Ría de Portevedra, Combarro-Xanxenxo(ESP)

Woensdag, 12 augustus '15

Na een ontbijt in de kuip, verandert de lucht. En tegen de middag voelen we druppels. We vertrekken en al snel neemt de wind toe. We maken een mooie opkruistocht in de Ría. De golven en wind bouwen op en we veranderen onze plannen. We gaan de haven in Sanxenxo binnen, naast het strand waar we eergisteren voor anker lagen. Op de kant staat de Volvo-Ocean raceboot van team Mapfre. Raar en tof, een kleine twee maand geleden hebben we ze nog in het water zien liggende en varende in Lorient(FR) en nu staat die hier. Wanneer we afmeren begint het goed te regen en wind trekt aan. 

We wachten en hopen op zonneschijn en droog weer. Tussen de buien tekken we de stad in. In de havenwinkel hebben ze roeispanen, waarop we het speciale-Zodiak-systeem kunnen opzetten. Dus we kopen i.p.v. één peddel, meteen de set/paar, dan hebben we er één in reserve voor het geval dat...

Op het strand is het een stuk minder bevolkt als enkele dagen terug, maar in de straten, bars en mooie winkels is er véél volk. En wanneer het harder begint te regenen, is het moeilijk om een plekje binnen in een café te vinden.

We willen iets eten maar de restaurants gaan pas vanaf 20u30 á 21u open. We willen iets anders als tapa's, maar dat is makkelijker gezegd dan gevonden ;-)

We kruipen van kou en nat maar ergens binnen in de hoop dat we al een kleinigheidje kunnen knabbelen alvorens de Spaans-diner-time is aangebroken. Een mooie zaak, waar ze broodjes en pizza hebben. We kunnen hier al eten...vóór 20u! Nou, dan bestellen we maar meteen alle vijf een pizza. Wanneer de eerste toekomen, kijken we onze ogen uit: het zijn gigantische grote ronde pizzabroden, waar je met drie makkelijk kan van eten. Iedereen kijkt naar onze overvolle tafel en vijf pizza's. Maar we trekken het ons niet aan en smullen van de heerlijke pizza's op artisanale broden van het huis en...de overschot(garçon had al vooraf gezegd dat we die konden meenemen, die wist dat we dat allemaal niet gingen opeten!) nemen we mee. Zo kunnen we er morgen nog van smullen. 

We zijn nat en hebben kou als we terug aan Zensation toekomen. Na een warme drank kruipen we in ons warme nestje. Hopelijk schijnt morgen het zonnetje.

Ría de Pontevedra, Playa de Silgar-Combarro(ESP)

Dinsdag, 11 augustus '15

Bij het ontwaken zien we de mist van boven het gebergte komen en zakken naar het dorp...verder in de baai ziet het lichter. We besluiten anker op te halen en verder de baai in te varen, naar Combarro, in de hoop de mist voor te zijn/blijven.

We ontbijten tijdens de tocht. Ik zit op mijn favoriete plakje aan de kajuitingang, met mijn kom cornflakes, als ik iets zie, een stuk achter Zensation. Mmm, ik ben nog niet goed wakker, denk ik...maar dan zie ik weer iets en weer. Ik spring recht, zet men kom neer en loop naar de zwemtrap. 'Dolfijnen' daar en daar, en ginder en nog... Een hele school, grote en kleine. We hebben nog maar een kwartier geleden de beach 'Playa del Silgar' verlaten en mogen genieten van de aanwezigheid van onze vrienden. Ze zijn duidelijk op visjacht. We zien tientallen meeuwen boven hen vliegen om proberen een vis te vangen, die de dolfijnen omhoog jagen. Tussen de school zit er een heuse tuimelaar/circusartiest bij: hij springt hoog omhoog en laat zich dan op zijn rug in het water vallen, hetgeen een enorme splash veroorzaakt. Dit doet hij wél enkele malen. Een grote dolfijn komt dichterbij en zwemt even naast en onder Zensation door. Heerlijk is het om zo de dag te beginnen!

We zijn al snel in Combarro en de havenmeester komt ons al tegemoet gevaren om een ligplaats te tonen. Binnen enkele uren komen onze vrienden aan...de tweede opstappers, nadat enkele weken geleden de spits er is af gebeten. We kijken uit naar hun komst en maken alles klaar om hen te ontvangen.

We gaan al even op verkenning in het dorp. Het is markt en er is veel volk in de smalle straten. De historische graanschuren en gebouwen lokken heel wat toeristen(Spaanse). De graanschuren heden we hier en daar reeds in Muros gezien. Het is een granieten gebouw, dat op vier boten, boven de grond is gezet en dat twee torentjes heeft, meestal met een kruis erop en zo lijkt op een kerkje. We dachten eerst dat het grafstenen waren, maar vroeger werd dit ter vervanging van een kelder gezet, om hun groenten- en fruitoogst en soms zelfs vis, droog te bewaren. 

Het is een leuk, gezellig dorp en veel eetgelegenheden, een mooie plek om onze vrienden te verwelkomen.

Louka, Patricia & Eric komen toe. Het weerzien is fijn en er wordt heel wat bijgebabbeld . De proviand krijgt een serieuze aanvulling van Belgische producten ;-) En we gaan van nul douchezakken naar drie, waaronder één douchepomp...meer dan genoeg reserve, voor als ze liever het ruime sop kiezen!

Na een wandeling langs de bezienswaardigheden eten we van de plaatselijke tapa's en schaal- en schelpdieren. Een mooie start van hun bezoek.

Ría de Arosa, Illa de Arosa, Ensenada Sur de San Xulian - Ría de Pontevedra, Playa de Silgar(ESP)

Maandag, 10 augustus '15

De vissers varen al vroeg uit en scheuren voorbij ons Zensation met hoge snelheid en met hun luide motoren. Hiervan worden we wakker en wordt Zensation en wij doorheen geschud... Tja, ze moeten gaan werken en hebben geen respect voor de rust van andere mensen of toeristen die hier de economie spijzen. Wanneer we een paar uur later door de verrekijker turen, liggen er een mijl achter ons, géén 28 boten, maar wél honderd of meer. Het ziet zwart van de kleine vissersboten. Even later komen ze één voor één terug voorbij gesjeesd, richting haven. Met op hun boot de bekende visnet waarmee ze de messen en vongolé-schelpen van de bodem schrapen.

Onze vrienden van Ikiro komen in de voormiddag op bezoek. We bespreken de planning voor de komende dagen/weken. Ze blijven hier nog en dagje liggen en over enkele dagen treffen we elkaar weer ergens. We nemen afscheid, na 14 fijne dagen met elkaar op te trekken... De tijd en dagen vliegen nogal hoor. Als ik begon te tellen, ja, dan leek het nog maar van gisteren, dat we elkaar in Coruña troffen... Zo zijn we ook al, op een dag na, drie maanden geleden in Antwerpen vertrokken. Terwijl het ook nog maar net lijkt. We missen onze familie en vrienden, maar aan de andere kant zijn we toch dicht bij elkaar doordat we regelmatig contact hebben en elkaar kunnen zien met de hedendaagse technologie. 

We halen ons anker op en zetten koers naar de volgende Ría. De vislijnen worden uitgehangen en na een tijd zijn er weer meeuwen die naar ons nep-aas komen. Dit hebben we al veel meegemaakt en dat is een teken dat de kleuren van het aas goed zijn en lijken op een echte vis. Maar, we hebben al dikwijls gezegd en gedacht: 'seffens vangen we nog een meeuw' En ja, nu is het zo...een meeuw zit vast aan onze vishaak! We proberen de lijn binnen te halen. De meeuw hapt naar adem elke keer ze kopje onder is geweest. In now time, vliegen er wél tien meeuwen rond de hulpeloze meeuw. Gaan we ze kunnen verlossen? Onze molen begeeft het en we moeten de lijn oversnijden...zo zielig...sorry meeuw :-( We zijn er beide stil van... Ons vismateriaal heeft ons al véél eurokes gekost en nu moet er een onschuldig, niet eetbaar dier er ook nog aan geloven!

Het beetje wind dat er is, valt nog meer in en we zetten voor de laatste 8mijl nog SPI. De slurf/kous waar de SPI inzit, gaat moeizaam open. Er is iets mis. Wanneer de SPI staat denken we na: Wat kan het zijn en hoe gaan we hem naar beneden halen? De wind valt weg en dat is het moment om de SPI gewoon op het dek te laten vallen en te kijken wat er met de kous aan de hand is. De voering van de kous zit voor een stuk in de katrol, waarmee je de kous ophaalt en laat zakken. Met wat getrek en gepruts krijgen we de stof eruit. Er is weer wind en trekken de slurf weer naar boven en deze gaat zonder probleem open. We zeilen weer, maar de laatste mijl moeten we alles binnenhalen en de motor aanzetten om de Ría de Pontevedra binnen te varen zonder wind. 

We kiezen voor een baai/strand: 'Playa de Silgar'. Tussen de havens en plaatsen Portonovo en Xanxenxo. Het is in elke baai en op elk strand druk: veel mensen en boten. Er staan hier allemaal appartementsblokken en hotels en voor het eerst zien we onder elke blok luifels of parasols, zoals op den dijk aan de Belgische kust. Deze drukte zijn we niet gewoon. Dit is even wennen...meestal liggen we we aan een rustig klein strandje en dorpje alleen of met één of twee, maximum vijf andere boten! Tegen 21u loopt het strand leeg en maken we een 'wet-landing'. Het is een promenade met de ene zaak na de andere en mooie winkels met prachtige etalages en moderne inrichting. We zijn hier in een heus vakantie-badplaats terecht gekomen. Maar nog steeds zijn we 'de vreemde eenden in de bijt', want nog steeds horen we enkel Spaans. We worden overdonderd door al deze impulsen van de prachtige badplaats...maar genieten van de sfeer, de mensen, de geluiden, muziek en verlichting en de omgeving. Straks kunnen we weer de rust opzoeken in ons drijvend huisje...Heerlijk!

Ria de Arosa, Caramiñal - Illa de Arosa, Ensenada Sur de San Xulian(ESP)

Zondag, 9 augustus '15

We hebben goed geslapen, ook al heeft het heel de nacht hard gewaaid. Zelfs nu waait het nog flink. Wanneer neemt de wind af? Hij zou al moeten afgenomen zijn... Maar het duurt nog tot de middag alvorens de wind zachtjes blaast.

Ik zit al vroeg in de Bilge en de achterkajuit, om daar onder de vloer te kunnen kijken. Ook hier is de bilge nat, vooral water met nog wat diesel, ten gevolge van het water dat gisteren ontsnapt is het de boiler met het plaatsen van een nieuw overdrukventiel en de restjes diesel onder de tank heeft meegesleurd... We maken alles weer proper en laden de bilge weer in. Blijft dit 'diesel-verhaal' ons achtervolgen! Ik hoop dat dit de laatste keer was!!!

De kanonschoten zijn weer vroeg begonnen, voor het feest. Heel de dag lang horen we ze op verschillende tijdstippen. Niet zo fijn voor Polly, de poes aan boord van Ikiro. Ze zoekt dan snel een plekje binnenin de boot. We varen al weken van het ene feest naar het andere precies en altijd horen we weer schoten. Ieder zijn manier om te feesten, hé.

Het is druk in de haven met alle boten die gisterenavond nog zijn toegekomen. Één voor één vertrekken ze en Robinson Crusoe heeft het druk: hij helpt iedere boot bij het vertrek... Kunnen die Spanjaarden niet varen of wat! De mens heeft stress en dat is duidelijk te merken als we na de middag willen afrekenen. Hij zwaait en zucht en scheldt mensen aan de VHF uit! Ni te doen...een beetje yoga & meditatie zou de mens goed doen ;-)

Maar het werkt ook in ons voordeel. Hij wil niet te veel tellen en we krijgen korting voor de 4 machines was en 2 droogkast-beurten en het pintje van Geert, dat hij gisteren aan de havenbar genomen heeft, is GRATIS. Ja, ja, de bar moet de mens ook nog organiseren. Ocharme, het leven van een havenmeester in deze haven is zwaar, zeker als je jongere collega op zondag niet moet werken.

We zeilen naar een eiland in de Ría met een zacht briesje. Sinds we de Kaap van Finistere gerond zijn, valt het het ons op dat hier aan de westkust meer zeilboten zijn en actief gezeild wordt. Ja, de Spanjaarden zeilen dan toch. We passeren veel 'fishfarms', althans dat denken we dat het is. Eerst dachten we dat het oesterbanken waren, maar het blijkt voor hangcultuur mosselen te zijn. Het zijn houten platformen en daaronder zie je honderden touwen recht naar beneden hangen en de vissers komen met hun boot er tegen liggen en oogsten dan de mosselen.

Illa de Arosa is een schiereiland dat met een brug verbonden is met het vaste land. We zien Helena aan een moering liggen, maar droppen zelf het anker. Al snel komt Peter van Helena even langs met zijn dinghy en vertelt ons dat het al een heel weekend culinair-feest:'XIII Festa Gastronomica' is in het dorp. Ria, zijn vrouw is er niet goed van...een beetje ziek van de avond ervoor: stevig gefeest in het dorp ;-)

Het is heet en we willen even verkoeling zoeken in het water, maar het is ijskoud: slechts 14°C! Brrr... The Captain laat zich er toch inzakken, maar na pootje baden verkies ik een koude buitendouche, die toch nog warmer is dan het rivierwater!

Tegen de avond komt de 'Super-Dinghy-Taxi' van Ikiro ons oppikken. Ja, die is iets groter dan ons Dinghietje en de motor is wél 15pk, terwijl wij slechts 5pk hebben...ja, ja, the Captains hebben zich al goed laten gaan hiermee: 'boys and their toys' ;-) In plané zijn we zo aan wal!

We zijn nog een beetje te vroeg voor de culinaire feestelijkheden: 'het eten is nog niet klaar!' Het blijft toch wennen die eeturen van de zuiderse bevolking. We maken dan maar eerst een grote wandeling en willen de brug zien. Wanneer we terug op het feest arriveren, is de fanfare al van de partij en zijn de eet- en drankkraampjes open. Ook de schoten beginnen hier. Ocharme Polly, hopelijk hoort ze ze niet op de boot. We kijken op de menu: allemaal plaatselijke schelpdier-gerechten kan je hier eten: mosselen op drie verschillende wijzen, messen, vongolé, viskroketten, paëlla en een kleine soort Sint-Jacobs-schelpen. We kiezen een aantal dingen en alles smaakt heerlijk! Voor het dessert varen we terug en wordt de ijscréme en aardbeien boven gehaald. Een geflambeerd ijsjes ziet iedereen wél zitten en enkele pogingen met de bruine rum erover mislukken...we krijgen de vlam er niet in :-( Misschien beter zo voor mijn Tupperware-potjes ;-)  Dan maar zonder flamberen: smaakt lekker sterk! Alweer een perfecte afsluiter van een fijne SUPER-zondag! Want het lijkt wél elke dag opnieuw zondag ;-)

Ría de Arosa, Caramiñal(ESP)

Zaterdag, 8 augustus '15

Was-, poets- en klusdag vandaag. Ik ben al van iets over zeven(poort/deur van de haven is op slot van 3->7u) over en weer aan 't gaan om zo snel mogelijk door de berg was te komen, heb zelfs gisterenavond voor het slapen gaan nog twee machines er door gedraaid, waaronder de laatste nog om middernacht opgezet. De wasplaats heeft een slot en er is maar één sleutel, dus niemand kon met ons wasgoed gaan lopen ;-) En...de ene is dan al gewassen en de andere droog en kan ik de rest meteen aan de reling ophangen, dus is ons Zensation alweer een wasboot voor één dag. En met het warme zonnetje en veel wind droogt alles snel.

The Captain vervangt het overdrukventiel van de boiler en er vloeit wat warm water door de bilge. Och, dat droogt wél en 't is ni veel, zegt hij. We horen alvast de bilge niet elke keer meer opspringen, wanneer we water nemen, dus verliezen we ook geen dierbaar water meer uit de watertank. Probleem opgelost.

Nadien trekken we de stad in en halen proviand aan. Vanavond is het tapa-avond aan boord met onze Ikiro-vrienden, ieder voorziet enkele hapjes.

Wanneer ik er aan begin en met m'n hoofd onder de vloer, in de bilge hang, om iets te nemen, ruik ik diesel. Ik doe een ander luik open en voel water en diesel! Toch weer NIET!!! We maken het luik leeg en beginnen het op te kuizen. Binnen is het een puinhoop... We laten het opruimen voor morgen en gaan dan ook de bilge in de achterkajuit checken, alvorens alles weer in te laden.

We genieten met z'n vieren van de tapa-avond en smullen van onze heerlijke zelfgemaakte tortilla-pizza, mini-hamburger, scampi en Belgische kazen. Mmm... Voor het dessert hebben we geen gaatje meer, maar die zit veilig in de vriezer voor één van de komende dagen ;-)

We zien de hele avond de ene naar de andere zeil- & motorboot binnen komen en Robinson Crusoe gestrest over en weer lopen en elke boot proberen aan te pakken. Onze Captains steken hem meerdere malen een handje toe, want het waait serieus en de aanlegmanoeuvers lopen niet altijd even vlot en fijnloos... Altijd een fascinerend showspel! Iedereen zoekt een veilige haven/ligplaats voor de nacht met de voorspelde wind. Voor we in onze kooi kruipen, hebben we al meerdere malen 40kn en meer zien verschijnen op de windmeter. Er wordt serieus aan onze boten getrokken en geduwd. We vallen al schokkend in slaap.

Ría de Arosa, baai Santa Uxía de Ribeira-A Pabrado Caramiñal(ESP)

Vrijdag, 7 augustus '15

De kuit van the Captain valt mee, buiten een beetje stijf en het stappen wat langzamer gaat. We varen een baai verder, slechts 4NM. Na een uurtje zeilen, lees dobberen, gaat de motor aan: geen wind. Hoe kan dat nu, er wordt tot 30kn wind voorspelt voor vanavond. Een ankerplekje voor het strand is aanlokkelijker dan aan de steiger te liggen in de haven, maar we kiezen toch voor het laatste. En we zien Robinson Crusoe op de steiger wandelen, als we Ikiro aanpakken. Of is het de kerstman? Neen, het is de havenmeester ;-) Bijzonder figuur en heel zenuwachtig...

Caramiñal is een leuke stad en het is hier een heel weekend feestmarkt, soort braderij, met kraampjes op een plein. Kanonschoten klinken de hele dag door.

In de vroege avond neemt de wind al toe en we horen hem gieren in de zalingen van de boten en vallen tegen masten slaan. Toch een bekend en heerlijk gezang... Voor we gaan slapen verschijnt er al de voorspelde 30kn wind op onze windmeter, maar we liggen redelijk rustig hier in de haven.

Link naar enkele filmpjes

Deze link staat ook bij op de  Pagina: "foto's"

https://www.dropbox.com/sh/vbof1wtzxyb008p/AACaZnqd9EEtRGOqnhSAwY-0a?dl=0


Via dropbox(hier heb je geen dropbox-account voor nodig) en Tumblr zullen we proberen films en foto's met jullie te delen, dus kijk regelmatig op de links bij de Pagina: FOTO's