Zondag, 17 april '16
Honeymoon Beach en de baai laten we achter ons, opzoek naar nog enkele snorkelparadijsjes. In Lindberghs Bay lonkt een mooi zandstrand en enkele uitstekende rotsen en al gauw bevinden we ons onder water.
Een camera onder de boot zou handig zijn om te zien wat er zich onder ons bevindt, alvorens we het anker droppen en om het ideale ankerplekje te vinden. Zo kunnen we mooi koraal of de kop van een schildpad beschermen, maar ook zien of we niet op een resterende ketting of touw van een meerboei terechtkomen of op een andere ankerketting...dit zou soms wél wat ongemakken kunnen voorkomen. Meestal vinden wél een geschikte ankerplek tussen de vele aanwezige meerboeien en na het voorval met de boze Française in Anse Mitan, Martinique, checken we meestal even het anker met de snorkel. Tja, overal is het water niet glashelder of te diep om een goed zicht op de bodem te krijgen. Zo ligt er nu onder Zensation heel wat rotzooi: restanten van een buizensysteem, een afgeknapte boomstam, ladder, enz... Weer even een open plek tussen de rommel.
Na een mooie snorkeltocht en telkens weer in elkaar verstrengelt te geraken met onze zwemvliezen, zeilt Zensation op voorzeil naar een volgende plek. Brewers Bay heeft een lang uitgestrekt zandstrand en een beach-disco voor de aanwezige zonnekloppers. De start- en landingsbaan ligt er naast en zorgt weer voor indrukwekkende beelden boven en naast onze dame. Buiten vliegtuigspotters komen we hier ogen te kort voor de vele aanwezige zeeschildpadden die beurtelings of samen met enkele ook even een blik op de vliegtuigen gooien. Al snorkelend spotten we de sierlijke beestjes op de bodem, waar ze rustig aan het gras grazen en met hun zwemvliezen vooruit schuifelen over de ondergrond. Gelijktijdig met enkele van hen steken ook wij even ons kopje boven...Wat een belevenis!
Voor de overnachting varen we terug naar Water Island, maar in de Flamingo is niet voldoende ankerruimte en dus ankeren weer op ons plekje in Honeymoon Bay. Dezelfde coördinaten als eergisteren verschijnen zwart op wit in het logboek= onze plek hier tussen de privé-meerboeien.
Het optreden in de beachbar is reeds bezig en de muziek lokt ons weer naar 'Dinghy's' waar we meegenieten van de sfeer en de muzikale klanken. Ondertussen hebben de muggen ook een feestje op mijn lichaam...zelfs de vele deet die ik op elke centimeter heb gespoten, krijgt hen niet weg! Resultaat: jeukende beten en hopelijk geen Zika-virus...
woensdag 20 april 2016
maandag 18 april 2016
USVI's, Water Island, Honeymoon Bay(Caraïben)
Zaterdag, 16 april '16
Het water lonkt en de onderwaterwereld is hier weer prachtig! Een groot wrak, veel koraal(bijna over de hele baai), honderden vissen waarvan weer enkele nieuwe soorten, een sierlijke zwemmende schildpad en een zandhaai die zich schuw verstopt onder een rots...zo hebben we ze graag, timide en verstoppen, ver weg van ons. Onze ogen achter de duikbril krijgen weer een waardevol rijkelijk leven te bewonderen en speuren de bodem af. Het lijkt wél een onderwater sprookjeswereld, waar de vissen koraalkastelen hebben waar ze in wonen en in- en uitzwemmen door verschillende openingen...wonderlijk. De schildpad is zo dichtbij dat we hem bijna kunnen aanraken, maar ongestoord verder zwemt!
We zouden enorme MB aan foto's en filmpjes kunnen nemen van deze magische momenten, maar het zou nooit hetzelfde zijn als dat je het beleefd!
The Captain duikt een prachtige schelp of dergelijks op. Het heeft de vorm van een schub uit een schildpad z'n schild, met daarin een bloem uit schelpen ofzo. Nooit eerder gezien, een uniek iets, althans dat denken we.
Even een ruststop in de beachbar. Zaterdag, dus vele locals die ven langskomen met hun boten en de drijvende bar in het water vullen met zichzelf en hun drankjes. Zelfs een hond loopt op de drankjestoog rond, hi, hi, geweldig. Een aangespoelde zeemeermin ligt haar staartvin nat te spoelen aan het strand. Neen, we heen nog geen alcohol gedronken! Dit is echt waar!
Tijd om de feestbende en leuke bar te verlaten en weer het water in te duiken. De andere kant van de baai heeft ook weer prachtige dingen te bieden en een pijlstaartrog dwarrelde over de bodem. We denken altijd dat het een anker is die op de bodem ligt, tot we de ankerbladen, zijn vleugels zien op en neer bewegen.
Om het zicht te verbeteren, wordt het tijd dat kapsalon Zensation haar deuren opent en de bles van the Captain kortwiekt ;-)
Ondertussen lijken we zwemvliezen tussen onze tenen te kweken en kijken we al uit naar onze volgende snorkeltocht.
Liefde is...samen hand in hand door Snorkelland zwemmen :-* <3
Het water lonkt en de onderwaterwereld is hier weer prachtig! Een groot wrak, veel koraal(bijna over de hele baai), honderden vissen waarvan weer enkele nieuwe soorten, een sierlijke zwemmende schildpad en een zandhaai die zich schuw verstopt onder een rots...zo hebben we ze graag, timide en verstoppen, ver weg van ons. Onze ogen achter de duikbril krijgen weer een waardevol rijkelijk leven te bewonderen en speuren de bodem af. Het lijkt wél een onderwater sprookjeswereld, waar de vissen koraalkastelen hebben waar ze in wonen en in- en uitzwemmen door verschillende openingen...wonderlijk. De schildpad is zo dichtbij dat we hem bijna kunnen aanraken, maar ongestoord verder zwemt!
We zouden enorme MB aan foto's en filmpjes kunnen nemen van deze magische momenten, maar het zou nooit hetzelfde zijn als dat je het beleefd!
The Captain duikt een prachtige schelp of dergelijks op. Het heeft de vorm van een schub uit een schildpad z'n schild, met daarin een bloem uit schelpen ofzo. Nooit eerder gezien, een uniek iets, althans dat denken we.
Even een ruststop in de beachbar. Zaterdag, dus vele locals die ven langskomen met hun boten en de drijvende bar in het water vullen met zichzelf en hun drankjes. Zelfs een hond loopt op de drankjestoog rond, hi, hi, geweldig. Een aangespoelde zeemeermin ligt haar staartvin nat te spoelen aan het strand. Neen, we heen nog geen alcohol gedronken! Dit is echt waar!
Tijd om de feestbende en leuke bar te verlaten en weer het water in te duiken. De andere kant van de baai heeft ook weer prachtige dingen te bieden en een pijlstaartrog dwarrelde over de bodem. We denken altijd dat het een anker is die op de bodem ligt, tot we de ankerbladen, zijn vleugels zien op en neer bewegen.
Om het zicht te verbeteren, wordt het tijd dat kapsalon Zensation haar deuren opent en de bles van the Captain kortwiekt ;-)
Ondertussen lijken we zwemvliezen tussen onze tenen te kweken en kijken we al uit naar onze volgende snorkeltocht.
Liefde is...samen hand in hand door Snorkelland zwemmen :-* <3
USVI's, St. Thomas, Charlotte Amalie - Water Island, Honeymoon Beach(Caraïben)
Vrijdag, 15 april '16
Elke dag wordt op de radiozender 'Pirate', na het nieuws, gemeld welke cruiseboten die dag aanwezig zijn in St. Thomas, van waar ze komen, in welke haven ze liggen en hoe laat ze weer uitvaren en naar waar. Om 17u verlaten ze meestal alweer het eiland. Ondertussen kunnen de passagiers even aan land en op verkenning gaan, shoppen of een excursie beleven, bvb.: een bootexcursie.
Wanneer we naar de tanksteiger in de haven Grande varen, liggen de verschillende excursieboten reeds te dobberen voor het cruiseschip en voor onze voeten. Terwijl we water tanken en benzine en wachten tot de dieselpomp werkt, zodat we die ook kunnen tanken, zien we de groepjes passagiers op de verschillende boten stappen: twee piratenboten, een catamaran, een glazenbodemboot, partyboot Kon Tiki, parachute- en speedboot. We zijn ze reeds allen hier of daar in een baai tegen gekomen. Bijna elke dag opnieuw...
Na een uur, hebben we genoeg gewacht en kan geen één van de ondertussen zes werknemers, diesel uit de pomp krijgen. We zullen wél ergens anders tanken. Ik krijg een lift met een golfkar, om in het kantoortje te gaan betalen. Wat een service ;-)
Wanneer ons anker weer ligt, gaan we op zoektocht naar een nieuwe boodschappentrolley en neem ik afscheid van onze koeltastrolley die we bij een vuilbak (toch één gevonden) achter laten... Als vervanging vinden we een opplooibare bolderkar! Redelijk groot van formaat, zowel in- als uitgeklapt. Al snel is deze gevuld met proviand, alsook Captain's favoriet: KitKat, hij is dus toch nog een chocoladeliefhebber en zoetekauw ;-)
Op motor varen we tussen de eilanden St. Thomas, Hassel & Water Island tussendoor. Hassel Island was niet altijd een eiland, pas in 1919 werd het stuk land van St. Thomas gescheiden door het uitbreken van cholera en gebrek aan water voor een haven en dus werd er gedregd. Het landtongetje werd vooral gebruikt als een verdedigingspunt. Hierdoor zijn er nog restanten van forten en kanonnen te zien, met behulp van fondsen proberen ze de ruïnes weer te restaureren en behoort het eiland tot het Virgin Island National Park. Dus in principe varen we nu even over land ;-)
Water Island is het kleinste en vierde belangrijkste eiland van de USVI's en is pas sinds 1996 aan de Amerikaanse Maagdeneilanden toegevoegd, tot dan werd het bestuurd door de Federale overheid. Het is de verborgen schat van de Maagdeneilanden. Door de aanwezige verse watermeren, was dit eiland in de 18de eeuw een populaire water-bunker stop voor lange afstandsschepen. Minder dan tweehonderd bewoners telt het eiland, er zijn geen verkeerslichten, winkels of benzinestations. De hoofdvoertuigen zijn dan ook golfkarretjes en dinghy's. Al snel valt ons anker in Honeymoon Bay, Water Island. Ja, je leest het goed: het 'huwelijks-/trouw-strand/baai'. Maar ook vandaag heeft the Captain om uitstel gevraagd om de trouwbelofte te hernieuwen... Dus doen we dat op een ander keertje over, zeker ;-)
Honeymoon Beach heeft een mooi palmenstrand met enkele hutjes en twee beachbars. Heerlijk om weer van de boot te springen in glashelder water, als verfrissing...eum, in 31°C warm water! Hi, hi, hi,... Maar het voelt fijn en proper. Dat gevoel hadden we in de baai van Charlotte Amalie niet, ook al zagen we er enkele schildpadden en koraalvissen zwemmen.
De Piratenboot ligt ook in de baai, maar verzamelt even later zijn passagiers weer aan boord en vaart weg. Het strand is bijna helemaal voor ons alleen. 'Dinghy's' is de beachbar waar we met ons eigenste Dinghietje landen. Hier spoten we flamingo's, maar spijtig genoeg zijn ze van plastiek ;-) Ontmoetingen en babbels met gestrande zeilers, de barmeiden en locals, waaronder zelfs een hangmat-eilandbewoner zorgen voor een interessante avond. Een muzikant zorgt voor een streepje muziek en leuke nummers. We blijven ook meteen plakken en begrijpen ook waarom andere hier reeds zes, zeven of x-aantal jaren geleden zijn blijven hangen! Gezellig en iedereen kent weer iedereen.
Zullen wij al beginnen met een extra daggetje...
Elke dag wordt op de radiozender 'Pirate', na het nieuws, gemeld welke cruiseboten die dag aanwezig zijn in St. Thomas, van waar ze komen, in welke haven ze liggen en hoe laat ze weer uitvaren en naar waar. Om 17u verlaten ze meestal alweer het eiland. Ondertussen kunnen de passagiers even aan land en op verkenning gaan, shoppen of een excursie beleven, bvb.: een bootexcursie.
Wanneer we naar de tanksteiger in de haven Grande varen, liggen de verschillende excursieboten reeds te dobberen voor het cruiseschip en voor onze voeten. Terwijl we water tanken en benzine en wachten tot de dieselpomp werkt, zodat we die ook kunnen tanken, zien we de groepjes passagiers op de verschillende boten stappen: twee piratenboten, een catamaran, een glazenbodemboot, partyboot Kon Tiki, parachute- en speedboot. We zijn ze reeds allen hier of daar in een baai tegen gekomen. Bijna elke dag opnieuw...
Na een uur, hebben we genoeg gewacht en kan geen één van de ondertussen zes werknemers, diesel uit de pomp krijgen. We zullen wél ergens anders tanken. Ik krijg een lift met een golfkar, om in het kantoortje te gaan betalen. Wat een service ;-)
Wanneer ons anker weer ligt, gaan we op zoektocht naar een nieuwe boodschappentrolley en neem ik afscheid van onze koeltastrolley die we bij een vuilbak (toch één gevonden) achter laten... Als vervanging vinden we een opplooibare bolderkar! Redelijk groot van formaat, zowel in- als uitgeklapt. Al snel is deze gevuld met proviand, alsook Captain's favoriet: KitKat, hij is dus toch nog een chocoladeliefhebber en zoetekauw ;-)
Op motor varen we tussen de eilanden St. Thomas, Hassel & Water Island tussendoor. Hassel Island was niet altijd een eiland, pas in 1919 werd het stuk land van St. Thomas gescheiden door het uitbreken van cholera en gebrek aan water voor een haven en dus werd er gedregd. Het landtongetje werd vooral gebruikt als een verdedigingspunt. Hierdoor zijn er nog restanten van forten en kanonnen te zien, met behulp van fondsen proberen ze de ruïnes weer te restaureren en behoort het eiland tot het Virgin Island National Park. Dus in principe varen we nu even over land ;-)
Water Island is het kleinste en vierde belangrijkste eiland van de USVI's en is pas sinds 1996 aan de Amerikaanse Maagdeneilanden toegevoegd, tot dan werd het bestuurd door de Federale overheid. Het is de verborgen schat van de Maagdeneilanden. Door de aanwezige verse watermeren, was dit eiland in de 18de eeuw een populaire water-bunker stop voor lange afstandsschepen. Minder dan tweehonderd bewoners telt het eiland, er zijn geen verkeerslichten, winkels of benzinestations. De hoofdvoertuigen zijn dan ook golfkarretjes en dinghy's. Al snel valt ons anker in Honeymoon Bay, Water Island. Ja, je leest het goed: het 'huwelijks-/trouw-strand/baai'. Maar ook vandaag heeft the Captain om uitstel gevraagd om de trouwbelofte te hernieuwen... Dus doen we dat op een ander keertje over, zeker ;-)
Honeymoon Beach heeft een mooi palmenstrand met enkele hutjes en twee beachbars. Heerlijk om weer van de boot te springen in glashelder water, als verfrissing...eum, in 31°C warm water! Hi, hi, hi,... Maar het voelt fijn en proper. Dat gevoel hadden we in de baai van Charlotte Amalie niet, ook al zagen we er enkele schildpadden en koraalvissen zwemmen.
De Piratenboot ligt ook in de baai, maar verzamelt even later zijn passagiers weer aan boord en vaart weg. Het strand is bijna helemaal voor ons alleen. 'Dinghy's' is de beachbar waar we met ons eigenste Dinghietje landen. Hier spoten we flamingo's, maar spijtig genoeg zijn ze van plastiek ;-) Ontmoetingen en babbels met gestrande zeilers, de barmeiden en locals, waaronder zelfs een hangmat-eilandbewoner zorgen voor een interessante avond. Een muzikant zorgt voor een streepje muziek en leuke nummers. We blijven ook meteen plakken en begrijpen ook waarom andere hier reeds zes, zeven of x-aantal jaren geleden zijn blijven hangen! Gezellig en iedereen kent weer iedereen.
Zullen wij al beginnen met een extra daggetje...
zaterdag 16 april 2016
USVI's, St. Thomas, Charlotte Amalie 2(Caraïben)
Donderdag, 14 april '16
Al dagen zijn de gevoelstemperaturen nog tropischer hoger en de vochtige zwoele warmte voelen drukkend heet aan, doordat er weinig of geen wind is. Het regenwater-opvangzeil is al lang weer opgeborgen zonder een druppel op te leveren!
Toch wagen we ons aan de '99 steps'. Puffend en zwetend betreden we de trappen, die er trouwens meer dan 99 zijn, naar boven, richting het 'Blackbeard Castle'. Dit was in de 17de eeuw de verblijfplaats van de piraat Edward Teach, beter bekend als Blackbeard. Bij aankomst zijn alle poorten en hekken dicht. Door de spleten turen we om een blik proberen op te vangen van de restanten van het kasteel, nml. een toren met een groot beeld ervoor die Kapitein Zwartbaard voorstelt. Het is nu een hotel, maar normaal kan je de toren bezichtigen, behalve vandaag. Jammer, waarom zetten ze beneden niet even een bordje met de sluitingsdagen? Hebben we nu afgezien voor niks ?Neen, hoor, we krijgen hier gratis voor niks, een schitterend panoramisch uitzicht op de baai en onze dame, bovenop een gezonde exercise.
Hier boven zijn staan verschillende prachtige koloniale huizen van Spaanse of Deense architectuur.
Terug afdalen dan naar het Fort Christian, het oudste gebouw door de Denen gebouwd en waar nu het 'Virgin Island Museum' gevestigd is, dat met zijn bruin-bordeaux kleur en bouwstijl, ons naar Marrakech katapulteerd. Ook hier staan we voor gesloten deuren: 'gesloten wegens renovatie'! Gelukkig is de brandweerkazerne onder het fort gehuisvestigd, zo zien we toch nog iets van het fort ;-)
Ook de kabelbaan naar het panoramisch zicht op Flag Hill, Paradise Point is vandaag gesloten...
Is het omdat er vandaag slechts één cruiseschip in de stad ligt? Er rijden ook slechts enkele dure taxi-busjes rond en er is géén file vandaag... Tja, enkele duizenden mensen/toeristen minder vandaag en de monumenten en bevolking kan een dagje verlof nemen!
Het dagelijkse marktje is wél open en alle kraampjes zijn puilen uit met lokale producten, d.w.z.: t-shirts, petten, hoeden, tassen, bekers, glazen, enz...met 'St. Thomas' als opschrift. Leuk om door te slenteren, maar ze bieden allen hetzelfde aan, over héél de Caraïben en willen allen graag wat aan je verkopen. Tussen alle winkels zien we ook een bord staan met opschrift: 'Belgian Chocolate Factory'. The Captain is niet geïnteresseerd om hier veel dollars neer te tellen voor iets van zijn eigen land...het is nochtans chocolade! Is hij zoetekauw af?!
Met de 'one-dollar-safari'-bus rijen we richting het westen, naar Crown Bay. Hier nemen we een kijkje aan de haven en de aparte cruiseterminal, waar de enige cruiseboot van de dag ligt. Van ver zie ik een bekende vlag op het schip wapperen...zie ik dat goed?! Ja, het drijvende hotel komt uit Nederland, Veendam, het is de 'Holland America Line' die hier aan de kade ligt. De plaza bestaat uit winkels en winkels met juwelen en andere tax-free artikelen.
Dan maar naar de supermarkt en met onze handen en schouders beladen met boodschappen keren we met de bus weer naar ons Dinghietje.
Een tijdje later is het alweer zover, Twixx is klaar voor vertrek en vaart met haar bemanning reeds terug nr St. Maarten. Even knuffelen en zwaaien en afwachten waar we elkaar weer ergens in de Caraïben straks tegen komen of in Nederland of België tijdens ons bezoek daar... 'Goede Vaart, Brigitte & Rob en bedankt voor de leuke momenten samen.'
Al dinghieënd komen we toe in de Grande Marina en informeren of we morgen hier de watertank kunnen aanvullen en dat kan.
De volledige terminal en de Havensight Mall is gesloten, tja, het is hier stilletjes door de afwezigheid van cruiseschepen en de passagiers. Ooit, zes jaar geleden, hebben we hier reeds, als passagiers van zo'n schip, voet aan wal gezet. Maar nu dat we de twee Havensights en twee dokken hebben gezien, kunnen we het ons nog steeds niet herinneren, maar een portefeuille en strandtas met het logo van de 'Mountainbike Top en de naam St. Thomas erop, is het bewijs...in zes jaar kan er natuurlijk veel veranderen, hé...we zullen eens in onze foto's moeten grasduinen om het geheugen op te frissen ;-)
We stappen de Safari-bus op en rijden mee tot aan de Tutu Mall, een winkelcentrum een eindje van de stad, waar onder andere een Kmart is, een winkel waar je zowel een ruim assortiment food als non-food vindt. Hier schaffen we onszelf wat nieuw keukenmateriaal aan, dat aan vervanging toe was door veel gebruik en zout water.
Aan een honkbalveld in Frenchtown, kunnen we tijdens een snack supporteren voor de sportievelingen op het veld, alsook de plaatselijke dartsploegen die in de bar tegen elkaar strijden.
Al dagen zijn de gevoelstemperaturen nog tropischer hoger en de vochtige zwoele warmte voelen drukkend heet aan, doordat er weinig of geen wind is. Het regenwater-opvangzeil is al lang weer opgeborgen zonder een druppel op te leveren!
Toch wagen we ons aan de '99 steps'. Puffend en zwetend betreden we de trappen, die er trouwens meer dan 99 zijn, naar boven, richting het 'Blackbeard Castle'. Dit was in de 17de eeuw de verblijfplaats van de piraat Edward Teach, beter bekend als Blackbeard. Bij aankomst zijn alle poorten en hekken dicht. Door de spleten turen we om een blik proberen op te vangen van de restanten van het kasteel, nml. een toren met een groot beeld ervoor die Kapitein Zwartbaard voorstelt. Het is nu een hotel, maar normaal kan je de toren bezichtigen, behalve vandaag. Jammer, waarom zetten ze beneden niet even een bordje met de sluitingsdagen? Hebben we nu afgezien voor niks ?Neen, hoor, we krijgen hier gratis voor niks, een schitterend panoramisch uitzicht op de baai en onze dame, bovenop een gezonde exercise.
Hier boven zijn staan verschillende prachtige koloniale huizen van Spaanse of Deense architectuur.
Terug afdalen dan naar het Fort Christian, het oudste gebouw door de Denen gebouwd en waar nu het 'Virgin Island Museum' gevestigd is, dat met zijn bruin-bordeaux kleur en bouwstijl, ons naar Marrakech katapulteerd. Ook hier staan we voor gesloten deuren: 'gesloten wegens renovatie'! Gelukkig is de brandweerkazerne onder het fort gehuisvestigd, zo zien we toch nog iets van het fort ;-)
Ook de kabelbaan naar het panoramisch zicht op Flag Hill, Paradise Point is vandaag gesloten...
Is het omdat er vandaag slechts één cruiseschip in de stad ligt? Er rijden ook slechts enkele dure taxi-busjes rond en er is géén file vandaag... Tja, enkele duizenden mensen/toeristen minder vandaag en de monumenten en bevolking kan een dagje verlof nemen!
Het dagelijkse marktje is wél open en alle kraampjes zijn puilen uit met lokale producten, d.w.z.: t-shirts, petten, hoeden, tassen, bekers, glazen, enz...met 'St. Thomas' als opschrift. Leuk om door te slenteren, maar ze bieden allen hetzelfde aan, over héél de Caraïben en willen allen graag wat aan je verkopen. Tussen alle winkels zien we ook een bord staan met opschrift: 'Belgian Chocolate Factory'. The Captain is niet geïnteresseerd om hier veel dollars neer te tellen voor iets van zijn eigen land...het is nochtans chocolade! Is hij zoetekauw af?!
Met de 'one-dollar-safari'-bus rijen we richting het westen, naar Crown Bay. Hier nemen we een kijkje aan de haven en de aparte cruiseterminal, waar de enige cruiseboot van de dag ligt. Van ver zie ik een bekende vlag op het schip wapperen...zie ik dat goed?! Ja, het drijvende hotel komt uit Nederland, Veendam, het is de 'Holland America Line' die hier aan de kade ligt. De plaza bestaat uit winkels en winkels met juwelen en andere tax-free artikelen.
Dan maar naar de supermarkt en met onze handen en schouders beladen met boodschappen keren we met de bus weer naar ons Dinghietje.
Een tijdje later is het alweer zover, Twixx is klaar voor vertrek en vaart met haar bemanning reeds terug nr St. Maarten. Even knuffelen en zwaaien en afwachten waar we elkaar weer ergens in de Caraïben straks tegen komen of in Nederland of België tijdens ons bezoek daar... 'Goede Vaart, Brigitte & Rob en bedankt voor de leuke momenten samen.'
Al dinghieënd komen we toe in de Grande Marina en informeren of we morgen hier de watertank kunnen aanvullen en dat kan.
De volledige terminal en de Havensight Mall is gesloten, tja, het is hier stilletjes door de afwezigheid van cruiseschepen en de passagiers. Ooit, zes jaar geleden, hebben we hier reeds, als passagiers van zo'n schip, voet aan wal gezet. Maar nu dat we de twee Havensights en twee dokken hebben gezien, kunnen we het ons nog steeds niet herinneren, maar een portefeuille en strandtas met het logo van de 'Mountainbike Top en de naam St. Thomas erop, is het bewijs...in zes jaar kan er natuurlijk veel veranderen, hé...we zullen eens in onze foto's moeten grasduinen om het geheugen op te frissen ;-)
We stappen de Safari-bus op en rijden mee tot aan de Tutu Mall, een winkelcentrum een eindje van de stad, waar onder andere een Kmart is, een winkel waar je zowel een ruim assortiment food als non-food vindt. Hier schaffen we onszelf wat nieuw keukenmateriaal aan, dat aan vervanging toe was door veel gebruik en zout water.
Aan een honkbalveld in Frenchtown, kunnen we tijdens een snack supporteren voor de sportievelingen op het veld, alsook de plaatselijke dartsploegen die in de bar tegen elkaar strijden.
vrijdag 15 april 2016
USVI's, St. Thomas, Charlotte Amalie(Caraïben)
Woensdag, 13 april '16
Het eerste dat ik zie als ik in de kuip lig, is dat het Disney-cruiseschip in de haven ligt. Mickey en zijn vrienden zijn weer vlakbij ;-)
'Charlotte Amalie' is het paradijs voor tax-free shoppen. Althans als je van juwelen en diamanten houdt...de ene na de andere winkel bevind zich in de voormalige rumpakhuizen. De stad lijkt één groot winkelcentrum, met het hele jaar door uitverkoop. We lezen dat luxeartikelen als: parfum, sigaretten, alcohol, mode(merken), sieraden en elektrische apparaten hier vaak 50% goedkoper verkocht worden dan in het land van herkomst! Is het door dat we minder materialistisch behoevend zijn geworden, of omdat we slechts een kleine oppervlakte van woonst hebben, of omdat proviand onze belangrijkste behoefte is, dat het ons niet kan bekoren?! We lopen wél door mainstreet en aanschouwen enkele oude, prachtige Deense Koloniale bouwstijl-gebouwen. Verkopers proberen ons binnen te lokken en vele koopgrage cruise-passagiers lopen de vele winkels in en uit, al dan niet met een shoppingtas(je). Taxi-chauffeurs roepen je steeds toe: 'Back to the ship?' Ja, je hebt cruisers en cruisers...zie je het aan onze reeds een beetje getinte huidskleur of ons gedrag of uitzicht of staat er op ons voorhoofd: 'NIET geïnteresseerd!', maar we worden minder aangesproken dan de 'dagjes-toeristen'. Ook al hebben we niks nodig (misschien wél een nieuwe mini-laptop, onderwatercamera, IPad(voor mij!)) lopen we alle winkels voorbij, het is ons te druk en te opdringerig. Anderzijds hou ik van het flaneren tussen de winkels. The Captain heeft nog last van zijn kuit en dus stappen we langzaam en niet te ver, alhoewel we al snel in Frenchtown arriveren en na een natje weer terug stappen.
In de late namiddag nemen we samen met onze cruisevrienden, Brigitte & Rob een taxi-bus of beter de 'one-dollar'-bus (door de bevolking als de 'Safari'bus gekend) voor een tour van een stuk van het eiland. De kunst is om op de juiste bus te stappen, de goedkope, die waar de locals opzitten of de dure, waar enkel toeristen(v/d cruiseschepen) opzitten en waar je voor dezelfde rit wordt afgezet en het one or two-dollar ritje plots maal acht gedaan wordt! Het zijn allemaal open busjes met een dak en enkele rijen banken, waar je met z'n vijf naast elkaar kan zitten, ze hebben ook allen een het bord met 'taxi' op vermeld, alsook op de nummerplaat. Ze zijn eigendom van de bestuurder en rijden dus voor hun eigen inkomen. De ene bus heeft mooiere kleuren of decoratie dan de andere.
We belanden op de juiste bus en moeten ons met z'n vier verdelen over de banken: elk op een andere bank. Door op een belletje te drukken, hoort de chauffeur in zijn aparte bestuurscabine dat er een passagier uit wil en dan staat iedereen op of stapt uit om de laatste in de rij eruit te laten. Zo komen we in contact met de locals en schoolkinderen in uniform, maar ze zijn timide en maken niet snel een praatje.
Onderweg zien we nog meer 'Couleur local' en dat het toch ook een Caraïbisch karakter heeft: kleine huisjes, platen kotten, stort en afval overal...Jammer. Maar een vuilnisbak is in de verste verte niet te bekennen, enkele open containers zien we langs de weg staan, ver weg van de stad, maar waar moeten we in de stad onze afval achterlaten? En om een plastiek zakje meer of minder in de winkel zijn ze ook niet verlegen. Je boodschappen worden voor je ingepakt aan de kassa en telkens in twee zakjes over elkaar...kwestie van wat sterker te zijn zeker.
De façade voor de toeristen aan de waterkant, in de hotels en resorts, is mooi en netjes, maar daar achter ontdek je pas echt het leven op het eiland!
In Red Hook maken we een tussenstop en tanken we even bij in alweer een beruchte bar 'Duffy's Love Shack'. En zoals elke bar in de Maagdeneilanden, kan je ook hier merchandising: t-shirts, petjes, bekers, koelhouders, tassen, enz... Kopen met het logo van de bar op en een leuke tekening of tekst erbij. Zo maak je lopende reclame voor hen, slim bedacht!
Langs de lagoon rijden we met de bus terug naar de hoofdstad en dinghieën weer naar onze dames.
Het eerste dat ik zie als ik in de kuip lig, is dat het Disney-cruiseschip in de haven ligt. Mickey en zijn vrienden zijn weer vlakbij ;-)
'Charlotte Amalie' is het paradijs voor tax-free shoppen. Althans als je van juwelen en diamanten houdt...de ene na de andere winkel bevind zich in de voormalige rumpakhuizen. De stad lijkt één groot winkelcentrum, met het hele jaar door uitverkoop. We lezen dat luxeartikelen als: parfum, sigaretten, alcohol, mode(merken), sieraden en elektrische apparaten hier vaak 50% goedkoper verkocht worden dan in het land van herkomst! Is het door dat we minder materialistisch behoevend zijn geworden, of omdat we slechts een kleine oppervlakte van woonst hebben, of omdat proviand onze belangrijkste behoefte is, dat het ons niet kan bekoren?! We lopen wél door mainstreet en aanschouwen enkele oude, prachtige Deense Koloniale bouwstijl-gebouwen. Verkopers proberen ons binnen te lokken en vele koopgrage cruise-passagiers lopen de vele winkels in en uit, al dan niet met een shoppingtas(je). Taxi-chauffeurs roepen je steeds toe: 'Back to the ship?' Ja, je hebt cruisers en cruisers...zie je het aan onze reeds een beetje getinte huidskleur of ons gedrag of uitzicht of staat er op ons voorhoofd: 'NIET geïnteresseerd!', maar we worden minder aangesproken dan de 'dagjes-toeristen'. Ook al hebben we niks nodig (misschien wél een nieuwe mini-laptop, onderwatercamera, IPad(voor mij!)) lopen we alle winkels voorbij, het is ons te druk en te opdringerig. Anderzijds hou ik van het flaneren tussen de winkels. The Captain heeft nog last van zijn kuit en dus stappen we langzaam en niet te ver, alhoewel we al snel in Frenchtown arriveren en na een natje weer terug stappen.
In de late namiddag nemen we samen met onze cruisevrienden, Brigitte & Rob een taxi-bus of beter de 'one-dollar'-bus (door de bevolking als de 'Safari'bus gekend) voor een tour van een stuk van het eiland. De kunst is om op de juiste bus te stappen, de goedkope, die waar de locals opzitten of de dure, waar enkel toeristen(v/d cruiseschepen) opzitten en waar je voor dezelfde rit wordt afgezet en het one or two-dollar ritje plots maal acht gedaan wordt! Het zijn allemaal open busjes met een dak en enkele rijen banken, waar je met z'n vijf naast elkaar kan zitten, ze hebben ook allen een het bord met 'taxi' op vermeld, alsook op de nummerplaat. Ze zijn eigendom van de bestuurder en rijden dus voor hun eigen inkomen. De ene bus heeft mooiere kleuren of decoratie dan de andere.
We belanden op de juiste bus en moeten ons met z'n vier verdelen over de banken: elk op een andere bank. Door op een belletje te drukken, hoort de chauffeur in zijn aparte bestuurscabine dat er een passagier uit wil en dan staat iedereen op of stapt uit om de laatste in de rij eruit te laten. Zo komen we in contact met de locals en schoolkinderen in uniform, maar ze zijn timide en maken niet snel een praatje.
Onderweg zien we nog meer 'Couleur local' en dat het toch ook een Caraïbisch karakter heeft: kleine huisjes, platen kotten, stort en afval overal...Jammer. Maar een vuilnisbak is in de verste verte niet te bekennen, enkele open containers zien we langs de weg staan, ver weg van de stad, maar waar moeten we in de stad onze afval achterlaten? En om een plastiek zakje meer of minder in de winkel zijn ze ook niet verlegen. Je boodschappen worden voor je ingepakt aan de kassa en telkens in twee zakjes over elkaar...kwestie van wat sterker te zijn zeker.
De façade voor de toeristen aan de waterkant, in de hotels en resorts, is mooi en netjes, maar daar achter ontdek je pas echt het leven op het eiland!
In Red Hook maken we een tussenstop en tanken we even bij in alweer een beruchte bar 'Duffy's Love Shack'. En zoals elke bar in de Maagdeneilanden, kan je ook hier merchandising: t-shirts, petjes, bekers, koelhouders, tassen, enz... Kopen met het logo van de bar op en een leuke tekening of tekst erbij. Zo maak je lopende reclame voor hen, slim bedacht!
Langs de lagoon rijden we met de bus terug naar de hoofdstad en dinghieën weer naar onze dames.
USVI's, Great St. James Island, Christmas Cove - St. Thomas, Charlotte Amalie(Caraïben)
Dinsdag, 12 april 16
Onze ochtendgymnastiek is een snorkeltripje in Christmas Cove met daarna nog eentje als middagexecise in Frenchman Bay. Daar hebben we gezelschap van een piratenboot, met de naam: 'Blackbeard Revenge'. Al snel verlaten ze met luide muziek en volgeladen met excursiemensen de baai.
Op naar de hoofdstad, 'Charlotte Amalie'(19.000 inwoners). De haven van deze stad is al sinds de 17de eeuw een belangrijke ankerplaats. In deze tijd wordt ze wekelijks door tientallen cruiseschepen aangedaan. Ook nu liggen er drie langs de kade van 'Grande Marina' en één in de andere kant van de stad, in de haven, 'Crown Bay'. Een watervliegtuig land en stijgt weer op voor Zensation. Dit is de thuisbasis en heel de dag door vliegt hij op en af in de ankerbaai tussen en langs de geankerde zeilboten en hun hoge masten. Indrukwekkend om dit gade te slaan! Spijtig genoeg drijft er héél wat plastiek rond in de kom.
We liggen in het centrum, naast de hoofdweg, waar zware 'Amerikaanse Trucks' toeterend doorrijden en Johny's hun luide motor of muziekbousters laten horen. Het stoort ons niet...het is even een ander cd dan die met natuurgeluiden ;-)
Een grote dikke grijs-zwarte wolk hangt al even boven de stad en opent dan de sluizen en een heerlijk verkoelende bui valt er gedurende een half uur uit. Het moment om 'eindelijk' ons regen-opvang-zeil te testen, maar tegen dat ze goed en wel hangt en ook de te wassen kledij ophangt, is het alweer gestopt met regenen...
Twixx ligt hier in 'Frenchtown' aan een meerboei. Voor we ons anker droppen maken we reeds een praatje en even later droppen ook zij hun anker naast Zensation. Een borrel en weer wat bijpraten volgen meteen.
Oh, ja, als jullie reeds onderweg zijn voor de pizza's ...dan kom je te laat...ze zijn op! Twee vrijwilligers hebben zich met veel plezier en honger opgeofferd om ze te helpen wegwerken ;-)
Onze ochtendgymnastiek is een snorkeltripje in Christmas Cove met daarna nog eentje als middagexecise in Frenchman Bay. Daar hebben we gezelschap van een piratenboot, met de naam: 'Blackbeard Revenge'. Al snel verlaten ze met luide muziek en volgeladen met excursiemensen de baai.
Op naar de hoofdstad, 'Charlotte Amalie'(19.000 inwoners). De haven van deze stad is al sinds de 17de eeuw een belangrijke ankerplaats. In deze tijd wordt ze wekelijks door tientallen cruiseschepen aangedaan. Ook nu liggen er drie langs de kade van 'Grande Marina' en één in de andere kant van de stad, in de haven, 'Crown Bay'. Een watervliegtuig land en stijgt weer op voor Zensation. Dit is de thuisbasis en heel de dag door vliegt hij op en af in de ankerbaai tussen en langs de geankerde zeilboten en hun hoge masten. Indrukwekkend om dit gade te slaan! Spijtig genoeg drijft er héél wat plastiek rond in de kom.
We liggen in het centrum, naast de hoofdweg, waar zware 'Amerikaanse Trucks' toeterend doorrijden en Johny's hun luide motor of muziekbousters laten horen. Het stoort ons niet...het is even een ander cd dan die met natuurgeluiden ;-)
Een grote dikke grijs-zwarte wolk hangt al even boven de stad en opent dan de sluizen en een heerlijk verkoelende bui valt er gedurende een half uur uit. Het moment om 'eindelijk' ons regen-opvang-zeil te testen, maar tegen dat ze goed en wel hangt en ook de te wassen kledij ophangt, is het alweer gestopt met regenen...
Twixx ligt hier in 'Frenchtown' aan een meerboei. Voor we ons anker droppen maken we reeds een praatje en even later droppen ook zij hun anker naast Zensation. Een borrel en weer wat bijpraten volgen meteen.
Oh, ja, als jullie reeds onderweg zijn voor de pizza's ...dan kom je te laat...ze zijn op! Twee vrijwilligers hebben zich met veel plezier en honger opgeofferd om ze te helpen wegwerken ;-)
USVI's, St. John, Cruz Bay - St. Thomas, Red Hook - St. James Island, Christmas Cove(Caraïben)
Maandag, 11 april '16
Nadat we onze afval hebben weggebracht en de enveloppe met verschuldigde moering-dollars hebben afgegeven in het Virgin Island National Park Visitors Center, zetten we zeil richting het eiland St. Thomas.
Het tweede grootste eiland van de Amerikaans Maagdeneilanden, met 80km2. Het is bergachtig, dichtbegroeid en omring door prachtige stranden. Het is ook het drukst bezochte van de drie USVI's.
In Red Hook gaan we op verkenning, het is niet groot, maar gezellig met enkele bars en een mooie, verzorgde, goedgevulde supermarkt. Stappen gaat niet zo goed voor Geert, hij heeft last van pijn in zijn rechter kuit. Dus relaxen we vooral op een terras met WiFi ;-)
In de late namiddag komen we met een kaart en informatieboekjes over het eiland, onder de arm, weer aan boord en varen we op motor, tegen wind en stroom in naar het kleine eiland Great St. James. In de pilot lezen we over een mooie snorkelplek aan het eiland in Christmas Cove en een 'pizza-boot'. En ja, de boot ligt er echt en heeft heel wat klanten tegen de romp liggen. Uit nieuwsgierigheid en honger dinghieën we er naar toe en bestellen twee pizza's van 16"(=inch, hoeveel cm is dat? x 2,5 ongeveer= +/- 40cm, rekenen dit pas uit na de bestelling) Als we afrekenen(géén prijslijst) denken we dat het een vergissing is...we hebben toch maar twee pizza's besteld, toch niet voor heel de baai! Of zijn ze misschien van goud? Twee grote dozen krijgen we in ruil toegereikt...als de pizza's even groot zijn als hun verpakking, dan eten binnen tien dagen nog pizza!
Ze zijn inderdaad 'huge', we kunnen de andere cruisers best uitnodigen! De samenstelling/combinaties zijn apart, alles behalve een klassieke margharita en het deeg is lekker. Wouw, one slize vult meteen een groot deel van onze maag en stilt snel onze honger...ja, die Amerikaanse porties zijn wij kleine Europeanen niet gewoon en we laten ons er steeds door verrassen. Één of beter een halve pizza voor ons twee, van deze grootte, zou voldoende zijn. Nu kunnen we er nog lang van geleden en brengt dat goud nog wat op, door andere maaltijd-uitgaven uit te sparen.
Iemand zin in pizza?! Kom maar af ;-)
Nadat we onze afval hebben weggebracht en de enveloppe met verschuldigde moering-dollars hebben afgegeven in het Virgin Island National Park Visitors Center, zetten we zeil richting het eiland St. Thomas.
Het tweede grootste eiland van de Amerikaans Maagdeneilanden, met 80km2. Het is bergachtig, dichtbegroeid en omring door prachtige stranden. Het is ook het drukst bezochte van de drie USVI's.
In Red Hook gaan we op verkenning, het is niet groot, maar gezellig met enkele bars en een mooie, verzorgde, goedgevulde supermarkt. Stappen gaat niet zo goed voor Geert, hij heeft last van pijn in zijn rechter kuit. Dus relaxen we vooral op een terras met WiFi ;-)
In de late namiddag komen we met een kaart en informatieboekjes over het eiland, onder de arm, weer aan boord en varen we op motor, tegen wind en stroom in naar het kleine eiland Great St. James. In de pilot lezen we over een mooie snorkelplek aan het eiland in Christmas Cove en een 'pizza-boot'. En ja, de boot ligt er echt en heeft heel wat klanten tegen de romp liggen. Uit nieuwsgierigheid en honger dinghieën we er naar toe en bestellen twee pizza's van 16"(=inch, hoeveel cm is dat? x 2,5 ongeveer= +/- 40cm, rekenen dit pas uit na de bestelling) Als we afrekenen(géén prijslijst) denken we dat het een vergissing is...we hebben toch maar twee pizza's besteld, toch niet voor heel de baai! Of zijn ze misschien van goud? Twee grote dozen krijgen we in ruil toegereikt...als de pizza's even groot zijn als hun verpakking, dan eten binnen tien dagen nog pizza!
Ze zijn inderdaad 'huge', we kunnen de andere cruisers best uitnodigen! De samenstelling/combinaties zijn apart, alles behalve een klassieke margharita en het deeg is lekker. Wouw, one slize vult meteen een groot deel van onze maag en stilt snel onze honger...ja, die Amerikaanse porties zijn wij kleine Europeanen niet gewoon en we laten ons er steeds door verrassen. Één of beter een halve pizza voor ons twee, van deze grootte, zou voldoende zijn. Nu kunnen we er nog lang van geleden en brengt dat goud nog wat op, door andere maaltijd-uitgaven uit te sparen.
Iemand zin in pizza?! Kom maar af ;-)