek aan een grote supermarkt voor nog wat verse proviand. We treffen goed gevulde rekken, maar geen prijskaartjes...vervelend, maar gelukkig hangt er in bijna elke gang wel een barcodescanner. Zo lopen we heel wat op en af de gang door met een product of meerdere, om te scannen. Dat is een goede oefening, de stappenteller zou zijn werk hebben ;-)
Prijzen blijven ons doen slikken en schrikken, maar toch is het nog steeds goedkoper dan ergens iets te gaan drinken of eten.
Met de dinghy leveren we de proviand af aan boord en varen nog even naar de haven, om door de stad te slenteren. Waar is het Caraïbisch gevoel en de sfeer hier? Mooie, grote gebouwen, maar we hebben hier niks verloren...
Daar gaan we dan...Tijd voor een knuffelmoment met Lia & Remco. Hier scheiden onze wegen, of liggen straks onze dames weer naast elkaar in de USVI's of Puerto Rico of was dit voor hen de laatste keer en ziet de crew elkaar weer ergens in België of Nederland? We zeggen: 'tot ziens en tot gauw', dat geeft een fijner gevoel. Al zwaaiend verdwijnen we uit elkaars zicht :-(
Ons privé-eiland Little Tatcher Island, dat tegenover Soper's Hole, Tortola ligt, is al sinds twee weken een aantrekkingsplaats van the Captian. Nu is het weer gunstig en het moment daar dat we onze dame placeren voor het mooie witte strandje met palmbomen en enkele prachtige bungalows met hangmatten... Zensation ligt hier helemaal alleen in alle rust en in het geluid van de zachte branding.
Sinds lang liggen we ergens alleen, het geeft ons een vrij gevoel, maar voelt toch raar. Hoe lang is dat geleden? Andere boten om ons heen geven toch een beetje een veiligheidsgevoel...
Voor het eerst sluiten we de deur en de grote luiken...leggen oude tablet, gsms en gevulde geldbeugels met oude kredietkaarten in handbereik...je weet maar nooit, ook al hebben we nog niet van overvallen hier gehoord.
Mekkerende geitjes, kraaiende hanen en kakelende kippen laten zich al vroeg horen. We horen en zien ze op elk eiland en ook kleine kuikens trippelen in de buurt van moeder kip...we zien ze sinds onze aankomst hier op de BVI's...schattig en toch een beetje thuis gevoel. Daar hebben mijn ouders kippen en met Pasen waren er vaak kleine kuikens(meestal gekocht).
Het is een rustige, stille baai, weinig of geen charterboten en dus ook meestal maar twee personen aan boord. De charterschepen zijn vaak volgestouwd om de kosten te drukken en brengen ook meer lawaai en drukte mee!
Een drukke voormiddag met heel wat klussen en werkjes op onze lijst. Geert duikt onder de boot m.b.v. een duikfles en lange slang met mondstuk, maakt hij de schroef en schroefas weer pokkenvrij. Ja, die schelpjes zijn een pest en groeien steeds meer en meer aan Zensation. Met een schuurspons krijgt hij ze niet verwijderd, dus gaat hij ze met een beitel te lijf! Zo, dat scheelt alweer een knoop in snelheid ;-)
Spinakker wordt ook weer in de slurf(trechtervormige hoes die over de SPI zit, waarmee we hem makkelijk kunnen optrekken, openen en weer dicht kunnen trekken en neerhalen) gestopt. Enz... Alles wordt klaargemaakt voor ons vertrek naar de U.S. Virgin Islands, Hullu Poro verlaat reeds de baai, wanneer wij onze handen nog uit de mouwen steken.
Van al het werken in de tropische temperaturen is een zwemmetje een welgekomen verkoeling. Daarna wordt de dinghy aan dek gehesen en wat komt er onderuit gezwommen...een zandhaai! Brrr...daarnet zat ik nog in het water... En hij ook!!!
Klaar zijn we. Zeilen op naar Tortola, naar hoofdstad van de BVI's: Road Town. The Captain gooit zijn vislijntje uit, en zoef...als een weervind komt de zandhaai van onder de boot naar het lokaas gestoven! Maar bijt er niet in... Heeft hij nu een lift met onze dame genomen...wat hebben die haaien toch! Waarom blijven ze bij ons?!
Onderweg halen we onze vrienden in en even later liggen we naast de cruiseschepen in de stad. De prachtige Disney cruiseboot ligt er ook!
Eerst brengen we een bezoek aan een grote supermarkt voor nog wat verse proviand. We treffen goed gevulde rekken, maar geen prijskaartjes...vervelend, maar gelukkig hangt er in bijna elke gang wel een barcodescanner. Zo lopen we heel wat op en af de gang door met een product of meerdere, om te scannen. Dat is een goede oefening, de stappenteller zou zijn werk hebben ;-)
Prijzen blijven ons doen slikken en schrikken, maar toch is het nog steeds goedkoper dan ergens iets te gaan drinken of eten.
Met de dinghy leveren we de proviand af aan boord en varen nog even naar de haven, om door de stad te slenteren. Waar is het Caraïbisch gevoel en de sfeer hier? Mooie, grote gebouwen, maar we hebben hier niks verloren...
Daar gaan we dan...Tijd voor een knuffelmoment met Lia & Remco. Hier scheiden onze wegen, of liggen straks onze dames weer naast elkaar in de USVI's of Puerto Rico of was dit voor hen de laatste keer en ziet de crew elkaar weer ergens in België of Nederland? We zeggen: 'tot ziens en tot gauw', dat geeft een fijner gevoel. Al zwaaiend verdwijnen we uit elkaars zicht :-(
Ons privé-eiland Little Tatcher Island, dat tegenover Soper's Hole, Tortola ligt, is al sinds twee weken een aantrekkingsplaats van the Captian. Nu is het weer gunstig en het moment daar dat we onze dame placeren voor het mooie witte strandje met palmbomen en enkele prachtige bungalows met hangmatten... Zensation ligt hier helemaal alleen in alle rust en in het geluid van de zachte branding.
Sinds lang liggen we ergens alleen, het geeft ons een vrij gevoel, maar voelt toch raar. Hoe lang is dat geleden? Andere boten om ons heen geven toch een beetje een veiligheidsgevoel...
Voor het eerst sluiten we de deur en de grote luiken...leggen oude tablet, gsms en gevulde geldbeugels met oude kredietkaarten in handbereik...je weet maar nooit, ook al hebben we nog niet van overvallen hier gehoord.
BVI's, Norman Island, the Bight-Indians & Pelicans Islands-Peter Island, Great Harbour(Caraïben)
Dinsdag, 5 april '16
Op voorzeil vaart ons meisje ons naar de 'Indians & Pelicans Island'. De onbewoonde eilanden en rotsen zijn onderwater verbonden met elkaar door koraal. Een prachtige snorkelplek waar we een hele tijd in rond snorkelen en helemaal rond de drie rotsen van de 'Indians' palmen... Het koraal is hier rijk aan grote buis- en vaassponsen, skeletbladeren, hersenkoraal, enz...in allerlei kleuren en rijkelijk bewoond door vele vissen in allerlei groten en kleuren. Echt één van de grootste, mooiste en rijkste snorkelplekken tot nu toe.
Onze vingers en tenen zijn helemaal verrimpeld, wanneer we weer aan boord komen...hi, hi, hi, hebben we te lang in bad gelegen? Yep, in het natuurzwembad ergens op de Caraïben! Heerlijk vinden we het snorkelen en de onderwaterwereld...we krijgen er niet genoeg van en die verrimpelde ledenmaten nemen we er graag bij ;-)
Rond dit natuur-/Marinepark liggen slechts enkele moorings. Er liggen of dobberen steeds andere jachten geduldig rond om ook een kijkje onderwater te kunnen nemen. En dus laten we de moering weer snel los, na onze snorkeltocht en vertrekken op voorzeil naar Peter Island, de baai: Great Harbour, met glashelder water en een turquoise blauwe lijn.
Een grote rustige baai, waar geen charterboten te zien zijn. De bar in de baai is bijna doodgebloed en het personeel stuurt ons vanuit hun lege bar, voor WiFi(blijft een probleem en is in de Caraïben nog slechter en moeilijker te vinden...en het zal alleen nog maar slechter en onvindbaarder worden hoe meer we naar het westen varen!) naar het chique Peter Island Resort, in de andere baai. Een kleine wandeling langs het kiezelstrand en we zijn er. De WiFi en de drankjes zijn goed, maar prijzig om iets te nuttigen!
Weer aan boord merken we dat de wind gaan liggen is, dit is het moment om het grootzeil te vervangen. Een klus die met ons tweetjes redelijk goed en vlot verloopt...maar de scheuren die we opmerken en fotograferen aan het achterlijk...stemt ons triest...het zijn er vier! Drie kleintjes en één van zeker 10cm!!! Hopelijk kan het laminaatzeil nog hersteld worden door de zeilmaker.
Het oude grootzeil gaat er weer op en ondertussen zeilen onze vrienden van Hullu Poro ook de baai binnen. Rond de boot springen er scholen vissen net boven het water...de jacht is geopend...wie is de jager?!
Lia & Remco komen klinken op een leuke tijd samen en smullen van de zelfgemaakte tortilla-pizza's.
Een prachtige zonsondergang, sterren, fijn gezelschap en een stille, rustige baai...ons recept voor alweer een fantastische avond ;-)
Op voorzeil vaart ons meisje ons naar de 'Indians & Pelicans Island'. De onbewoonde eilanden en rotsen zijn onderwater verbonden met elkaar door koraal. Een prachtige snorkelplek waar we een hele tijd in rond snorkelen en helemaal rond de drie rotsen van de 'Indians' palmen... Het koraal is hier rijk aan grote buis- en vaassponsen, skeletbladeren, hersenkoraal, enz...in allerlei kleuren en rijkelijk bewoond door vele vissen in allerlei groten en kleuren. Echt één van de grootste, mooiste en rijkste snorkelplekken tot nu toe.
Onze vingers en tenen zijn helemaal verrimpeld, wanneer we weer aan boord komen...hi, hi, hi, hebben we te lang in bad gelegen? Yep, in het natuurzwembad ergens op de Caraïben! Heerlijk vinden we het snorkelen en de onderwaterwereld...we krijgen er niet genoeg van en die verrimpelde ledenmaten nemen we er graag bij ;-)
Rond dit natuur-/Marinepark liggen slechts enkele moorings. Er liggen of dobberen steeds andere jachten geduldig rond om ook een kijkje onderwater te kunnen nemen. En dus laten we de moering weer snel los, na onze snorkeltocht en vertrekken op voorzeil naar Peter Island, de baai: Great Harbour, met glashelder water en een turquoise blauwe lijn.
Een grote rustige baai, waar geen charterboten te zien zijn. De bar in de baai is bijna doodgebloed en het personeel stuurt ons vanuit hun lege bar, voor WiFi(blijft een probleem en is in de Caraïben nog slechter en moeilijker te vinden...en het zal alleen nog maar slechter en onvindbaarder worden hoe meer we naar het westen varen!) naar het chique Peter Island Resort, in de andere baai. Een kleine wandeling langs het kiezelstrand en we zijn er. De WiFi en de drankjes zijn goed, maar prijzig om iets te nuttigen!
Weer aan boord merken we dat de wind gaan liggen is, dit is het moment om het grootzeil te vervangen. Een klus die met ons tweetjes redelijk goed en vlot verloopt...maar de scheuren die we opmerken en fotograferen aan het achterlijk...stemt ons triest...het zijn er vier! Drie kleintjes en één van zeker 10cm!!! Hopelijk kan het laminaatzeil nog hersteld worden door de zeilmaker.
Het oude grootzeil gaat er weer op en ondertussen zeilen onze vrienden van Hullu Poro ook de baai binnen. Rond de boot springen er scholen vissen net boven het water...de jacht is geopend...wie is de jager?!
Lia & Remco komen klinken op een leuke tijd samen en smullen van de zelfgemaakte tortilla-pizza's.
Een prachtige zonsondergang, sterren, fijn gezelschap en een stille, rustige baai...ons recept voor alweer een fantastische avond ;-)
woensdag 6 april 2016
BVI's, Norman Island, The Bight(Caraïben)
Maandag, 4 april '16
Norman Island, één van de pirateneilanden...vroeger hebben hier 'echte' piraten vertoefd en zich schuilgehouden in de grotten, waar wij gisteren rustig aan het snorkelen waren. Gelukkig zijn er hier nu geen piraten meer!
Het eiland biedt enkele baaien met enkele bars/restaurants en dat is het. Het personeel reist dagelijks heen en weer vanuit Tortola, waar ze wonen. Dagelijks komt er een 'winkel'-bootje langs met: ijsblokken, fruit, groenten, drank, e.d. Alles heeft zijn prijs en zelfs bestellingen kunnen vooraf doorgegeven worden via VHF. Ook het vuilnis wordt tegen betaling opgehaald...niet met een vuilniswagen, maar ook met een bootje! Alleen het recycleren en verwerken van het afval laat nog te wensen over...de 'groen' kunnen de mensen hier nog wat leren. Hier gaan we in de zuidelijke Caraïben nog vaak mee geconfronteerd worden, volgens andere cruisers die daar reeds geweest zijn en dat ervaren hebben.
Ondertussen loopt de baai van The Bight weer leeg. Ook Twixx komt voorbij gevaren...Brigitte & Rob verlaten de BVI's en varen reeds naar de USVI's, we zien elkaar waarschijnlijk weer daar over enkele dagen.
Na wat taakjes te hebben uitgevoerd, proberen we de hendel weer van de buitenboordmotor...hij is weer gefixed. Een testrit naar de kant dan maar.
Samen met Lia & Remco zijn we uitgenodigd op SY Antares, voor een kennismaking met haar crew: Hedda & Walewijn en hun zoon Quirijn. Een leuk gezin met alweer leuke verhalen en tips...proberen zoveel mogelijk te onthouden, noteren en op te slaan...maar vooral genieten van deze momenten in fijn gezelschap!
Norman Island, één van de pirateneilanden...vroeger hebben hier 'echte' piraten vertoefd en zich schuilgehouden in de grotten, waar wij gisteren rustig aan het snorkelen waren. Gelukkig zijn er hier nu geen piraten meer!
Het eiland biedt enkele baaien met enkele bars/restaurants en dat is het. Het personeel reist dagelijks heen en weer vanuit Tortola, waar ze wonen. Dagelijks komt er een 'winkel'-bootje langs met: ijsblokken, fruit, groenten, drank, e.d. Alles heeft zijn prijs en zelfs bestellingen kunnen vooraf doorgegeven worden via VHF. Ook het vuilnis wordt tegen betaling opgehaald...niet met een vuilniswagen, maar ook met een bootje! Alleen het recycleren en verwerken van het afval laat nog te wensen over...de 'groen' kunnen de mensen hier nog wat leren. Hier gaan we in de zuidelijke Caraïben nog vaak mee geconfronteerd worden, volgens andere cruisers die daar reeds geweest zijn en dat ervaren hebben.
Ondertussen loopt de baai van The Bight weer leeg. Ook Twixx komt voorbij gevaren...Brigitte & Rob verlaten de BVI's en varen reeds naar de USVI's, we zien elkaar waarschijnlijk weer daar over enkele dagen.
Na wat taakjes te hebben uitgevoerd, proberen we de hendel weer van de buitenboordmotor...hij is weer gefixed. Een testrit naar de kant dan maar.
Samen met Lia & Remco zijn we uitgenodigd op SY Antares, voor een kennismaking met haar crew: Hedda & Walewijn en hun zoon Quirijn. Een leuk gezin met alweer leuke verhalen en tips...proberen zoveel mogelijk te onthouden, noteren en op te slaan...maar vooral genieten van deze momenten in fijn gezelschap!
dinsdag 5 april 2016
BVI's, Salt Island, Salt Pond Bay - Norman Island, The Bight(Caraïben)
Zondag, 3 april '16
De dag start met een ochtendsnorkel bij RMS Rhone, voor de tweede keer in twee weken, bezoeken we het wrak. Deze keer snorkelen we verder en zien we nog meer van het wrak. Ook de hoeveelheid vissen en opbloeiend koraal lijkt indrukwekkender als de eerste keer. Telkens zie je weer andere dingen, koraal en vissen...het blijft de moeite!
Lia was gisteren een brood aan het bakken en heeft mij weer zin gegeven en gemotiveerd om nog eens een poging te wagen. Dus bak ik, het ondertussen geknede en gerezen deeg(met slechts 100g gofiobloem van de 500g bloemmengeling), af in de 'omnia' oven. Ondertussen halen we anker op en zeilen we naar Norman eiland. Aan de horizon zien we talrijke zeilen en even later begeven we ons tussen de wedstrijdboten...the Captain kijkt zijn ogen uit en zou zo deelnemen ;-)
Voor we ons doel bereiken, hebben we een mooi knapperig en luchtig brood! Joepie!
Meteen worden we in de baai 'The Bight' verwelkomd door Rob in de Bounty.
Trots toont mijn Mac Gyver zijn zelfgeknutselde hendel en...hij lost...de epoxylijm is opgelost door de warmte! Terug plakken en afwachten... Ondertussen trek in mijn zwemvliezen, duikbril en snorkel aan, om naar het anker te gaan kijken, maar als ik naast de boot ben zie ik onder mij een grote vis van meer dan een meter lang...ik herken ook een zwart lijn op de rugvin...een zwarte punt haai! Ik spartel en proest zo snel ik kan naar de zwemtrap! De mannen geloven me niet! The Captain gaat dan maar zelf een kijkje nemen. Het is geen zwarte punthaai, maar wél een reuze vis. Welke? We denken een 'tarpon'. Nou, het is toch schrikken om zo'n grote vis vlakbij je te zien en ook al doe die vissen en haaien zogezegd niets...ik heb ze toch liever wat kleiner...niet groter dan mijn hand bijvoorbeeld ;-)
Met Bounty krijgen we een lift naar de kant, waar Brigitte reeds wacht.
Hullu Poro vaart een tijdje later ook de baai in.
Met Bounty varen we naar het begin van de baai, daar zijn grotten waar we in zwemmen en snorkelen. Wat een kleurenpracht hier. Weer andere vissen zwemmen voor en onder ons langs en het koraal heeft hier meer variëteit en kleur. Vele toeter-achtig koraal groeit hier. (In de Marine-Picto-Life-boekjes aan boord, staan ze benoemd als: zakpijpen, buis- & vaassponsen. De namen van alle vissen gaan we jullie besparen.) Ik waan me in 'Snorkelland' en voel me even een 'Snorkel-bewoner'...ken je die tekenfilmreeks van in de jaren '80?
https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Snorkels
Ja, dit was alweer de moeite waard...een mooie snorkelplek. En er zwemmen hier vele grote blauw-groen kleurige Signaal & Prinses papegaaienvissen, onze favorieten.
Dan is het tijd om met z'n zessen naar de beruchte niet te missen 'Willem T'-boot-bar te dinghieën. Even later zitten we op een oud houten open schip vol met dronken jongeren die waaghalzend van het bovendek in het water springen!
Al snel zoeken we de rust op op één van onze drie privé-terrassen. Met allerlei lekkere bijeenraapselen van de drie boten, genieten we weer van een koninklijke rijkelijke avond... Altijd geslaagd zulke ongeplande momenten en eetfestijnen ;-)
De dag start met een ochtendsnorkel bij RMS Rhone, voor de tweede keer in twee weken, bezoeken we het wrak. Deze keer snorkelen we verder en zien we nog meer van het wrak. Ook de hoeveelheid vissen en opbloeiend koraal lijkt indrukwekkender als de eerste keer. Telkens zie je weer andere dingen, koraal en vissen...het blijft de moeite!
Lia was gisteren een brood aan het bakken en heeft mij weer zin gegeven en gemotiveerd om nog eens een poging te wagen. Dus bak ik, het ondertussen geknede en gerezen deeg(met slechts 100g gofiobloem van de 500g bloemmengeling), af in de 'omnia' oven. Ondertussen halen we anker op en zeilen we naar Norman eiland. Aan de horizon zien we talrijke zeilen en even later begeven we ons tussen de wedstrijdboten...the Captain kijkt zijn ogen uit en zou zo deelnemen ;-)
Voor we ons doel bereiken, hebben we een mooi knapperig en luchtig brood! Joepie!
Meteen worden we in de baai 'The Bight' verwelkomd door Rob in de Bounty.
Trots toont mijn Mac Gyver zijn zelfgeknutselde hendel en...hij lost...de epoxylijm is opgelost door de warmte! Terug plakken en afwachten... Ondertussen trek in mijn zwemvliezen, duikbril en snorkel aan, om naar het anker te gaan kijken, maar als ik naast de boot ben zie ik onder mij een grote vis van meer dan een meter lang...ik herken ook een zwart lijn op de rugvin...een zwarte punt haai! Ik spartel en proest zo snel ik kan naar de zwemtrap! De mannen geloven me niet! The Captain gaat dan maar zelf een kijkje nemen. Het is geen zwarte punthaai, maar wél een reuze vis. Welke? We denken een 'tarpon'. Nou, het is toch schrikken om zo'n grote vis vlakbij je te zien en ook al doe die vissen en haaien zogezegd niets...ik heb ze toch liever wat kleiner...niet groter dan mijn hand bijvoorbeeld ;-)
Met Bounty krijgen we een lift naar de kant, waar Brigitte reeds wacht.
Hullu Poro vaart een tijdje later ook de baai in.
Met Bounty varen we naar het begin van de baai, daar zijn grotten waar we in zwemmen en snorkelen. Wat een kleurenpracht hier. Weer andere vissen zwemmen voor en onder ons langs en het koraal heeft hier meer variëteit en kleur. Vele toeter-achtig koraal groeit hier. (In de Marine-Picto-Life-boekjes aan boord, staan ze benoemd als: zakpijpen, buis- & vaassponsen. De namen van alle vissen gaan we jullie besparen.) Ik waan me in 'Snorkelland' en voel me even een 'Snorkel-bewoner'...ken je die tekenfilmreeks van in de jaren '80?
https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Snorkels
Ja, dit was alweer de moeite waard...een mooie snorkelplek. En er zwemmen hier vele grote blauw-groen kleurige Signaal & Prinses papegaaienvissen, onze favorieten.
Dan is het tijd om met z'n zessen naar de beruchte niet te missen 'Willem T'-boot-bar te dinghieën. Even later zitten we op een oud houten open schip vol met dronken jongeren die waaghalzend van het bovendek in het water springen!
Al snel zoeken we de rust op op één van onze drie privé-terrassen. Met allerlei lekkere bijeenraapselen van de drie boten, genieten we weer van een koninklijke rijkelijke avond... Altijd geslaagd zulke ongeplande momenten en eetfestijnen ;-)
BVI's, Virgin Gorda, St. Thomas Bay - The Baths - Salt Island, Salt Pond Bay(Caraïben)
Zaterdag, 2 april '16
Meer en meer beginnen we op Veerse Meer- en charterzeilers te gelijken: op motor of voorzeil varen we tussen de eilanden en baaien ;-)
Ook nu zeilen we op voorzeil een dikke mijl verder naar de bekende en niet te missen 'The Baths', aan de zuidwestkust van Virgin Gorda.
Omdat het een marine-/natuurpark is en om het koraal te beschermen, mag je hier enkel een meerboei oppikken en enkel in de dag aanwezig zijn. Via VHF laat Hullu Poro, die voor ons varen, weten dat er nog genoeg moorings vrij zijn.
Even later ligt Zensation naast Hullu Poro lekker te rollen voor the Baths.
The Baths zijn een reusachtige vulkanische rotspartij die hier langs de kust ligt. De
hoop gigantische stenen liggen in verschillende posities op en tegen elkaar, met prachtig uitgeslepen vormen en kleuren en vormen samen spleten, grotten, kleine 'overdekte zwembaden', baaien en Bubble Pools.
Via land is het moeilijk bereikbaar, maar ook met de dinghy is het een hele onderneming door al die stenen en koraal. Daarom laat iedereen de bijboten achter aan een meertouw en snorkelt of zwemt naar het strand. Ook wij bereiken zo de kant en kunnen hierdoor enkel ons mini cameraatje meenemen.
Al klimmend, zwemmend, kruipend en balancerend bewegen we ons door een labyrint van spleten,tunnels en onderaardse kanalen naar de volgende baai 'Devil's Bay', een onderaards meer dat vroeger als schuilplaats werd gebruikt door piraten! Het ziet er pre-historisch uit en we voelen ons een beetje Wilma & Fred Flinstones ;-)
De natuurlijke Bubble Pools worden op het moment gevuld met inkomend zeewater en geeft een krachtige en indrukwekkend kolkende waterpartij...ik kan mezelf niet houden in het bewegende water...super leuk!
Van de andere baai snorkelen we het hele eind terug naar de baai waar ons Dinghietje ligt te wachten.
Wauw, dit is knap en plezant om te doen. Net wat anders dan een golfbal en wildwaterbaan in Center Parcs of Aqualibi.
Jammergenoeg zijn onze foto's met het 'nep' Go Pro toestel niet zo scherp of mooi van kleur...de paarse onderwater rotspartijen en de vele vissen staan er wat kleurloos of onscherp op...misschien zijn die van Lia & Remco wel gelukt.
De rollende dagmooring wordt losgelaten en we varen door naar Salt Island met Hullu Poro in ons kielzog. En enkele uren later liggen we samen rustig op anker voor het onbewoonde eiland met het leuke strandje(we lagen hier al eens(19/3)).
We kaarten gezellig na op de Hullu Poro en na het borrelen varen we weer naar onze dame en doezelen we weg onder de mooie sterrenhemel.
Meer en meer beginnen we op Veerse Meer- en charterzeilers te gelijken: op motor of voorzeil varen we tussen de eilanden en baaien ;-)
Ook nu zeilen we op voorzeil een dikke mijl verder naar de bekende en niet te missen 'The Baths', aan de zuidwestkust van Virgin Gorda.
Omdat het een marine-/natuurpark is en om het koraal te beschermen, mag je hier enkel een meerboei oppikken en enkel in de dag aanwezig zijn. Via VHF laat Hullu Poro, die voor ons varen, weten dat er nog genoeg moorings vrij zijn.
Even later ligt Zensation naast Hullu Poro lekker te rollen voor the Baths.
The Baths zijn een reusachtige vulkanische rotspartij die hier langs de kust ligt. De
hoop gigantische stenen liggen in verschillende posities op en tegen elkaar, met prachtig uitgeslepen vormen en kleuren en vormen samen spleten, grotten, kleine 'overdekte zwembaden', baaien en Bubble Pools.
Via land is het moeilijk bereikbaar, maar ook met de dinghy is het een hele onderneming door al die stenen en koraal. Daarom laat iedereen de bijboten achter aan een meertouw en snorkelt of zwemt naar het strand. Ook wij bereiken zo de kant en kunnen hierdoor enkel ons mini cameraatje meenemen.
Al klimmend, zwemmend, kruipend en balancerend bewegen we ons door een labyrint van spleten,tunnels en onderaardse kanalen naar de volgende baai 'Devil's Bay', een onderaards meer dat vroeger als schuilplaats werd gebruikt door piraten! Het ziet er pre-historisch uit en we voelen ons een beetje Wilma & Fred Flinstones ;-)
De natuurlijke Bubble Pools worden op het moment gevuld met inkomend zeewater en geeft een krachtige en indrukwekkend kolkende waterpartij...ik kan mezelf niet houden in het bewegende water...super leuk!
Van de andere baai snorkelen we het hele eind terug naar de baai waar ons Dinghietje ligt te wachten.
Wauw, dit is knap en plezant om te doen. Net wat anders dan een golfbal en wildwaterbaan in Center Parcs of Aqualibi.
Jammergenoeg zijn onze foto's met het 'nep' Go Pro toestel niet zo scherp of mooi van kleur...de paarse onderwater rotspartijen en de vele vissen staan er wat kleurloos of onscherp op...misschien zijn die van Lia & Remco wel gelukt.
De rollende dagmooring wordt losgelaten en we varen door naar Salt Island met Hullu Poro in ons kielzog. En enkele uren later liggen we samen rustig op anker voor het onbewoonde eiland met het leuke strandje(we lagen hier al eens(19/3)).
We kaarten gezellig na op de Hullu Poro en na het borrelen varen we weer naar onze dame en doezelen we weg onder de mooie sterrenhemel.
maandag 4 april 2016
BVI's, Tortola, Cane Garden Bay - Virgin Gorda, St. Thomas Bay(Caraïben)
Vrijdag, 1 april '16
The Captain zoekt zijn knutselstukken bij elkaar en met een draadstang, ijzerzaag, bout en epoxylijm speelt hij 'Mac Gyver'. En ja, hij denkt dat het gemaakt is, als de lijm houd dan zou het moeten werken...
Virgin Gorda is onze bestemming. Tijdelijk nemen we afscheid van Brigitte & Rob.
Trekken zeil op in de baai en varen even later scherp aan de wind met 20kn. We zien dat het kleine scheurtje dat we reeds enkele weken in het grootzeil hebben, aan het achterlijk, wat groter is geworden en iets daar boven zien we nog één. We besluiten de zeilen toe te doen om verdere beschadiging te voorkomen en op motor verder tegen de wind in te varen...het zit ons even niet mee :-(
Onderweg hebben we via VHF contact met Lia & Remco, SY Hullu Poro. Ja, zo gaat dat, afscheid nemen van de ene en andere bekende zeilen komen alweer om de hoek piepen. Leuk is dat! Straks treffen we elkaar in de baai van St. Thomas en zij willen ons een sleepje geven naar de haven, indien de motor toch niet kan bestuurd worden. Daar vinden we misschien een vervanghendeltje voor het afgebroken stuk.
Aangekomen bekijkt the Captain zijn knutselwerk en het ziet er goed uit. Nog even met de vetpomp extra vet hier en daar aan de buitenboordmotor voorzien en dan is die klaar om te testen. Dinghy optuigen en te water laten. Hullu Poro komt reeds de baai binnengevaren en ons dinghytochtje naar hen verloopt vlekkeloos. The Captain is echt 'Mac Gyver', wat een 'handy man'!
Even later dinghieën we zij aan zij met de twee dinghies door de lange havengeul naar het dinghydok. De hendel doet het prima. Naast de havengeul breken enorme golven op het rif en krijgen we bijna een erehaag van pelikanen op het water in de haven. Jammer dat het zo'n grijze dag is en de ene na de andere regenbui elkaar opvolgt en we zelfs bliksem zien en donder horen... De dames slenteren wat door de straten en boutiques, terwijl de mannen naar de watersportwinkel gaan. Met lege handen treffen we elkaar weer, dus ook géén reserve hendel, hopelijk blijft the Captain zijn constructie in tact, anders wordt het roeien! Samen gaan op zoek naar wat lekkers voor een late lunch en vroeg diner...het is alweer gelijk Happy Hour ;-) Smakelijk & Proost!
The Captain zoekt zijn knutselstukken bij elkaar en met een draadstang, ijzerzaag, bout en epoxylijm speelt hij 'Mac Gyver'. En ja, hij denkt dat het gemaakt is, als de lijm houd dan zou het moeten werken...
Virgin Gorda is onze bestemming. Tijdelijk nemen we afscheid van Brigitte & Rob.
Trekken zeil op in de baai en varen even later scherp aan de wind met 20kn. We zien dat het kleine scheurtje dat we reeds enkele weken in het grootzeil hebben, aan het achterlijk, wat groter is geworden en iets daar boven zien we nog één. We besluiten de zeilen toe te doen om verdere beschadiging te voorkomen en op motor verder tegen de wind in te varen...het zit ons even niet mee :-(
Onderweg hebben we via VHF contact met Lia & Remco, SY Hullu Poro. Ja, zo gaat dat, afscheid nemen van de ene en andere bekende zeilen komen alweer om de hoek piepen. Leuk is dat! Straks treffen we elkaar in de baai van St. Thomas en zij willen ons een sleepje geven naar de haven, indien de motor toch niet kan bestuurd worden. Daar vinden we misschien een vervanghendeltje voor het afgebroken stuk.
Aangekomen bekijkt the Captain zijn knutselwerk en het ziet er goed uit. Nog even met de vetpomp extra vet hier en daar aan de buitenboordmotor voorzien en dan is die klaar om te testen. Dinghy optuigen en te water laten. Hullu Poro komt reeds de baai binnengevaren en ons dinghytochtje naar hen verloopt vlekkeloos. The Captain is echt 'Mac Gyver', wat een 'handy man'!
Even later dinghieën we zij aan zij met de twee dinghies door de lange havengeul naar het dinghydok. De hendel doet het prima. Naast de havengeul breken enorme golven op het rif en krijgen we bijna een erehaag van pelikanen op het water in de haven. Jammer dat het zo'n grijze dag is en de ene na de andere regenbui elkaar opvolgt en we zelfs bliksem zien en donder horen... De dames slenteren wat door de straten en boutiques, terwijl de mannen naar de watersportwinkel gaan. Met lege handen treffen we elkaar weer, dus ook géén reserve hendel, hopelijk blijft the Captain zijn constructie in tact, anders wordt het roeien! Samen gaan op zoek naar wat lekkers voor een late lunch en vroeg diner...het is alweer gelijk Happy Hour ;-) Smakelijk & Proost!