Vrijdag, 6 mei '16
Tijdens het ontbijt aan het kantoor, waar we even multitasken: ontbijten en internetten, zien we werfleider Keith en zijn vriendin Paula. Voor ze doorgaat fluisterd ze ons nog toe, dat hij de poten waarschijnlijk morgen gaat verzetten...let's hope so! Anders moeten we schuren en enkele lagen meer anti-fouling zetten op die stukken, volgens de schilder. Dus we zien wél!
Vandaag is het een rustiger werkprogramma: één laag anti-fouling op romp, twee lagen op de schroef, kiel en roer.
Vandaag hebben we gezelschap van meer wind en zon. Ik neem even een brake tussendoor...energie is even zoek...
We zijn tijdig klaar en belonen onszelf een natte dinghierit in zwemkledij naar de Nederlandse kant naar de Simpson Bay Yachtclub. Snel trekken we onze droge kleren aan en zo arriveren we toch nog in stijl om Maaike & Leo van SY Chimo weer treffen na bijna twee maanden.
Een fijn weerzien en ze hebben een motiverend pakje voor ons: Mars-repen met de slogan: 'Mars geeft je weer energie!' Fantastisch!!! Bitterballen en curryworsten speciale met frietjes gaan er gretig bij ons in...hier keken we naar uit en dit hebben we verdient na al die schilderswerken!
zondag 8 mei 2016
St. Martin, Marigot 9(Caraïben)
Donderdag, 5 mei '16
Tijdens het ontbijt bladeren we door het plaatselijk krantje, waar we een advertentie lezen van een 'duo massage'. Daar zijn we naar op zoek en dat kunnen we nu al wél gebruiken. Daar gaan we ons op trakteren na de werken...maar eerst nog wat afzien!
Na de afwas in de kookpotten te hebben gedaan, begin ik met primer op de schroef te zetten, terwijl the Captain al met de blauwe anti-fouling is gestart. Het roer en de kiel doen we vandaag niet, zo hopen we twee lagen voor het donker te kunnen zetten. Ik doe weer de lage kant en probeer mijn hoofd niet tegen de romp te stoten zodat mijn haar niet blauw kleurt.
De zon, witte wolken en een windje maken het aangenaam schilderweer.
Het gaat vlot en de tweede laag gaat vlotter dan de eerste, dat was gisteren ook zo.
Er zijn toch nog enkele mensen die werken vandaag: de tuiger, de schilder en enkele cruisers. Terwijl ze om 17u weer stoppen, zijn wij het laatste stukje aan het schilderen. Er wonen hier heel wat mensen op hun boot op de werf en iedereen kent iedereen...ondertussen kunnen we al een soap schrijven van al die personages hier...entertainend om ze allen gade te slaan! De hond van de buren, Jack, een Jackrussel, is ondertussen ons nieuwe huisdier. Hij vertoefd graag in ons gezelschap en houdt van limen in de schaduw van de romp van ons huis. We geven hem water, aaien hem en scheppen zijn poepjes op die op ons schildersveld liggen...of is het van één van de andere werfhonden?!
Pfff...dat staat er al op! Ze ziet er al mooi uit onze dame met haar nieuw blauw kleedje ;-) Tijd voor een drankje, boven de grond op meer dan twee meter, in onze kuip met zicht over de lagoon en de werf en de plakkers.
Blauwe stippen kleuren ons lichaam. We eten iets, smurfen ons smurfenpakje eraf en kleden ons op om nog even iets te gaan drinken met enkele cruisers en afscheid van hen te nemen, want zaterdag vertrekken ze richting Azoren. Raar, wij blijven achter en maken onze dame klaar om nog even door te gaan en voor hen zit het er bijna op...ze keren weer terug naar Europa en naar hun thuishaven, familie, vrienden, school en werk!
Bye bye Lovis, September Blue, Thorang-La, Morning Glory en Sailaway...het gaat jullie goed. Fair winds!
Tijdens het ontbijt bladeren we door het plaatselijk krantje, waar we een advertentie lezen van een 'duo massage'. Daar zijn we naar op zoek en dat kunnen we nu al wél gebruiken. Daar gaan we ons op trakteren na de werken...maar eerst nog wat afzien!
Na de afwas in de kookpotten te hebben gedaan, begin ik met primer op de schroef te zetten, terwijl the Captain al met de blauwe anti-fouling is gestart. Het roer en de kiel doen we vandaag niet, zo hopen we twee lagen voor het donker te kunnen zetten. Ik doe weer de lage kant en probeer mijn hoofd niet tegen de romp te stoten zodat mijn haar niet blauw kleurt.
De zon, witte wolken en een windje maken het aangenaam schilderweer.
Het gaat vlot en de tweede laag gaat vlotter dan de eerste, dat was gisteren ook zo.
Er zijn toch nog enkele mensen die werken vandaag: de tuiger, de schilder en enkele cruisers. Terwijl ze om 17u weer stoppen, zijn wij het laatste stukje aan het schilderen. Er wonen hier heel wat mensen op hun boot op de werf en iedereen kent iedereen...ondertussen kunnen we al een soap schrijven van al die personages hier...entertainend om ze allen gade te slaan! De hond van de buren, Jack, een Jackrussel, is ondertussen ons nieuwe huisdier. Hij vertoefd graag in ons gezelschap en houdt van limen in de schaduw van de romp van ons huis. We geven hem water, aaien hem en scheppen zijn poepjes op die op ons schildersveld liggen...of is het van één van de andere werfhonden?!
Pfff...dat staat er al op! Ze ziet er al mooi uit onze dame met haar nieuw blauw kleedje ;-) Tijd voor een drankje, boven de grond op meer dan twee meter, in onze kuip met zicht over de lagoon en de werf en de plakkers.
Blauwe stippen kleuren ons lichaam. We eten iets, smurfen ons smurfenpakje eraf en kleden ons op om nog even iets te gaan drinken met enkele cruisers en afscheid van hen te nemen, want zaterdag vertrekken ze richting Azoren. Raar, wij blijven achter en maken onze dame klaar om nog even door te gaan en voor hen zit het er bijna op...ze keren weer terug naar Europa en naar hun thuishaven, familie, vrienden, school en werk!
Bye bye Lovis, September Blue, Thorang-La, Morning Glory en Sailaway...het gaat jullie goed. Fair winds!
St. Martin, Marigot 8(Caraïben)
Woensdag, 4 mei '16
We wonen momenteel op een huis op stelten/ poten, acht om precies te zijn. Het is even nog meer 'back to basic' leven, dan dat we al deden: toiletten en douche kunnen we niet gebruiken aan boord en de afvoeren van de wastafels staan ook toe. Er zijn toiletten en douches op de werf. Maar in het midden van de nacht een ladder afdalen en over het plein wandelen voor een plasje...eum, dan maar op een emmer, zoals ze vroeger deden, hé. Kookpotten staan in de wastafels zodat we water kunnen nemen en daarin opvangen terwijl we handen te wassen, tanden te poetsen, afwassen, enz...
Ons bed en huis is nog hetzelfde, enkel de omgeving is anders en we liggen, of neen, 'staan' vast op meer dan twee meter boven de grond. No problem!
Om drie uur vannacht hoor ik water lopen. Heeft Geert de waterkraan niet toe gezet? Ik stap de kuip in en voel waterspetters en kijk naar beneden...uit de waterkast(waar de tellers en wateraansluitingen opstaan voor de werf) spuit water. Ik wek Geert en ook de buurman komt op onze geluiden af. Een waterleiding is gelost en de buurman, die hier al vijf jaar woont en gelukkig dit reeds eerder heeft meegemaakt en de hoofdkraan weet staan, zet deze toe. Oef...de leiding is voor onze teller gesprongen, dus dit is niet voor onze rekening. Het probleem volgens hem is de te hoge waterdruk in het Franse gedeelte! Met een vijver onder de boot, proberen we de slaap weer te vatten...
De voormiddag wordt gevuld met het treffen van de voorbereidingen: romp schilderklaar maken en aftapen, schroef opschuren, verf en schildermateriaal halen. Er zijn verschillende zaken op de werf die gevestigd zijn in kotjes of containers: verfwinkel, electricien, tuiger, buiskap/bimini maker, enz... Best handig lopen enkele keren per dag binnen en buiten bij de verfwinkel met een bakje, kwast, mondmasker,...op het einde van de werken rekenen we af...
Het is net geen middag als we aan de eerste laag witte primer beginnen. Even later krijgen we een douche over ons heen: de waterleiding is alweer gelost...gelukkig zijn we aan de andere kant van de romp aan het schilderen en is de primer reeds droog waar het water opneveld. Een tijdje later krijgen we weer een douche, maar deze keer van een bui, net als we aan het laatste stuk bezig zijn...even pauze dan maar. Het is net geen 16u wanneer we met de tweede laag starten. Ja, één laag schilderen met z'n tweetjes neemt best wat tijd in beslag. Waarom is die romp ook zo groot?!
De verfverkoper komt langs om het werk te keuren en te schatten hoeveel primer we nog extra nodig hebben. Hij meld ons dat de werfleider de rest van de week niet werkt doordat het morgen een feestdag is en ze er een brugdag aanplakken en dus pas maandag weer werken... Dat hebben ze ons niet verteld, of hangt ook niet uit. Oeps, een probleem voor ons, want de poten moeten eigenlijk verzet worden en dat dan voor 17u het einde van de werkdag/-week... We vragen het, maar ze zijn nog druk bezig met de toiletten die kapot zijn en de waterleiding te repareren en een mast op een catamaran te zetten.
Probleem want de primer heeft vier, liefst vijf dagen nodig om uit te harden voordat de boot weer te water gaat en de vlakken onder de poten moeten ook geschilderd worden.
Terwijl iedereen om 17u stopt met werken en zoals dagelijks samen een biertje drinken en nakaarten, zijn wij de enige zotten op de werf die verder werken.
De werfuitbater, Keith(een Brit die hier reeds vijf jaar woont en eigenaar is) en zijn vriendin, Paula (een Française) de secretaresse en zijn vriendin, komen langs. Hij is overwerkt en reageert héél heftig tijdens de discussie over het verzetten van de poten/steunen. Paula zijn probeert hem te sussen en beloofd ons hem te bewerken om het vrijdag of zaterdag alsnog te doen.... Afwachten dus!
Discussie twee: over de dag dat Zensation weer te water gaat. Ons was verteld en staat op papier dat dit maandag zou zijn, blijkt dat we in de agenda pas voor dinsdag staan ingepland...vergissing. Dan een dag gratis? Dat kan eventueel geregeld worden volgens Paula en dan hebben we een dag extra om te werken en de verf om uit te harden en te drogen, dat is dus minder erg.
Het laatste stuk schilderen we m.b.v. hoofd- en looplamp. Om 19u30 staken we de werken en zijn de twee lage witte primer geschilderd. Met witte stippen op onze lichamen, kleren en zelfs in mijn haar zijn we toe aan een douche. We kunnen nauwelijks 'pap' zeggen en onze schouders doen pijn. Geert voelt ook zijn benen haast niet meer van telkens op en af de ladder te stappen. Ooo...wat missen we onze schilderscrew...een vlucht naar hier zagen ze niet zitten :-(
Na de douche en het eten zijn we blij dat we in bed kunnen kruipen!
We wonen momenteel op een huis op stelten/ poten, acht om precies te zijn. Het is even nog meer 'back to basic' leven, dan dat we al deden: toiletten en douche kunnen we niet gebruiken aan boord en de afvoeren van de wastafels staan ook toe. Er zijn toiletten en douches op de werf. Maar in het midden van de nacht een ladder afdalen en over het plein wandelen voor een plasje...eum, dan maar op een emmer, zoals ze vroeger deden, hé. Kookpotten staan in de wastafels zodat we water kunnen nemen en daarin opvangen terwijl we handen te wassen, tanden te poetsen, afwassen, enz...
Ons bed en huis is nog hetzelfde, enkel de omgeving is anders en we liggen, of neen, 'staan' vast op meer dan twee meter boven de grond. No problem!
Om drie uur vannacht hoor ik water lopen. Heeft Geert de waterkraan niet toe gezet? Ik stap de kuip in en voel waterspetters en kijk naar beneden...uit de waterkast(waar de tellers en wateraansluitingen opstaan voor de werf) spuit water. Ik wek Geert en ook de buurman komt op onze geluiden af. Een waterleiding is gelost en de buurman, die hier al vijf jaar woont en gelukkig dit reeds eerder heeft meegemaakt en de hoofdkraan weet staan, zet deze toe. Oef...de leiding is voor onze teller gesprongen, dus dit is niet voor onze rekening. Het probleem volgens hem is de te hoge waterdruk in het Franse gedeelte! Met een vijver onder de boot, proberen we de slaap weer te vatten...
De voormiddag wordt gevuld met het treffen van de voorbereidingen: romp schilderklaar maken en aftapen, schroef opschuren, verf en schildermateriaal halen. Er zijn verschillende zaken op de werf die gevestigd zijn in kotjes of containers: verfwinkel, electricien, tuiger, buiskap/bimini maker, enz... Best handig lopen enkele keren per dag binnen en buiten bij de verfwinkel met een bakje, kwast, mondmasker,...op het einde van de werken rekenen we af...
Het is net geen middag als we aan de eerste laag witte primer beginnen. Even later krijgen we een douche over ons heen: de waterleiding is alweer gelost...gelukkig zijn we aan de andere kant van de romp aan het schilderen en is de primer reeds droog waar het water opneveld. Een tijdje later krijgen we weer een douche, maar deze keer van een bui, net als we aan het laatste stuk bezig zijn...even pauze dan maar. Het is net geen 16u wanneer we met de tweede laag starten. Ja, één laag schilderen met z'n tweetjes neemt best wat tijd in beslag. Waarom is die romp ook zo groot?!
De verfverkoper komt langs om het werk te keuren en te schatten hoeveel primer we nog extra nodig hebben. Hij meld ons dat de werfleider de rest van de week niet werkt doordat het morgen een feestdag is en ze er een brugdag aanplakken en dus pas maandag weer werken... Dat hebben ze ons niet verteld, of hangt ook niet uit. Oeps, een probleem voor ons, want de poten moeten eigenlijk verzet worden en dat dan voor 17u het einde van de werkdag/-week... We vragen het, maar ze zijn nog druk bezig met de toiletten die kapot zijn en de waterleiding te repareren en een mast op een catamaran te zetten.
Probleem want de primer heeft vier, liefst vijf dagen nodig om uit te harden voordat de boot weer te water gaat en de vlakken onder de poten moeten ook geschilderd worden.
Terwijl iedereen om 17u stopt met werken en zoals dagelijks samen een biertje drinken en nakaarten, zijn wij de enige zotten op de werf die verder werken.
De werfuitbater, Keith(een Brit die hier reeds vijf jaar woont en eigenaar is) en zijn vriendin, Paula (een Française) de secretaresse en zijn vriendin, komen langs. Hij is overwerkt en reageert héél heftig tijdens de discussie over het verzetten van de poten/steunen. Paula zijn probeert hem te sussen en beloofd ons hem te bewerken om het vrijdag of zaterdag alsnog te doen.... Afwachten dus!
Discussie twee: over de dag dat Zensation weer te water gaat. Ons was verteld en staat op papier dat dit maandag zou zijn, blijkt dat we in de agenda pas voor dinsdag staan ingepland...vergissing. Dan een dag gratis? Dat kan eventueel geregeld worden volgens Paula en dan hebben we een dag extra om te werken en de verf om uit te harden en te drogen, dat is dus minder erg.
Het laatste stuk schilderen we m.b.v. hoofd- en looplamp. Om 19u30 staken we de werken en zijn de twee lage witte primer geschilderd. Met witte stippen op onze lichamen, kleren en zelfs in mijn haar zijn we toe aan een douche. We kunnen nauwelijks 'pap' zeggen en onze schouders doen pijn. Geert voelt ook zijn benen haast niet meer van telkens op en af de ladder te stappen. Ooo...wat missen we onze schilderscrew...een vlucht naar hier zagen ze niet zitten :-(
Na de douche en het eten zijn we blij dat we in bed kunnen kruipen!
donderdag 5 mei 2016
St. Martin, Marigot 7(Caraïben)
Dinsdag, 3 mei '16
Om 9u draait de brug en we varen de lagoon in. Extra de ogen op de dieptemeter gericht en bij de vaargeul blijven. Voor de werf, Time Out/Toby, graven we het anker in.
Het werkschema is sinds gisteren uitgelopen door de vele regen. Hierdoor zullen we pas later dan afgesproken uit het water kunnen. Het is bijna 16u als we eindelijk naar het drijvend pontonnetje mogen varen. De boot wordt gemeten en wordt te groot geacht: 48voet i.p.v 45 volgens hen. Dat gaat niet lukken op de voorziene plaats, want daar kan de kraan niet draaien. Wat nu? Dan maar aflassen en ergens anders eruit? Na wat over het plein te lopen, vinden ze een geschikte plek. We gooien weer los en het ponton wordt verlegd. Is het daar wel diep genoeg? Stroming maakt het bereiken van het kleine steigertje niet gemakkelijk. Maar the Captain manoeuvreert behendig onze dame tegen de kant.
Dan komen de riemen, deze worden onder haar buik getrokken en extra kussens plaatsen ze tussen de riemen en de bootrand. De riemen worden aan de haken van de kraan bevestigd, die met lange kettingen vasthangen. Spannend, gaat dat alles onze 12ton wegende huis veilig uit het water op het droge krijgen? Al snel hangt ze te zweven boven het water, beweegt de arm van de kraan en brengt haar boven het veld. Ze wiebelt...als dit maar goed gaat... De werklui zijn heel profesioneel en voeren elke beweging en actie zorgvuldig uit. En daar staat ze nu, op enkele poten op het droge. Het onderwaterschip ziet er al bij al nog goed uit. Wél wat pokken, maar het ziet er beter uit dan verwacht.
The Captain gaat meteen met de Kärcher in de aanval en spuit zoveel mogelijk blauwe verf en alle pokken eraf. De buurman zijn boot moet er mee aangeloven en ziet ook blauw net als er onder onze boot een doorweekte blauwe smurf rondloopt ;-)
In het donker maakt mijn grote smurf de romp nog vrij van alle blauwe spetters m.b.v. een hoofdlamp.
Wat een job! Men ventje is kapot... Als beloning worden er frietjes uit de oven voorgeschoteld: Belgische van Lutose ('schatjes van patatjes'). Njammie!
De komende week weten we wat doen: schuren, schilderen, poetsen, simoliseren, toiletten nakijken, anodes vervangen, enz... Klussen in het 'Paradijs'! Het is niet elke dag 'Super Zondag' :-(
Om 9u draait de brug en we varen de lagoon in. Extra de ogen op de dieptemeter gericht en bij de vaargeul blijven. Voor de werf, Time Out/Toby, graven we het anker in.
Het werkschema is sinds gisteren uitgelopen door de vele regen. Hierdoor zullen we pas later dan afgesproken uit het water kunnen. Het is bijna 16u als we eindelijk naar het drijvend pontonnetje mogen varen. De boot wordt gemeten en wordt te groot geacht: 48voet i.p.v 45 volgens hen. Dat gaat niet lukken op de voorziene plaats, want daar kan de kraan niet draaien. Wat nu? Dan maar aflassen en ergens anders eruit? Na wat over het plein te lopen, vinden ze een geschikte plek. We gooien weer los en het ponton wordt verlegd. Is het daar wel diep genoeg? Stroming maakt het bereiken van het kleine steigertje niet gemakkelijk. Maar the Captain manoeuvreert behendig onze dame tegen de kant.
Dan komen de riemen, deze worden onder haar buik getrokken en extra kussens plaatsen ze tussen de riemen en de bootrand. De riemen worden aan de haken van de kraan bevestigd, die met lange kettingen vasthangen. Spannend, gaat dat alles onze 12ton wegende huis veilig uit het water op het droge krijgen? Al snel hangt ze te zweven boven het water, beweegt de arm van de kraan en brengt haar boven het veld. Ze wiebelt...als dit maar goed gaat... De werklui zijn heel profesioneel en voeren elke beweging en actie zorgvuldig uit. En daar staat ze nu, op enkele poten op het droge. Het onderwaterschip ziet er al bij al nog goed uit. Wél wat pokken, maar het ziet er beter uit dan verwacht.
The Captain gaat meteen met de Kärcher in de aanval en spuit zoveel mogelijk blauwe verf en alle pokken eraf. De buurman zijn boot moet er mee aangeloven en ziet ook blauw net als er onder onze boot een doorweekte blauwe smurf rondloopt ;-)
In het donker maakt mijn grote smurf de romp nog vrij van alle blauwe spetters m.b.v. een hoofdlamp.
Wat een job! Men ventje is kapot... Als beloning worden er frietjes uit de oven voorgeschoteld: Belgische van Lutose ('schatjes van patatjes'). Njammie!
De komende week weten we wat doen: schuren, schilderen, poetsen, simoliseren, toiletten nakijken, anodes vervangen, enz... Klussen in het 'Paradijs'! Het is niet elke dag 'Super Zondag' :-(
St. Martin, Marigot 6(Caraïben)
Maandag, 2 mei '16
Is het nu een brugdag ja of neen? In het Nederlandse en/ of het Franse deel? Verwarrend voor iedereen, want plots werd er de week voor 1 mei even alles omgegooid door de regering ofzo, waardoor grote zaken en hun personeel reeds vrije dagen en een uitje hadden gepland al lang vooraf... Daardoor waren zaken reeds zaterdag gesloten en andere vandaag of beide en sommige ook nog eens morgenvoormiddag. We hebben ons er op voorzien en genoeg aan boord om verder te kunnen en de watersportwinkels bezoeken we dan dinsdag of woensdag wél. Donderdag is het alweer een feestdag. Wordt er dan ook de brug gemaakt? We zien en horen het dan.
Elke weekdag en zaterdag is er op VHF kanaal 10 een radionetje om 7u30 met het weer en het nieuws van St. Maarten. Ook worden er feestdagen en evenementen gemeld, tweedehands spullen en services aangeboden, enz... Iedereen kan zijn zegje doen en zo zijn we een beetje op de hoogte van dit alles.
De dag start grijs en nat en heel de dag door is het een droog moment afwachten of tussen de buien dinghieën.
's Avonds hebben we een afspraak bij de grote net jongere zus van onze dame, nml. Divine. Gerda & Anton zorgen voor lekkers en veel 'tips en trics' en een super gezellige avond. Ons 'culinair spoilerke' is weer gevuld en de recepten staan in mijn notitieboekje ;-)
Ze verkopen hun tweede dinghy, we komen een prijs overeen en zeggen toe. Dus onze nieuwe aankoop is een tweedehands AB dinghy 2,60m met harde bodem van polyester.
Resultaat: alweer een geslaagde avond!
Is het nu een brugdag ja of neen? In het Nederlandse en/ of het Franse deel? Verwarrend voor iedereen, want plots werd er de week voor 1 mei even alles omgegooid door de regering ofzo, waardoor grote zaken en hun personeel reeds vrije dagen en een uitje hadden gepland al lang vooraf... Daardoor waren zaken reeds zaterdag gesloten en andere vandaag of beide en sommige ook nog eens morgenvoormiddag. We hebben ons er op voorzien en genoeg aan boord om verder te kunnen en de watersportwinkels bezoeken we dan dinsdag of woensdag wél. Donderdag is het alweer een feestdag. Wordt er dan ook de brug gemaakt? We zien en horen het dan.
Elke weekdag en zaterdag is er op VHF kanaal 10 een radionetje om 7u30 met het weer en het nieuws van St. Maarten. Ook worden er feestdagen en evenementen gemeld, tweedehands spullen en services aangeboden, enz... Iedereen kan zijn zegje doen en zo zijn we een beetje op de hoogte van dit alles.
De dag start grijs en nat en heel de dag door is het een droog moment afwachten of tussen de buien dinghieën.
's Avonds hebben we een afspraak bij de grote net jongere zus van onze dame, nml. Divine. Gerda & Anton zorgen voor lekkers en veel 'tips en trics' en een super gezellige avond. Ons 'culinair spoilerke' is weer gevuld en de recepten staan in mijn notitieboekje ;-)
Ze verkopen hun tweede dinghy, we komen een prijs overeen en zeggen toe. Dus onze nieuwe aankoop is een tweedehands AB dinghy 2,60m met harde bodem van polyester.
Resultaat: alweer een geslaagde avond!
dinsdag 3 mei 2016
St. Martin, Marigot 5(Caraïben)
Zondag, 1 mei '16
Ook hier is het vandaag de 'Dag van de Arbeid' en dus een feestdag. Voor negen uur zitten we al in ons Dinghietje en varen we langs Sailaway om even afscheid te nemen. Zij maken zich klaar om richting de Azoren te varen en vertrekken misschien één van de dagen vanuit een andere baai.
Ons voertuig pikken we op van de parking aan de binnenhaven. Veerle & Jan hebben ons hun tweede auto uitgeleend. Kei tof om het eiland te gaan verkennen. Even een stop bij de bakker voor een baguette met van die lekkere crabsla te kopen en mee te nemen en 'off we go'.
Onze eerste stop is in het vissersdorp 'Grand Case', ook wel de eet-hoofdstad van het eiland genoemd. Op het strand, met zicht op de boten, verorberen we de heerlijke baguette. Even wat anders dan van de boot uitkijken op het strand tijdens onze meeste maaltijden. Aan de andere kant zien we Anguilla liggen. Het zicht is goed maar zonnestralen en blauwe lucht missen we om de kleuren, de uitzichten en foto's te laten blinken.
We wandelen het strand af langs de vele sfeervolle beachbars en restaurants en enkele hotelletjes en keren langs de weg terug. In een mooie cottage stijl beachbar drinken we een thee & koffie met zicht op enkele lokale specifieke bootjes.
De Tour gaat verder en hier en daar stoppen we, indien mogelijk of nemen een foto uit de wagen. Via 'Cul-de-Sac' rijden we langs de westkust en de daarvoor liggende eilandjes Tintamarre, Île Pinel en Caye Verte kunnen we zo bewonderen.
Plots merkt Geert een hele groep iguana's(hagedissen uit de familie leguanen of net andersom...Wikipedia is zelf in de war...in ieder geval een reptiel) op. Langs het zoutmeer zitten ze allen bij elkaar in alle formaten en de ene kleurrijk, de andere opgegaan in de omgeving, de ene akeliger of mooier dan de andere. Wouw! Onderweg komen we er nog tegen en een gevaarsdriehoek langs de weg waarschuwt ons op hun aanwezigheid...snelheid aanpassen. Overstekende geiten manen ons ook aan om op te letten en te stoppen, alsook hier en daar een loslopende hond.
Bij 'Baie de l'Embouchure' krijgen we een uniek uitzicht op de overgang van het zoutmeer 'Etang aux Poissons' en de baai, met de brekende golven over de ondieptes en koraalriffen. In 'Oyster Pond' zien we een haven die zich verschuilt achter een smalle natuurlijke ingang tussen uitstekende landpunten en een koraalrif.
Een bord met het opschrift: 'Welkom aan de Nederlandse kant' fungeert als grensovergang.
Philipsburg is ons grootste doel van de dag, want vandaag is er een heuse Carnavalsstoet. Er zijn jaarlijks twee grote evenementen in St. Maarten: de Heinekenregatta en Carnival. De eerste hebben we begin maart meegemaakt en de laatste wordt gevierd van midden april tot 5 mei. En nu we hier toch op het eiland zijn...
Langs de grote zoutvlakte van 'Great Salt Pond' met de vele pelikanen en andere vogels, parkeren we de wagen. We zijn ruim op tijd voor de parade de beruchte 'Front Street' gaat bereiken. Hiervan maken we gebruik om door de straten te flaneren en te lunchen met zicht op Grootbaai. De stad is anders nu dan de laatste keer dat we hier waren: geen cruiseschepen, weinig zeilboten voor anker, alle winkels, zelfs de taxfree- en de juwelenwinkels zijn gesloten.
In de verte horen we reeds bonkende muziek aankomen. Grote trucks/vrachtwagens met achterop twee verdiepingen die voorzien zijn mega-geluidsboxen waaruit de muziekklanken denderen worden vergezeld van DJ's en muzikanten met drumstels, elektrische gitaren en keyboards en enkele dansers en danseressen. De grond daverend onder onze voeten en we vibreren mee op de dooreen gemixte klanken en geluiden die ban de vele paradewagens komen en onze oren doen knarsen en teuten! Slechts één enkele wagen is gevuld met steelbands die op steeldrums/-pans slaan. Deze muziek heeft onze voorkeur. Achter alle wagens lopen prachtig geklede mannen en vrouwen in niemendal-kostuumpjes 'à la Carnaval de Rio, Brazil' met prachtige, grote, kleurrijke veren/pluimenwaaiers op hun rug die hoog boven hun hoofd zwieren. Hun gelaat en lichaam is kunstig versierd met grime en bodypaint en glitters. Zonder moeite bewegen hun heupen op de tonen van de muziek. Van de moment dat ze je fototoestel zien nemen ze een pose aan en tonen hun breedste glimlach. Deelnemers in alle maten, vormen en kleuren tonen zich van hun beste en mooiste kant. Zelfs de mannen met hun bier-buik showen, m.b.v. bodypaint, een prachtig six-pack ;-)
Elke wagen heeft grote reclamedoeken ophangen en promotiemateriaal zoals: sleutelhangers, petjes, waaiers, t-shirts, pruiken, enz... worden uitgedeeld. De merken: 'Presidente, Heineken, Captain Morgan, Chippie(Euh, is dan het kledingmerk uit de jaren 80? Neen, het is hier een provider die 4G internet promoot...), enz... passeren de revue, het lijkt meer op een reclamestoet... De toeschouwers nemen de merchandising gretig aan. In tegenstelling tot de Carnaval in Martinique, is er niemand onder de kijklustigen verkleed en lopen er geen 'vuil janetten' in de stoet.
Na een tijdje hebben onze oren genoeg doorstaan en verlangen we naar de stilte. Voor de parking staan ondertussen nadaars en een massa wachtende toeschouwers op de aankomende parade. We kunnen nog net voor de doortocht van de eerste wagen de parking af! Ondertussen is het bijna 16u en de eerste regendruppels hebben we reeds voelen vallen aan de wagen. Onderweg blijft het een beetje druppelen. We vervolgen onze eilandtour en voorbij het vliegveld lezen we: 'Bienvenue partie Française'.
Even later zijn we weer in Marigot en parkeren we de wagen. De lucht wordt donkerder en dreigt. Snel dinghieën we naar onze dame en zijn komen nog net droog toe voor de hemel de sluizen opent!
Wat een leuke dag en prachtig eiland. We krijgen steeds meer sympathie voor St. Martin of is het St. Maarten? Zeggen we nu Bonjour, Hello of Goede dag? Betalen we nu met euro's of dollars? Dit maakt het soms verwarrend en de twee valuta's doen ons danken aan de overgang die we ooit meemaakten van de Belgische Frank naar Euro. Maar die verwarringen kunnen we wél aan...we zijn hier graag en als het effe kan en we de kans en tijd nog hebben, hopen ook nog even naar het hoogste punt van het eiland Pic Paradis te gaan en het tropisch regenwoud.
Ondertussen is het een Belgisch regenweertje en nestelen we ons op de bank om een Vlaams serietje te bekijken...
Ook hier is het vandaag de 'Dag van de Arbeid' en dus een feestdag. Voor negen uur zitten we al in ons Dinghietje en varen we langs Sailaway om even afscheid te nemen. Zij maken zich klaar om richting de Azoren te varen en vertrekken misschien één van de dagen vanuit een andere baai.
Ons voertuig pikken we op van de parking aan de binnenhaven. Veerle & Jan hebben ons hun tweede auto uitgeleend. Kei tof om het eiland te gaan verkennen. Even een stop bij de bakker voor een baguette met van die lekkere crabsla te kopen en mee te nemen en 'off we go'.
Onze eerste stop is in het vissersdorp 'Grand Case', ook wel de eet-hoofdstad van het eiland genoemd. Op het strand, met zicht op de boten, verorberen we de heerlijke baguette. Even wat anders dan van de boot uitkijken op het strand tijdens onze meeste maaltijden. Aan de andere kant zien we Anguilla liggen. Het zicht is goed maar zonnestralen en blauwe lucht missen we om de kleuren, de uitzichten en foto's te laten blinken.
We wandelen het strand af langs de vele sfeervolle beachbars en restaurants en enkele hotelletjes en keren langs de weg terug. In een mooie cottage stijl beachbar drinken we een thee & koffie met zicht op enkele lokale specifieke bootjes.
De Tour gaat verder en hier en daar stoppen we, indien mogelijk of nemen een foto uit de wagen. Via 'Cul-de-Sac' rijden we langs de westkust en de daarvoor liggende eilandjes Tintamarre, Île Pinel en Caye Verte kunnen we zo bewonderen.
Plots merkt Geert een hele groep iguana's(hagedissen uit de familie leguanen of net andersom...Wikipedia is zelf in de war...in ieder geval een reptiel) op. Langs het zoutmeer zitten ze allen bij elkaar in alle formaten en de ene kleurrijk, de andere opgegaan in de omgeving, de ene akeliger of mooier dan de andere. Wouw! Onderweg komen we er nog tegen en een gevaarsdriehoek langs de weg waarschuwt ons op hun aanwezigheid...snelheid aanpassen. Overstekende geiten manen ons ook aan om op te letten en te stoppen, alsook hier en daar een loslopende hond.
Bij 'Baie de l'Embouchure' krijgen we een uniek uitzicht op de overgang van het zoutmeer 'Etang aux Poissons' en de baai, met de brekende golven over de ondieptes en koraalriffen. In 'Oyster Pond' zien we een haven die zich verschuilt achter een smalle natuurlijke ingang tussen uitstekende landpunten en een koraalrif.
Een bord met het opschrift: 'Welkom aan de Nederlandse kant' fungeert als grensovergang.
Philipsburg is ons grootste doel van de dag, want vandaag is er een heuse Carnavalsstoet. Er zijn jaarlijks twee grote evenementen in St. Maarten: de Heinekenregatta en Carnival. De eerste hebben we begin maart meegemaakt en de laatste wordt gevierd van midden april tot 5 mei. En nu we hier toch op het eiland zijn...
Langs de grote zoutvlakte van 'Great Salt Pond' met de vele pelikanen en andere vogels, parkeren we de wagen. We zijn ruim op tijd voor de parade de beruchte 'Front Street' gaat bereiken. Hiervan maken we gebruik om door de straten te flaneren en te lunchen met zicht op Grootbaai. De stad is anders nu dan de laatste keer dat we hier waren: geen cruiseschepen, weinig zeilboten voor anker, alle winkels, zelfs de taxfree- en de juwelenwinkels zijn gesloten.
In de verte horen we reeds bonkende muziek aankomen. Grote trucks/vrachtwagens met achterop twee verdiepingen die voorzien zijn mega-geluidsboxen waaruit de muziekklanken denderen worden vergezeld van DJ's en muzikanten met drumstels, elektrische gitaren en keyboards en enkele dansers en danseressen. De grond daverend onder onze voeten en we vibreren mee op de dooreen gemixte klanken en geluiden die ban de vele paradewagens komen en onze oren doen knarsen en teuten! Slechts één enkele wagen is gevuld met steelbands die op steeldrums/-pans slaan. Deze muziek heeft onze voorkeur. Achter alle wagens lopen prachtig geklede mannen en vrouwen in niemendal-kostuumpjes 'à la Carnaval de Rio, Brazil' met prachtige, grote, kleurrijke veren/pluimenwaaiers op hun rug die hoog boven hun hoofd zwieren. Hun gelaat en lichaam is kunstig versierd met grime en bodypaint en glitters. Zonder moeite bewegen hun heupen op de tonen van de muziek. Van de moment dat ze je fototoestel zien nemen ze een pose aan en tonen hun breedste glimlach. Deelnemers in alle maten, vormen en kleuren tonen zich van hun beste en mooiste kant. Zelfs de mannen met hun bier-buik showen, m.b.v. bodypaint, een prachtig six-pack ;-)
Elke wagen heeft grote reclamedoeken ophangen en promotiemateriaal zoals: sleutelhangers, petjes, waaiers, t-shirts, pruiken, enz... worden uitgedeeld. De merken: 'Presidente, Heineken, Captain Morgan, Chippie(Euh, is dan het kledingmerk uit de jaren 80? Neen, het is hier een provider die 4G internet promoot...), enz... passeren de revue, het lijkt meer op een reclamestoet... De toeschouwers nemen de merchandising gretig aan. In tegenstelling tot de Carnaval in Martinique, is er niemand onder de kijklustigen verkleed en lopen er geen 'vuil janetten' in de stoet.
Na een tijdje hebben onze oren genoeg doorstaan en verlangen we naar de stilte. Voor de parking staan ondertussen nadaars en een massa wachtende toeschouwers op de aankomende parade. We kunnen nog net voor de doortocht van de eerste wagen de parking af! Ondertussen is het bijna 16u en de eerste regendruppels hebben we reeds voelen vallen aan de wagen. Onderweg blijft het een beetje druppelen. We vervolgen onze eilandtour en voorbij het vliegveld lezen we: 'Bienvenue partie Française'.
Even later zijn we weer in Marigot en parkeren we de wagen. De lucht wordt donkerder en dreigt. Snel dinghieën we naar onze dame en zijn komen nog net droog toe voor de hemel de sluizen opent!
Wat een leuke dag en prachtig eiland. We krijgen steeds meer sympathie voor St. Martin of is het St. Maarten? Zeggen we nu Bonjour, Hello of Goede dag? Betalen we nu met euro's of dollars? Dit maakt het soms verwarrend en de twee valuta's doen ons danken aan de overgang die we ooit meemaakten van de Belgische Frank naar Euro. Maar die verwarringen kunnen we wél aan...we zijn hier graag en als het effe kan en we de kans en tijd nog hebben, hopen ook nog even naar het hoogste punt van het eiland Pic Paradis te gaan en het tropisch regenwoud.
Ondertussen is het een Belgisch regenweertje en nestelen we ons op de bank om een Vlaams serietje te bekijken...
St. Martin, Marigot 4(Caraïben)
Zaterdag, 30 april '16
Een verse baguette met huisgemaakte krabsla: een heerlijk ontbijt bij een Franse bakker. Daarna trekken we door de stad. Marigot heeft leuke straten, pleintjes, winkels, marktje, terrasjes,... Voor ieder wat wils! Het is een mooie stad en we ontdekken elke dag een ander stukje en vinden het meer en meer een leuke plek.
Ingrid & Rinus van SY Thorang-La verschijnen toevallig op hetzelfde terras en we zetten enkele stoelen bij, zodat we weer gezellig kunnen kletsen.
Nog snel enkele boodschappen doen bij de grote, nette 'U' supermarkt met een ruim aanbod, waar we op de Sailaway-crew lopen. De klok tikt verder en we moeten ons haasten want we hebben een borrel om 17u met onze Nederlandse/Belgische buren Gerda & Anton van SY Divine. Omdat ze problemen hebben met de alternator is de borrel van lokatie verzet en zo maak ik alles in gereedheid om ze te ontvangen. Hun werken lopen uit en ondertussen vallen er druppels. De regen houdt aan en we moeten binnen kruipen, waar het broeierig warm is. Een beetje later arriveren ze en is hun probleem opgelost. Daar klinken we op.
Ze wonen al vele jaren in Belgisch Limburg en zijn reeds tien jaar onderweg. Prachtige verhalen en tips passeren de revue en de avond is snel te kort...
Een verse baguette met huisgemaakte krabsla: een heerlijk ontbijt bij een Franse bakker. Daarna trekken we door de stad. Marigot heeft leuke straten, pleintjes, winkels, marktje, terrasjes,... Voor ieder wat wils! Het is een mooie stad en we ontdekken elke dag een ander stukje en vinden het meer en meer een leuke plek.
Ingrid & Rinus van SY Thorang-La verschijnen toevallig op hetzelfde terras en we zetten enkele stoelen bij, zodat we weer gezellig kunnen kletsen.
Nog snel enkele boodschappen doen bij de grote, nette 'U' supermarkt met een ruim aanbod, waar we op de Sailaway-crew lopen. De klok tikt verder en we moeten ons haasten want we hebben een borrel om 17u met onze Nederlandse/Belgische buren Gerda & Anton van SY Divine. Omdat ze problemen hebben met de alternator is de borrel van lokatie verzet en zo maak ik alles in gereedheid om ze te ontvangen. Hun werken lopen uit en ondertussen vallen er druppels. De regen houdt aan en we moeten binnen kruipen, waar het broeierig warm is. Een beetje later arriveren ze en is hun probleem opgelost. Daar klinken we op.
Ze wonen al vele jaren in Belgisch Limburg en zijn reeds tien jaar onderweg. Prachtige verhalen en tips passeren de revue en de avond is snel te kort...