Dag 4: Zaterdag, 13 -> zondag, 14 mei '17 _ 17.00 LT(local time= UTC -6)
Resultaten na 24u:
Afgelegde afstand: 156 NM
Gemiddelde snelheid: 6,5kn
Knopen wind: 11kn
Positie: 04°29'S 088°45'W
Koers: 250°
Afstand tot bestemming: 2932
Weinig deining en golfslag, de zee is comfortabel en de spinnaker staat mooi bol. Het gaat voorruit zo! De verleiding om de nacht zo in te gaan is groot. Volgens de voorspellingen zou de wind eerder afnemen dan aantrekken. Dus we gaan ervoor.
Na middernacht wordt het toch een beetje 'te', de ware wind trekt aan tot meer dan 15kn en de snelheid gaat boven de 8kn. Iets 'te' voor de spinnaker en dat in het donker. In het maanlicht laten we onze ballon af en trekken hem in de slurf naar beneden. Zelfs op voor- & grootzeil halen we gemiddeld 6kn, dat is goed voor de nacht. We passeren meer dan 100mijl evenwijdig met de Galapagoseilanden. Misschien zijn Quick & Flupke daar...
Bij zonsopgang vormen sqaulls zich om ons heen. Met behulp van de radar varen we tussen twee tussendoor.
De wolken schuiven voorbij en de spinnaker wordt weer de mast ingehesen. Selfie & George werken weer hand in hand om Zensation op koers te houden en de bolling in de SPI.
maandag 15 mei 2017
Oversteek South Pacific: Ecuador, Bahía de Caráquez -> Frans Polynesië, Gambier: dag 3
Dag 3: Vrijdag, 12 -> zaterdag, 13 mei '17 _ 17.00 LT(local time= UTC -6)
Resultaten na 24u:
Afgelegde afstand: 139 NM
Gemiddelde snelheid: 5,7 kn
Knopen wind: 8 - 10kn
Positie: 03°31'S 086°22'W
Koers: 250°
Afstand tot bestemming: 3087
Het wachtsysteem schuiven we net als de klok een uurtje terug: van 19 tot 7u. Het is dan ook een uurtje vroeger donker.
Quick & Flupke, of hoe ze ook mogen heten... hun geslacht geven ze niet te kennen, deze namen klinken leuk en doet ons terugdenken en lachen om de gelijknamige tekenfilmpjes over twee kwajongens (jeugdsentiment). Onze twee gevleugelde vrienden draaien mee in het wachtsysteem. Ze zijn de extra twee paar ogen vooraan op de preekstoel, het beste overzicht en uitzichtpunt op de boot ;-)
Alweer word ik geteisterd door een lichtje in de verte, tijdens 'mijn' wacht! Al snel gaat ie een andere koers uit. Oef! Geert krijgt een cargo achterlangs. Aan dek beland een hulpeloze spartelende vliegende vis, die hij tijdig kan redden en zijn leven weer aan de zee schenkt, als dank laat ie slijm, schubben en stank achter. Onze twee kornuiten merken het hele gebeuren niet op! Knus tegen elkaar balanceren ze met hun rood-oranje zwemvliespootjes op de reling terwijl hun kop en blauwe spitse snavel verstopt zit in hun rugveren en ze rustig verder knorren. Nu en dan krijsen ze wat. 'Helaba, ssst... er slaapt er eentje. Gedraag jullie en geen ruzie maken, hé!'
Rustig zeilen we verder, de wind neemt af en we draaien mee verder naar het zuiden om de wind in de zeilen te houden... Dit is niet de wind en de koers die we willen, maar alles beter dan te motoren. Tegen zonsopgang wordt het alleen maar ongunstiger. Tja, we konden dit verwachten, maar de realiteit klopt niet met de weersvoorspellingen! Doet het dat ooit?! The Captain wordt er wat knorrig van en wil proberen met de spinnaker te reachen naar halve wind. Hij vindt het 'welletjes' geweest, zowel qua wind als snelheid, maar vooral onze opstappers die het bont maken of zeg maar 'wit'! Het deksel van de ankerbak hebben ze spontaan een nieuw kleurtje gegeven... Euh, dacht dat ze zindelijk waren?! Met emmers zeewater en een borstel jaagt the Captain ze weg en schrobt het dek.
Zo, nu kan de SPI erop. De halve wind wordt gehaald, we gaan weer vooruit in een gunstigere koers. Goede zet! Toppie!
Ons daggemiddelde is daardoor opgehaald, ook al deden we wat mijlen te veel en verloren wat door te zuid te varen om wind te blijven hebben.
Maar...waar zijn Quick & Flupke? Hopelijk hebben ze een andere plek gevonden :-(
Resultaten na 24u:
Afgelegde afstand: 139 NM
Gemiddelde snelheid: 5,7 kn
Knopen wind: 8 - 10kn
Positie: 03°31'S 086°22'W
Koers: 250°
Afstand tot bestemming: 3087
Het wachtsysteem schuiven we net als de klok een uurtje terug: van 19 tot 7u. Het is dan ook een uurtje vroeger donker.
Quick & Flupke, of hoe ze ook mogen heten... hun geslacht geven ze niet te kennen, deze namen klinken leuk en doet ons terugdenken en lachen om de gelijknamige tekenfilmpjes over twee kwajongens (jeugdsentiment). Onze twee gevleugelde vrienden draaien mee in het wachtsysteem. Ze zijn de extra twee paar ogen vooraan op de preekstoel, het beste overzicht en uitzichtpunt op de boot ;-)
Alweer word ik geteisterd door een lichtje in de verte, tijdens 'mijn' wacht! Al snel gaat ie een andere koers uit. Oef! Geert krijgt een cargo achterlangs. Aan dek beland een hulpeloze spartelende vliegende vis, die hij tijdig kan redden en zijn leven weer aan de zee schenkt, als dank laat ie slijm, schubben en stank achter. Onze twee kornuiten merken het hele gebeuren niet op! Knus tegen elkaar balanceren ze met hun rood-oranje zwemvliespootjes op de reling terwijl hun kop en blauwe spitse snavel verstopt zit in hun rugveren en ze rustig verder knorren. Nu en dan krijsen ze wat. 'Helaba, ssst... er slaapt er eentje. Gedraag jullie en geen ruzie maken, hé!'
Rustig zeilen we verder, de wind neemt af en we draaien mee verder naar het zuiden om de wind in de zeilen te houden... Dit is niet de wind en de koers die we willen, maar alles beter dan te motoren. Tegen zonsopgang wordt het alleen maar ongunstiger. Tja, we konden dit verwachten, maar de realiteit klopt niet met de weersvoorspellingen! Doet het dat ooit?! The Captain wordt er wat knorrig van en wil proberen met de spinnaker te reachen naar halve wind. Hij vindt het 'welletjes' geweest, zowel qua wind als snelheid, maar vooral onze opstappers die het bont maken of zeg maar 'wit'! Het deksel van de ankerbak hebben ze spontaan een nieuw kleurtje gegeven... Euh, dacht dat ze zindelijk waren?! Met emmers zeewater en een borstel jaagt the Captain ze weg en schrobt het dek.
Zo, nu kan de SPI erop. De halve wind wordt gehaald, we gaan weer vooruit in een gunstigere koers. Goede zet! Toppie!
Ons daggemiddelde is daardoor opgehaald, ook al deden we wat mijlen te veel en verloren wat door te zuid te varen om wind te blijven hebben.
Maar...waar zijn Quick & Flupke? Hopelijk hebben ze een andere plek gevonden :-(
zondag 14 mei 2017
Oversteek South Pacific: Ecuador, Bahía de Caráquez -> Frans Polynesië, Gambier: dag 2
Dag 2: Donderdag, 11 -> vrijdag, 12 mei '17 _ 17.00 LT(local time= UTC -6)
Resultaten na 25u:
Afgelegde afstand: 164 NM
Gemiddelde snelheid: 6,5 kn
Knopen wind: 12kn
Positie: 02°04'S 084°44'W
Koers: 247°
Afstand tot bestemming: 3215 NM
Na een mooie zeildag met een zacht windje, neemt de wind toe na zonsondergang. De zeilen worden gereefd en Zensation is in haar element. De snelheid stijgt van 4,5 á 5kn naar 6 á 7. Leuk! Zo maken we mijlen!
De maan is vannacht onze vriend en ze glinsterd op het wateroppervlak.
Een lichtje achter ons houdt me in z'n greep, tijdens mijn eerstewacht. Komt het dichter bij? Wat is het? Piraten of een kleine vissersboot? Het komt dichter ja, nog dichter. Zal ik the Captain wekken? Nog even afwachten... Het gaat verder weg. Toch?! Ja, nog verder, nog... en dan is het plots weg en mag ik gaan slapen.
Tijdens mijn tweede wacht is er lichtje voor ons. Neen, niet weer! Het gaat naar de zijkant en verder weg. Met de verlichting van de maan en de zon kan ik met de verrekijker de contouren van een vissersboot vaststellen. Hij vaart verder weg.
De eerste tijdlijn is gekruist, de klok wordt een uur terug gedraaid: UTC -6, d.w.z.: 8u tijdsverschil me het thuisfront (UTC +2). Een extra uurtje voor we vanavond onze dagprestaties afklokken.
Voor het ontbijt hebben we een extra gast: een 'red footie', familie van de Jan van Genten met hun blauwe voeten. Onze opstapper heeft zich een plekje vooraan op de preekstoel eigen gemaakt en vliegt regelmatig weg voor een visje te vangen en zijn vleugels te strekken, om daarna weer te komen uitrusten op z'n teake stoel! Hij is zelfredzaam en proper. Zijn behoeften doet hij tijdens zijn vluchtjes naast de boot, die door de wind dan alsnog in de kuip belanden! Arch... 'Hij mag blijven, maar moet zijn manieren houden!' Zegt the Captain terwijl hij met een emmer zeewater het bewijs wegspoelt ;-)
Na enige tijd komt zijn/haar vriend(in) aangevlogen en zo zitten ze gezellig naast elkaar op de preekstoel!
Resultaten na 25u:
Afgelegde afstand: 164 NM
Gemiddelde snelheid: 6,5 kn
Knopen wind: 12kn
Positie: 02°04'S 084°44'W
Koers: 247°
Afstand tot bestemming: 3215 NM
Na een mooie zeildag met een zacht windje, neemt de wind toe na zonsondergang. De zeilen worden gereefd en Zensation is in haar element. De snelheid stijgt van 4,5 á 5kn naar 6 á 7. Leuk! Zo maken we mijlen!
De maan is vannacht onze vriend en ze glinsterd op het wateroppervlak.
Een lichtje achter ons houdt me in z'n greep, tijdens mijn eerstewacht. Komt het dichter bij? Wat is het? Piraten of een kleine vissersboot? Het komt dichter ja, nog dichter. Zal ik the Captain wekken? Nog even afwachten... Het gaat verder weg. Toch?! Ja, nog verder, nog... en dan is het plots weg en mag ik gaan slapen.
Tijdens mijn tweede wacht is er lichtje voor ons. Neen, niet weer! Het gaat naar de zijkant en verder weg. Met de verlichting van de maan en de zon kan ik met de verrekijker de contouren van een vissersboot vaststellen. Hij vaart verder weg.
De eerste tijdlijn is gekruist, de klok wordt een uur terug gedraaid: UTC -6, d.w.z.: 8u tijdsverschil me het thuisfront (UTC +2). Een extra uurtje voor we vanavond onze dagprestaties afklokken.
Voor het ontbijt hebben we een extra gast: een 'red footie', familie van de Jan van Genten met hun blauwe voeten. Onze opstapper heeft zich een plekje vooraan op de preekstoel eigen gemaakt en vliegt regelmatig weg voor een visje te vangen en zijn vleugels te strekken, om daarna weer te komen uitrusten op z'n teake stoel! Hij is zelfredzaam en proper. Zijn behoeften doet hij tijdens zijn vluchtjes naast de boot, die door de wind dan alsnog in de kuip belanden! Arch... 'Hij mag blijven, maar moet zijn manieren houden!' Zegt the Captain terwijl hij met een emmer zeewater het bewijs wegspoelt ;-)
Na enige tijd komt zijn/haar vriend(in) aangevlogen en zo zitten ze gezellig naast elkaar op de preekstoel!
Oversteek South Pacific: Ecuador, Bahía de Caráquez -> Frans Polynesië, Gambier: dag 1
Dag 1: Woensdag, 10 -> donderdag, 11 mei '17 _ 17.00 LT(local time= UTC -5)
Resultaten na 24u:
Afgelegde afstand: 121 NM
Gemiddelde snelheid: 4,9 kn
Knopen wind: tss 5 à 10 kn
Positie: 01°10'S 082°14'W
Koers: 251°
Afstand tot bestemming: 3379 NM
Na een stevig maal als 'brinner' late lunch, early diner en een laatste uitgebreide douche in de club is het zover. Om 15u45 gooien we de lijnen van de meerboeien los!
Het is bijna hoog water en we zouden voldoende water moeten overhouden onder onze kiel, van 2m, om het ondiep traject naar buiten te bevaren. Nog ff zwaaien naar het team, de brug en afscheid nemen van het groen-bruine rivierwater.
Het water is rustiger dan toen we een maand geleden toekwamen, geen surfgolven die Zensation oppakken. Na drie kwartier zijn we erdoor, 'Selfie' haar roer wordt gemonteerd en de zeilen worden gezet.
Onder een kleine helling varen we aan de wind in het kielzog van Bella Ciao, die reeds vanmorgen vertrokken zijn.
Voor zonsondergang merken we de eerste gevaarlijke vislijn op. Een zwarte vlag op een stok. Over stag! We varen recht naar een squall. Aan de andere kant zien we een kleine vissersboot en een flauw lichtje pinken. Weer overstag. Nog een zwarte vlag en een vissersbootje. Het daglicht dat verdwijnt en de miezerende regen maken het zicht slechter. We weten dat de eerste mijlen, door onzichtbare visnetten, de meeste uitdaging en oplettendheid eisen... de wachten zullen zwaar zijn. Volle maan, het is volle maan, maar waar is ze dan?! Het wolkendek biedt haar een ideale schuilplek...pech voor ons!
The Captain neemt de eerste wacht. Drie uur op, drie uur af, dit wachsysteem gaan we inlassen van 20u tot 8u, daarna is het naar behoefte een hazenslaapje of uitgebreide rustpauze in de kuip of binnen.
Het leefruimtebed biedt een redelijk comfortabele ligplaats en is dicht bij de kuip om de andere te kunnen horen en eventueel ter hulp te schieten.
De nacht verloopt goed, alhoewel ons 'Selfietje' hier en daar wat bijstelling vraagt. Volgens the Captain is dat eigen aan een vrouw: 'Niet luisteren of doen wat er gevraagd of verlangd wordt...' Eu.., hallo!
De regen stopt al snel. Nog enkele grote vissersboten, die goed verlicht zijn, kruisen ons pad op een veilige afstand.
In de ochtend is er een dolfijnenshow. Een kleine soort toont zich van hun kunstigste 'jumps'. De hoogste score, luidste gil en oorverdovend applaus gaat naar één die horizontaal hoog in de lucht blijft hangen voor ettelijke seconden en met zijn staartvin heftig zwaait. Formidabel! Bis, bis, bis,...!
Net voor de middag ratelt de hengel... Meteen zeil reven, zodat we vaart minderen.
The Captain voelt dat het een 'serieuze' vis is. Met moeite krijgt hij de de lijn ingedraaid. In de verte zien we iets springen. Wouw, dat ziet er inderdaad geen kleintje uit. We proberen hem af te matten. Zijn felle blauwe, geel-groene kleur schittert onder de waterlijn: een Mahi-Mahi of Dolfijnvis of Dorado, zoals ie ook genoemd wordt.
Hij springt, springt en springt telkens weer uit het water en probeert met zijn staart zo de vislijn door te snijden. Dit levert telkens een knap spektakel, maar ook spannend moment op!
Het lukt ons om hem dichterbij te krijgen. Geert slaagt hem aan de grote haak, maar hij blijft tegen spartelen en bij het omhoog trekken bonkt hij ettelijke malen zelf zijn kop tegen de romp. Enkele kloppen van de baseballknuppel en een scheut vodka kalmeren hem en verlossen hem uit zijn lijden. Pfff, na een klein halfuur ligt hij in de kuip! Met een handdoek over zijn dikke brede kop geeft hij zijn laatste stuiptrekken. De filets die eraf gesneden worden zijn om 'U' tegen te zeggen. Gelukkig hebben we nog plaats over om ze in de vriezer en koelkast te bewaren. Eten genoeg voor een hele tijd. De vishengels mogen even met vakantie ;-)
Resultaten na 24u:
Afgelegde afstand: 121 NM
Gemiddelde snelheid: 4,9 kn
Knopen wind: tss 5 à 10 kn
Positie: 01°10'S 082°14'W
Koers: 251°
Afstand tot bestemming: 3379 NM
Na een stevig maal als 'brinner' late lunch, early diner en een laatste uitgebreide douche in de club is het zover. Om 15u45 gooien we de lijnen van de meerboeien los!
Het is bijna hoog water en we zouden voldoende water moeten overhouden onder onze kiel, van 2m, om het ondiep traject naar buiten te bevaren. Nog ff zwaaien naar het team, de brug en afscheid nemen van het groen-bruine rivierwater.
Het water is rustiger dan toen we een maand geleden toekwamen, geen surfgolven die Zensation oppakken. Na drie kwartier zijn we erdoor, 'Selfie' haar roer wordt gemonteerd en de zeilen worden gezet.
Onder een kleine helling varen we aan de wind in het kielzog van Bella Ciao, die reeds vanmorgen vertrokken zijn.
Voor zonsondergang merken we de eerste gevaarlijke vislijn op. Een zwarte vlag op een stok. Over stag! We varen recht naar een squall. Aan de andere kant zien we een kleine vissersboot en een flauw lichtje pinken. Weer overstag. Nog een zwarte vlag en een vissersbootje. Het daglicht dat verdwijnt en de miezerende regen maken het zicht slechter. We weten dat de eerste mijlen, door onzichtbare visnetten, de meeste uitdaging en oplettendheid eisen... de wachten zullen zwaar zijn. Volle maan, het is volle maan, maar waar is ze dan?! Het wolkendek biedt haar een ideale schuilplek...pech voor ons!
The Captain neemt de eerste wacht. Drie uur op, drie uur af, dit wachsysteem gaan we inlassen van 20u tot 8u, daarna is het naar behoefte een hazenslaapje of uitgebreide rustpauze in de kuip of binnen.
Het leefruimtebed biedt een redelijk comfortabele ligplaats en is dicht bij de kuip om de andere te kunnen horen en eventueel ter hulp te schieten.
De nacht verloopt goed, alhoewel ons 'Selfietje' hier en daar wat bijstelling vraagt. Volgens the Captain is dat eigen aan een vrouw: 'Niet luisteren of doen wat er gevraagd of verlangd wordt...' Eu.., hallo!
De regen stopt al snel. Nog enkele grote vissersboten, die goed verlicht zijn, kruisen ons pad op een veilige afstand.
In de ochtend is er een dolfijnenshow. Een kleine soort toont zich van hun kunstigste 'jumps'. De hoogste score, luidste gil en oorverdovend applaus gaat naar één die horizontaal hoog in de lucht blijft hangen voor ettelijke seconden en met zijn staartvin heftig zwaait. Formidabel! Bis, bis, bis,...!
Net voor de middag ratelt de hengel... Meteen zeil reven, zodat we vaart minderen.
The Captain voelt dat het een 'serieuze' vis is. Met moeite krijgt hij de de lijn ingedraaid. In de verte zien we iets springen. Wouw, dat ziet er inderdaad geen kleintje uit. We proberen hem af te matten. Zijn felle blauwe, geel-groene kleur schittert onder de waterlijn: een Mahi-Mahi of Dolfijnvis of Dorado, zoals ie ook genoemd wordt.
Hij springt, springt en springt telkens weer uit het water en probeert met zijn staart zo de vislijn door te snijden. Dit levert telkens een knap spektakel, maar ook spannend moment op!
Het lukt ons om hem dichterbij te krijgen. Geert slaagt hem aan de grote haak, maar hij blijft tegen spartelen en bij het omhoog trekken bonkt hij ettelijke malen zelf zijn kop tegen de romp. Enkele kloppen van de baseballknuppel en een scheut vodka kalmeren hem en verlossen hem uit zijn lijden. Pfff, na een klein halfuur ligt hij in de kuip! Met een handdoek over zijn dikke brede kop geeft hij zijn laatste stuiptrekken. De filets die eraf gesneden worden zijn om 'U' tegen te zeggen. Gelukkig hebben we nog plaats over om ze in de vriezer en koelkast te bewaren. Eten genoeg voor een hele tijd. De vishengels mogen even met vakantie ;-)
donderdag 11 mei 2017
Bahía de Caráquez - Frans Polynesië, Gambier
Zensation en wijzelf zijn er klaar voor! 3500 zeemijl liggen voor ons te wachten, oneindige liters zeewater gaan om ons heen klotsen en voorbijglijden tussen Ecuador en Frans Polynesië. Eindbestemming is het Gambier Archipel.
Hoe? Niet naar de Galapagoseilanden?! Neen, die slaan we over. Ten eerst willen ze je daar 'NIET' als cruiser, waardoor het inklaren en 'mogen' toekomen je al meteen minstens 1500US$ kost. Wat inhoud dat je slechts op een plaats mag liggen. Wil je andere eilanden bezoeken of op excursie gaan, komt er nog wat extra $'s bij. Dan zijn er nog een hoop regels waar de boot moet aan voldoen. Zoals, je onderwaterschip moet 'brandschoon' zijn, pokken vrij! Een duiker inspecteert dit en als hij iets vindt wordt het schoongemaakt op 'jou' kosten. Het totaalplaatje kost je handen vol geld!
Ten tweede hebben we acht jaar gelden er een mooie cruise gemaakt en kunnen genieten van 'Darwins evolutietheorie'. We hebben het voorrecht gehad om, de toen nog levende 'Lonesome' George'(de laats levende landschildpad van zijn soort), te ontmoeten. Dus ja, jammer maar we zeggen 'NEEN' tegen het weerzien van de leuke 'blauw voetige' Jan Van Genten (Blue boobies), de vele inguanen, zeeleeuwen die tussen je benen doorzwemmen, naast je liggen te zonnebaden of je zwemplatform of dinghy inpalmen. Voor cruisers die toch een blik op of de smaak van dit alles willen proeven, kunnen als alternatief naar enkel mini-Galapagos gaan vlakbij de kust van Ecuador of Peru.
Dus, Gambier 'It is!'.
Hoe lang we er gaan over doen is een '?' dat bepaalt zal worden door de wind die we onderweg krijgen. De 'ITCZ'-zone (doldrums rond de evenaar, waar weinig tot géén wind zit) hopen we te mijden en snel de passaatwind te vinden en op te pakken. De naam 'Stille' Oceaan heeft ie niet voor niks gekregen. Er zou hier minder wind zijn dan op de Atlantische. Let 's find out!
Geschatte tijd: tussen de vier à zes weken...
Met twee alleen op ons bootje voor enkele weken op 'retraite' ;-)
Vooropgesteld doel/datum: 6 juni= my B-Day :-))
Daar gaan we voor!!!
In tussentijd zijn we van de aardbol afgesneden, d.w.z.: 'offline': géén internet en dus ook geen whatsapp, mail, enz... De 'Iridum' satteliettelefoon is ons enige communicatiemiddel waarmee we weerberichten, sms en mail kunnen verzenden en ontvangen. Dit is voor uiterste nood, aangezien het kostelijk is. Een gratis sms-optie via 'internet' van jullie kant uit, zorgt dat wij hierop gratis kunnen antwoorden. Dat is fantastisch en leuk! Want weken alleen met zijn twee zou wél eens eenzaam kunnen worden. En we vernemen héél graag hoe het jullie vergaat en blijven graag up to date. Berichten krijgen vanaf de andere kant van de wereld zijn de 'lichtpuntjes' in onze dag(en)... Dus laat ze maar komen! Houden van jullie schrijfsels <3
Een ondersteunend team (hetzelfde als met de Atlantische oversteek in januari '16) op het thuisfront zal onze trip extra vulling geven: Guy is onze 'walkapitein' en begeleidt ons met het weer en de gunstigste te varen koers. Gunter is de 'IT'-man die mijn schrijfsels op de blog tovert.
Voilà, genoeg ge...! Op naar het ruime sop!
Tot op sms op de satteliettelefoon
Ecuador, Bahía de Caráquez
Dinsdag, 2 -> woensdag, 10 mei '17
De 3 á 4 daagse (werkdagen) uitklaringsprocedure kan beginnen. Zensation wordt ondertussen vaarklaar gemaakt: verstaging checken, motor en olie nakijken, onderwaterschip schoonmaken, dek en romp afwassen, alles nalopen op slijtage, enz...
Dagelijks staat er een bezoekje aan de Mall op het programma voor de supermarkt, Met een boodschappenlijstje lopen we de rekken door en nemen telkens wat mee. Inslaan van eten gaat hier goed. We hebben twee supermarkten en een dagelijks marktje op loopafstand. Ecuador is vruchtbaar en verse groenten & fruit in overvloed. De kippen, het vlees, vis en schaaldieren laten we voor wat ze zijn op de markt. Geen risico's nemen met dit waar, dat uren in de warmte staat en met vliegen wordt bestookt, aan boord te nemen. De supermarkten hebben dit gekoeld en diepgevroren. Stilletjesaan blijft er niet veel meer van de verhoogde waterlijn te zichtbaar boven het wateroppervlak ;-) The Captian maakt zich zorgen of we nog wél vooruit gaan gaan! Een collega-cruiser vroeg hem wat het belangrijkste is: '0,01kn sneller varen of regelmatig een biertje, wijntje of cola-tick kunnen drinken op de idyllische ankerplaatsen... Heum,... mijn Schümietje wil het allemaal!
Woensdag, 10 mei is het volle maan, dus springtij, ideaal om met voldoende water onder de kiel de rivier af te varen en de open zee weer op te gaan.
De weerberichten worden dagelijks herhaaldelijk bekeken.
Hoe dichter de datum komt, hoe beter de windvoorspellingen worden.
Maandag houden we een afscheidsdiner met een potluck op Bella Ciao en de dag erna, dinsdag, 9 mei '17 vieren we onze dubbele verjaardag: twee jaar onderweg & 10de huwelijksverjaardag, met de andere cruisers, die ons verrassen met leuke attenties. Met z'n allen aperitieven en dineren we in de club.
Onze laatste dag, uren, gebruiken we om de allerlaatste verse etenswaren te kopen. De koelkast, vriezer, bilge en achterkajuit zitten vol. Hebben we genoeg bij? Hoe lang gaan we onderweg zijn?
Bij mij geen vertrekkersstress, maar boosdschappenstress ;-) Het blijft moeilijk in te schatten hoeveel waarvan... Ach ja, als't op is, is't gedaan of eten we blik. De moeilijkste uitdaging blijft hoe lang kan je iets bewaren of blijft het goed. Ik ben benieuwd hoe lang we 'vers' kunnen eten. Want ja, blikvoer is daarna de enige optie, hopelijk met een zelfgevangen vers visje erbij.
Ondertussen zijn we meubilair geworden in Bahía , vele beginnen ons te kennen: de security-mannen aan de ingang van de supermarkten, de caissières, de verkopers op de markt,...
Ons 'Spanglish' (mengeling Engels/Spaans) is er op vooruit gegaan. Alhoewel ik volgens the Captain meer 'Spanfrench' spreek (een ? Of dit woord bestaat, maar hij bedoelt een mengeling van Frans/Spaans). Hi, hi, hi,... laat hem maar lachen, maar ik kom er wél en verkrijg wat ik bedoel ;-) En ja, het Frans moet geoefend worden voor onze nieuwe bestemming.
Hiermee sluiten we Zuid-Amerika af en vertrekken we naar Oceanië, naar Frans Polynesië, Gambier Archipel.
De 3 á 4 daagse (werkdagen) uitklaringsprocedure kan beginnen. Zensation wordt ondertussen vaarklaar gemaakt: verstaging checken, motor en olie nakijken, onderwaterschip schoonmaken, dek en romp afwassen, alles nalopen op slijtage, enz...
Dagelijks staat er een bezoekje aan de Mall op het programma voor de supermarkt, Met een boodschappenlijstje lopen we de rekken door en nemen telkens wat mee. Inslaan van eten gaat hier goed. We hebben twee supermarkten en een dagelijks marktje op loopafstand. Ecuador is vruchtbaar en verse groenten & fruit in overvloed. De kippen, het vlees, vis en schaaldieren laten we voor wat ze zijn op de markt. Geen risico's nemen met dit waar, dat uren in de warmte staat en met vliegen wordt bestookt, aan boord te nemen. De supermarkten hebben dit gekoeld en diepgevroren. Stilletjesaan blijft er niet veel meer van de verhoogde waterlijn te zichtbaar boven het wateroppervlak ;-) The Captian maakt zich zorgen of we nog wél vooruit gaan gaan! Een collega-cruiser vroeg hem wat het belangrijkste is: '0,01kn sneller varen of regelmatig een biertje, wijntje of cola-tick kunnen drinken op de idyllische ankerplaatsen... Heum,... mijn Schümietje wil het allemaal!
Woensdag, 10 mei is het volle maan, dus springtij, ideaal om met voldoende water onder de kiel de rivier af te varen en de open zee weer op te gaan.
De weerberichten worden dagelijks herhaaldelijk bekeken.
Hoe dichter de datum komt, hoe beter de windvoorspellingen worden.
Maandag houden we een afscheidsdiner met een potluck op Bella Ciao en de dag erna, dinsdag, 9 mei '17 vieren we onze dubbele verjaardag: twee jaar onderweg & 10de huwelijksverjaardag, met de andere cruisers, die ons verrassen met leuke attenties. Met z'n allen aperitieven en dineren we in de club.
Onze laatste dag, uren, gebruiken we om de allerlaatste verse etenswaren te kopen. De koelkast, vriezer, bilge en achterkajuit zitten vol. Hebben we genoeg bij? Hoe lang gaan we onderweg zijn?
Bij mij geen vertrekkersstress, maar boosdschappenstress ;-) Het blijft moeilijk in te schatten hoeveel waarvan... Ach ja, als't op is, is't gedaan of eten we blik. De moeilijkste uitdaging blijft hoe lang kan je iets bewaren of blijft het goed. Ik ben benieuwd hoe lang we 'vers' kunnen eten. Want ja, blikvoer is daarna de enige optie, hopelijk met een zelfgevangen vers visje erbij.
Ondertussen zijn we meubilair geworden in Bahía , vele beginnen ons te kennen: de security-mannen aan de ingang van de supermarkten, de caissières, de verkopers op de markt,...
Ons 'Spanglish' (mengeling Engels/Spaans) is er op vooruit gegaan. Alhoewel ik volgens the Captain meer 'Spanfrench' spreek (een ? Of dit woord bestaat, maar hij bedoelt een mengeling van Frans/Spaans). Hi, hi, hi,... laat hem maar lachen, maar ik kom er wél en verkrijg wat ik bedoel ;-) En ja, het Frans moet geoefend worden voor onze nieuwe bestemming.
Hiermee sluiten we Zuid-Amerika af en vertrekken we naar Oceanië, naar Frans Polynesië, Gambier Archipel.
Ecuador Rondreis: Cuenca - Guayaquil - Bahía de Caráquez
Maandag, 1 mei '17
1 mei = de 'Dag van de Arbeid'. In Ecuador is deze dag ook een feestdag, dus alle musea, winkels, enz... houden hun deuren gesloten. Jammer voor onze programmatie en verlanglijstje waarop: het Panama-hoeden- & Pumapungo museum opstaan. Wat doen we nu? Nog een extra dag en nacht blijven? Of doorreizen? Het wordt het laatste. Het gemis naar onze dame begint te groeien en het voorbereiden voor de volgende 'grote' reis dringt zich op.
En zo stappen we om 10u30 op de bus richting de grootste stad van het land: Guayaquil. Het traject loopt langs het nationaal park van 'El Cajas' met meer dan 200 gletsjermeren, vele forelmeren en watervallen; nevelwouden met papierbomen,
bananen-, suikerriet- en cacaoplantages en impressionante diepe dalen met een kronkelende rivier. Het is de mooiste busrit die we tot nu toe gemaakt hebben, het landschap is adembenemend sprookjesachtig met de wolken die zakken en het met nevel bedekken.
Na minder dan vier uur arriveren we in Guayaquil, in de drie verdiepingen hoge grote busterminal! Wouw, wat een complex! Onze volgende bus naar Bahía vertrekt over een uurtje. Net tijd genoeg om even wat te eten en de benen te strekken.
Neen, het spijt ons, we blijven hier niet... Zensation roept... en we hebben deze stad reeds acht jaar geleden even verkent. Dus reizen we door.
We kruisen de rivier 'Guayas', de grootste in de Grote Oceaan uitmondende rivier van Zuid-Amerika.
Het blijft ons aangenaam verrassen hoe comfortabel de busreizen zijn en in goede banen worden geleidt door bekwame chauffeurs en hun conductors, die veilig achter hun sluisdeur zitten. De WiFi werkt dan wél niet en de filmkeuzes zijn niet onze genre, maar we komen steeds in de, om en bij, opgegeven reistijd veilig en wél op de bestemming aan. En zo arriveren we, na nog eens vijf uur bus, in de terminal van Bahía. Nog een taxiritje en we staan met onze rugzakken voor het ijzeren hekken van 'Puerto Amistad'. Jammer, de bar/restaurant is al gesloten. De bewaker opent de poort voor ons en brengt ons in een vissersbootje naar onze dobberende huisjes. Ze liggen er nog en op het eerste zicht zien ze er goed uit. Joepie: 'weer thuis'!
Nog een kleinigheidje eten en dan kruipen we moe en voldaan in ons vertrouwde bedje.
We hebben er een indrukwekkende reis opzitten in dit prachtige land en er is hier nog zó véél meer te zien! Zoals de Galapagoseilanden en het Amazonenregenwoud. We hebben weer héél wat indrukken te verwerken en proberen dit alles 'als een spons op te slorpen'. Ondertussen is onze kennis over: het land, bevolking, leef- en eetgewoonten uitgebreid.
Zo is de traditionele geneeskunde in de Andes een schat aan kruidendranken drinken, maar is tegelijkertijd zo veel meer: zuivering met medicinale planten, magnetische zuivering met een ei, diagnose en geneeswijze met een cavia (heel apart en de moeite om even op te zoeken op internet!), enz… Het gaat bovendien om een hele kosmologie waarin de mens deel uitmaakt van de natuur. Gezondheid is niet los te koppelen van het evenwicht en de harmonie van de mens met zijn natuurlijke omgeving en de gemeenschap.
Qua eten en drinken zijn we verwend en hebben we heerlijke gerechten en smaken geproefd.
Het meest aparte gerecht is 'cuy': cavia! Ja, echt wél, dat klein knaagdier dat in heel wat Europese huiskamers ronddremmeld. De smaak zou zoals kip zijn, maar de presentatie is creepy: de cavia wordt in zijn geheel opgediend op een spit met kop, staart en pootjes eraan!
Canalazo, de warme kaneel-suikerdrank is onze favoriet. Cana= rietsuiker, rietsuikerplantages bij de vleet hier. Het pure sap is bij de Andesbevolking zeer geliefd, waardoor je langs de weg vaak bussels lange rietstengels ziet en draaipersen aantreft waarmee ze het sap uit de rietstengels persen.
Een grappig, soms zelfs creepy, steeds weerkerend beeld in de straat, vooral bij eetgelegenheden, zijn de vuilbakken die als deksel een clown, Disney-figuur of ander hoofd/kop afbeelden met de mond/bek als opening. Een beetje 'Holle Bolle Gijs' van in de Efteling, weliswaar zonder de diepe zware stem die roept: 'papier hier!'. Hi, hi, hi,...
Net voor onze aankomst in Ecuador, waren er de verkiezingen voor een nieuwe president. In 2007 werd de sociaal-democraat Rafael Correa president van Ecuador. Na twee keer te zijn herverkozen (2009 en 2013) loopt zijn houdbaarheidsdatum af en moest er een opvolger komen. Tijdens onze reis kunnen we de naweeën hiervan aanschouwen in uithangpanfletten, posters, maar wat ons vooral opviel en bleef verbazen waren de grote hoeveelheid bespoten/-schilderde muren van huizen of omheiningen met de presidentskandidaten! Gek! Ik zou zulke muurversiering niet willen!!!
Met een nipte meerderheid van 50% heeft Lenín Morales van Lasso gewonnen. Lasso bestrijdt deze uitslag tot op heden, maar op 29 mei treedt Correa af en zal als alles volgens de boekjes verloopt, wordt Lenín de 'nieuwe' president van de republiek Ecuador. We zijn benieuwd hoe dit afloopt...
1 mei = de 'Dag van de Arbeid'. In Ecuador is deze dag ook een feestdag, dus alle musea, winkels, enz... houden hun deuren gesloten. Jammer voor onze programmatie en verlanglijstje waarop: het Panama-hoeden- & Pumapungo museum opstaan. Wat doen we nu? Nog een extra dag en nacht blijven? Of doorreizen? Het wordt het laatste. Het gemis naar onze dame begint te groeien en het voorbereiden voor de volgende 'grote' reis dringt zich op.
En zo stappen we om 10u30 op de bus richting de grootste stad van het land: Guayaquil. Het traject loopt langs het nationaal park van 'El Cajas' met meer dan 200 gletsjermeren, vele forelmeren en watervallen; nevelwouden met papierbomen,
bananen-, suikerriet- en cacaoplantages en impressionante diepe dalen met een kronkelende rivier. Het is de mooiste busrit die we tot nu toe gemaakt hebben, het landschap is adembenemend sprookjesachtig met de wolken die zakken en het met nevel bedekken.
Na minder dan vier uur arriveren we in Guayaquil, in de drie verdiepingen hoge grote busterminal! Wouw, wat een complex! Onze volgende bus naar Bahía vertrekt over een uurtje. Net tijd genoeg om even wat te eten en de benen te strekken.
Neen, het spijt ons, we blijven hier niet... Zensation roept... en we hebben deze stad reeds acht jaar geleden even verkent. Dus reizen we door.
We kruisen de rivier 'Guayas', de grootste in de Grote Oceaan uitmondende rivier van Zuid-Amerika.
Het blijft ons aangenaam verrassen hoe comfortabel de busreizen zijn en in goede banen worden geleidt door bekwame chauffeurs en hun conductors, die veilig achter hun sluisdeur zitten. De WiFi werkt dan wél niet en de filmkeuzes zijn niet onze genre, maar we komen steeds in de, om en bij, opgegeven reistijd veilig en wél op de bestemming aan. En zo arriveren we, na nog eens vijf uur bus, in de terminal van Bahía. Nog een taxiritje en we staan met onze rugzakken voor het ijzeren hekken van 'Puerto Amistad'. Jammer, de bar/restaurant is al gesloten. De bewaker opent de poort voor ons en brengt ons in een vissersbootje naar onze dobberende huisjes. Ze liggen er nog en op het eerste zicht zien ze er goed uit. Joepie: 'weer thuis'!
Nog een kleinigheidje eten en dan kruipen we moe en voldaan in ons vertrouwde bedje.
We hebben er een indrukwekkende reis opzitten in dit prachtige land en er is hier nog zó véél meer te zien! Zoals de Galapagoseilanden en het Amazonenregenwoud. We hebben weer héél wat indrukken te verwerken en proberen dit alles 'als een spons op te slorpen'. Ondertussen is onze kennis over: het land, bevolking, leef- en eetgewoonten uitgebreid.
Zo is de traditionele geneeskunde in de Andes een schat aan kruidendranken drinken, maar is tegelijkertijd zo veel meer: zuivering met medicinale planten, magnetische zuivering met een ei, diagnose en geneeswijze met een cavia (heel apart en de moeite om even op te zoeken op internet!), enz… Het gaat bovendien om een hele kosmologie waarin de mens deel uitmaakt van de natuur. Gezondheid is niet los te koppelen van het evenwicht en de harmonie van de mens met zijn natuurlijke omgeving en de gemeenschap.
Qua eten en drinken zijn we verwend en hebben we heerlijke gerechten en smaken geproefd.
Het meest aparte gerecht is 'cuy': cavia! Ja, echt wél, dat klein knaagdier dat in heel wat Europese huiskamers ronddremmeld. De smaak zou zoals kip zijn, maar de presentatie is creepy: de cavia wordt in zijn geheel opgediend op een spit met kop, staart en pootjes eraan!
Canalazo, de warme kaneel-suikerdrank is onze favoriet. Cana= rietsuiker, rietsuikerplantages bij de vleet hier. Het pure sap is bij de Andesbevolking zeer geliefd, waardoor je langs de weg vaak bussels lange rietstengels ziet en draaipersen aantreft waarmee ze het sap uit de rietstengels persen.
Een grappig, soms zelfs creepy, steeds weerkerend beeld in de straat, vooral bij eetgelegenheden, zijn de vuilbakken die als deksel een clown, Disney-figuur of ander hoofd/kop afbeelden met de mond/bek als opening. Een beetje 'Holle Bolle Gijs' van in de Efteling, weliswaar zonder de diepe zware stem die roept: 'papier hier!'. Hi, hi, hi,...
Net voor onze aankomst in Ecuador, waren er de verkiezingen voor een nieuwe president. In 2007 werd de sociaal-democraat Rafael Correa president van Ecuador. Na twee keer te zijn herverkozen (2009 en 2013) loopt zijn houdbaarheidsdatum af en moest er een opvolger komen. Tijdens onze reis kunnen we de naweeën hiervan aanschouwen in uithangpanfletten, posters, maar wat ons vooral opviel en bleef verbazen waren de grote hoeveelheid bespoten/-schilderde muren van huizen of omheiningen met de presidentskandidaten! Gek! Ik zou zulke muurversiering niet willen!!!
Met een nipte meerderheid van 50% heeft Lenín Morales van Lasso gewonnen. Lasso bestrijdt deze uitslag tot op heden, maar op 29 mei treedt Correa af en zal als alles volgens de boekjes verloopt, wordt Lenín de 'nieuwe' president van de republiek Ecuador. We zijn benieuwd hoe dit afloopt...