Zaterdag, 5 december '15
Zensation heeft net als haar Capatain weinig of niet geslapen. Ze hebben de hele nacht heen en weer gerold...de ene op het water, de andere in bed ;-) Onze puts en drijfanker hebben niet geholpen, of althans niet genoeg.
Zelf heb ik er niet zo veel last van gehad en was diep verzonken in dromenland. De ene keer lukt het al beter als de andere, zo is dat.
Van zodra het havenkantoor opent, proberen we via de marifoon contact te maken en een ligplaats te bemachtigen. Ze persen ons tussen de boten in en we horen fenders tegen de rompen piepen...heum...gaat dit ons wakker houden vannacht?!
Het is warm, maar de ijle lucht houdt de zon tegen en dit is het weerbeeld voor de komende drie dagen, volgens de weerberichten. Het is opmerkelijk rustiger in het stadje Mogán en in de horecazaken, dan een week geleden.
In het havenkantoor laat de computer het afweten en dus weten we nog niets meer over onze ligplaats voor binnen enkele weken en kunnen we ook geen rekening betalen...no problema, it 's Espagnã! Kom maandag maar terug... Dus geen Tenerife voor maandag. Dit wordt vóór ons hierbij beslist...
Ondertussen is de wind volledig ingezakt en ziet het water er rustig en vlak uit op de ankerplaats. Hebben we te snel beslist om binnen te varen? Zou het nu wél aangenaam slapen zijn daar? Geert heeft de meerlijnen van de twee buren, waar niemand aanwezig is, bijgetrokken en het piepen en wrijven van de fenders is gestopt, dus we liggen hier goed en rustig.
De vissers komen net toe, wanneer we passeren en ze takelen een grote bak vol schoon dikke gigantische tonijnen aan wal. Zulke kanjers willen we ook vangen! In Puerto Rico was the Captain bij een vis-excursie-standje, waar kunstaas tentoongesteld lag, gaan informeren naar welk aas hij het best gebruikt. Voor €70 werd hij uitgenodigd om mee op excursie te gaan en dan zouden ze hem alles leren! Vangst krijg je niet mee... We zullen nog maar wat aanmodderen, maar ondertussen is alle zelfgevangen visvoorraad uit de vriezer op, dus het mag op de volgende trip wéér beet zijn ;-)
Pakjesavond: morgen is het Sinterklaas zijn verjaardag! Onze sandalen hangen in het mandje aan ons Selfietje. Zou Sinterklaas ons hier vinden? Zijn we braaf geweest? Zou er morgen iets in het mandje liggen? Gaan we wél kunnen slapen van de spanning?
maandag 7 december 2015
zondag 6 december 2015
Gran Canaria, Puerto Rico-Puerto de Mogán(ES_Canarische)
Vrijdag, 4 december '15
De voormiddag vliegt voorbij met allerlei klusjes en het downloaden van foto's. Daarna varen we alleen op voorzeil, dit is uitzonderlijk voor the Captain, maar de wind komt pal van achter en het is slechts vier mijl varen naar het pittoreske Mogán. We ankeren voor de haveningang. Hier liggen tal van excursieboten die enkele uren hier komen liggen en met high-speed motorboten en jet-ski's sjezen ze rond de geankerde boten met achter hun mensen op een banaan of parasail. Het is een komen en gaan van boten en we ondervinden hiervan wél wat 'swell', hopelijk wordt het water straks rustiger als ze verdwenen zijn.
Ter voorbereiding van een rustige nacht, hangen we als experiment ons 'drijfanker' (wordt in een storm gebruikt voor-of achteraan de boot om de snelheid eruit te halen). Deze hangen we samen met de 'puts' aan één kant naast de boot in de hoop dat die ons een rustige stabiele nacht schenken.
We gaan met ons Dinghietje nog even naar de haven en strekken nog even onze benen aan land en slenteren weer over de bruggetjes en kanaaltjes in Puerto Mogán.
Als we weer keren staat er nog steeds een deining en Zensation ligt te rollen... Gaan we kunnen slapen? Helpt de puts en het drijfanker?
De voormiddag vliegt voorbij met allerlei klusjes en het downloaden van foto's. Daarna varen we alleen op voorzeil, dit is uitzonderlijk voor the Captain, maar de wind komt pal van achter en het is slechts vier mijl varen naar het pittoreske Mogán. We ankeren voor de haveningang. Hier liggen tal van excursieboten die enkele uren hier komen liggen en met high-speed motorboten en jet-ski's sjezen ze rond de geankerde boten met achter hun mensen op een banaan of parasail. Het is een komen en gaan van boten en we ondervinden hiervan wél wat 'swell', hopelijk wordt het water straks rustiger als ze verdwenen zijn.
Ter voorbereiding van een rustige nacht, hangen we als experiment ons 'drijfanker' (wordt in een storm gebruikt voor-of achteraan de boot om de snelheid eruit te halen). Deze hangen we samen met de 'puts' aan één kant naast de boot in de hoop dat die ons een rustige stabiele nacht schenken.
We gaan met ons Dinghietje nog even naar de haven en strekken nog even onze benen aan land en slenteren weer over de bruggetjes en kanaaltjes in Puerto Mogán.
Als we weer keren staat er nog steeds een deining en Zensation ligt te rollen... Gaan we kunnen slapen? Helpt de puts en het drijfanker?
zaterdag 5 december 2015
Gran Canaria, Arguineguín-Puerto Rico(ES_Canarische)
Donderdag, 3 december '15
Wanneer we ontwaken en naar de kade kijken, is alles van het Rode Kruis weg, uitgezonderd enkele dozen die bij de container staan. We hebben niks gehoord of gezien... Later die dag vernemen we online dat het ging over een gekapseisd bootje met vluchtelingen van de Ivoorkust. Waarvan er 22 gered en naar Arguineguín zijn gebracht en nog zeker twintig ofzo zoek zijn...
Opnieuw onderneemt the Captain een oppomp-poging met de handpomp, maar besluit ermee naar een garage te gaan. De dinghy wordt volgeladen met de drie fenders en hij vaart naar het dorp. Met dik gevulde fenders komt hij weer aan boord ;-) Toch makkelijk zo'n compresseur, hé.
Na vijf nachten hier goed op anker te hebben gelegen (uitgezonderd de glass-bodem-boten die hier telkens langs Zensation heenscheuren!), is het tijd om weer even verder te varen, slechts een kleine twee mijl! Naar de haven van Puerto Rico, zo kunnen we weer wat water aanvullen, d.w.z. een volledige tank ledigen en opnieuw vullen, want sinds het verlaten van La Gomera, smaakt ons water wat zout. Is dit van de duizende liters die er zijn overgekomen of zat dit reeds in het drinkwater? Een wasje kunnen we hier ook doen en 's avonds liggen we weer in heerlijk ruikende lakens: I love it!
In de haven ligt de meest kitscherige motorboot die je maar kan vinden: volledig gedecoreerd met kerstversiering, inclusief kerstmuziek en kerstrozen op de steiger. De eigenaar zingt uit volle borst mee An als de avond valt maken honderde gekleurde lichtjes zijn decor compleet!
Voor de eerste keer zien we strandrestaurants:gedekte tafels op het strand. Zo romantisch en gezellig met al die lichtjes 's avonds. We nemen het idee en de sfeer mee naar ons privé-terras en dineren ook in stijl ;-)
Wanneer we ontwaken en naar de kade kijken, is alles van het Rode Kruis weg, uitgezonderd enkele dozen die bij de container staan. We hebben niks gehoord of gezien... Later die dag vernemen we online dat het ging over een gekapseisd bootje met vluchtelingen van de Ivoorkust. Waarvan er 22 gered en naar Arguineguín zijn gebracht en nog zeker twintig ofzo zoek zijn...
Opnieuw onderneemt the Captain een oppomp-poging met de handpomp, maar besluit ermee naar een garage te gaan. De dinghy wordt volgeladen met de drie fenders en hij vaart naar het dorp. Met dik gevulde fenders komt hij weer aan boord ;-) Toch makkelijk zo'n compresseur, hé.
Na vijf nachten hier goed op anker te hebben gelegen (uitgezonderd de glass-bodem-boten die hier telkens langs Zensation heenscheuren!), is het tijd om weer even verder te varen, slechts een kleine twee mijl! Naar de haven van Puerto Rico, zo kunnen we weer wat water aanvullen, d.w.z. een volledige tank ledigen en opnieuw vullen, want sinds het verlaten van La Gomera, smaakt ons water wat zout. Is dit van de duizende liters die er zijn overgekomen of zat dit reeds in het drinkwater? Een wasje kunnen we hier ook doen en 's avonds liggen we weer in heerlijk ruikende lakens: I love it!
In de haven ligt de meest kitscherige motorboot die je maar kan vinden: volledig gedecoreerd met kerstversiering, inclusief kerstmuziek en kerstrozen op de steiger. De eigenaar zingt uit volle borst mee An als de avond valt maken honderde gekleurde lichtjes zijn decor compleet!
Voor de eerste keer zien we strandrestaurants:gedekte tafels op het strand. Zo romantisch en gezellig met al die lichtjes 's avonds. We nemen het idee en de sfeer mee naar ons privé-terras en dineren ook in stijl ;-)
Gran Canaria, Arguineguín 4(ES_Canarische)
Woensdag, 2 december '15
Tegen negen uur zijn we met de auto al in Anfi, om de huurwagen weer in te leveren. We hebben de afgelopen dagen héél wat afgereden en van het eiland gezien. Het binnenland en het noorden heeft ons weer op fantastische groene natuur en bezienswaardigheden getrakteerd. En we hebben dagelijks de familie kunnen gaan bezoeken, lekker handig met de auto.
Bij een duitse bakker gaan we Frühstücken en trakteren onszelf op een versgebakken zoet toetje als achterafje ;-)
Om onze calorieën te verwerken maken we een grote wandeling naar en door het dorpje/vakantieresort 'Anfi'. Het complex is knap en de gevels bestaan voor een deel uit grote keien, die zoals de straatversiering met de kop naar boven zijn geplaatst. De streek van Arguineguín tot Mogán is vooral geliefd bij de Scandinaviërs.
We volgen de waterkant met rotsen bovenaan, langs de weg, aan de buitenkant van de vangrail en komen zo in Puerto Rico. Neen, neen, we zijn nog niet op de Caraïben ;-)
In het havenkantoor gaan we even informeren naar een ligplaats voor morgen en eventueel voor in december, voor als we naar België gaan. Maar ook hier, net zoals in Mogán, kunnen ze dit slechts enkele dagen vooraf bevestigen! Zensation zullen we onder onze arm moeten meenemen op het vliegtuig denken we ;-)
Na een fris drankje kunnen we er weer tegenaan en wandelen we het hele stuk terug nr Arguineguín. Het vissersdorpje waar we al bijna een week liggen hebben we nog niet verkent, enkel een restaurant en de uitbater en garçons kennen ons en wij hen reeds. Het is hier heerlijk rustig en we zijn bijna de enige niet Spaanjaarden/Canaries die hier rondhangen, dat vinden we TOP!
Wanneer we op een terras zitten, zien we de rescueboot uitvaren, 's avonds is hij nog steeds niet terug, maar zien we drie Rode Kruis-ambulances en een -wagen op de kade staan. Ze stellen ook nog twee tenten op en zetten tientallen dozen klaar. Even later komt er nog een bus aangereden. Dit is geen goed teken... Op AIS kunnen we niks zien in de buurt.
Ondertussen is the Captain al een tijdje bezig met het proberen op te pompen van de nieuwe fenders...dit gaat niet zo goed, ook niet m.b.v. het nieuwe ventiel...hadden we nu maar een compresseur! Ook met de voetpomp proberen we, maar we geven het op. We zijn moe en hebben geen fut om ramptoerist te spelen en kruipen in onze kooi. Hopelijk loopt de reddingsactie goed af!
Tegen negen uur zijn we met de auto al in Anfi, om de huurwagen weer in te leveren. We hebben de afgelopen dagen héél wat afgereden en van het eiland gezien. Het binnenland en het noorden heeft ons weer op fantastische groene natuur en bezienswaardigheden getrakteerd. En we hebben dagelijks de familie kunnen gaan bezoeken, lekker handig met de auto.
Bij een duitse bakker gaan we Frühstücken en trakteren onszelf op een versgebakken zoet toetje als achterafje ;-)
Om onze calorieën te verwerken maken we een grote wandeling naar en door het dorpje/vakantieresort 'Anfi'. Het complex is knap en de gevels bestaan voor een deel uit grote keien, die zoals de straatversiering met de kop naar boven zijn geplaatst. De streek van Arguineguín tot Mogán is vooral geliefd bij de Scandinaviërs.
We volgen de waterkant met rotsen bovenaan, langs de weg, aan de buitenkant van de vangrail en komen zo in Puerto Rico. Neen, neen, we zijn nog niet op de Caraïben ;-)
In het havenkantoor gaan we even informeren naar een ligplaats voor morgen en eventueel voor in december, voor als we naar België gaan. Maar ook hier, net zoals in Mogán, kunnen ze dit slechts enkele dagen vooraf bevestigen! Zensation zullen we onder onze arm moeten meenemen op het vliegtuig denken we ;-)
Na een fris drankje kunnen we er weer tegenaan en wandelen we het hele stuk terug nr Arguineguín. Het vissersdorpje waar we al bijna een week liggen hebben we nog niet verkent, enkel een restaurant en de uitbater en garçons kennen ons en wij hen reeds. Het is hier heerlijk rustig en we zijn bijna de enige niet Spaanjaarden/Canaries die hier rondhangen, dat vinden we TOP!
Wanneer we op een terras zitten, zien we de rescueboot uitvaren, 's avonds is hij nog steeds niet terug, maar zien we drie Rode Kruis-ambulances en een -wagen op de kade staan. Ze stellen ook nog twee tenten op en zetten tientallen dozen klaar. Even later komt er nog een bus aangereden. Dit is geen goed teken... Op AIS kunnen we niks zien in de buurt.
Ondertussen is the Captain al een tijdje bezig met het proberen op te pompen van de nieuwe fenders...dit gaat niet zo goed, ook niet m.b.v. het nieuwe ventiel...hadden we nu maar een compresseur! Ook met de voetpomp proberen we, maar we geven het op. We zijn moe en hebben geen fut om ramptoerist te spelen en kruipen in onze kooi. Hopelijk loopt de reddingsactie goed af!
Gran Canaria, Arguineguín 3(ES_Canarische)
Dinsdag, 1 december '15
De nieuwe 'Omnia-oven' levert ons op minder dan tien minuten verse afgebakken mini-broodjes en een mini-croissant met kaas. Super!
De laatste dag dat we kunnen rondrijden met de huurwagen. Er is file in het anders zo rustige vissersdorpje Arguineguín... Het is marktdag! Toeristen overstelpen het dorp en de kraampjes. We muizen er met ons huurautootje vandoor, op zoek naar rust en grotwoningen.
In Barranco de Guayedeque zien en bezoeken we een aantal grotwoningen in het gebergte. Ooit hebben de 'Guanchen' (=mannen/zonen van Tenerife, is de letterlijke vertaling) de oorspronkeleijke bewoners van de Canarische Eilanden hier in gaten/holen, die ze in de rotsen hadden gehouwen, gewoond. Ze worden vergeleken met aboriganals en holbewoners. Ze gingen gehuld in geitenvellen en maakten ook grot-/rotstekeningen. Ook lavatunnels of uitgegraven ruimtes met een houten dak gebruikten ze toen om zich te verplaatsen of in te schuilen of te gebruiken als opslagruimte of dierenstallen.
Nu kiezen er nog mensen voor om hierin te wonen. Sommige op de armzalige manier, andere op een moderne hedendaagse manier met een aangebouwde extra woonst, terras, e.d., inclusief elektriciteit, satelietschotels en watervoorziening. De ruimtes zijn klein en knus.
De omgeving is groen en in de ruwere gebergten lijken wel vormen van dieren of mensen zich te hebben gevormd...dit is volgens mijn 'ruimdenkende' verbeelding! De wegen zijn hier overal in goede staat en op plaatsen heeft men zelfs muurtjes gezet van allemaal klein lavagesteente. Soms rijden we ook tussen een berg door, d.w.z. Dat ze het gebergte in stukken doen en er gewoon een weg tussen legt!
In Argüimes is een leuk dorpje met een prachtige kerk(bijna alle kerkgebouwen zijn op de Canarische mooi, maar we worden er niet heilig van ;-) ). Huizen met gevlekte muren zijn ons al sinds La Gomera hier en daar opgevallen, ook hier op het eiland en in het dorp kunnen we zulke gevels bewonderen. De ene plakt stenen op zijn gevels, de andere laat er enkele bloot bij het bezetten. Van ver lijken het wel dieren-huisjes, afhankelijk van de kleur, kan je het vergelijken met een giraffe, koe, enz... Een leuke speelse touch ;-). We zien ook een huis met een gevel van allemaal kleine keitjes, zoals we in Madeira wél eens voetpaden of pleintjes waren mee aangelegd. Uniek zicht.
We lunchen op een terras bij stambeeld van een violiste, die ons voorziet van prachtige klassieke muziek bij het verorberen van plaatselijke tapa's, waaronder geit 'barca'...lekker!
Via Ingenio rijden we naar Puertas een van de grootste archeologische vindplaats in Gran Canaria, met verschillende grotten waar de toen oorspronkelijke bewoners woonden in de openingen van de rotsen.
Daarna begint onze zoektocht naar campinggas en een ventiel om de fenders op te pompen. Bij een bandencentrale kan the Captain een ventiel scoren en ze staan versteld over de manier hoe hij het binnenventieltje eruit draait...tja, zijn ex-job is hij nog niet verleerd ;-)
Bij de buren, een benzinestation, kunnen we campinggas kopen. Twee vliegen in één klap, dat is een meevaller!
Afspraak met de familie op Playa de las Meloneras, waar we de eerste avond samen zaten. De garçon Roberto heeft al een fles Cava van de zaak voor ons klaar staan! Het is alweer de laatste avond van de familie, morgen vliegen ze weer naar het koude België. Om alvast te acclimatiseren, is het hier ook wat beginnen regenen... We kruipen dicht bij elkaar onder de grote luifel en de terrasverwarming.
En dan is het al zover...onze wegen scheiden hier... Het afscheid valt zwaar, ook al zien we elkaar snel weer, binnen drie weken in België. Het was fijn om hier samen te zijn! Tot gauw x
De nieuwe 'Omnia-oven' levert ons op minder dan tien minuten verse afgebakken mini-broodjes en een mini-croissant met kaas. Super!
De laatste dag dat we kunnen rondrijden met de huurwagen. Er is file in het anders zo rustige vissersdorpje Arguineguín... Het is marktdag! Toeristen overstelpen het dorp en de kraampjes. We muizen er met ons huurautootje vandoor, op zoek naar rust en grotwoningen.
In Barranco de Guayedeque zien en bezoeken we een aantal grotwoningen in het gebergte. Ooit hebben de 'Guanchen' (=mannen/zonen van Tenerife, is de letterlijke vertaling) de oorspronkeleijke bewoners van de Canarische Eilanden hier in gaten/holen, die ze in de rotsen hadden gehouwen, gewoond. Ze worden vergeleken met aboriganals en holbewoners. Ze gingen gehuld in geitenvellen en maakten ook grot-/rotstekeningen. Ook lavatunnels of uitgegraven ruimtes met een houten dak gebruikten ze toen om zich te verplaatsen of in te schuilen of te gebruiken als opslagruimte of dierenstallen.
Nu kiezen er nog mensen voor om hierin te wonen. Sommige op de armzalige manier, andere op een moderne hedendaagse manier met een aangebouwde extra woonst, terras, e.d., inclusief elektriciteit, satelietschotels en watervoorziening. De ruimtes zijn klein en knus.
De omgeving is groen en in de ruwere gebergten lijken wel vormen van dieren of mensen zich te hebben gevormd...dit is volgens mijn 'ruimdenkende' verbeelding! De wegen zijn hier overal in goede staat en op plaatsen heeft men zelfs muurtjes gezet van allemaal klein lavagesteente. Soms rijden we ook tussen een berg door, d.w.z. Dat ze het gebergte in stukken doen en er gewoon een weg tussen legt!
In Argüimes is een leuk dorpje met een prachtige kerk(bijna alle kerkgebouwen zijn op de Canarische mooi, maar we worden er niet heilig van ;-) ). Huizen met gevlekte muren zijn ons al sinds La Gomera hier en daar opgevallen, ook hier op het eiland en in het dorp kunnen we zulke gevels bewonderen. De ene plakt stenen op zijn gevels, de andere laat er enkele bloot bij het bezetten. Van ver lijken het wel dieren-huisjes, afhankelijk van de kleur, kan je het vergelijken met een giraffe, koe, enz... Een leuke speelse touch ;-). We zien ook een huis met een gevel van allemaal kleine keitjes, zoals we in Madeira wél eens voetpaden of pleintjes waren mee aangelegd. Uniek zicht.
We lunchen op een terras bij stambeeld van een violiste, die ons voorziet van prachtige klassieke muziek bij het verorberen van plaatselijke tapa's, waaronder geit 'barca'...lekker!
Via Ingenio rijden we naar Puertas een van de grootste archeologische vindplaats in Gran Canaria, met verschillende grotten waar de toen oorspronkelijke bewoners woonden in de openingen van de rotsen.
Daarna begint onze zoektocht naar campinggas en een ventiel om de fenders op te pompen. Bij een bandencentrale kan the Captain een ventiel scoren en ze staan versteld over de manier hoe hij het binnenventieltje eruit draait...tja, zijn ex-job is hij nog niet verleerd ;-)
Bij de buren, een benzinestation, kunnen we campinggas kopen. Twee vliegen in één klap, dat is een meevaller!
Afspraak met de familie op Playa de las Meloneras, waar we de eerste avond samen zaten. De garçon Roberto heeft al een fles Cava van de zaak voor ons klaar staan! Het is alweer de laatste avond van de familie, morgen vliegen ze weer naar het koude België. Om alvast te acclimatiseren, is het hier ook wat beginnen regenen... We kruipen dicht bij elkaar onder de grote luifel en de terrasverwarming.
En dan is het al zover...onze wegen scheiden hier... Het afscheid valt zwaar, ook al zien we elkaar snel weer, binnen drie weken in België. Het was fijn om hier samen te zijn! Tot gauw x
vrijdag 4 december 2015
Gran Canaria, Arguineguín 2(ES_Canarische)
Maandag, 30 november '15
De pensen smaken heerlijk en zijn een stevig ontbijt met de noten en rozijnen die erin zitten. Nieuwe geleide-ogen (meegekomen van België) worden bevestigd voor het touw van de walder. Bij het rondkijken in het heldere rustige water, merk ik iets op. Is het ons anker? Zo dichtbij? Hey, het beweegt en is breed en plat en heeft een dun lang staartje: een stingray/pijlstaartrog! Wouw! We hadden er al van gelezen en op informatieborden hun foto gezien, maar we dachten niet ze hier al 'echt' te kunnen zien. Wanneer ik Geert roep, is ie reeds verdwenen :-(
Vandaag gaan we weer voor een geeuw & slik weg-dag-tour! Gisteren hebben we reeds gemerkt dat wegwijzers ons vaak in de steek laten. Hun aanwezigheid zou meer dan welkom zijn en het uitzoeken en navigeren vergemakkelijken. Ik ben niet de beste Co- piloot en de gratis kaarten van de toeristische dienst zijn niet altijd duidelijk of genoeg gedetaïeerd. Een goed roadbook à la Heidi & Louis Mast, zoals we in de Algarve hadden, zou handig zijn ;-)
Vandaag trekken we nog hoger de bergen in en zijn de wegen nog smaller steiler en slingeriger. Een prachtige heldere hemel zorgt voor enorme vergezichten. Het uitzicht en de omgeving nog indrukwekkender! De begroeïng is weer anders, hier veel naaldbomen, cactussen en aloë vera. We zijn nog niet aan het eindpunt en hebben nog slechts één vierde benzine in de tank...en we moeten nog bovengeraken en terug... Het eerstvolgende kleine benzine-station dat we wonder boven wonder hier tegen komen, vullen we de tank bij. We rijden naar het geografische middelpunt van Gran Canaria, nml. De populaire bezienswaardigheid 'Cruz de Tejeda', van hieruit kunne we nog steeds Tenerife zien liggen! Onderweg naar boven passeren we 'Roque Nublo', een 60m hoge basaltmonoliet die bovenop een berg van 1700m staat. Onderweg nemen we af en toe halt aan een uitkijkpunt om het inmense landschap in ons op te nemen en foto's te nemen. Aan de uitkijkpunten staat telkens een kraampje waar verkopers trachten locale producten te verkopen. Héél wat wielrenners berijden moedig de steile smalle weggetjes met hun fiets. Chapeau!
Na al die tijd in de bergen (wolken zijn er niet) rond te hangen en het zien van de duinen van Maspalomas van bovenaf, willen we het strand en de zee in Playa del Inglés wél van nabij bekijken. We spreken hier af met de familie om te aperitieven.
Er staat hier duidelijk meer wind, deining en een hevige branding dan op onze ankerplaats. Voor het avondeten keren we huiswaarts en hebben al weer flink wat kilometers op de teller staan.
De pensen smaken heerlijk en zijn een stevig ontbijt met de noten en rozijnen die erin zitten. Nieuwe geleide-ogen (meegekomen van België) worden bevestigd voor het touw van de walder. Bij het rondkijken in het heldere rustige water, merk ik iets op. Is het ons anker? Zo dichtbij? Hey, het beweegt en is breed en plat en heeft een dun lang staartje: een stingray/pijlstaartrog! Wouw! We hadden er al van gelezen en op informatieborden hun foto gezien, maar we dachten niet ze hier al 'echt' te kunnen zien. Wanneer ik Geert roep, is ie reeds verdwenen :-(
Vandaag gaan we weer voor een geeuw & slik weg-dag-tour! Gisteren hebben we reeds gemerkt dat wegwijzers ons vaak in de steek laten. Hun aanwezigheid zou meer dan welkom zijn en het uitzoeken en navigeren vergemakkelijken. Ik ben niet de beste Co- piloot en de gratis kaarten van de toeristische dienst zijn niet altijd duidelijk of genoeg gedetaïeerd. Een goed roadbook à la Heidi & Louis Mast, zoals we in de Algarve hadden, zou handig zijn ;-)
Vandaag trekken we nog hoger de bergen in en zijn de wegen nog smaller steiler en slingeriger. Een prachtige heldere hemel zorgt voor enorme vergezichten. Het uitzicht en de omgeving nog indrukwekkender! De begroeïng is weer anders, hier veel naaldbomen, cactussen en aloë vera. We zijn nog niet aan het eindpunt en hebben nog slechts één vierde benzine in de tank...en we moeten nog bovengeraken en terug... Het eerstvolgende kleine benzine-station dat we wonder boven wonder hier tegen komen, vullen we de tank bij. We rijden naar het geografische middelpunt van Gran Canaria, nml. De populaire bezienswaardigheid 'Cruz de Tejeda', van hieruit kunne we nog steeds Tenerife zien liggen! Onderweg naar boven passeren we 'Roque Nublo', een 60m hoge basaltmonoliet die bovenop een berg van 1700m staat. Onderweg nemen we af en toe halt aan een uitkijkpunt om het inmense landschap in ons op te nemen en foto's te nemen. Aan de uitkijkpunten staat telkens een kraampje waar verkopers trachten locale producten te verkopen. Héél wat wielrenners berijden moedig de steile smalle weggetjes met hun fiets. Chapeau!
Na al die tijd in de bergen (wolken zijn er niet) rond te hangen en het zien van de duinen van Maspalomas van bovenaf, willen we het strand en de zee in Playa del Inglés wél van nabij bekijken. We spreken hier af met de familie om te aperitieven.
Er staat hier duidelijk meer wind, deining en een hevige branding dan op onze ankerplaats. Voor het avondeten keren we huiswaarts en hebben al weer flink wat kilometers op de teller staan.
Gran Canaria, Arguineguín (ES_Canarische)
Zondag, 29 november '15
De dag begint vroeg met de planning van een eilandtour van het noorden met als eerste stops twee markten. Captain-Shumi is er helemaal klaar voor en de huurwagen, Volkswagen Polo, heeft deze keer wat meer power, ook al is ie klein en ontbreken mooie velgen en zelfs wieldoppen!
Hoe verder we naar het noorden en hoe hoger we rijden, wordt de omgeving groener en mooier. Verschillende planten- en boomsoorten zien we op de bergflanken en -dalen, loof- & naaldbomen groeien door elkaar. De temperatuur daalt van 24° naar 13°... er is veel bewolking en mist. Gelukkig hebben we onze fleece-vesten mee, maar als toeristen vallen we meteen op tussen de plaatselijke bevolking die gehuld gaan in lange broek, dikke winterjas, laarzen(met of zonder pels) en sommige dragen zelfs mutsen. Hier staan wij op onze Teva-sandalen met koude blote tenen :-)
In San Mateo bezoeken we een Mercado, boerenmarkt in een hal, waar er vooral de lokale producten te koop worden aangeboden: geitenkazen, pensen, chorizo, kruiden ¬en, verschillende broden, groenten & fruit, bloemen, alsook de kerstroos. Ja, de Kerst-sfeer is hier overal aanwezig en de kerstrozen, 'Flor Pascue' in het Spaans (en de vertaling is 'Paasbloem'), groeien hier zowaar in de tuinen. Het blijft toch vreemd om overal kerstmuziek te horen en kerstversiering te zien.
In Teror staan vele marktkramen met ook de lokale producten, rondom de prachtige basiliek. Het weer zit ons niet mee, regendruppels vallen nu en dan op onze blote benen en tenen :-(
Na de markten vervolgen we de slingerende smalle bergwegen en haarspeldbochten omhoog en naar beneden. Oren zitten toe en geeuwen en slikken helpt ons ze weer te klaren.
Via de leuke stadjes en dorpjes, Arucas, Firgas en Moya, met telkens een tussenstop, rijden we naar de westkant Agaete. In Arucas treffen we een zeiler/kunstenaar in een zaak over de prachtige kerk, die ons meer vertelt over Gran Canaria en ons een 'draken(bloed)boom' toont naast de kerk. In Madeira hebben we deze ook reeds gezien en op onze weg komen we er nog meer tegen, maar de grootste zullen we misschien in Tenerife zien. In Agaete is het druk zoeken naar een parkeerplaats, een minderbedeelde speelt er parkeerwachter en probeert zo een centje te bemachtigen. Rondom de haven Puerto de las Nieves, zijn verscheidene visrestaurants en brengen vele Canaris hun zondag door. Hier kan je ook de ferry naar andere Canarische eilande nemen. Van daaruit rijden we naar het meest noordwestelijke punt 'punta Roque Negro' en vuurtoren 'Faro de Sardina' in Gáldar. onderweg zien we vele bananenplantages, veelal onder doeken. Krottenwijken passeren we ook hier en daar!
De noordkust brengt ons naar het meest noordoostelijke punt 'La Isleta' dat we jammer genoeg niet kunnen fotograferen doordat we op de snelweg rijden en het weer en zicht niet helder genoeg is.
Onze vrienden Sophie & Frank liggen nog in de haven van de hoofdstad Las Palmas, waar we doorrijden. Op hun uitnodiging gaan we even in en brengen hen een bezoekje. De haven kennen we slecht van een nachtje te liggen en ons 'brand-/smeul-accidentje. Wél twee zaken hebben hier ons symbolisch 'papierenbootje' en Zensation-muurschildering-ontwerp gestolen!!! En wij dachten hiermee orgineel en uniek te zijn ;-)
Het is fijn elkaar weer terug te zien en daar klinken we even op, alvorens onze vaarwegen zich weer voor onbekende tijd scheiden.
Na een kleine hap, vallen we nog even het hotel van de familie binnen om samen te in het donker met al de verlichte bill-boards, vinden we hun hotel meteen. We worden door de hotel-staf enthousiast onthaalt en voorzien van een feestkrans, voor de 'dansavond' ;-) Veel gedanst wordt er niet door de hotelgasten en wij zijn moe van onze lange eilandtour. Met 290km op de teller nemen we afscheid van de familie en rijden naar onze ankerplaats, waar we ons Dinghietje instappen en naar Zensation varen. De verse geitenkaas en pensen stoppen we in de koelkast. Morgen gaan we een ander deel van Gran Canaria verkennen.
De dag begint vroeg met de planning van een eilandtour van het noorden met als eerste stops twee markten. Captain-Shumi is er helemaal klaar voor en de huurwagen, Volkswagen Polo, heeft deze keer wat meer power, ook al is ie klein en ontbreken mooie velgen en zelfs wieldoppen!
Hoe verder we naar het noorden en hoe hoger we rijden, wordt de omgeving groener en mooier. Verschillende planten- en boomsoorten zien we op de bergflanken en -dalen, loof- & naaldbomen groeien door elkaar. De temperatuur daalt van 24° naar 13°... er is veel bewolking en mist. Gelukkig hebben we onze fleece-vesten mee, maar als toeristen vallen we meteen op tussen de plaatselijke bevolking die gehuld gaan in lange broek, dikke winterjas, laarzen(met of zonder pels) en sommige dragen zelfs mutsen. Hier staan wij op onze Teva-sandalen met koude blote tenen :-)
In San Mateo bezoeken we een Mercado, boerenmarkt in een hal, waar er vooral de lokale producten te koop worden aangeboden: geitenkazen, pensen, chorizo, kruiden ¬en, verschillende broden, groenten & fruit, bloemen, alsook de kerstroos. Ja, de Kerst-sfeer is hier overal aanwezig en de kerstrozen, 'Flor Pascue' in het Spaans (en de vertaling is 'Paasbloem'), groeien hier zowaar in de tuinen. Het blijft toch vreemd om overal kerstmuziek te horen en kerstversiering te zien.
In Teror staan vele marktkramen met ook de lokale producten, rondom de prachtige basiliek. Het weer zit ons niet mee, regendruppels vallen nu en dan op onze blote benen en tenen :-(
Na de markten vervolgen we de slingerende smalle bergwegen en haarspeldbochten omhoog en naar beneden. Oren zitten toe en geeuwen en slikken helpt ons ze weer te klaren.
Via de leuke stadjes en dorpjes, Arucas, Firgas en Moya, met telkens een tussenstop, rijden we naar de westkant Agaete. In Arucas treffen we een zeiler/kunstenaar in een zaak over de prachtige kerk, die ons meer vertelt over Gran Canaria en ons een 'draken(bloed)boom' toont naast de kerk. In Madeira hebben we deze ook reeds gezien en op onze weg komen we er nog meer tegen, maar de grootste zullen we misschien in Tenerife zien. In Agaete is het druk zoeken naar een parkeerplaats, een minderbedeelde speelt er parkeerwachter en probeert zo een centje te bemachtigen. Rondom de haven Puerto de las Nieves, zijn verscheidene visrestaurants en brengen vele Canaris hun zondag door. Hier kan je ook de ferry naar andere Canarische eilande nemen. Van daaruit rijden we naar het meest noordwestelijke punt 'punta Roque Negro' en vuurtoren 'Faro de Sardina' in Gáldar. onderweg zien we vele bananenplantages, veelal onder doeken. Krottenwijken passeren we ook hier en daar!
De noordkust brengt ons naar het meest noordoostelijke punt 'La Isleta' dat we jammer genoeg niet kunnen fotograferen doordat we op de snelweg rijden en het weer en zicht niet helder genoeg is.
Onze vrienden Sophie & Frank liggen nog in de haven van de hoofdstad Las Palmas, waar we doorrijden. Op hun uitnodiging gaan we even in en brengen hen een bezoekje. De haven kennen we slecht van een nachtje te liggen en ons 'brand-/smeul-accidentje. Wél twee zaken hebben hier ons symbolisch 'papierenbootje' en Zensation-muurschildering-ontwerp gestolen!!! En wij dachten hiermee orgineel en uniek te zijn ;-)
Het is fijn elkaar weer terug te zien en daar klinken we even op, alvorens onze vaarwegen zich weer voor onbekende tijd scheiden.
Na een kleine hap, vallen we nog even het hotel van de familie binnen om samen te in het donker met al de verlichte bill-boards, vinden we hun hotel meteen. We worden door de hotel-staf enthousiast onthaalt en voorzien van een feestkrans, voor de 'dansavond' ;-) Veel gedanst wordt er niet door de hotelgasten en wij zijn moe van onze lange eilandtour. Met 290km op de teller nemen we afscheid van de familie en rijden naar onze ankerplaats, waar we ons Dinghietje instappen en naar Zensation varen. De verse geitenkaas en pensen stoppen we in de koelkast. Morgen gaan we een ander deel van Gran Canaria verkennen.