Woensdag, 14 september '16
Sporttassen worden ingeladen...de realiteit is niet te mijden...Mirella & Steve vliegen terug naar Nederland/België!
Terwijl ze hun spullen pakken, inclusief: schelpen, koraal en zand, en kajuiten poetsen, maak ik wraps, want we willen nog wat leuks doen voor hun vertrek.
Dominique dinghiet mee om alle bagage en ons naar de kant te brengen.
Wagen inladen en weg zijn we...
Bestemming: verrassing!
Bij 'SeaAquarium Park'parkeren we en prijken foto's van dolfijnen op de reclamepanelen. Steve meld nog even dat hij nog nooit een dolfijn gezien heeft. Ja, en ook tijdens onze zeiltochten samen lieten ze zich niet zien...jammergenoeg komen ze nog steeds niet op aanvraag.
Maar als de dolfijnen niet naar ons komen, gaan wij naar hen toch!!!
Verrassing!
Bij het park hoort een 'Dolphin Academy', waar therapieën plaatsvinden tussen mensen en kinderen met beperkingen en dolfijnen. Hierin ben ik geïnteresseerd en wil ik me als vrijwilligster aanbieden. Steve en ik mogen door het park naar de Academy lopen. Hier heb ik een kort gesprek en worden mijn gegevens genoteerd, zodat ze me kunnen uitnodigen voor een rondleiding...spannend! En of we nu dolfijnen aan het werk kunnen zien? Neen, de sessies zijn privé. Jammer :-(
Bij buitenkomst aan het kantoor, bevindt zich een groot natuurlijk basin, waar toeschouwers staan te kijken... Toeval: er is net een dolfijnenshow gestart! Steve kan zijn geluk niet op! En ik ook natuurlijk :-)) We genieten van het spektakel en de mooie dieren. Ze zijn toch zo wonderbaarlijk!!!
Een prachtige onverwachte verrassing en ideale afsluiter van een onvergetelijke vakantie!
We wandelen nog langs Mambo Beach/Boulevard met de vele winkeltjes, bars, restaurants en ligbedden.
Grijze wolken dringen zich op en weer in Willemstad, krijgen we een hevige regenbui over ons heen. De grote parasols op het terras 'Bij de Buren' houden ons droog. Laatste souveniertjes worden gekocht.
Met een weertje in 'vertrekkers-modus' verlaten we de hoofdstad en rijden, met piepende ruitenwissers, richting Hato Luchthaven. De sfeer is kil en we voelen ons allemaal als het weer...triest...
Bagage wordt ingecheckt en het vliegtuig is op tijd. Met waterige ogen, krop in de keel en stevige knuffels nemen we afscheid...tot binnen drie weken in België. Bedankt voor de fijne tijd samen op Bonaire, Klein Bonaire, Curacao en Klein Curacao xxx
Het waren fantastische veertien dagen samen! Hopelijk vonden zij dit ook. Eén ding staat vast, ze begrijpen nu dat we 'GÉÉN TIJD' hebben ;-)
Het is ook steeds een uitdaging voor onze opstappers om zuinig te zijn met zoetwater en elektriciteit en op anker of aan meerboeien te slapen. Steve start vanaf morgen aan zijn studies 'Energie management'. Deze ervaring zal hem misschien wél tot nieuwe uitvindingen brengen om ons cruisersleven meer luxe te geven i.v.m. het produceren van water en elektriciteit. We zijn alvast in blijde verwachting ;-)
Als troost stoppen we nog even bij de watersportwinkels en gaan we een frietje steken!
maandag 19 september 2016
Curacao, Spaanse Water 2(Caraïben)
Dinsdag, 13 september '16
Kapsalon Zensation is weer actief, één van de cruisers, Lien (SYLazuli) wordt een pittig kort kopje aangemeten.
Het ontbijt wordt uitgebreid genuttigd met havermout- en gewone pannekoeken en gebakken fruit...njamie :-)
Met de auto rijden we langs het Fort Beekenburg naar Tug Baai, waar een gezonken motorschip ligt, nml.: de 'Tugboot'. Een favoriete duik- en snorkelplaats aan een duikcentrum.
Het wrak is klein, maar druk bewoond door vissen en koraal. Even verderop wordt het koraal nog groter, kleurrijker en mooier! Hier zien we ook nog eens pijlstaartinktvissen, de eerste keer voor onze vrienden. De luchtbellen van de vele duikers komen van onder ons naar het oppervlak en ploffen. Prachtig om dit bellen-spel te observeren!
In de Jan Thiel baai/beach zien we allerlei resorts, bar, restaurants, winkeltjes en ligstoelen en hemelbedden op het strand. Voor elk wat wils. Het oogt en is er luxueus. Na een fotoshoot en een drankje keren we terug naar het Spaanse Water en kiezen we voor 'The Pier' om ons laatste diner samen op Curacao te nuttigen. Een goede en lekkere keuze in een prachtige setting...
Dominique & Ton nodigen ons nog uit voor een afsluiter bij hen aan boord van SY True Blue.
Kapsalon Zensation is weer actief, één van de cruisers, Lien (SYLazuli) wordt een pittig kort kopje aangemeten.
Het ontbijt wordt uitgebreid genuttigd met havermout- en gewone pannekoeken en gebakken fruit...njamie :-)
Met de auto rijden we langs het Fort Beekenburg naar Tug Baai, waar een gezonken motorschip ligt, nml.: de 'Tugboot'. Een favoriete duik- en snorkelplaats aan een duikcentrum.
Het wrak is klein, maar druk bewoond door vissen en koraal. Even verderop wordt het koraal nog groter, kleurrijker en mooier! Hier zien we ook nog eens pijlstaartinktvissen, de eerste keer voor onze vrienden. De luchtbellen van de vele duikers komen van onder ons naar het oppervlak en ploffen. Prachtig om dit bellen-spel te observeren!
In de Jan Thiel baai/beach zien we allerlei resorts, bar, restaurants, winkeltjes en ligstoelen en hemelbedden op het strand. Voor elk wat wils. Het oogt en is er luxueus. Na een fotoshoot en een drankje keren we terug naar het Spaanse Water en kiezen we voor 'The Pier' om ons laatste diner samen op Curacao te nuttigen. Een goede en lekkere keuze in een prachtige setting...
Dominique & Ton nodigen ons nog uit voor een afsluiter bij hen aan boord van SY True Blue.
Curacao, Spaanse Water(Caraïben)
Maandag, 12 september '16
Ontwaken op kalm water in de grote lagoon van het Spaanse Water met zicht op de 'Tafelberg'. Neen we zijn niet plots wakker geworden in Zuid-Afika! Deze 194m hoge kleine zus van de Zuid-Afrikaanse versie, wordt ook wél 'Bijzettafelberg' genoemd, door de op grote schaal afgegraven fosfaat.
De jaloersmakende villa's om ons heen doen onze monden kwijlen.
Met de luxe van water, met name een 'natuurzwembad' om ons dobberend prachtig bootje, nemen we hier gretig gebruik van en starten met een ochtendzwemmetje.
Daarna worden mijn haartjes verwend door Mirella en voel ik weer een zuchtje wind in mijn nek. Voorlopig geen staartjes of vlechtjes meer voor mij.
Na het ontbijt worden we door Herman, van het autoverhuurbedrijf, opgehaald en we huren de wagen tot we naar Nederland vliegen. Handig om het eiland verder te verkennen en boodschappen te doen.
En dan eerst naar Willemstad inklaren. Of toch maar eerst onze dorst lessen op een terras op het Wilhelminaplein?! Tuurlijk ;-)
Na het inklaren bij de verschillende instanties, wandelen we verder door enkele straten in Otrabanda. Het dorst-lessende terras daar is net wat anders! Dan maar weer naar de bekendere en aangenamere terrassen op het Whileminaplein in Punda.
Winkeltjes krijgen ondertussen bezoek van onze vrienden.
Langs de Sha Caprileskade gaan we nog even langs de beroemde 'drijvende markt'. Onder wapperende tentdoeken liggen groenten, fruit en vis uitgestald op houten kraampjes langs het water, dat dagelijks vanuit Venezuela met bootjes overkomt. De kooplieden proberen hier allen hun waar te verkopen. We kiezen voor hetzelfde kraam en verkoper, als afgelopen week en scoren, m.b.v. Wat Spaanse woorden en Engels, weer zakken vol lekkers voor een goede prijs.
Het is altijd weer even wennen aan de munteenheden en wisselkoersen. In Bonaire is het de US$ (1 US$=€0,90) en in Curacao gebruiken ze NAF (Nederlandse Antilliaanse Florence of guilders (van de vroegere Nederlandse Gulden) genoemd) (1 NAF=€0,50).
Met een ijsje/milkshake in de hand wandelen we weer naar de parking.
Bij zonsondergang zitten we weer na te genieten, babbelen en dineren in de kuip.
Ontwaken op kalm water in de grote lagoon van het Spaanse Water met zicht op de 'Tafelberg'. Neen we zijn niet plots wakker geworden in Zuid-Afika! Deze 194m hoge kleine zus van de Zuid-Afrikaanse versie, wordt ook wél 'Bijzettafelberg' genoemd, door de op grote schaal afgegraven fosfaat.
De jaloersmakende villa's om ons heen doen onze monden kwijlen.
Met de luxe van water, met name een 'natuurzwembad' om ons dobberend prachtig bootje, nemen we hier gretig gebruik van en starten met een ochtendzwemmetje.
Daarna worden mijn haartjes verwend door Mirella en voel ik weer een zuchtje wind in mijn nek. Voorlopig geen staartjes of vlechtjes meer voor mij.
Na het ontbijt worden we door Herman, van het autoverhuurbedrijf, opgehaald en we huren de wagen tot we naar Nederland vliegen. Handig om het eiland verder te verkennen en boodschappen te doen.
En dan eerst naar Willemstad inklaren. Of toch maar eerst onze dorst lessen op een terras op het Wilhelminaplein?! Tuurlijk ;-)
Na het inklaren bij de verschillende instanties, wandelen we verder door enkele straten in Otrabanda. Het dorst-lessende terras daar is net wat anders! Dan maar weer naar de bekendere en aangenamere terrassen op het Whileminaplein in Punda.
Winkeltjes krijgen ondertussen bezoek van onze vrienden.
Langs de Sha Caprileskade gaan we nog even langs de beroemde 'drijvende markt'. Onder wapperende tentdoeken liggen groenten, fruit en vis uitgestald op houten kraampjes langs het water, dat dagelijks vanuit Venezuela met bootjes overkomt. De kooplieden proberen hier allen hun waar te verkopen. We kiezen voor hetzelfde kraam en verkoper, als afgelopen week en scoren, m.b.v. Wat Spaanse woorden en Engels, weer zakken vol lekkers voor een goede prijs.
Het is altijd weer even wennen aan de munteenheden en wisselkoersen. In Bonaire is het de US$ (1 US$=€0,90) en in Curacao gebruiken ze NAF (Nederlandse Antilliaanse Florence of guilders (van de vroegere Nederlandse Gulden) genoemd) (1 NAF=€0,50).
Met een ijsje/milkshake in de hand wandelen we weer naar de parking.
Bij zonsondergang zitten we weer na te genieten, babbelen en dineren in de kuip.
Klein Curacao - Curacao, Spaanse Water(Caraïben)
Zondag, 11 september '16
Zensation had het moeilijk door de rollende deining, alsook de crew heeft een wobbelige, schommelende nacht achter de rug. Al vroeg wordt de baai en het strand opgevuld door de 'Mermaid' en meerdere excursieboten!
We duiken allen het water in en zeggen nog even dag tegen onze onderwaterbewoners. Vooral onder onze dame haar romp treffen we vele bewoners aan. Leuk!
Na het ontwijken van vele snorkelaars kunnen we zeil zetten en richting Curacao zeilen. Met de wind in de rug gaat het weer snel voorruit. Het prachtige eiland met vuurtoren verdwijnt al snel in het niets. Hengels hangen uit en een verse vangst is van harte welkom voor de cruisers-BBQ vanavond. Maar het mag niet zijn en de twee vislijnen spelen net voor het binnenhalen een spelletje 'in elkaar draaien'! The Captain heeft er weer een leuk klusje bij ;-)
Tegen de middag varen we het Spaanse Water binnen en het lijkt als toekomen in Nederland, in Kortgene of Colijnsplaat. Nederlandse en Belgische landvlaggen, bekende boten en zwaaiende mensen die ons 'welkom' heten. Dat geeft een fijn gevoel.
Met zijn drietjes werken we de hapjes en een gerecht af (had gisteren reeds enkele voorbereidingen getroffen) voor de cruisersbijeenkomst, terwijl Geert de ineengedraaide vislijnen uit elkaar probeert te krijgen.
Tegen 15u vertrekken cruisers in hun bijboot gevuld met eten, drank en toebehoren naar het 'Barbara Strand', dat zich aan de ingang van het Spaanse Water bevindt.
Met een glaasje in de hand staan we tot aan onze schouders in het water en genieten van het weerzien van bekenden en het kennismaken met nieuwe mensen. Ondertussen passeren er allerlei lekkere hapjes en wordt er vrolijk op los getaterd! Zo gezellig en een ware culinaire water- & strandwandeling ;-)
Ook onze opstappers genieten van deze ervaring en worden weer helemaal in het cruisersleven/-milieu opgenomen. One BIG family!
Na afloop blijven we uitgebreid onder de zoetwater buitendouche staan en krijgen onze haren veelvuldige wasbeurten, inclusief een haarmasker! Morgen volgt mijn kappersbeurt...Joepie!
Zensation had het moeilijk door de rollende deining, alsook de crew heeft een wobbelige, schommelende nacht achter de rug. Al vroeg wordt de baai en het strand opgevuld door de 'Mermaid' en meerdere excursieboten!
We duiken allen het water in en zeggen nog even dag tegen onze onderwaterbewoners. Vooral onder onze dame haar romp treffen we vele bewoners aan. Leuk!
Na het ontwijken van vele snorkelaars kunnen we zeil zetten en richting Curacao zeilen. Met de wind in de rug gaat het weer snel voorruit. Het prachtige eiland met vuurtoren verdwijnt al snel in het niets. Hengels hangen uit en een verse vangst is van harte welkom voor de cruisers-BBQ vanavond. Maar het mag niet zijn en de twee vislijnen spelen net voor het binnenhalen een spelletje 'in elkaar draaien'! The Captain heeft er weer een leuk klusje bij ;-)
Tegen de middag varen we het Spaanse Water binnen en het lijkt als toekomen in Nederland, in Kortgene of Colijnsplaat. Nederlandse en Belgische landvlaggen, bekende boten en zwaaiende mensen die ons 'welkom' heten. Dat geeft een fijn gevoel.
Met zijn drietjes werken we de hapjes en een gerecht af (had gisteren reeds enkele voorbereidingen getroffen) voor de cruisersbijeenkomst, terwijl Geert de ineengedraaide vislijnen uit elkaar probeert te krijgen.
Tegen 15u vertrekken cruisers in hun bijboot gevuld met eten, drank en toebehoren naar het 'Barbara Strand', dat zich aan de ingang van het Spaanse Water bevindt.
Met een glaasje in de hand staan we tot aan onze schouders in het water en genieten van het weerzien van bekenden en het kennismaken met nieuwe mensen. Ondertussen passeren er allerlei lekkere hapjes en wordt er vrolijk op los getaterd! Zo gezellig en een ware culinaire water- & strandwandeling ;-)
Ook onze opstappers genieten van deze ervaring en worden weer helemaal in het cruisersleven/-milieu opgenomen. One BIG family!
Na afloop blijven we uitgebreid onder de zoetwater buitendouche staan en krijgen onze haren veelvuldige wasbeurten, inclusief een haarmasker! Morgen volgt mijn kappersbeurt...Joepie!
vrijdag 16 september 2016
Bonaire, Kralendijk - Klein Curacao(Caraïben)
Zaterdag, 10 september '16
Voor we de meerboeien loshalen en de bijboot vastsnoeren, worden de laatste weerberichten binnengehaald.
Met grootzeil op, vertrekken we uit de baai en al snel zeilen we verder weg. Ontbijten doen we onderweg en tegen de middag bereiken we Klein Curacao. Dat was weer een vlotte, mooie zeildag! Een vriendelijke Nederlander in zijn bijboot, komt ons lijntje aanpakken en steekt het door de meerboei. Lekker makkelijk!
Het is rustig op het eiland, want de grote afwezige is de excursieboot 'Mermaid'. We treffen een bijna leeg strand en slechts enkele kleinere excursieboten.
Het water geeft ons verkoeling en energie. Een zeeschildpaddenfamilie van zeven begroet Steve.
Omdat we alweer geen vers visje gevangen onderweg, wil Steve nog een poging doen ter plaatste. Eerst probeert hij het met een schepnet, daarna gaat hij gewapend met een, door the Captain, geïnproviseerde speer, gaat hij op jacht. Ondertussen probeert Geert vanaf de boot met zijn vishengel nog wat de vangen. Na enige tijd komt, een uitgeputte, Steve terug met een zeetong aan het mes gespiest!!! Fantastisch!
Een extra 'vers' visje dat aan ons gevarrieerd diepvries-vismenu wordt toegevoegd.
En het smaakt, ook al is ie klein en heeft ie veel graten. Goed gedaan!
Voor we de meerboeien loshalen en de bijboot vastsnoeren, worden de laatste weerberichten binnengehaald.
Met grootzeil op, vertrekken we uit de baai en al snel zeilen we verder weg. Ontbijten doen we onderweg en tegen de middag bereiken we Klein Curacao. Dat was weer een vlotte, mooie zeildag! Een vriendelijke Nederlander in zijn bijboot, komt ons lijntje aanpakken en steekt het door de meerboei. Lekker makkelijk!
Het is rustig op het eiland, want de grote afwezige is de excursieboot 'Mermaid'. We treffen een bijna leeg strand en slechts enkele kleinere excursieboten.
Het water geeft ons verkoeling en energie. Een zeeschildpaddenfamilie van zeven begroet Steve.
Omdat we alweer geen vers visje gevangen onderweg, wil Steve nog een poging doen ter plaatste. Eerst probeert hij het met een schepnet, daarna gaat hij gewapend met een, door the Captain, geïnproviseerde speer, gaat hij op jacht. Ondertussen probeert Geert vanaf de boot met zijn vishengel nog wat de vangen. Na enige tijd komt, een uitgeputte, Steve terug met een zeetong aan het mes gespiest!!! Fantastisch!
Een extra 'vers' visje dat aan ons gevarrieerd diepvries-vismenu wordt toegevoegd.
En het smaakt, ook al is ie klein en heeft ie veel graten. Goed gedaan!
Bonaire, Kralendijk 4(Caraïben)
Vrijdag, 9 september '16
Nog voor het ontbijt wordt the Captain geswanjeerd en een korter kapsel aangemeten. Toch handig om goede vriendin en kapster Mirella op bezoek te hebben ;-)
Na het ontbijt, maaien we samen een frisrijkende, propere, unieke WiFi- uitstap, nml.: naar de wasserij! Daar zitten we met zijn viertjes te internetten in de koelte van de airco, terwijl onze wasjes worden gedraaid. Dat is eens wat anders dan een curlturele of natuur-uitstap. Hi, hi, hi,... En zo hebben we twee vliegen in één klap ;-)
Nog snel onze dame omtoveren in een droogkast en de kleding hangt weer te flapperen aan de reling.
Met de kaart en reisgids in de hand proberen we even later rotsen te vinden met tekeningen van de Arawakindianen. Googlemaps heeft jammergenoeg nog geen kaart van Bonaire ter beschikking en wegwijzers blinken weer uit door hun afwezigheid. Het kost ons véél moeite om ze uiteindelijk te vinden bij 'Boca Onima'! Ook de zoektocht naar de grotten die gevormd zijn, eeuwen geleden toen het eiland lager lag, door het inslagen van golven in de zachte koraalrots, zoals 'Grotto Curado' en ''Grotto Balashi' bij Colombia & Karpata is geen sinicure en loopt vruchteloos af! Jammer, zoveel leuke drijfhouten plaatjes met leuke teksten op over héél Bonaire, maar geen één van de grotten!!! Als troost krijgen we een panoramisch zicht op het kleine zustereiland, 'Klein Bonaire'.
Net voor 17u zitten we met vier in het klein kantoortje van douane & immigratie om uit te klaren.
Bij 'Coco Beachbar' zijn we tijdig voor Happy Hour en nemen nog even een kijkje onder water en kunnen we onze rijkelijk wassen en afspoelen onder een buitendouche...wat een luxe!
Na enkele uurtjes is het tijd om de huurwagen weer in te leveren. Taken worden verdeelt: de mannen de auto en de dames de snorkel- en zwemspullen. D.w.z. dat ik alleen met Mirella naar Zensation moet dinghieën en weer terug. Heum...zonder the Captain, dat wordt een hele uitdaging! En het lukt met gemak, zelfs tussen de betonnen palen slalommen we. Best stoer, hé, twee dames in de dinghie en de mensen op het terras bij 'Karel's' zien het af... Alles afleveren, was afdoen en even opfrissen en andere kleren aan. Dan vatten we de terugtocht aan. En weg zijn we! Tot plots...de motor uitvalt...net bij de betonnen palen! Oeps, wat is er aan de hand? Brandstof op? Vuiltje erin? Even schudden met de motor en weer in gang trekken...maar, het trekkoortje komt er niet uit! O, ooo... Dan zit er niets anders op dan te peddelen. Roeispanen worden genomen en al gibberend proberen we richting de bar te roeien. Even koel blijven en doen of dit de bedoeling was ;-) De mannen zijn er nog niet en op het terras kijkt niemand vreemd op. Oef...we hebben het gehaald en dan staan Geert & Steve er plots. Het probleem bekijken we straks wél, eerst wat gaan eten. Het is onze laatste avond samen op Bonaire. Morgenvroeg varen we terug naar Klein Curacao.
Weer in de dinghie, blijkt dat de schakelaar neutraal moet staan om weer te starten...ik had hem nog in vooruit staan...zo dat weten we weer.
Frisgewassen lakens worden op de bedden gelegd en al snel vertoeven we in dromenland.
Nog voor het ontbijt wordt the Captain geswanjeerd en een korter kapsel aangemeten. Toch handig om goede vriendin en kapster Mirella op bezoek te hebben ;-)
Na het ontbijt, maaien we samen een frisrijkende, propere, unieke WiFi- uitstap, nml.: naar de wasserij! Daar zitten we met zijn viertjes te internetten in de koelte van de airco, terwijl onze wasjes worden gedraaid. Dat is eens wat anders dan een curlturele of natuur-uitstap. Hi, hi, hi,... En zo hebben we twee vliegen in één klap ;-)
Nog snel onze dame omtoveren in een droogkast en de kleding hangt weer te flapperen aan de reling.
Met de kaart en reisgids in de hand proberen we even later rotsen te vinden met tekeningen van de Arawakindianen. Googlemaps heeft jammergenoeg nog geen kaart van Bonaire ter beschikking en wegwijzers blinken weer uit door hun afwezigheid. Het kost ons véél moeite om ze uiteindelijk te vinden bij 'Boca Onima'! Ook de zoektocht naar de grotten die gevormd zijn, eeuwen geleden toen het eiland lager lag, door het inslagen van golven in de zachte koraalrots, zoals 'Grotto Curado' en ''Grotto Balashi' bij Colombia & Karpata is geen sinicure en loopt vruchteloos af! Jammer, zoveel leuke drijfhouten plaatjes met leuke teksten op over héél Bonaire, maar geen één van de grotten!!! Als troost krijgen we een panoramisch zicht op het kleine zustereiland, 'Klein Bonaire'.
Net voor 17u zitten we met vier in het klein kantoortje van douane & immigratie om uit te klaren.
Bij 'Coco Beachbar' zijn we tijdig voor Happy Hour en nemen nog even een kijkje onder water en kunnen we onze rijkelijk wassen en afspoelen onder een buitendouche...wat een luxe!
Na enkele uurtjes is het tijd om de huurwagen weer in te leveren. Taken worden verdeelt: de mannen de auto en de dames de snorkel- en zwemspullen. D.w.z. dat ik alleen met Mirella naar Zensation moet dinghieën en weer terug. Heum...zonder the Captain, dat wordt een hele uitdaging! En het lukt met gemak, zelfs tussen de betonnen palen slalommen we. Best stoer, hé, twee dames in de dinghie en de mensen op het terras bij 'Karel's' zien het af... Alles afleveren, was afdoen en even opfrissen en andere kleren aan. Dan vatten we de terugtocht aan. En weg zijn we! Tot plots...de motor uitvalt...net bij de betonnen palen! Oeps, wat is er aan de hand? Brandstof op? Vuiltje erin? Even schudden met de motor en weer in gang trekken...maar, het trekkoortje komt er niet uit! O, ooo... Dan zit er niets anders op dan te peddelen. Roeispanen worden genomen en al gibberend proberen we richting de bar te roeien. Even koel blijven en doen of dit de bedoeling was ;-) De mannen zijn er nog niet en op het terras kijkt niemand vreemd op. Oef...we hebben het gehaald en dan staan Geert & Steve er plots. Het probleem bekijken we straks wél, eerst wat gaan eten. Het is onze laatste avond samen op Bonaire. Morgenvroeg varen we terug naar Klein Curacao.
Weer in de dinghie, blijkt dat de schakelaar neutraal moet staan om weer te starten...ik had hem nog in vooruit staan...zo dat weten we weer.
Frisgewassen lakens worden op de bedden gelegd en al snel vertoeven we in dromenland.
Bonaire, Kralendijk 3(Caraïben)
Donderdag, 8 september '16
Na een lange dag gisteren, laten we het tempo even zakken en bereiden reeds apo-hapjes voor vanavond (krijgen bezoek) en ontbijten wat later. Het weer wijzigd ook onze planning...squalls in de verte zorgen voor het shiften van de windrichting en golven krijgen witte kopjes en laten ons huisje erop rollen. Vanuit de kitesurfbaai krijgen we bericht van een windhoos en best aan boord te blijven om af te wachten of het onze kant uitkomt.
The Captain brengt ons met drie naar de kant, zodat we wat kunnen shoppen, terwijl hij het fort bewaakt. Na anderhalfuur snuisteren in de vele winkeltjes, worden we weer opgehaald.
Het weer is gekalmeerd en weer gestabiliseerd. Het ziet er goed uit en met de wagen rijden we naar 'Thousand Steps'. Dit is een trap, pad naar de zee, die uit de rots gehouwen is en ons naar één van de beste duik-en snorkelplaatsen van Bonaire leidt. Op onze blote voeten stappen we over de pijnlijke dode koraalstenen, richting het zuiden , alvorens te water te gaan en laten ons met de stroming naar het noorden drijven. Schildpadden komen ons meteen begroeten, alsook talrijke vissen die tussen het kleurrijke koraal zweven en in en uit hun koraalkasteeltjes zwemmen. Een grote zwarte pijlstaartrog met kleine witte stippen, zweeft sierlijk boven de witte zandbodem. Dit is inderdaad al de mooiste snorkelplek die we op het eiland gezien hebben! De nieuwe camera draait overuren!!!
Wanneer we de trappen weer naar boven beklimmen, om de auto te bereiken, voelen de slechts tweeënzeventig trappen, in onze kuiten als duizend. En dan hebben we nog geen duikflessen of duikpak te dragen! We begrijpen meteen waar de naam vandaan komt ;-)
Er zijn zoveel mooie baaien hier, jammer dat we deze niet met Zensation niet mogen/kunnen bezoeken... De aanwezige meerboeien zijn slechts voorzien voor kleine bootjes.
Al snel is het apo-time en komt Johan (SY Aurora) meeborrelen. Het is weer veel te gezellig en de borrel vloeit verder in een uitgebreide tapa-avond.
Na een lange dag gisteren, laten we het tempo even zakken en bereiden reeds apo-hapjes voor vanavond (krijgen bezoek) en ontbijten wat later. Het weer wijzigd ook onze planning...squalls in de verte zorgen voor het shiften van de windrichting en golven krijgen witte kopjes en laten ons huisje erop rollen. Vanuit de kitesurfbaai krijgen we bericht van een windhoos en best aan boord te blijven om af te wachten of het onze kant uitkomt.
The Captain brengt ons met drie naar de kant, zodat we wat kunnen shoppen, terwijl hij het fort bewaakt. Na anderhalfuur snuisteren in de vele winkeltjes, worden we weer opgehaald.
Het weer is gekalmeerd en weer gestabiliseerd. Het ziet er goed uit en met de wagen rijden we naar 'Thousand Steps'. Dit is een trap, pad naar de zee, die uit de rots gehouwen is en ons naar één van de beste duik-en snorkelplaatsen van Bonaire leidt. Op onze blote voeten stappen we over de pijnlijke dode koraalstenen, richting het zuiden , alvorens te water te gaan en laten ons met de stroming naar het noorden drijven. Schildpadden komen ons meteen begroeten, alsook talrijke vissen die tussen het kleurrijke koraal zweven en in en uit hun koraalkasteeltjes zwemmen. Een grote zwarte pijlstaartrog met kleine witte stippen, zweeft sierlijk boven de witte zandbodem. Dit is inderdaad al de mooiste snorkelplek die we op het eiland gezien hebben! De nieuwe camera draait overuren!!!
Wanneer we de trappen weer naar boven beklimmen, om de auto te bereiken, voelen de slechts tweeënzeventig trappen, in onze kuiten als duizend. En dan hebben we nog geen duikflessen of duikpak te dragen! We begrijpen meteen waar de naam vandaan komt ;-)
Er zijn zoveel mooie baaien hier, jammer dat we deze niet met Zensation niet mogen/kunnen bezoeken... De aanwezige meerboeien zijn slechts voorzien voor kleine bootjes.
Al snel is het apo-time en komt Johan (SY Aurora) meeborrelen. Het is weer veel te gezellig en de borrel vloeit verder in een uitgebreide tapa-avond.