Enkele vlucht naar de boot…

Onze tijd in België vliegt, nog wat laatste bootspullen bestellen, afhalen of wachten op de levering ervan. Tussendoor nog wat feestelijkheden & afspraken. Maar ‘we zitten op hete kolen’! Nieuws uit Italië van de mechanieker blijft uit… onderdeel van de saildrive is nog steeds niet geleverd, het is ondertussen vrijdag, 27 mei. We leggen ons er al bij neer om de vlucht van zondag te laten gaan… het is goedkoper om deze te laten voor wat het is en nieuwe tickets te boeken. Zo sparen we uit in extra dagen accommodatie en huurwagen. 

Zaterdagmorgen, 28 mei krijgen we het nieuws dat het onderdeel geleverd is!

De mechanieker gaat proberen dat het tegen zaterdag, 4 juni gemonteerd is, zodat we het water in kunnen. 

Dus we boeken meteen een nieuwe vlucht voor donderdag, 2 juni, een huurwagen & accommodatie. 

Enkele extra dagen in België, dat vinden ze ten huize mamie & papie niet zo erg 💖 En dan komt ons vertrek en wordt er afscheid genomen… ook al is het voor slechts 4 à 5 maanden en kijk ik hier al héél lang naar uit, het blijft altijd slikken en met een krop in mijn keel stap ik de luchthaven binnen 🥺.

Bij aankomst in Trieste halen we de huurwagen op en komen 45’ later toe in Muggia. Het is donderdag, 2 juni, in Italië is het een feestdag en dus is de werf gesloten. Via het kiezelstrand zoeken we ons een weg op de grote rotsen langs de omheining van de werf tot aan onze dame. Van achter de omheining zien we meteen dat het onderdeel van de saildrive er nog niet inzit!

Lap, het gaat hier weer niet volgens afspraak/plan! Meteen wordt er een whatsapp bericht gestuurd naar de mechanieker: morgen, vrijdag gaan ze komen. 

Ok, laat ons hopen dat ze hun woord houden 🤞🏽🤞🏽. We rijden de heuvels van Muggia op en checken in in het Gastenverblijf waar we de komende twee nachten logeren.

De volgende ochtend, rijden we tegen 8u al snel naar de werf om de laatste twee steun-stempels af te krabben, schuren en een laagje epoxy te schilderen. 

Wanneer we doorgaan arriveren de mechaniekers om de saildrive te installeren. De kans bestaat nog dat we morgen te water kunnen gaan…🤞🏼🤞🏼

Om 9u rijden we terug naar ons Gasthuis om te genieten van een uitgebreid ontbijt met een mooi uitzicht en véél lekkers.

 Daarna reppen we ons weer naar de werf en vliegen we er weer in 💪🏼💪🏼

Ik zet de kiel & het roer (beiden hun tweede laag) + 2 stempels in de anti-fouling en Geert verwijderd de letters & cijfers van de romp om deze te polieren & waxen en later de nieuwe aan te kunnen brengen. Tussendoor, om de 2u worden de lagen epoxy verder opgebouwd van de laatste twee stempels.

Maar om iets voor 15u zien we de twee mechaniekers onze dame en de werf verlaten…ze stoppen ermee voor vandaag! Maandag komen ze het afwerken!!! Wat een teleurstelling…we hadden gehoopt en gepland om morgen te water te gaan… nu moeten we nog accommodatie zoeken voor twee extra nachten 🥴😫

Bijkomende problemen…  een nacht met alweer weinig slaap en véél dubben  🤔🤯🥴🥱😵 Ons geduld wordt al sinds november danig op de proef gesteld en we snakken naar rust in ons hoofd!

Probleem 1: zoeken naar accommodatie voor 2 extra nachten.

De chef, van het gasthuis, stelt zijn appartement voor ons ter beschikking tegen een schappelijke prijs, inclusief het uitgebreide ontbijt.

Gelukkig, want alles zit vol hier in de omgeving, drukke periode en véél vakantiegangers: 2/6 was’t hier in Italië een feestdag en aangezien we hier vlakbij de Sloveense grens zitten en die met Pinksteren vrijaf hebben zoals in BE/NL.

Laat ons hopen dat de mechaniekers hun belofte deze keer wél waarmaken en we maandagavond drijven en in de Marina liggen 🤞🏼🤞🏼

Probleem 2: de Belgische registratie:

Waarom hebben we onze Belgische registratie nog niet? Omdat we nog steeds wachten op de officiële schrapping van de boot in Italië. En zonder Belgische registratie mogen we NIET varen!!!

Dus, eens we in het water liggen, moeten we zo snel mogelijk naar de haven varen en moeten we daar voor onbepaalde tijd in gevangenschap blijven: ze zijn hier in Italië blijkbaar nogal streng i.v.m. officiële documenten en raden ons af om te gaan varen alvorens we de Belgische registratie hebben, anders riskeren we dat ze het schip aanslaan, een dikke boete moeten betalen en het land worden uitgezet! Dat kunnen we wél missen…

Maar we worden zot van ongeduld: nog steeds wachten we dus op de schrapping van de boot in Italië! Dit wordt door een notariaat allemaal behandeld & opgevolgd… die zeiden bij de ondertekening van de officiële aankoop, dat het een week, max. 2 weken zou duren voor ze alle documenten zouden hebben…

Ondertussen zijn we meer dan 6 weken verder en ze beantwoorden noch telefonisch, noch op mails! We schakelen de hulp in van de Makelaar (dankjewel Stefano) en het zou deze week nog in orde komen. We zijn benieuwd! We dachten: Ze zijn weg met ons geld 🥴. Maar blijkbaar duurt het allemaal héél lang hier in Italië, wetende dat de schrapping reeds in januari is aangevraagd door het notariaat bij de “Haven Autoriteiten” in Venetië. Nu vernemen we dat het hier in Italië normaal is dat de schrapping minstens vijf maanden duurt…Nou dat hebben ze ons nooit verteld. Weet je dat we nu een whatsapp kregen van de notaris met als antwoord: “de ambtenaren in Venetië werken niet graag”! Hallo!!! Wanneer kunnen we dan eindelijk starten met onze aanvraag voor de Belgische registratie (dit zou 3-5weken duren), aangezien we deze pas kunnen indienen als we de documenten van de officiële schrapping van het schip in Italië hebben… dus voorlopig moeten we onze vaarplannen opbergen!!! We hebben dit niet in de hand en moeten hopen dat ze in Venetië snel hun ‘werk’-knopje vinden en activeren!

Maar wat doen we ondertussen??? 

Optie 1: te water gaan en in de haven blijven tegen een hoge prijs (liggeld: 92€/d of 1200€/mnd)

Optie 2: boot op de werf laten staan en naar België vliegen en daar wachten tot de registratie in orde is. Wat ook extra €€€ kost…

Het wordt optie 1, na contact met de vorige eigenaars: Hebben een overeenkomst met hen kunnen maken om hun ligplaats (hun eigendom) te huren voor een schappelijke maandprijs. Bedankt Mario & Ornella 🙏

Zo kunnen we aan boord leven & slapen en ons ondertussen toch nuttig bezig houden: de opslagruimte met onze spullen en de zeilen, etc,…leegmaken, alles een plekje geven aan boord, zeilen opzetten, allerlei klusjes doen aan de boot en van ons to-do-lijstje afvinken en de boot zo verder vaarklaar maken.

We zien het weer rooskleurig in en hopen dat de saildrive en motor maandag weer geïnstalleerd zijn en zo mijn verjaardagswensen in vervulling gaat…dat gaat mijn beste B-day-present ever worden: te water gaan 🙌🏼🙌🏼

Het komt allemaal GOED 👍🏼🍀

18 april - 22 mei ‘22: 2x over- & weer rijden met de wagen naar Muggia, Italië 🇮🇹

 Waar waren we gebleven? O ja: Een ‘nieuwe’ boot gekocht in Italië en het kaal zetten van het onderwaterschip op de werf Muggia.

Op maandag, 25 april krijgen we onvoorzien een extra dagje vrij (=een Italiaanse feestdag). We maken van onze twee vrije dagen gebruik om even de grens (slechts 6km van Muggia) over te steken naar Slovenië en om daar enkele kustplaatsen te bekijken. In Piran treffen we een pittoresk stadje met een havenkom.  

Omwille van de extra vrije dag, boeken we een extra nachtje in een appartement in Muggia, zodat we wat verloren werkuren kunnen inhalen. Ons verblijf is een upgrade t.o.v. het appartement in Trieste en bespaard ons tijd in verplaatsing naar de werf. 

Het is vervelend dat in Italië andere regels gelden op de bootwerven. De meeste werven laten niet toe dat je aan je eigen boot werkt. De makelaar heeft hier rekening mee gehouden om een plekje voor de boot te bemachtigen, waar dit wél toegestaan is. Ze werken hier met openingstijden: weekdagen: 8-18u; zaterdag: 8-14u (lente/zomer). Door de gesloten poort kom je alleen als je eigenaar bent van een boot die er gestald staat of je een boten specialist of werknemer bent. Aan boord wonen/slapen is uitgesloten en niet toe gestaan… wat onze werkuren beperkt tot de openingstijden en we een grote hap uit ons budget moeten spenderen aan accommodatie! Een hele aanpassing voor ons, aangezien we normaal aan boord leven op de werf en dit overal toegestaan was in de werelddelen/landen waar we reeds vertoefden. Hier in de ‘Segnavento’ bootwerf, zijn ze er ook niet op voorzien. Uitgezonderd een toilet in een containertje, waarvan je de sleutel op het kantoor, die zich in een iets grotere container bevindt, moet bevragen en dan nog vaak zoek is 🔑🚽… dan vertrek je al maar best tijdig voor de boodschap zich opdringt 😜. O ja, en vergeet ook het kraantje buiten niet open te zetten zodat de spoelwater-bak zich vult.

Wat zijn we verwend in Nieuw-Zeeland met een gigantische lounge & keuken, tientallen toiletten & douches om uit te kiezen, wasmachines, waslijnen, picknick tafels, WiFi, een echte trap waar je op & af kan hollen, etc… Maar we roeien met de riemen die we nu hebben, we werken hard en proberen het maximum uit onszelf en de uren van de dag te halen, door zoveel mogelijk te doen gedurende de openingstijden! Tijdens de avonden en op zondag proberen we te genieten van de gezellige omgeving van het stadje, maar ons kaarsje is uit na de werkdag en verder dan een wandelingetje om de spieren even los te wandelen, na 100 keer per dag de ladder of stelling op te klimmen, komen we niet.

Een massagestoel in het shoppingcenter neemt the Captain zijn spieren onder handen.

Nog voor we Italië verlaten, plannen we een tweede autorit naar Italië om nog meer materiaal over te brengen en verder aan het onderwaterschip te werken: plamuren, schuren, epoxy- en anti-fouling-lagen schilderen en opbouwen. Alsook zijn we héél optimistisch en boeken een enkele vlucht naar Trieste op zondag, 29 mei in de hoop dat de boot klaar is en maandag 30 of dinsdag 31 mei te water kan gaan.

Donderdag, 28 april tegen de middag, verlaten we de werf. In minder dan 6 dagen heeft the Captain het onderwaterschip kaal gekrabd, uitgezonderd het fijne lijntje aan de waterlijn. 

Nog even een douche nemen in het appartement en dan rijden we richting België. Met een overnachting in Duitsland zijn we op vrijdag, 29 april weer in België. 

Jammer dat de werf-werknemers het roer nog niet zijn komen herstellen, alsook de mechaniekers die de afsluiting van de saildrive zouden vervangen, hebben we niet gezien tijdens onze aanwezigheid. Natuurlijk voeren ze de werken uit tijdens onze afwezigheid… we krijgen een mail dat het onderste deel van de saildrive, waar de schroef aan bevestigd is, ook aan vervanging toe is… Wat nu? Een nieuw onderdeel heeft een extra prijskaartje en dat vraagt ook nog eens extra tijd i.v.m. beschikbaarheid en levering… Na véél navraag, advies en ge-Google, gaan we voor een nieuw onderdeel met in de veronderstelling zo problemen in de toekomst te vermijden. De levering van het onderdeel zou twee weken duren. Het is maandag, 2 mei, dus vandaag bestelt door de mechanieker= 16 mei levering… Dan nog het monteren inplannen, zodat het gat in onze boot weer dicht is, de motor & schroef functioneren en dan kunnen we te water gaan. Halen we dat tegen 30 of 31 mei?

Woensdag, 11 mei rijden we met onze volgeladen VW Caddy op twee dagen door het mooie landschap van België, Nederland, Duitsland, Oostenrijk & Slovenië, weer naar Muggia. 

Het is warm en de sneeuw op de bergtoppen is reeds aanzienlijk gesmolten t.o.v. onze eerste trip. Deze keer logeren we in het gezellige stadje zelf, op wandelafstand van de werf. 

Muggia

Bij aankomst op de werf zien we een gat in het onderwaterschip: daar zit normaal de saildrive; en het bestijgen van de ladder, is het wél ff schrikken dat we bij het openen van de kajuitingang de motor in de living aantreffen! 

Om makkelijker aan de saildrive te werken, hebben de mechaniekers de motor uit het motorruim gehaald. Hierdoor is de trap binnen ook gedeeltelijk verwijderd en dit bemoeilijkt het binnen stappen van de kajuit… opletten dus! Het zou niet de eerste keer zijn dat ik zo naar beneden donder… -> zie NZ avonturen 😱😱 

Ook de werknemers van de werf zijn druk geweest, het roer is volledig bedekt met plamuur. The Captain heeft ook nog enkele stukjes op het onderwaterschip, voornamelijk op de kiel, te plamuren. Het plamuursel moet langer drogen, alvorens het geschuurd kan worden, dit vertraagd het aanbrengen van de eerste epoxylaag. Maar de schilderwerken van de epoxy- & anti-fouling lagen vlotten, waardoor we uiteindelijk weer op schema komen. De temperaturen stijgen. Een zwemmetje nabij de zomerbar zou deugd doen, zeker op de warmere dagen, maar de talrijke aanwezigheid van prachtige grote kwallen maakt het niet aanlokkelijk. 

Op zondag steken we de grens over naar Slovenië en brengen we een bezoek aan de havenstad “Koper”, waar het toevallig ambachtsfeesten zijn. Even ontspannen…

Origami bootjes: ons teken…

De dagen op de werf vliegen voorbij, maar de levering van het onderdeel van de saildrive daarentegen laat op zich wachten… 

En dan weer een tegenvaller: de blauwe anti-fouling reageert met de witte, waardoor het licht blauw wordt… Bij een X-Yacht is het kenmerk de drie strepen boven de waterlijn en bij een blauwe romp is het de gewoonte dat het onderwaterschip in witte anti-fouling is geschilderd. The Captain had een idee. Omwille van onze ervaring in warmere wateren en de aangroei, wordt dit regelmatig schoonmaken onderwater met een spons, schuurmat of spatel, afhankelijk van de aangroei. Maar, bij elke schoonmaakbeurt verdwijnt er wat zelfslijtende anti-fouling. Daarom had the Captain bedacht om een laagje blauw onder de witte te schilderen, zodat we kunnen zien wanneer het blauw erdoor komt, dat het tijd is om uit het water te komen en weer nieuwe anti-fouling te schilderen. Een telefoontjes met de fabrikant Hempel lossen niks op, ze trekken hun paraplu open en wijten het aan de epoxyverf die niet van Hempel is! Epoxy is epoxy! De additieven in de anti-fouling reageren op de volgende laag. Indien we weken, tussen de eerste & tweede laag, zouden wachten, zou dit uitgewerkt zijn. Nou, die tijd willen we er niet aan verspillen, dan varen we dit jaar maar met een blauw onderwaterschip en krijgt onze dame volgende jaar een wit kleedje aangepast. We zien het zelf toch niet als we varen onder helling en het belangrijkste is dat ze beschermd is tegen aangroei. Dit gaat wél lukken in haar strak glad pakje van vijf epoxy- en twee anti-fouling-lagen.

Tussen de schilderwerken door worden er nog wat electiteitsbedrading getrokken om de AIS en de plotters/navigatieinstrumenten aan te sluiten. Met dank aan  Paul De Lange voor het leveren van alle benodigdheden en voor zijn vooraf doorgegeven duidelijke instructies en tips door zijn rijke ervaring met dit type schip en de aanwezige elektriciteit en voorzieningen hiervoor, verloopt dit alles zeer vlot. De voorste natte cel wordt voorzien van een groter nieuw toilet 😜, alles voor het comfort hé.

Op zaterdagnamiddag, 21 mei, zetten we de trip naar België in 🚙, tevreden met de werken die we de afgelopen 8 dagen verricht hebben.

Stuurloos…

 Stuurloos… ja dat gevoel hebben we… hadden we… Bijna dag op dag één jaar zonder een ’drijvend huis’. Boat- & homeless! Hoe ga je daar mee om, na 6j bijna 365 dagen per jaar te hebben geleefd aan boord van je geliefde zeiljacht?! Het was een luxeprobleem, waardoor the Captain en ikzelf helemaal onszelf kwijt waren en slecht in ons vel zaten: geen boot =geen huis… geen eigen plek om naar terug te keren… Wie begrijpt dit nu?! Mis je het cruisersleven? Wie begrijpt wat het cruisersleven is, als je dit nog niet ervaren hebt? Onze familie, vrienden & kennissen hebben dit gemerkt… we waren ‘stuurloos’! 

Na de ongeplande en snelle verkoop van onze geliefde dame Zensation, dachten we snel een opvolgster voor haar te vinden ergens dichter bij ons geboorteland en snel weer koers te zetten. De zoektocht online ging reeds van start voor we Nieuw-Zeeland verlieten. Op dat moment was er nog wat op de markt te vinden in the Captain’s keuze van ‘type’ boot: X-46,  Beneteau First 47.7, Dehler 47SQ of Grand Soleil 45. Maar tegen dat we de zoektocht konden starten, een aantal weken later, was ook het vaarseizoen in Europa gestart en voor onze neus werden ze één voor één ‘als zoete broodjes’ verkocht, nog voor we ze konden gaan bezichtigen! Nu & dan werd de botenmarkt wat aangevuld en planden we tripjes naar Nederland, Noord-Duitsland en zelfs de Belgische kust. De zomer van 2021 viel tegen in België en de zoektocht naar een waardige opvolgsters bracht ons meermaals naar zonnige oorden, zoals: Spanje, Italië, Kroatië,… waar we steeds een leuk citytripje van maakten en zo zelfs Venetië bezochten. Maar, telkens was de teleurstelling groot! Zijn ze nu echt zo goed in photoshoppen?! De meeste boten kwamen véél TLC(=Tender, Love & Care) te kort! Of waren onze eisen te hoog?! Zensation was dan ook een prachtig jacht & super goed onderhouden en haar gemis werd steeds groter… hadden we de juiste beslissing genomen? Die vraag blijft ons vaak parten spelen… We zetten alles in op hoop en… geduld. Misschien na het vaarseizoen dat de botenmarkt wél weer wat aangevuld wordt. De juiste dame zou ons pad wél kruisen. 

En zo geschiedde… in november 2021 vlogen we naar Italië, Trieste om een X-46 te bezichtigen in Muggia. Al snel werd een compromis gesloten, een voorschot betaald en een keuring geboekt, die een maand later plaats vond. Omwille van een onderdeel van de motor, dat reeds voor de boot in de verkoop kwam, in back-order was, lang op zich liet wachten en deze contractueel gemonteerd en gekeurd moest worden voor de boot uit het water kon, om nog enkele andere gebreken op kosten van de verkoper te herstellen; en er geen plaats was op de werf… heeft het afhandelen van de verkoop & de overdracht van de boot, véél langer geduurd dan verwacht. Maar… vanaf nu mogen & kunnen we officieel melden dat we weer een ‘huis’ hebben! ‘Aldebaran’ is haar naam en ze heeft een blauwe romp, iets wat ikzelf altijd graag wilde! We gaan haar verzorgen met al onze liefde & goede zorgen en haar omdopen naar ‘ZENSATION’. The Captain en ikzelf zijn SUPER blij met ons nieuw drijvend huis en we staan te popelen om haar kunnen te ontdekken. Voorlopig plan is om deze zomer met haar de Middellandse Zee te bezeilen en mooie pittoreske plekjes & ankerbaaien te ontdekken.

Op het moment wordt haar onderwaterschip onder handen genomen: the Captain is haar aan’t kaal krabben, een beestenjob  💪🏽💪🏽, die hij reeds voor de derde keer onderneemt! Zo gaat dat als je al eens van boot veranderd… Geen blauwe smurf deze keer, maar een witte, aangezien hij bedekt wordt met stukjes witte anti-fouling. Dagelijks wordt de grijze kleur, van de epoxy eronder, meer en meer zichtbaar. Yeah, nog even doorbijten Captain 💪🏽💪🏽!

Eind mei hopen we dat ze strak schitterd in haar nieuwe epoxy- & verf-lagen en weer te water kan gaan. Om van haar een ‘blue water cruiser’ te maken en zelfvoorzienend te zijn, komt er nog een beugel met zonnepanelen, watermaker en een bimini om ons tegen de zon te beschermen. Vanaf nu kan je onze werkzaamheden en avonturen weer volgen via de blog & Polarstep. 

*Woord van dank: extra dank aan iedereen die ons opgevangen heeft in Nieuw-Zeeland en in België, die hun huis & boot met ons deelden of aan ons over lieten met hun geliefde dieren. Bedankt ook aan familie & vrienden voor hun steun tijdens onze zoektocht en begrip voor ons ‘niet onszelf zijn’. We hebben nu wat moois met jullie te delen… en we heten jullie van harte welkom komend vaarseizoen op ons ‘nieuwe’ Zensation. 

Saluti op onze ‘nieuwe’ ZENSATION 

 Plots gebeurt er iets in je leven wat niet in je planning zit... ja, het overkomt ons allemaal... het kan iets goeds zijn of het kan iets slecht zijn. Alles gebeurt voor een reden en het is dat het zo moet zijn...

Het verhaal begint dat je met een ‘zotte’ kop zegt: wat als er nu eens iemand op de romp klopt en zegt: “hey wat een prachtig jacht hebben jullie, die wil ik wél!” 

En zo geschiede...

Het ging allemaal heel snel!  Plots hadden we twee geïnteresseerden... en onze dame ⛵️ werd niet eens op de markt aangeboden! Voor we het beseften werden er handtekeningen gezet en  expertises gepland... we wisten niet wat ons allemaal overkwam... Willen we dit wél? Is dit de juiste beslissing? Een dubbel gevoel overvalt ons. Slapeloze nachten & emoties gaan met ons aan de haal... Dit kan ons wél andere opties geven & nieuwe deuren openen tijdens deze rare wereld in de ban van een pandemie... Het is dat het zo moet zijn!

En nu... nu is Zensation verkocht! En is ze officieel een inwoner van Nieuw-Zeeland! Een ‘Kiwi’ met haar nieuwe Kiwi-eigenaars! 

In juni 2012 kruiste dit prachtige jacht ons pad en zij was precies wat we zochten voor ons droomplan. In juli konden we haar tot ‘Zensation’ dopen en droomden we verder over onze zeilreis rond de wereld. 

9 mei 2015 was het zover... we gooiden de trossen los in Antwerpen en daar gingen we...

Duizenden zeemijlen en 6 jaar later zijn we nu boot- & dakloos! 

We zijn nog lang niet klaar met deze fantastische levensstijl en kijken al uit naar een nieuwe dame en het waarmaken van nieuwe plannen. We kijken ernaar uit om onze zeilavonturen verder te zetten. Hoe, wat, waar, wanneer,... dat zal de toekomst uitmaken en de situatie in de wereld. We verheugen ons alvast, om binnen enige tijd, terug te keren naar België en dichter bij onze familie & vrienden te zijn.

Maar eerst gaan we deze prachtige zeilboot, die voor altijd een speciale plek in ons hart zal hebben, naar ‘Havelock’ (Zuidereiland) varen, onze laatste zeiltrip samen naar de indrukwekkende sprookjesachtige ‘Marlborough Sounds’, die haar achtertuin wordt om in te vertoeven. Daarna willen we hier nog enige tijd housesitten, tot de COVID-situatie in België een beetje onder controle is.

Liefste Zensation, we zijn benieuwd welke zeilavonturen je nog gaat beleven in dit prachtige land met je sympathieke nieuwe eigenaars. We gaan je zeker volgen! En wie weet, misschien kruisen onze vaarwateren elkaar weer... Bedankt voor 9 fantastische jaren samen en om ons veilig te begeleiden tijdens onze avonturen samen naar de meest afgelegen idyllische eilanden & dito plekjes. We zullen je missen...

Op naar een nieuw ‘hoofdstuk’ in ons leven!

Will be continued...

Liefs,

Zensationtjes 

Suddenly something happens in your life that is not in your plans ... yes, it happens to all of us ... it could be a good thing or it could be something bad.  Everything happens for a reason and because it is ‘meant to be’...

The story began that we said hypothetically with “crazy” heads: what if someone were to knock on the hull and say: “hey what a beautiful yacht you have, I want it!"

And so it happened ...

It all happened very quickly! Suddenly we had two interested people... and our lady ⛵️ was not even offered on the market!  Before we realized it, signatures were signed and surveys planned... we didn't know what was happening to us... Do we want this? Is this the right decision? Mixed feelings overwhelmed us.  Sleepless nights & our emotions running away with us ... This may give us other opportunities & open new doors in this weird world under the spell of a pandemic ... It is meant to be!

And now ... now Zensation is sold!  And she is officially a resident of New Zealand!  A "Kiwi" with her new Kiwi owners!

In June 2012 this beautiful yacht crossed our path and she was exactly what we were looking for to realise our dream plan.  In July we were able to name her "Zensation" and we continued to dream about our sailing trip around the world.

May 9, 2015 was the day ... we cut the lines in Antwerp and off we went ...

Thousands of nautical miles and 6 years later we are now boat-less & homeless!

We are far from done with this amazing lifestyle and are already looking forward to a new lady and making new plans come true.  We look forward to continuing our sailing adventures.  How, what, where, when ... that will the future and the situation in the world decide. We’re looking forward to returning to Belgium in the near future and to being closer to our family & friends.

But first we will sail this beautiful sailboat, which will forever have a special place in our hearts, to 'Havelock' (South Island), our last sailing trip together to the impressive fairytale 'Marlborough Sounds', which will be her sailing backyard. Then we want to do some housesitting for a while in NZ, whilst we wait until the Covid-situation in Belgium settles down.

Dearest Zensation, we are curious which sailing adventures you will experience in this beautiful country with your kind new owners.  We will definitely follow you!  And who knows, maybe our waterways will cross again ... Thank you for 9 fantastic years together and for guiding us safely on our adventures together to the most remote idyllic islands & places.  We will miss you...

On to a new "chapter" in our lives!

To be continued ...

Love,

Zensationtjes

📸  Zensation⛵️ 🤩 thnx MMP & Vaguebond

📸 Zensationtjes 💖 thnx Wakalele

Nieuw-Zeeland april 2020-2021

 Nieuw-Zeeland april 2020-2021

Ja, zo is er een jaar voorbij... tijd om weer even wat ‘Zensation’ nieuws neer te pennen,

We kregen al meerdere persoonlijke mails met ongeruste volgers en vragen. Dus hier even een update van de ‘Zensationtjes’.

En nog een leuke terugblik op een geweldige onvergetelijke dag vorig jaar in ‘Rotorua’ 💦

We bevinden ons nog steeds in het prachtige Nieuw-Zeeland en daar zijn we héél blij en dankbaar voor. Op het moment zeilen we hier in de Nieuw-Zeelandse wateren rond en  genieten van alle mooie plekjes, eilanden & baaien. Fantastisch om plekken, die we een jaar eerder met onze ‘Zensation on wheels’ bezochten, nu van de andere kant te kunnen exploreren ⛵️

We ervaren hier 1 strenge lockdown voor het hele land en later nog twee korte lockdowns enkel voor de regio Auckland. Ze hebben hier de COVID-besmettingen goed onder controle (op het moment zijn er geen besmettingen onder de gemeenschap). We bevinden ons in ‘Level1’= geen beperkingen, grenzen gesloten voor alle andere landen, bewoners die terugkeren naar NZ moeten verplicht 2 weken in bewaakte quarantaine met 2 COVID-testen, contacttracing-app gebruiken (overal inscannen of inschrijven). D.w.z. dat we hier eigenlijk leven zoals het was voor pandemie! 

Ja, moeilijk voor te stellen voor velen onder jullie... er is hoop, dus nog even volhouden...

Wat hebben we zoal gedaan het afgelopen jaar? Wie ons volgt op ‘Polarsteps’ heeft ons ‘reilen & zeilen’ op de voet kunnen volgen. Voor meer schrijfsels & beelden: Polarsteps https://www.polarsteps.com/CindyDieltjens

Na de lockdown eind juni, hebben we het onderwaterschip laten afspuiten en zijn we twee weken gaan winterzeilen. Koud, maar leuk om weer het zeilgevoel te ervaren. Vooral een natte landing met ons Sensationtje was er soms een beetje te veel aan.

Dus lekker weer aan de gezellige kade van Town Basin Marina in het al even gezellige stadje Whangarei gaan liggen. Met een druk weekprogramma: fusion buikdansen, allerlei verscheidene soorten aquagym lessen, yoga en socialiseren met de andere cruisers. Het is een leuke drukke cruisersgemeenschap. In augustus begin ik met hulp aan een nieuwe uitdaging: creaties maken van onze oude laminaat zeilen. De Captain maakt met transparante plastiek een volledige incloser voor de kuip, waardoor we een extra ruimte hebben en beschermd zijn tegen wind & regen. Ook maakt hij nog meerdere hoezen in de nieuwe kleur ‘charcoal gray’, zoals de nieuwe zonnetent & buiskap die we hebben laten maken. Zelfs een nieuwe dinghy overtrek maakt hij met de perfecte pasvorm, alsof hij nooit anders heeft gedaan.

Eind september hebben we een cruisersfeest met optredens, creamarkt en potluck. Hier mag ik mijn fusion buikdanskunsten tonen en stel ik mijn juwelen & upcycled ♻️ zeilcreaties tentoon, waarvan de opbrengst naar het goede doel gaat. En de Captain zorgt samen met een landgenoot voor vers gebakken Belgische frietjes (van NZ aardappelen weliswaar) met stoofvlees 😋😋😋

De lente is in het land aan de andere kant van de wereld en de zeilkriebels komen boven. Tijd dus om onze dame te verwennen met extra TLC: nieuwe ankerketting, zeereling van dynema gesplitst door de Captain, geschilderd keukenblad, houtwerk vernissen en het onderwaterschip schoonmaken & schilderen.

Ondertussen brengen we een bezoek aan een vogel opvangcentra waar we de gelegenheid krijgen om een ‘Kiwi’-vogel te voederen & aaien en een pasgeboren te vertroetelen 🥰😍 Een onvergetelijke ervaring!

En dan kunnen we aan onze zomertrip beginnen... maar onze nieuwe zeilen liggen nog in de ‘Bay of Islands’ (BOI) te wachten. Dus eerst naar Opua om deze erop te zetten. Omwille van wat aanpassingen en de mooie omgeving, blijven we langer dan gepland in deze regio hangen. 

Dolfijnen, kleine blauwe pinguïns en orca’s komen op bezoek en aan de vishaak krijgen we prachtige vis-exemplaren, maar ook een ongewenste: haai & pijlstaartrog 🦈😱

Na het vieren van de feestdagen met enkele vrienden is het tijd om de noordkaap van het Noordereiland te ronden en via ‘Cape Reinga’ langst de westkust naar het Zuidereiland te zeilen. We kunnen op deze meerdaagse trip nog net op tijd een potvis ontwijken 🐳!

Meteen bij aankomst bij Farewell Spit in ‘Golden Bay’ worden we verwelkomt door zeehonden, dolfijnen en een vis aan de haak. Wat een welkomst comité 😍!

Na Golden Bay zeilen we de noordkust verder af via Abel Tasman en via de French Pass naar de Marlborough Sounds. Tijdens onze trip van Nelson naar de French Pass komt tijdens het inrollen van het grootzeil het stopblok van de kar bovenop de giek los en beginnen de kogellagers (kleine balletjes) als ping-pong balletjes over het dek te springen & te rollen. De helft kunnen we redden van verdrinking, de andere helft vervangen we door parels van mijn juwelen-maken-materiaal. De riggers lachen zich kreupel, als ze onze inventieve oplossing zien 😂🤣😅. Tja, McGuyver heeft het toch maar opgelost, hé! In de Sounds belanden we in sprookjesachtige fjorden en krijgen we te maken met het minder leuke fenomeen van het tunneleffect, waardoor windstoten uit het niets komen en het water laten opstuiven...

Daarna zeilen we door de befaamde ‘Cook Strait’ en nemen we de ‘Tory Channel’ naar de oostkust. Zo zakken we verder zuid naar het indrukwekkende ‘Banks Peninsula’. In ‘Lyttelton’ krijgen we de unieke kans om de lezing bij te wonen van de Franse zeiler, Sébastien Destremau, die deelneemt aan de ‘Le Vendée Globe’-zeilwedstrijd en zijn raceboot te bewonderen, die onze buur is.

We varen rond de Peninsula tot aan het voormalige Franse stadje ‘Akaroa’. De kleine ‘Hector’ dolfijnen springen hier met grote scholen vrolijk om ons heen 🐬🐬🐬. Hoe zuidelijker we varen, hoe meer zeeleven er om ons heen komt. Een zeeleeuw en een aantal albatrossen houden ons gedurende de trip gezelschap. Wat een schouwspel brengen deze grote zware vogels met hun enorme spanwijdte! Eentje zat lekker uit te rusten voor ons op het water, de Captain dacht eerst dat het een witte boei was. De albatros raakte moeilijk gestart om de lucht in te vliegen... de twee poten met zwemvliezen bleven maar over het wateroppervlak lopen terwijl de grote vleugels op & neer klapperden... De seine uit de animatiefilm: ’De Reddertjes’ kwam helemaal voor mijn ogen terug, waarin de albatros ‘Overmoed’  de twee muisjes vervoert om een meisje te gaan redden. Knap om ze in het ‘echt’ van zo dichtbij te mogen bewonderen! Maar ook kleinere organismen zien we regelmatig verschijnen en plakken het liefste aan onze ankerketting & anker. Zo halen we verscheidene zeesterren, zee-egels, kokkels en andere schelpdieren op.

Ook al is het zomer, toch is het op het water tijdens de zeiltochten koud... dus in vol ornaat, helemaal ingepelst met laagjes: thermische panty, merino trui, fleece trui, merino-possum sokken, zeilpak & -laarzen zeilen we rond. 

Ja, de herfst komt er ook alweer bijna aan. Tijd om weer noord te varen.

We bereiken de oostkust van het Noordereiland en komen tijdig toe voor het ‘Art & Deco’- festival in de Art-deco stad Napier. We worden terug gekatapulteerd in de tijd en betoverd door de jaren ‘20 - ‘30’. Met grote ogen bewonderen we prachtige oldtimers, prachtige gedecoreerde etalages en mensen in klederdracht van die tijd, die genieten van een picknick ‘high tea’-stijl. Met veel plezier laten we ons hierin onderdompelen. 

In Hawke’s Bay worden getrakteerd op een emmer vol vers gevangen kreeften 🦞 🦞 🦞 😋

Enkele weken later liggen we in de Coromandel regio, wanneer Nieuw-Zeeland wordt opgeschrikt door een aardbeving bij de ‘East Cape’. Enkele uren later wordt er een nieuwe aardbeving waargenomen bij de ‘Kermadec Eilanden’ die een ‘tsunamiwaarschuwing’ met zich meebrengt. We pikken anker op en dobberen enkele uren in dieper water rond tot het gevaar geweken is, met een goede afloop: geen hoge golven of schade in NZ. ‘Better safe, then sorry’.

Al van voor onze start van deze zomer-zeiltrip, stond de wereldberoemde ‘America’s Cup’-zeilrace op ons lijstje: in Auckland zijn voor de finale was ons doel. Dat redden we op de valreep en zo ervaren we de eerste finaledag vanop het water naast het parkoers. Maar het beste zie & volg je de races op een scherm. En om de sfeer op te snuiven in de stad, gaan we meermaals naar het ‘America’s Cup’-dorp waar we via een groot scherm de wedstrijden live kunnen volgen. In een simulator kunnen we een beetje ervaren hoe deze ‘bijzondere’ boten varen. Wat kunnen die boten vliegen... tot meer dan 40knopen! Met de eerste premier boven ons in de MuMM bar toosten we mee op de overwinning van ‘Emirates Team New Zealand’ 🏆🥂🍾🥳 Wat een feest!!!

Ondertussen vertoeven we op het moment nog in de Hauraki Gulf en exploreren we verder de vele eilanden & baaien die NZ rijk is.

De herfst is ingetreden en de dagen worden korter. De temperaturen zijn vaak nog aangenaam en dus profiteren we hier nog even van, want wat zijnh de volgende plannen?

Normaal kunnen we vanaf 1 mei, einde van het cycloonseizoen in de zuidelijke Pacific, NZ verlaten en naar de Pacific eilanden varen. Maar... een grote maar... alle grenzen om ons heen, uitgezonderd Fiji (open sinds juli ‘20 enkel voor jachten), zijn gesloten! Een jaar later is er dus niets veranderd... er is nog steeds geen uitweg na Fiji om voor het volgende cycloonseizoen te vluchten, want eens we Nieuw-Zeeland verlaten, mogen we niet meer terug komen, omwille van de gesloten grenzen... Heel wat NZ-ers & Australiërs maken zich klaar om de winter in Fiji te gaan zeilen... O, wat benijden we hen! We wensten dat we ook die nationaliteit hadden, want we missen de tropische temperaturen, warm kristal helder water en lagoons rijk aan kleurrijke vissen en koraal 🤿 

Waar kunnen we heen? Wat kunnen we doen? Mogen we nog langer in NZ blijven of weigeren ze ons visum verlenging-aanvraag? We dubben & denken en het molentje in ons hoofd houdt ons uren uit onze slaap! Een tweede winter aan boord zien we niet zo goed zitten. Naar België vliegen en de boot hier achterlaten, zonder te weten wanneer we terug binnen mogen en haar terug zien, willen we niet, hoe gaat ze er dan uitzien?! Want zo liggen er over de hele wereld ondertussen heel wat boten te vergaan, waarvan de eigenaars niet kunnen terugkeren door de gesloten grenzen! Haar verschepen naar Eu/UK kost handenvol geld + taks om haar weer in EU binnen te brengen! Enkele vrienden hebben ervoor gekozen om een super grote trip te maken, de ene boot naar La Réunion, een andere naar Chili. We hebben hen proberen bij te staan met het weer en hen bewonderd om deze prestatie, maar zelf willen we nog zoveel eilanden die er tussen liggen bezoeken... Of zullen we toch het risico nemen om naar Fiji te varen in de hoop dat er tussen dit en 4-6 maanden een veilige haven zijn grenzen voor ons openstelt?

We weten het niet... onze dame is klaar, wij zijn klaar. Enkel nog een haul-out en proviand aanhalen en we kunnen zo vertrekken!

Eerst nog maar even rustig afwachten en het gastenvlaggetje vervangen 🇳🇿😜

We zijn zo dankbaar dat we hier vertoeven tijdens de pandemie, één van de veiligste landen op het moment en de regering is al zo vrijgevig geweest door ons reeds drie ‘gratis’ blanco visum verlengingen te geven.

Ondertussen hebben we een medisch onderzoek ondergaan voor een visum verlenging aanvraag, want 25 april ‘21, loopt ons visum af.

Dus we zien wél en prijzen ons gelukkig en maken er het beste van in dit mooie land aan de andere kant van de wereld. We zijn gezond & veilig hier en dat is prioriteit.

Wish you were all here with us 💖