Porto Santo(PT) 2a

Woensdag, 14 oktober '15

Onze nachtrust deed deugd en we zijn uitgerust en weer helemaal in vorm. De weersvoorspellingen voor de komende dagen zien er niet rooskleurig uit. Maar vandaag is nog een prachtige dag. Eigenlijk moeten we schoon schip maken en al het zout binnen en buiten wegpoetsen, maar we gaan dit houden voor de slecht-weer-dagen en profiteren van het mooie weer om kennis te maken met dit eiland.
Porto Santo wordt het 'gouden eiland' genoemd, naar het 8km lange gouden zandstrand dat aan zuidkust ligt. Dit maakt dit vulkanische eiland in dit archipel zo uniek en populair als vakantiebestemming voor de inwoners van Madeira, het grootste eiland van dit Archipel, dat hier achter ligt of er voor, het is te zien hoe je het bekijkt en van welke richting je komt of waar je je bevindt. De ferry brengt ook dagelijks dagjes-toeristen/mensen vanuit Madeira naar hier. Het eiland is klein, maar heeft toch veel wandelwegen naar en langs de verschillende pico's/bergen. 
De hoofdweg vanuit de haven, brengt ons naar de hoofdplaats, Vila Baleira. Het is hier even kleinschalig als het eiland en we slenteren wat rond. Het eiland verkennen we verder met de open-tourbus, die langs de bergen en kustlijn rijdt. Langs de kust zien we de grillige uitgesleten kliffen en landinwaarts krijgen we prachtige uitgesleten vulkanische grond te zien met verschillende kleuren. Dit doet ons een beetje denken aan de 'Charamel-zeven kleuren- landen', die we in Mauritius gezien hebben. Hier geen zeven kleuren, maar toch ook wél knap en de moeite om te zien wat voor unieke dingen de natuur creëert! Over heel het eiland worden we getrakteerd op indrukwekkende, fantastische uitzichten. Zelfs ons Zensation kunnen we vanuit de hoogte bewonderen en met onze vinger aanwijzen ;-)
Dit kleine eiland heeft gouden schatten. Wij zijn alvast gecharmeerd door dit archipel...
Tegen de avond steken de buren de BBQ aan en we smullen met z'n viertjes van al het lekkers in onze kuip en sluiten de dag/avond af met een plaatselijk 'night-capje' ;-)

Porto Santo(PT) 1a

Dinsdag, 13 oktober '15

Het eerste dat ons opvalt is de kleur van het water...dat is 'hel' blauw! Hoe dichter we kwamen, hoe blauwer het werd. De havenmeester komt nog even kijken of we goed liggen en ons vragen of we ons straks willen aanmelden bij de douane en in het havenkantoor. Na een verfrissende duik in het warme hel blauwe water en een zoet-water-buiten-douche, zijn we opgefrist om met onze documenten naar de plaatselijke instanties te gaan.
De Vaguebond-crew waarschuwt ons dat we onze tijd er moeten voor nemen...Ja, dat hoort nu eenmaal bij onze manier van reizen. Je moet het allemaal zelf regelen, terwijl je een reis boekt en aankomt op je bestemming en alles al voor je geregeld is door het reisbureau of -organisatie. En we weten uit verhalen dat de autoriteiten hun tijd kunnen nemen of al eens vervelend doen. Maar geduld en kalmte kan je dan redden...
We treffen een ontzettend sympathieke douanier en staan binnen de tien minuten alweer buiten aan zijn container-kantoor, waar hij ons de weg wijst naar het havenkantoor. Ook daar worden we hartelijk ontvangen door twee dames en ook hier gaat het inchecken snel. In minder dan twintig minuten is ons papierwerk in orde en begeven we ons naar het Havencafé/-restaurant. Onze eerste ontbijt-gang was wat fruit en een peperkoek, net voor aankomst. Onze magen rammelen en we willen nog wél een tweede gang verorberen. Terwijl we gebruik maken van de WiFi en de kaart bekijken, zien we dat het toch al bijna middag is...dan maar ineens brunchen ;-)
An & Ivan komen erbij zitten en we hebben héél wat bij te praten. De namiddag vliegt voorbij en we krijgen bezoek van 'die met z'n houten hamer' ;-) 
We besluiten even een dutje te gaan doen en wat bij te rusten. Ja, ja, zo'n oversteek is best vermoeiend, je bent dag en nacht alert en het slapen op een stampend, rollend schip is net iets anders en het lopen van de wachten en in het ritme komen van het wachtlopen zit er nog niet helemaal in. 
Het is alweer donker als we wakker worden...oeps! Net iets te lang geslapen...ik zou best nog verder kunnen slapen, maar the Captain is streng en wil dat we vannacht nog kunnen slapen en geen 'Ship-Lag' hebben. Onze buren, waar we mee hadden afgesproken, dachten al dat ze ons niet meer zouden zien verschijnen. 
We tatteren nog wat over onze avonturen en prachtige dingen die we reeds gezien en gedaan hebben en kruipen tegen middernacht weer in onze kooi.

Baleeira-Porto Santo, Madeira Archipel(PT)

Zaterdag, 10 oktober t.e.m. dinsdag, 13 oktober '15

Zaterdag, 10 oktober '15
Wanneer de wekker afloopt, zijn we al half wakker...in de loop van de nacht is de wind toegenomen en lag Zensation flink te rollen achter haar anker. Het regent ook al eventjes. The Captain checkt nog even de allerlaatste weerberichten en Gribfiles en het weer buiten. 
Het ziet er allemaal gunstig uit, behalve dan de regen, die we er voor de eerste uren moeten bijnemen. Anker op en daar gaan we dan. Ingeduffeld in onze thermische kledij en zeilpakken en -laarzen staan we aan dek en sturen we Zensation de baai van Baleeira, Sagres uit. Portugal, omhult door een mistig-regenachtig deken, verdwijnt langzaam uit ons zicht... Hier nemen we afscheid van het prachtige vaste land van Portugal, het zit volledig in ons hart   en laten een stukje van ons hart hier achter. Vanaf de eerste kennismaking met dit land, in Viana do Castelo, kregen we warm gevoel en werden we hartelijk onthaald. De bevolking is vriendelijk en behulpzaam, het land heeft een prachtige kustlijn en zoveel cultureel te biede. We hebben hier schitterende dingen gezien en fijne weken beleefd. Ooit komen we hier terug... Nu zeggen we ook 'bye' tegen het vaste land van Europa! Water scheidt ons van de grote brok 'Europa', dat we op de landkaart zien en enkel nog bereikbaar is via boot of vliegtuig...Ja, vanaf nu zijn het eilanden en daarna andere continenten, die we gaan ontdekken. 
Met de ijskast goed gevuld, een volle kelder met allerlei proviand en drank, een vriezer met zelfgevangen visjes en een 'home-made'-cake van Heidi à la 'Casa Dois Mastros', zijn we goed voorzien en lijkt het wél of we aan de grote oversteek van drie weken beginnen ;-) 
Deze oversteek van ongeveer 450mijl is ook een grote test, uitdaging, voorbereiding op wat nog komen gaat. The Captain is er helemaal klaar voor, ikzelf heb nog een 'ei' te verwerken! Minstens drie dagen en nachten gaan we non-stop moeten varen, alvorens we ergens kunnen ankeren of afmeren. Minstens 72uur gaan we niet even kunnen stoppen aan een haven of een benzine-station om even bij te tanken, benen te strekken, of wat dan ook! Zensation, the Captain and myself, wij met z'n drietjes, een speldekopje groot, of zelfs nog kleiner...dobberend op die grote Atlantische Oceaan, waarvan we slechts een klein stukje moeten van overbruggen en bevaren om het Madeira Archipel te bereiken. Dit archipel behoort ook tot  Potugal, dus  we gaan toch nog even verder van Portugal proeven, al ligt er ontelbare liters water en 450zeemijlen tussen hen. Het lijkt niks, maar toch is het groots en dat 'ei' zit er vooral door het 'onbekende' en het 'onzekere'. Hoe gaat de trip en vooral de nachten verlopen? Hoe gaat het gaan qua energie en wachten lopen? Wat gaan we onderweg tegen komen? En? En? En? Spannend!!! Ook voor onze dame is het de eerste langere oversteek. Is zij zenuwachtig? Heeft zij goed geslapen? Is ze er klaar voor? Ze heeft in ieder geval de beste zorgen gehad en is veilig uitgerust. Dus ze gaat de uitdaging aan!!!
De twee tot vier meter hoge deining die op de Atlantische Oceaan beweegt, zorgt ervoor dat Zensation, aan de wind, behoorlijk moet opboksen tegen de golven, deining en wind. Ze hotst en klotst en valt telkens weer in de diepe putten die tussen de golven ontstaan. Ze heeft het zwaar, maar gaat kranig en gestaag door! Voorzeil en grootzeil zijn gereefd. Liters zout water komen over Zensation en onszelf heen, telkens we tegen of in de golven botsen. Onze zeilpakken houden onze lichamen droog, lippen en handen proeven zout. Terwijl ik even de trap afdaal om iets te gaan halen en het bovenluik weer toeschuif, is een overkomende golf mij te snel af en donderen er vele liters water de kajuit binnen! Ik probeer meteen alles met handdoeken op te slorpen, maar enkele salonkussens hebben ook reeds liters over zich heen gekregen en opgevangen... Gelukkig is de 'oversteek-slaapplek' bespaard. De regen verlaat ons na enkele uren, maar het blijft grijs en zout water blijft over ons heen spatten. Ook ikzelf verlaat na enkele uren de kuip, leg me al in de 'leefruimte-rust-kooi' en probeer nog een uiltje te vangen. Maar de geluiden die door de romp galmen van de boeg die telkens in een golf valt of er tegen stampt, de giek en de zeilen die al klapperend de schokken steeds mee opvangen, maken het niet makkelijk om het verstand en het gehoor uit te schakelen en te slapen. Het is pijnlijk om onze dame te horen beuken en het interieur te horen kraken... Ik voel me ook niet helemaal lekker en het is pas een hele tijd later, als Geert even naar beneden komt en mij een half poepsnoepje kan geven, dat ik me al snel beter voel en de slaap vat.
Dolfijnen zorgen, tijdens mijn afwezigheid (verneem ik achteraf), even voor een fijne show en gezelschap voor mijn twee geliefden, die genieten van de Oceaan en bewoners.
Wanneer we enkele uren later de traffic lane passeren, zit ik weer fit aan dek. De motor wordt bijgezet, om de prefecte verplichte 90° dwarse oversteek te kunnen varen. Op AIS zijn er verschillende schepen aanwezig en in de verte zien we enkele cargo's er gedaante aan geven. De rest van de dag zijn we met zijn drie alleen op de grote plas, althans, voor zo ver we kunnen zien...
Af en toe valt er een buitje over ons heen en zien we prachtige regenbogen aan de horizon of in wolken verschijnen.
Koken onder een hoek van 30° is geen sinicure en zeker niet met een deining tot vier meter...al je materiaal en eten vliegt van links naar rechts en van achter naar voor! Gevaarlijk keukengereedschap wordt in de spoelbak gelegd, want een rondvliegend mes is enkel voor in't circus ;-) Gelukkig hebben we vanmorgen al een thermos warm water in de kuiptafel gezet en kunnen we voor de eerste keer, het beroemde 'vertrekkers/slecht weer'-gerecht proeven: noedels/-soep. Met wat verse omelet en groentjes (ook reeds voor vertrek bereid) erin en extra kruiding, smaakt het best. We worden zelfs door onze dolfijnen-vrienden beloond, voor onze noedel-beproeving, door prachtige natuur-dolfijnen-show. Vier keer op een uur tijd worden we getrakteerd met hun aanwezigheid en show. Het is een kleine, schattige dolfijnensoort,  er zijn enkele exemplaren bij, die duidelijk een prachtig nummer hebben ingestudeerd en per vijf of vier synchroon boven komen...Schitterend!!! Dit maakt het allemaal waard :-)
Voor de avond valt, is de wind al enkele uren afgenomen en zeilen we weer onder vol tuig. Het eerste sms- bericht wordt naar het thuisfront gestuurd, we hebben afgesproken elke dag iets te laten weten om ongeveer 08.00 & 20.00 LT(lokale tijd). Na een stukje lasagne (ook makkelijk tijdens deze omstandigheden...oven warmt hem op) als avondeten voor Geert, begin ik aan mijn rust-/slaapmoment en vaart the Captain de nacht in.
Tegen 23u neemt de wind weer toe tot 20 knopen en meer. Ik ga aan dek helpen om de zeilen te reven en kruip nog even terug.

Zondag, 11 oktober '15
Iets na middernacht neem ik de wacht over en zie ik dat de wind weer afgenomen is en de zeilen volledig staan. Het is de eerste keer dat ik al zeilend de wacht loop 's nachts, de vorige twee nachtelijke oversteken, waren door gebrek aan wind, op motor. Nu is het extra opletten: staan de zeilen goed, is de koers goed, moet ik iets bijstellen? Gelukkig heb ik hulp van onze 'George', automatische stuurautomaat. Hij houdt de koers aan die ik aangeef. Aan de wind sturen is zijn specialiteit en ook nu in de nacht doet hij z'n job fantastisch. Samen zijn we een goed team. Maar nog géén uur later moet ik the Captain uit z'n bed halen...er staat weer meer dan 20kn wind en het ziet zwart voor me...een bui is op komst. De sterren spelen verstoppertje achter de bewolking en de maan is de grote winnaar van dit spel, want ze is niet te zien. Het zou fijner zijn moesten ze net nu niet spelen, maar zich laten zien, zodat ik wat meer zie. Veel is er niet te zien, slechts een enkel schip verschijnt er op AIS en de cargo die dichterbij komt, maakt een grote boog om ons heen. Geen vissers of visnetten...dat is al een geruststelling. In het water zijn er kleine lichtjes, die lijken op glimwormpjes of een sterrenhemel met duizenden fonkelende lichtjes, die zich door de algen achter en naast Zensation, in ons vaarwater verschijnen. Prachtig! In mijn rust-tijd heb ik nog geen oog toegedaan en nu ik wacht loop, kan ik mijn ogen amper open houden. The Captain heeft het ook moeilijk om de slaap te vatten en staat alweer aan het dek, voor mijn wacht afgelopen is. Hij neemt de wacht over en ik kruip lekker onder de dons. Al snel vallen mijn ogen toe. Pas vijf uur later wordt ik gewekt om weer wacht te lopen. Het is bijna acht uur en de zon is aan het opkomen, terwijl de maan nog maar net verschenen is. George heeft plaats moeten ruimen voor 'Selfie', onze windvaansturing. Zij stuurt ook geweldig aan de wind en zo besparen we energie, want zij heeft enkel de wind nodig om te sturen, in tegenstelling van 'George', die elekriciteit nodig heeft om zijn koers aan te houden. 
Geert heeft toch enkele uurtjes kunnen slapen en in de loop van de dag knikken we met z'n twee al eens in het zonnetje. 'Selfie' stuurt vlot door en de reven kunnen er weer uit. Onze koers en windrichting is niet ideaal...we komen dichter en dichter bij Marokko. De wind zou draaien, maar de gunstigere windrichting laat op zich wachten, dus maken we een slag naar de andere kant en enkele uren later gaan we terug over stag. 
De deining zorgt nog steeds voor een rommelige tocht en ik voel me nog steeds niet 'op en top',  maar na een wonderbaarlijk half poepsnoepje, gaat het steeds ok en kan ik weer wat lezen in de kuip. Maar echt koken is er ook vandaag niet bij... De dag verloopt goed en vlot en de afgelegde mijlen bouwen  zich op. Voor het donker wordt, reven we de zeilen en kruip ik op ons 'rust-kooi'.

Maandag, 12 oktober '15
De wind is wat gedraaid en staat gunstiger voor de richting die we uit moeten. Om half twee neem ik de wacht over en zie ik dat de sterren helderder staan, dan vorige nacht. Die extra verlichting is fijn, ook al ligt de maan nog in zijn bed... Een kookwekkertje staat bij me en laat ik om de vijftien minuten aflopen, moest ik in slaap dommelen en zodat ik even kijk of er iets te zien is en de zeilen en koers nog juist is. 'Selfie' is mijn stuurmaatje en ze heeft weinig of geen begeleiding of correctie nodig. Om vijf uur wisselen we van wacht om drie uurtjes later terug te wisselen. Het regent als ik weer in de kuip kom en krijg meteen een ochtendvertoning van onze dolfijn-vrienden.
We geraken door onze elektriciteit heen en zetten daarom de motor bij en geven 'George' weer het roer. Onze koers is goed, we kunnen stilletjes aan met een knik in de schoot varen en de deining is minder. Dit maakt het ook aangenamer leven aan boord. Kookplannen worden gesmeed.
In de namiddag zorgt het zonnetje voor een aangename temperatuur in de kuip. Ik lees in het tijdschrift 'Flow' dat dagromen en mijmeren, je brein verfrist. 'Durf wat vaker uit het raam te staren'_Daniel Levitin. Wél wij kijken dagelijks in de kuip door ons 360° natuur-venster en we mijmeren steeds weg bij al het prachtigs wat we steeds opnieuw mogen aanschouwen. Ook al zijn of liggen we op dezelfde plaats, toch is onze omgeving en uitzicht altijd NET iets anders...de ene minuut/seconde is het zus...en de andere zo:  water, de lucht, de zon, de maan, de sterren, het strand, de baai, de andere boten, de haven, enz...ze zijn nooit hetzelfde. We geraken nooit uitgekeken door 'ons' raam! En hier zo midden op de Atlantische Oceaan is het ook puur genieten van alle natuurpracht.
De wind draait verder in de late namiddag en neemt weer toe, waardoor we terug reven.
Als avondeten wordt de tonijn van enkele weken geleden op de grilpan gelegd. We leven nog steeds onder een helling van ongeveer 15°, waardoor ik nog steeds schuin in de kombuis sta. Het fornuis staat los en beweegt mee met Zensation, en probeert zichzelf waterpas te houden. De kookpotten staan vast tussen klemmen, zodat ze niet van het fornuis glijden. Maar de grilpan is rechthoekig en kan ik niet vastklemmen. Ik moet de pan goed vasthouden tijdens het grillen van onze tonijnsteaks. Niet handig terwijl ik nog in de kookpot moet roeren of de filets moet omdraaien. Het is een zware beproeving om mijn evenwicht te bewaren voor het fornuis en de pan vast te houden. Tijdens een deining en golf-val van Zensation, heb ik de pan vast, maar vliegen de tonijnfilets achter het fornuis...nou die pan heb ik in handen, maar wat de filets doen...tja zwemmen kunnen ze daar wel niet. Ik vis ze achter en onder het fornuis vandaan en leg ze weer te grillen. Het zware klus, maar het is gelukt...diner is served ;-)
We gaan met een gevuld buikje de avond in. Het blijft flink waaien.

Dinsdag, 13 oktober '15
Ons doel komt dichter bij, onze snelheid is de afgelopen dag flink toegenomen, alsook onze afgelegde mijlen...
Mijn laatste nachtwacht vat ik aan vol goede moed. In de loop van de voormiddag denken we Porto Santo te bereiken. Nog enkele uren doorbijten en oeps...we moeten de snelheid er wat proberen uit te halen of we dreigen voor zonsopgang toe te komen. En dat willen we vermijden. Daglicht is fijner om een nieuwe bestemming en haven aan te lopen. 
Buien blijven af en toe enkele minuten voor gezelschap zorgen en die worden steeds begeleid van extra knoopjes wind. The Captain neemt de laatste uurtjes van de nachtwacht voor zijn rekening en heeft de afgelopen rust-wachten eindelijk goed kunnen slapen, maar die enkele uren halen de vorige gemiste nachtrusten niet in. Maar de motivatie wint van de vermoeidheid en het kookwekkertje helpt om de vijftien minuten bij het indommelen tijdens de wacht zelf. 
Bij zonsopgang zien we land: gebergten. Joehoe, we zijn er bijna!
Om half negen zien we de eerste vogel sinds dagen...nog vijftien mijl te gaan en nog geen visser of visvlaggetjes te zien. Net voor we de zeilen toe doen en de haven invaren van Porto Santo, krijgen we van onze dolfijnen-vrienden nog even een 'goeie morgen' en 'welkom in het Madeira Archipel'-begroeting. 
Op AIS zien we dat de 'Vaguebond' nog in de haven ligt. We hebben An & Ivan, sinds ons vertrek in Blankenberge nog niet gezien. En daar staan ze nu te zwaaien bij de backboord-haven-ingang-toren van Porto Santo. Ze haasten zich naar de steiger om ons lijntje aan te nemen. Wat een leuke ontvangst. Na 74u20' en 437 mijl varen, voelen we weer grond onder onze voeten, of om te beginnen toch al een steiger ;-)
We zijn blij dat we er zijn en we zijn SUPER-trots ons drie, vooral op onze Zensation. Ze is een kranige, rotsvaste, knappe dame en heeft ons veilig en wél tot hier gebracht...well done! 

Ferrugado-Baleeira, Algarve(PT)

Vrijdag, 9 oktober '15

We hebben het dorpje Ferragudo enkel nog maar aan Praia Grande gezien en bij het voorbij varen met de bijboot en het doorrijden met de wagen gisteren. We hebben nog tijd en willen graag meer zien van het dorp en de tips van Heidi & Louis volgen. Dus al vroeg varen we met ons Dinghietje richting het vissershaventje en landen op het strand, net voor de zijtak van de rivier Arade. 
De vissers zijn druk bezig met het afleveren van hun vangst en het doorlopen van hun visnetten. Er zijn smalle straatjes en sommige huizen hebben weer gevels met azulejo's/tegels. In de straten hangen, van gevel naar gevel, visnetten met versiering eraan. Het geeft een gezellige dorpssfeer. Een korte klim langs trappen, brengt ons tot aan de kerk. We  hebben dit vanop het water zien staan. Van hieruit heb je een prachtig zicht op de haven van Portimão. We bezoeken ook de plaatselijke Mercado(markt binnen). Deze is véél kleiner dan degene die we reeds gezien en bezocht hebben. Na een kleine hap, keren we terug naar Zensation en tuigen ons Dinghietje af, halen het anker op en varen naar de haven. Hier vullen we onze watertank en dieseltank bij en zetten dan koers richting Baleeira. Hier gaan we nog overnachten, alvorens te beginnen aan onze oversteek naar Madeira, naar het eiland Porto Santo.
Als we Rio Arade verlaten, staat er wind uit de goede richting... Dit is niet voorspelt...er zou géén wind zijn en uit het zuidwesten. Nog even bekijken en overleggen...of we vertrekken nu of morgenvroeg? Vertrekken gaan we toch doen, maar wanneer? Stellen we het uit of profiteren we van de gunstige wind nu al?
We doen het! We stellen onze koers bij richting Porto Santo en hopen met deze oosten wind al een heel stuk zuidelijk te kunnen geraken voor middernacht. Het gaat goed en al snel hebben we beet: een bonito van 50cm. Maar terwijl we handen vol hebben met onze vangst proberen in te tomen(hij is héél hevig), valt de wind weg... Nou, we zijn nog geen uur op weg naar het zuiden. Het is nog vroeg en we zijn nog niet ver van de kust. Nog eens de weerberichten bekijken...tja, er zal niet direkt wind komen, zoals reeds voorspelt was, dus toch maar terug richting Baleeira...op motor, met een knap visje  in de emmer ;-)
Bij aankomst in Baleeira gooien we ons anker uit en kuisen de bonito en snijden hem in mootjes en stoppen de stukken in de vriezer. We eten nog wat, bekijken nogmaals het weer, maken het bed klaar voor de oversteek en kruipen vroeg in onze kooi. De komende dagen gaan we out-off-reach zijn. 450Mijl voor de boeg, we denken er drie dagen en nachten voor nodig te hebben... 

Ferrugado, 'Praia Grande', Algarve(PT)

Donderdag, 8 oktober '15

De laatste tijd rolt het voorzeil niet zo vlot meer af. Ik trekt Geert de mast in en hij onderzoekt wat het probleem is. Er zit te veel spanning op de genuaval. Terwijl hij daar hoog en droog zit, wiebelen we met momenten hevig, door golven van voorbij varende boten...Pretpark-kriebels verzekerd voor The Captain ;-)
Deze keer heeft hij ook het fototoestel mee en dus worden er enkele foto's van Zensation gemaakt met boven-aanzicht!
In de namiddag varen met ons Dinghietje naar het strand, we hebben afgesproken met Heidi & Louis. Maar net voor we het strand bereiken, denken we er aan dat we geen zaklamp bij hebben voor vanavond en het ankerlicht niet hebben aangezet, dus varen we terug naar Zensation. Wanneer we onze 'wet-landing' maken, staat de paparazzi al klaar ;-)
We slepen ons Dinghietje op het strand en dan...waar zijn Geerts' sandalen? Ok, vergeten...nog eens terug. Derde keer goede keer ;-) Alles bij en klaar voor een fijne dag met zijn viertjes.
In de strandbar 'Kalu'(bij Nederlandse uitbaters) genieten we van het gezellig terras en elkaars gezelschap. De bitterballen en frikandellen passeren onze gretige ogen en snuivende neusjes meermaals...dit geeft ons ook zin in dat lekkers en we bestellen er ook wat van. Hi, hi, hi,...toch leuk dat we dit na al die tijd nog eens proeven. Het smaakt heerlijk en nostalgisch ;-)
Terwijl de mannen hun kelen smeren, rijden Heidi en ik naar de supermarkt voor proviand. Makkelijk met de auto, maar bij het zien van de aankopen, realiseren we ons plots dat we er wel tientallen trappen mee naar beneden moeten en een stuk strand afstappen tot aan onze bijboot... 'Hallo, hallo?... hulplijn...' De mannen komen ons helpen uitladen en met één Dinghy-ritje, is alle proviand aan boord van Zensation. Voilá, we zijn klaar voor de oversteek naar Madeira, met voldoende vers eten en nog een gigantische zelfgemaakte appeltaart met een geheim drankje erin, van Heidi. Mmm...dat gaat die nachtelijke uurtjes zeker verzachten ;-)
We stappen met z'n vier de wagen weer in en Louis brengt ons naar 'Amarcão de Pera'. Hier is een fantastisch visrestaurant, waar je voor een prijsje vis à volenté kan eten. Terwijl de mannen parkeren, schieten Heidi & ik al wat fotootjes van de omgeving en bij de vissershutten. Een visser komt ons tegemoet met een emmer vol vis en een grote krab in zijn hand. We mogen ze vastnemen voor de foto en hij wil ons schelpen laten zien. Al snel is de sympathieke visser voluit aan het tateren en geraken we moeilijk weg. Onze mannen zitten al aan een wijntje op het terras van het restaurant, als we ze vervoegen.
Al snel verschijnt er vis op onze tafel, en nog een vis, en nog, en nog,...heerlijk en zo véél. We smullen van inktvis, makreel, zalm en dorade. 
Om onze calorietjes wat op pijl te houden, maken we nog een wandeling over de boulevard en drinken nog een night-cap in een fantastische cocktailbar met show-allurence-sympathieke uitbater en cocktail-shaker José.
Het is alweer veel te snel laat en Louis brengt ons terug naar Ferragudo. Nog een keertje steekt hij voor ons zijn tenen in het zand, wanneer we naar ons Dinghietje lopen. Het is zover...tijd om afscheid te nemen van Heidi & Louis...twee fantastische vrienden, die we zeker nog een keer komen bezoeken in Messines in hun B&B. Maar hopelijk zien we elkaar nog tijdens de feestdagen in België en mogen we hen eens ergens op de aardbol verwelkomen op ons Zensation. Tot gauw en bedankt voor de leuke tijd, plekjes en tips hier in Portugal x

Portimão Marina-Ferragudo 'Praia Grande', Algarve(PT)

Woensdag, 7 oktober '15

Het was een korte nacht...the Captain is enkele keren gaan kijken naar de bilgepomp, die verschillende keren per uur opspringt. Maar in de motorruimte of in de bilges, is alles droog, ook bij de boiler... Wat zou dit toch kunnen zijn? Waarom springt de pomp op? Dat bekijken we straks wél uitgebreider. Ook Het piepende, krakende geluid van de steiger achter ons, zorgt voor een vervelend lawaai en dus slaapgebrek!
Vandaag is het juiste moment om aan de zonnepanelen te beginnen, er is geen wind. De zonnepanelen zijn vrijdag al geleverd en deze keer is de bestelling juist ;-)
De twee andere zonnepanelen moeten eerst weer gedemonteerd worden en de twee nieuwe komen er tussen te liggen. 
Ik vertrek ondertussen naar het havenkantoor en wasserette, aan de andere kant van de haven. Als the Captain mijn hulp nodig heeft, kan hij me bereiken en keer ik terug naar de boot, anders blijf ik in het havenkantoor wachten tot de was klaar is en kan ik terwijl wat internetten...
Wanneer ik met frisse, propere was terug keer naar Zensation, liggen de vier zonnepanelen er al op! Aansluiten moet nog gebeuren, maar Geert heeft ze alle vier er alleen opgelegd en vastgemaakt! Ik moet alleen nog de was ophangen en af en toe hem iets van gereedschap of materiaal aangeven.
In de namiddag hoor ik plons! Geerts' jas is in het water gevallen...ik had hem aan de schoten op een kapstok te drogen gehangen... Snel neem ik de tuinslang en spoel hem af met zoet water. Die is nu twee keer gewassen :-)
Het aansluiten gaat ook redelijk vlot, maar toch een hele dag zoet met de zonnepanelen. Ook wordt er nog extra naar de bilgepomp gekeken en liters zoet water doorgepompt. We hadden ze al proper gemaakt, de laatste keer als we nog wat diesel in de bilge hadden, maar nu is het resterende vuil zeker weg. Hopelijk springt ze nu niet nutteloos meer aan. Als we in de vroege avond de trossen losgooien, zijn de zonnepanelen in werking :-)
We gaan aan de overkant van de haven, op de rivier Arade, voor 'Praia Grande' in Ferragudo voor anker liggen. Enkele weken geleden hebben we hier ook een tijdje gelegen, maar er liggen opmerkelijk minder boten nu...het seizoen is duidelijk aan het veranderen. 
Wanneer we ons anker droppen, krijgen we ineens wind tot 15Kn...dit is niet voorspelt.
Na een warme maaltijd vallen we, moe van 't werken, heerlijk dobberend in slaap ;-) We houden van de vrijheid en geluiden op anker!

Portimão, Algarve(PT)

Dinsdag, 6 oktober '15

We kunnen in de box blijven liggen,volgens de Marina-office. We klussen wat en ik bereid hapjes voor onze gasten straks. De naaidoos wordt uitgehaald en ik probeer mijn zonnehoed te herstellen, een naad is rondom rond gelost aan de klep. Dus ik kan hem nog op mijn hoofd zetten, maar de klep hangt er half af, dat is geen zicht en beschermt mijn gezicht niet echt. Ook al is mijn huiduitslag verdwenen en genezen, dankzij antibiotica die op voorschrift nog extra meegekomen was van België. Ik blijf toch voorzichtig met de zon en ook al heb ik gisteren ter vervanging een nieuwe hoed gekocht...aan deze ben ik toch gehecht geraakt en dus vind ik het de moeite waard om te proberen hem te herstellen.
Wanneer we buiten alles wegbergen, mis ik het afdruiprekje voor de afwas...Heum, had ik die al binnen gelegd? Neen, oei dan zal die overboord gevallen zijn! We dachten al dat we daar straks iets in het water hoorden plonsen...Dat wordt een nieuwke kopen in de Chinese Supermarkt ;-)

In de namiddag komen Heidi & Louis Mast toe en we aperitieven aan boord van onze Zensation in het zonnetje. 's Avonds rijden we met de auto naar Alvor om daar te dineren met ons viertjes. Het is toch altijd raar en anders, om een plek die je vanop het water kent, dan langs de andere kant binnenkomt.

Alvor is gezellig en we slenteren door het leuke dorp. We belanden in een visrestaurant en bestellen twee soorten 'Cataplana'(Portugees stoofpotje voor twee personen), één met vis en één met schaal- en schelpdieren, zo kunnen we met z'n vier van de twee gerechten proeven en smullen...mmm...lekker!

Na het eten zoeken we nog een terras op van één van de zovele leuke barretjes in Alvor. En hoe later het wordt, hoe meer jongere mensen(voornamelijk Engelsen) zich in de bars en straten begeven en dat geeft een leuke sfeer.

Het is al laat als we weer terugkeren naar Portimão en na een fantastische leuke dag samen, afscheid van elkaar nemen. We gaan proberen elkaar nog te zien voor we richting Madeira varen.