Maandag, 25 juli '16
7u30 het netje start...ja ook hier is er dagelijks een cruisersnetje op VHF 69. En zo belanden we tegen negen uur met twee gekleurde mousse worsten in het water. Het is 'noodle'-time (3x/week: ma-woe-vr). Een soort aquagym maar dan met behulp van zo'n worst. Met meer dan twintig deelnemers, fiftyfifty qua geslacht, werken we aan onze conditie en spieren. En ja...ook the Captain doet vrolijk mee. Het is een leuke gezellige activiteit om de dag mee te starten en zo maken we meteen kennis met heel wat cruisers uit Amerika, Canada, Engeland, Australië, Duitsland, Nederland(slechts één man) en Zuid-Afrika. Geert gaat wél een andere naam moeten verzinnen, want geen enkel anderstaligen kunnen de 'G' uitspreken en zo klinkt het steeds grappig wanneer ze zijn naam proberen uit te spreken ;-) Onze snoetjes krijgen een extra rood tintje, niet alleen van de inspanning, maar ook van 't zonnetje. Volgende keer ons niet vergeten in te smeren!
Meteen hebben we een uitnodiging voor de Braai (=BBQ in 't Zuid-Afrikaans) voor vanavond. Ieder brengt zijn vlees/vis mee om te bakken en een gerecht om te delen. Meteen begin ik te koken, want om 13u is er een ladies-afternoon...
Ondertussen wordt mijn ventje zijn kop ook zotter en zotter gemaakt of doet hij dit zelf?! En zo maakt hij mij ook gek door aan mijn kop te zeuren om samen deel te nemen 'double-handed'-race (=twee crew) rond het eiland op vrijdag. Mensen die mij kennen weten dat ik niet graag wedstrijd-vaar en dat dat geen positieve ervaring is voor ons huwelijk! En dat wil ook zeggen dat de zeilen moeten verwisseld worden! Pfff...
Effe niet aan denken...
Heeft er nog iemand zin en tijd om te komen racen?! Spring dan snel op het vliegtuig ;-)
Lisa en ik dinghy-poolen (=carpoolen, maar dan met een bijboot) naar de ladies-bijeenkomst. Er wacht ons een soort home-party, maar dan op een boot, dus een 'boat-party', waar andere creatieve cruisers hun waar aanbieden. Zo zijn er juwelen, tassen en allerlei andere producten gemaakt van oude zeilen te koop. De gastvrouw zorgt voor rumpunch en borrelnootjes. Super gezellig! Met een paar prachtige, unieke enkelbanden die ook de bovenvoet versieren en achter je teen vasthangt, keren we vrolijk terug.
The Captain is extra lief en probeert me nog steeds te overhalen...
Ok, we zullen al starten met het grootzeil eraf te halen. De as in de mast tikt nogal fel en dus wordt er ook meteen het ander zeil opgezet!
En dan is het al tijd voor de 'Braai'. Drinken, eten, kruiden, borden, bestek, bekers, enz...worden in de koelbakken gestopt en in de dinghy geladen, samen met de twee, nog steeds ongebruikte, regisseurs-stoelen. Onze eerste beach-BBQ. Met mijn nieuwe enkelbanden aan mijn voeten, ben ik meteen opgekleed voor het event. BBQ's worden aangestoken, de tafels worden gevuld met allerlei gerechten en het gebabbel en gezellig samen zijn is meteen in volle gang. Na zonsondergang beginnen de bak- en eetfestiviteiten. Het is even prutsen en morsen en zo beland er een vork in het zand en de tweede gebakken hamburger ook...een reddingspoging met water en het wegsnijden van de zandkant brengt geen zolaas, het zand knarst tussen de tanden...de honden laten dit niet aan hun hart komen :-)
Muzikale tonen van enkele cruisers zorgen voor een mooie afsluiter van een geslaagde drukke eerste dag in Tyrell Bay!
woensdag 27 juli 2016
Grenada, St. George, Martins Bay - Carriacou, Tyrrel Bay(Caraïben)
Zondag, 24 juli '16
Iets over zeven uur starten we aan de dertig mijl naar Carriacou, het Noorderlijk gelegen eiland dat bij Grenada en de Grenadines behoort. Dit hebben we twee weken geleden voorbij gevaren om eerst vrienden van SY Twixx te kunnen zien en uitzwaaien.
De komende week heeft er een Regatta plaats, ook één met de speciale houten Caraïbische boten en allerlei andere activiteiten en dat willen we niet missen.
Het is alweer een serieuze tocht met een 'aan-de-windse'-koers met windsnelheden tot 25kn ware en tot 30kn schijnbare wind! Zensation kreunt en trilt telkens ze in een golf valt. Het gangboord krijgt een overvloedige zoetwaterspoeling, maar zelf houden we het droog. De vislijn blijft onaangeroerd...tot we er bijna zijn...maar, het zijn slechts pruiken zeewier :-(
Nog enkele opkruisslagen voor het eiland en stroming die ons lijkt te volgen en blijft tegenwerken, weerhoudt ons van een mooie tijd neer te zetten! Ja, de stroming doet hier raar...
In Tyrrel Bay is het al aardig druk van boten. SY Tumultuous Uproar, van de Amerikanen Lisa & Russ, springt meteen in ons oog en Russ roept ons toe dat er een mooi plekje naast hen is. Even later hangen we te kletsen over de marifoon en zitten we bij hen aan boord. Een leuk weerzien en bijgeklets volgt. Geert zal met hen de full-crew-races meevaren volgende week op zaterdag en maandag.
Iets over zeven uur starten we aan de dertig mijl naar Carriacou, het Noorderlijk gelegen eiland dat bij Grenada en de Grenadines behoort. Dit hebben we twee weken geleden voorbij gevaren om eerst vrienden van SY Twixx te kunnen zien en uitzwaaien.
De komende week heeft er een Regatta plaats, ook één met de speciale houten Caraïbische boten en allerlei andere activiteiten en dat willen we niet missen.
Het is alweer een serieuze tocht met een 'aan-de-windse'-koers met windsnelheden tot 25kn ware en tot 30kn schijnbare wind! Zensation kreunt en trilt telkens ze in een golf valt. Het gangboord krijgt een overvloedige zoetwaterspoeling, maar zelf houden we het droog. De vislijn blijft onaangeroerd...tot we er bijna zijn...maar, het zijn slechts pruiken zeewier :-(
Nog enkele opkruisslagen voor het eiland en stroming die ons lijkt te volgen en blijft tegenwerken, weerhoudt ons van een mooie tijd neer te zetten! Ja, de stroming doet hier raar...
In Tyrrel Bay is het al aardig druk van boten. SY Tumultuous Uproar, van de Amerikanen Lisa & Russ, springt meteen in ons oog en Russ roept ons toe dat er een mooi plekje naast hen is. Even later hangen we te kletsen over de marifoon en zitten we bij hen aan boord. Een leuk weerzien en bijgeklets volgt. Geert zal met hen de full-crew-races meevaren volgende week op zaterdag en maandag.
Grenada, Secret Harbour - St. George, Martins Bay(Caraïben)
Zaterdag, 23 juli '16
Afscheid...ja, daar gaan we weer. Jo & Gregg blijven in Secret Harbour en wij gaan verder of terug, 't is hoe dat je 't bekijkt.
Het is een mooie tocht hoekje om terug naar de hoofdstad St. George. Zensation draait Martins Bay in en meteen volgt een oproep op de marifoon...het is SY Deep Blue. Sandra & Chris verwachten ons hebben ons al opgemerkt. Naast haar blauwe zus laten we onze dame plaatsnemen op anker.
Al snorkelend bekijk ik het ingegraven anker en verplaats me naar onze Engelse vrienden, terwijl een zwartpunt haai enkele meters onder me doorzwemt!
Al dinghieënd belanden we even later aan wal. Vorige week toen we hier doorvaarden, lag er een klein cruiseschip en een driemaster. De driemaster ligt er vandaag weer. We hebben nog niks van de hoofdstad gezien, maar de warmte belet om ons om dit tijdstip van de dag de klim naar het fort te maken voor het panoramisch uitzicht over de baai en stad. Door een smalle tunnel bereiken we de busterminal, de marktplaats en winkels. Het is zaterdag en dan komen de locals vanop het eiland hier hun producten aanbieden. Overal is de markt weer net anders, uitgezonderd de producten. Het is al middag en de drukte is reeds gepasseerd en zo wanen we ons als enige blanken tussen de locals. Een tijdje later belanden voor een fris drankje in de foodcorner en merken nog enkele blanken op aan een tafeltje. Hier kan je vele lokale gerechten kopen en eten.
Een supermarkt met het 'Aldi'-logo willen we natuurlijk exploreren en na enkele supermarkten en kraampjes keren we beladen met winkeltassen, vol verse lokale groenten en fruit e.d., terug aan boord. Het blijft wennen dat ze hier in de Caraïben aan de kassa je boodschappen inladen. Ja, bij elke kassierster staat een extra persoon en liggen stapels plastic zakjes!
In de kuip proeven we kip-roti, een lokaal gerecht dat je op straat in een kraampje of uit de autokoffer kan kopen. Het is nog warm en wordt meteen goedgekeurd. Slechts voor 10EC$ hebben we een lekker gerecht waar we twee keer van kunnen eten. Dat is een goede en lekkere deal ;-)
De dinghy wordt reeds afgetuigd, zo kunnen we morgenvroeg direct vertrekken naar Carriacou.
Onze Engelse vrienden, Ali & Steven SY Manx Goos en Sandra & Chris SY komen langs voor een borrel en daarna gaan we vroeg te kooi.
Afscheid...ja, daar gaan we weer. Jo & Gregg blijven in Secret Harbour en wij gaan verder of terug, 't is hoe dat je 't bekijkt.
Het is een mooie tocht hoekje om terug naar de hoofdstad St. George. Zensation draait Martins Bay in en meteen volgt een oproep op de marifoon...het is SY Deep Blue. Sandra & Chris verwachten ons hebben ons al opgemerkt. Naast haar blauwe zus laten we onze dame plaatsnemen op anker.
Al snorkelend bekijk ik het ingegraven anker en verplaats me naar onze Engelse vrienden, terwijl een zwartpunt haai enkele meters onder me doorzwemt!
Al dinghieënd belanden we even later aan wal. Vorige week toen we hier doorvaarden, lag er een klein cruiseschip en een driemaster. De driemaster ligt er vandaag weer. We hebben nog niks van de hoofdstad gezien, maar de warmte belet om ons om dit tijdstip van de dag de klim naar het fort te maken voor het panoramisch uitzicht over de baai en stad. Door een smalle tunnel bereiken we de busterminal, de marktplaats en winkels. Het is zaterdag en dan komen de locals vanop het eiland hier hun producten aanbieden. Overal is de markt weer net anders, uitgezonderd de producten. Het is al middag en de drukte is reeds gepasseerd en zo wanen we ons als enige blanken tussen de locals. Een tijdje later belanden voor een fris drankje in de foodcorner en merken nog enkele blanken op aan een tafeltje. Hier kan je vele lokale gerechten kopen en eten.
Een supermarkt met het 'Aldi'-logo willen we natuurlijk exploreren en na enkele supermarkten en kraampjes keren we beladen met winkeltassen, vol verse lokale groenten en fruit e.d., terug aan boord. Het blijft wennen dat ze hier in de Caraïben aan de kassa je boodschappen inladen. Ja, bij elke kassierster staat een extra persoon en liggen stapels plastic zakjes!
In de kuip proeven we kip-roti, een lokaal gerecht dat je op straat in een kraampje of uit de autokoffer kan kopen. Het is nog warm en wordt meteen goedgekeurd. Slechts voor 10EC$ hebben we een lekker gerecht waar we twee keer van kunnen eten. Dat is een goede en lekkere deal ;-)
De dinghy wordt reeds afgetuigd, zo kunnen we morgenvroeg direct vertrekken naar Carriacou.
Onze Engelse vrienden, Ali & Steven SY Manx Goos en Sandra & Chris SY komen langs voor een borrel en daarna gaan we vroeg te kooi.
maandag 25 juli 2016
Grenada, Secret Harbour(Caraïben)
Vrijdag, 22 juli '16
Vanavond hebben we Jo & Gregg uitgenodigd om mee te smullen van onze Mahi Mahi & tonijn.
Terwijl ik de nodige voorbereidingen tref voor een driegangendiner. Gaat Geert met enkel mannen wandelen naar een plek met een foodstand, waar ze lekkere kip kunnen kopen en opeten.
The Captain is doodmoe na de zware wandeling...of is het van de biertjes?!
Enkele uren later genieten met vier in de kuip van allerlei lekkers.
De vis wordt gesmaakt en het gezelschap is weer top!!!
Vanavond hebben we Jo & Gregg uitgenodigd om mee te smullen van onze Mahi Mahi & tonijn.
Terwijl ik de nodige voorbereidingen tref voor een driegangendiner. Gaat Geert met enkel mannen wandelen naar een plek met een foodstand, waar ze lekkere kip kunnen kopen en opeten.
The Captain is doodmoe na de zware wandeling...of is het van de biertjes?!
Enkele uren later genieten met vier in de kuip van allerlei lekkers.
De vis wordt gesmaakt en het gezelschap is weer top!!!
Grenada, Prickly Bay - Secret Harbour(Caraïben)
Donderdag, 21 juli '16
Regenopvangzeil hangt al twee dagen, want gisteren zouden we een Tropical wave overkrijgen met tachtig procent kans op regen...de regen bleef uit! Zo is dat als ons zeiltje hangt, hi, hi, hi,... Maar vanmorgen kon het dan toch zijn werking bewijzen en zo wordt de watertank wat aangevuld, eveneens enkele emmers en flexibele manden. Alles heeft een positieve kant!
Op motor varen we een baai terug naar het oosten, nml.: Secret Harbour in Mont Hartman Bay. Gerommel klinkt in de verte en naast ons zien we een dikke donkere squall...de donder wordt luider vergezeld van bliksemschichten. Voor het eerst worden alle toestellen: Tablets, gsm, handmarifoon,... in de oven gestopt. Gaan we die dan bakken?! Neen, dat is om ze te beschermen tegen een blikseminslag, die alle apparatuur aan boord kan verwoesten! Gelukkig staat de oven niet aan, of is ie nog warm, hi, hi, hi,...
Een vaargeul die betond is, leidt ons de baai langs de riffen naar binnen.
Hier Grenada zijn verschillende prachtige diepe, natuurlijke grote baaien die ook voor een goede beschutting zorgen tijdens het passeren van een eventuele orkaan.
Jo & Gregg van SY Serenade staan ons al vanop hun schip toe te zwaaien. Zensation krijgt een mooie plek bij hen in de buurt en ze ankert zich alweer snel in haar nieuwe verblijfplaats.
Het regenzeil wordt snel weer opgehangen, want de buien blijven overkomen. Met het extra water poetsen we onze dame langs binnen en buiten. Ze is alweer zoutvrij.
Het is weer een Spooky-baai qua onderstroom, iedere boot draait een andere kant op. Onze Oostenrijkse buren worden er wat zenuwachtig van en zijn bang dat onze dames elkaar gaan raken...no problem..maar om hen wat geruster te stellen geven we nog extra ketting!
De sociale activiteiten zitten weer op een hoog tempo. Met enkele cruisers hebben we een uitstap naar een bierbrouwerij gepland. Een kleine, stijle wandeling later belanden we allen dorstig in een grote bar met stookvaten en een toog vol tapkranen. Zelfs een Belgische Tripel staat op hun lijst. Enkele schuimende bierpotten verschijnen er en de eerste dorst wordt gelest ;-)
Na enkele vinkjes op de bierlijst keren we terug naar de Marina en nemen deel aan de pizza-& filmavond, kwestie van het niveau 'eten & drinken' op pijl te houden. De film 'Maze Runner' laten we links liggen en verkiezen de leuke gesprekken met elkaar.
Regenopvangzeil hangt al twee dagen, want gisteren zouden we een Tropical wave overkrijgen met tachtig procent kans op regen...de regen bleef uit! Zo is dat als ons zeiltje hangt, hi, hi, hi,... Maar vanmorgen kon het dan toch zijn werking bewijzen en zo wordt de watertank wat aangevuld, eveneens enkele emmers en flexibele manden. Alles heeft een positieve kant!
Op motor varen we een baai terug naar het oosten, nml.: Secret Harbour in Mont Hartman Bay. Gerommel klinkt in de verte en naast ons zien we een dikke donkere squall...de donder wordt luider vergezeld van bliksemschichten. Voor het eerst worden alle toestellen: Tablets, gsm, handmarifoon,... in de oven gestopt. Gaan we die dan bakken?! Neen, dat is om ze te beschermen tegen een blikseminslag, die alle apparatuur aan boord kan verwoesten! Gelukkig staat de oven niet aan, of is ie nog warm, hi, hi, hi,...
Een vaargeul die betond is, leidt ons de baai langs de riffen naar binnen.
Hier Grenada zijn verschillende prachtige diepe, natuurlijke grote baaien die ook voor een goede beschutting zorgen tijdens het passeren van een eventuele orkaan.
Jo & Gregg van SY Serenade staan ons al vanop hun schip toe te zwaaien. Zensation krijgt een mooie plek bij hen in de buurt en ze ankert zich alweer snel in haar nieuwe verblijfplaats.
Het regenzeil wordt snel weer opgehangen, want de buien blijven overkomen. Met het extra water poetsen we onze dame langs binnen en buiten. Ze is alweer zoutvrij.
Het is weer een Spooky-baai qua onderstroom, iedere boot draait een andere kant op. Onze Oostenrijkse buren worden er wat zenuwachtig van en zijn bang dat onze dames elkaar gaan raken...no problem..maar om hen wat geruster te stellen geven we nog extra ketting!
De sociale activiteiten zitten weer op een hoog tempo. Met enkele cruisers hebben we een uitstap naar een bierbrouwerij gepland. Een kleine, stijle wandeling later belanden we allen dorstig in een grote bar met stookvaten en een toog vol tapkranen. Zelfs een Belgische Tripel staat op hun lijst. Enkele schuimende bierpotten verschijnen er en de eerste dorst wordt gelest ;-)
Na enkele vinkjes op de bierlijst keren we terug naar de Marina en nemen deel aan de pizza-& filmavond, kwestie van het niveau 'eten & drinken' op pijl te houden. De film 'Maze Runner' laten we links liggen en verkiezen de leuke gesprekken met elkaar.
vrijdag 22 juli 2016
Grenada, Prickly Bay(Caraïben)
Woensdag, 20 juli '16
Even de benen strekken en naar het Shoppingmall/-center wandelen. Althans dat is de planning, maar we worden verleid om de bus te nemen en slechts de eerste en laatste honderd meters wat benenwerk te verrichten...hi, hi, hi,... Als ze je vrolijk toe toeteren en vragen of ze je een lift kunnen geven voor slechts 2,50EC$(= 0,65€)/pers., is het soms moeilijk om te weigeren in deze temperaturen ;-)
Het is slechts een klein winkelcentrum en we zijn dan ook snel rond en keren met wat lekkers uit de supermarkt weer terug en krijgen al snel weer een bus langszij, die onze kant op rijdt, wat het makkelijk maakt met onze boodschappen.
Om 17u zijn we alweer aan land, want we worden opgepikt door een ander busje, samen met andere cruisers. De organiseerde uitstap is een bezoek aan: een Steelpan band/orkest en hun atelier. Drie andere busjes met cruisers uit de verschillende baaien arriveren met ons en samen mogen we een repetitie bijwonen van de Pan-band. Ze oefenen voor een grote wedstrijd die volgende week plaats vindt en ook voor carnaval, binnen twee weken.
De 'steelpan' komt oorspronkelijk uit Trinidad een waren gemaakt van olievaten. Ondertussen wordt dit instrument op alle Caraïbische eilanden bespeelt en behoort tot hun cultuur. Meer info zie link:
https://en.m.wikipedia.org/wiki/Steelpan
De band telt 250 muzikanten, maar deze zijn deze avond niet allemaal aanwezig. Eerst krijgen we een optreden van de allerjongste groep van de leeftijd van zes tot achttien. Ongelooflijk hoe ze het instrument bespelen. Sommige komen net met hun hoofd boven hun instrument. Hun lichamen bewegen allen ritmisch mee op de pan-klanken.
Ondertussen worden er drankjes, BBQ-kip en een plaatselijk gerecht aangeboden, tegen democratische prijzen en ten voordele van de band.
In het naai-atelier mogen we de kostuums bewonderen en de vele vrijwilligers aan het werk zien.
De volwassenen trakteren ons nog op enkele indrukwekkende nummers. Een unieke beleving en de moeite waard! Iedereen gaf het beste van zichzelf onder de goedkeurende ogen van de volle maan, vergezeld van vele sterren. Fantastische organisatie van de plaatselijke local, Shadman. Nu kunnen we eindelijk, na meer dan een week, een gezicht plakken bij zijn vrolijke stem. Hij biedt dagelijks shoppingbussen, kooklessen, enz...aan op het cruisersnetje en probeert zo iedereen kennis te laten maken met zijn land en elkaar.
Tevreden en met alweer vele nieuwe kennismakingen, keren we allen weer naar onze dobberende bootjes
Even de benen strekken en naar het Shoppingmall/-center wandelen. Althans dat is de planning, maar we worden verleid om de bus te nemen en slechts de eerste en laatste honderd meters wat benenwerk te verrichten...hi, hi, hi,... Als ze je vrolijk toe toeteren en vragen of ze je een lift kunnen geven voor slechts 2,50EC$(= 0,65€)/pers., is het soms moeilijk om te weigeren in deze temperaturen ;-)
Het is slechts een klein winkelcentrum en we zijn dan ook snel rond en keren met wat lekkers uit de supermarkt weer terug en krijgen al snel weer een bus langszij, die onze kant op rijdt, wat het makkelijk maakt met onze boodschappen.
Om 17u zijn we alweer aan land, want we worden opgepikt door een ander busje, samen met andere cruisers. De organiseerde uitstap is een bezoek aan: een Steelpan band/orkest en hun atelier. Drie andere busjes met cruisers uit de verschillende baaien arriveren met ons en samen mogen we een repetitie bijwonen van de Pan-band. Ze oefenen voor een grote wedstrijd die volgende week plaats vindt en ook voor carnaval, binnen twee weken.
De 'steelpan' komt oorspronkelijk uit Trinidad een waren gemaakt van olievaten. Ondertussen wordt dit instrument op alle Caraïbische eilanden bespeelt en behoort tot hun cultuur. Meer info zie link:
https://en.m.wikipedia.org/wiki/Steelpan
De band telt 250 muzikanten, maar deze zijn deze avond niet allemaal aanwezig. Eerst krijgen we een optreden van de allerjongste groep van de leeftijd van zes tot achttien. Ongelooflijk hoe ze het instrument bespelen. Sommige komen net met hun hoofd boven hun instrument. Hun lichamen bewegen allen ritmisch mee op de pan-klanken.
Ondertussen worden er drankjes, BBQ-kip en een plaatselijk gerecht aangeboden, tegen democratische prijzen en ten voordele van de band.
In het naai-atelier mogen we de kostuums bewonderen en de vele vrijwilligers aan het werk zien.
De volwassenen trakteren ons nog op enkele indrukwekkende nummers. Een unieke beleving en de moeite waard! Iedereen gaf het beste van zichzelf onder de goedkeurende ogen van de volle maan, vergezeld van vele sterren. Fantastische organisatie van de plaatselijke local, Shadman. Nu kunnen we eindelijk, na meer dan een week, een gezicht plakken bij zijn vrolijke stem. Hij biedt dagelijks shoppingbussen, kooklessen, enz...aan op het cruisersnetje en probeert zo iedereen kennis te laten maken met zijn land en elkaar.
Tevreden en met alweer vele nieuwe kennismakingen, keren we allen weer naar onze dobberende bootjes
Grenada, Whisper Cove - Prickly Bay(Caraïben)
Dinsdag, 19 juli '16
Tijdens het ontbijt luisteren we dagelijks naar het cruisersnetje. Heel informatief. Zo vernemen we ook dat onze Amerikaanse vrienden van SY Serenade ondertussen op Grenada gearriveerd zijn. Iedereen gebruikt na het net het kanaal 68 om contact met elkaar te maken en dan over te schakelen naar een ander kanaal om wat te keuvelen. Kinderenstemmetjes klinken ook regelmatig door de marifoon, uiterst schattig. En ook wij proberen zo enkele bekende op te roepen of worden zelf opgeroepen.
En zo worden we uitgenodigd om vanavond naar een 'Jam'-sessie (=mix van muzikanten/cruisers die samen het beste van zichzelf geven) te gaan in Secret Harbour, door Serenade. Gregg is muzikant en zal deelnemen aan dit evenement. Dat willen we niet missen. Maar eerst gaan we nog een stukje zeilen.
Op voorzeil varen we enkele baaien verder naar Prickly Bay. Een fijne tocht langs de vele riffen en het ondiepe water, de dieptemeter gaat amper boven de 20m. Op een landtong springt een muntgroene gekleurde vuurtoren ons in het zicht. Het is zeker van Europa gelden dat we nog een vuurtoren zagen! Blijkt dat deze ook geen navigatie-toren is, maar een woonst. Tja, als je graag in een vuurtoren woont en er zijn er geen aanwezig, dan bouw je er toch gewoon eentje ;-)
Prickly Bay is omringt door prachtige villa's en hotels. Het vliegveld is niet ver af en af en toe komen er allerlei soorten vliegtuigen over gevlogen.
Deze stop is gepland, omdat we hier nog enkele boodschappen te doen hebben voor andere cruisersvrienden. Zo gaat dat in het cruiserswereldje, je helpt elkaar. Dus halen we met plezier een pakketje op voor SY Lazuli, dat mee mag varen naar Curacao en vereffenen we een rekening bij de zeilmaker voor SY Twixx, zodat hun zeil klaar is tegen de tijd ze weer keren.
Tegen zonsondergang gaan we op zoek naar de naastgelegen baai van Secret Harbour. Het is slechts een kwartiertje wandelen en m.b.v. Navionics-map vinden we de juiste paden met prachtige woningen en dito tuinen. Mango's en breadfruit hangen overvloedig aan de bomen, achter de afsluiting...jammer.
Er zijn heel wat muzikale cruisers aanwezig, alsook supporters/fans of nieuwsgierige. We maken kennis met nieuwe mensen, praten bij met Jo & Gregg en genieten van het talrijke muzikale talent onder de zeilers. Hier en daar proberen we een toontje mee te zingen vanop onze stoel ;-)
Tijdens het ontbijt luisteren we dagelijks naar het cruisersnetje. Heel informatief. Zo vernemen we ook dat onze Amerikaanse vrienden van SY Serenade ondertussen op Grenada gearriveerd zijn. Iedereen gebruikt na het net het kanaal 68 om contact met elkaar te maken en dan over te schakelen naar een ander kanaal om wat te keuvelen. Kinderenstemmetjes klinken ook regelmatig door de marifoon, uiterst schattig. En ook wij proberen zo enkele bekende op te roepen of worden zelf opgeroepen.
En zo worden we uitgenodigd om vanavond naar een 'Jam'-sessie (=mix van muzikanten/cruisers die samen het beste van zichzelf geven) te gaan in Secret Harbour, door Serenade. Gregg is muzikant en zal deelnemen aan dit evenement. Dat willen we niet missen. Maar eerst gaan we nog een stukje zeilen.
Op voorzeil varen we enkele baaien verder naar Prickly Bay. Een fijne tocht langs de vele riffen en het ondiepe water, de dieptemeter gaat amper boven de 20m. Op een landtong springt een muntgroene gekleurde vuurtoren ons in het zicht. Het is zeker van Europa gelden dat we nog een vuurtoren zagen! Blijkt dat deze ook geen navigatie-toren is, maar een woonst. Tja, als je graag in een vuurtoren woont en er zijn er geen aanwezig, dan bouw je er toch gewoon eentje ;-)
Prickly Bay is omringt door prachtige villa's en hotels. Het vliegveld is niet ver af en af en toe komen er allerlei soorten vliegtuigen over gevlogen.
Deze stop is gepland, omdat we hier nog enkele boodschappen te doen hebben voor andere cruisersvrienden. Zo gaat dat in het cruiserswereldje, je helpt elkaar. Dus halen we met plezier een pakketje op voor SY Lazuli, dat mee mag varen naar Curacao en vereffenen we een rekening bij de zeilmaker voor SY Twixx, zodat hun zeil klaar is tegen de tijd ze weer keren.
Tegen zonsondergang gaan we op zoek naar de naastgelegen baai van Secret Harbour. Het is slechts een kwartiertje wandelen en m.b.v. Navionics-map vinden we de juiste paden met prachtige woningen en dito tuinen. Mango's en breadfruit hangen overvloedig aan de bomen, achter de afsluiting...jammer.
Er zijn heel wat muzikale cruisers aanwezig, alsook supporters/fans of nieuwsgierige. We maken kennis met nieuwe mensen, praten bij met Jo & Gregg en genieten van het talrijke muzikale talent onder de zeilers. Hier en daar proberen we een toontje mee te zingen vanop onze stoel ;-)