Donderdag, 12 november '15
Ook al heeft het maar wat gesmeuld in de schakelkast aan het contact van de boegschroef, doordat die wat los zat, en is er geen brandblusapparaat bij te pas gekomen, beseffen we maar al te goed dat we héél veel geluk gehad hebben! Alles werd extra verlucht om de rook en de brandgeur buiten te krijgen.
De nacht was kort, maar we zijn blij dat we ze op ons drijvend huisje hebben kunnen doorbrengen. En wanneer we opmerken dat ze vuil is van de meerlijnen, zijn we blij dat ze nog vuil kan zijn! Ook voor de buurvrouwen naast ons, had het anders kunnen aflopen, hé. Maar gelukkig is het niet zo'n vaart gelopen en kunnen we zonder problemen afscheid nemen van de buren, die gisteravond zelfs niks in de gaten hadden en nu nog van niks weten, die worden helemaal opgeslorpt door het ARC-circus(zo noemen we die hele organisatie, die enorm comercieel uitgebuit wordt!). Het is ons hier te druk en voelen ons niet direct thuis door de vele ARC-ers.
We wilden gisteren, voor ons probleem, even enkele mensen dag gaan zeggen, maar dat zal voor aan de andere kant van de Atlantische Oceaan zijn, want we willen vandaag Tenerife bereiken. Voor het buitenvaren, kunnen we toch nog even een praatje maken met Twixx-crew(hij vanop de steiger en wij vanop Zensation) en hun 'Fair Winds' wensen voor de oversteek...'tot ziens in de Caraïben!'
Een uurtje later dan voorzien, met al de babbeltjes met de buurman, Twixx en wachten op de deposite, verlaten we de Marina en Gran Canaria. Het was een blits-bezoek , met enkel verkenning van het havenkantoor en de steiger... binnen twee weken zijn we terug in Gran Canaria. Ja, we hebben een strakke planning voor de komende weken, om alle Canarische eilanden te bezoeken en familie en vrienden te treffen, dus je zal soms wél denken of je afvragen wat en waar we heen varen.
Wél eerst willen we nu al eilandhoppend in dagtochten langs boven aan het meest noord-westelijke eiland 'La Palma' geraken en dat dan voor enkele dagen bezoeken, om daarna terug eilandhoppend langs beneden via 'La Gomera' en 'Tenerife' naar 'Gran Canaria', waar we familie treffen binnen twee weken en het eiland verkennen. Daarna naar 'Tenerife' om het te bezoeken en ook vrienden te treffen, om vervolgens terug naar 'Gran Canaria' te varen om onze vrienden en bootsitters daar te verwelkomen op 20 december en wij naar België vliegen op 23 december '15. Dus effe stressen om zoveel mogelijk van de eilanden te kunnen meepikken en iedereen te zien ;-)
Op 6 januari '16 landen we dan weer terug op Gran Canaria en is het provianderen voor de oversteek naar de Caraïben en Zensation dus vol te stouwen! Nog een tussenstop bij het kleine zuid-westelijke eiland 'El Hierro' en dan nog naar 'Mindelo, Kaap Verdië'. Als we een goed weather-window hebben beginnen we dan van daaruit aan de oversteek.
Maar zover zijn we nog niet...dus terug naar vandaag:
We vertrekken op motor en zien voorbij de haven een vliegende vis. Nu heb ik hem ook gezien, dus Geert ziet ze niet alleen vliegen ;-) Hij denkt ook dat hij een fontein van een walvis heeft gezien, maar slechts één keer...het kan. Eens we de kaap 'La Isleta' gepasseerd zijn, komt er wat wind en zetten we SPI. Dat is alweer een tijdje geleden dat we die nog eens kunnen opzetten hebben. Net als we de SPI aan het zetten zijn zien we enkele dolfijnen...ja, nu dat we geen tijd hebben om naar hen te kijken zijn ze eindelijk nog eens rond Zensation! Maar al snel zien we ze niet meer. Wanneer de SPI staat, hebben we een mooi gemiddelde en denken Santa Cruz nog wél te halen voor het donker. De trip is ongeveer evenveel mijl als gisteren, dus hopelijk blijft er wind. Al snel zien we terug dolfijnen, ze komen van alle kanten en ze blijven een hele tijd spelen voor de boeg. Geweldig! We krijgen er niet genoeg van en ik zet me op de ankerbak met mijn voeten buitenboord. Af en toe krijg ik opspattend water over mijn voeten en hoop een dolfijntje te voelen... Ze spelen en spelen van links naar rechts en van rechts naar links. F-A-N-T-A-S-T-I-S-C-H!!! Het varen gaat goed en we halen onze vrienden hun boot 'Anastasia', met hun bootsitters (Sophie&Frank zijn zelf op het moment in België) al gauw in. Onze dolfijn-vrienden komen nog eens twee keer even goeie dag zeggen. Wél vier keer dolfijnen op één dag, dat maakt onze dag weer extra geslaagd!
Net voor de traffic lane, neemt de wind nog toe en doordat een andere zeiler niet wil afvallen en een vislijn heeft uithangen, zijn we verplicht de SPI toe te doen en dit gaat wat moeilijker, doordat hij in ons geen ruimte geeft...Bedankt Canadees!!! Van collega-zeilers moet je het hebben...en dan nog in zo'n grote plas water!
Voorzeil weer uitrollen en door de toenemende wind, moeten we niet inboeten in sneldheid en gaat het goed vooruit. De mijlen tellen snel af en Tenerife verschijnt door de ijle lucht. Wat een gebergte! De vormen en kleuren zijn weer anders dan op de andere eilanden. Wauw! Huizen die tussen twee bergflanken zijn gebouwd. Net zoals de aankomst gisteren krijgen we ook hier dezelfde indrukken: een grote stad en ook in deze haven is er een grote industrie-/beroepshaven en cruiseboten en ferry's. Om 16uvaren we de haven al binnen en we zitten al op een terrasje in de stad, als we met Sophie & frank facetimen, als hun dame 'Anastasia' net voor zonsondergang de haven invaart... Captain-Shumi voelt zich wéér SUPER ;-)
zaterdag 14 november 2015
donderdag 12 november 2015
Fuerteventura, Morro del Jable-Gran Canaria, Las Palmas(ES_Canarische)
Woensdag, 11 november '15
Vannacht hebben we te maken gehad met valwinden die over het gebergte komen. We hoorden de wind gieren in onze verstaging, maar Zensation zelf bleef rustig liggen achter haar anker. In de vroege ochtend nam de wind nog meer toe en hoorden we de linten, waarmee ons Dinghietje is vastgemaakt, flapperen. Ondanks dit alles hebben we vrij goed geslapen. Zo stil hebben we de afgelopen dagen niet gelegen ;-)
Om half zeven horen we de ferry één keer blazen, voor hij vertrekt. Iets later maken we ons klaar voor vertrek en halen we het anker op. Hierbij verlaten we Fuerteventura en zetten we koers naar het volgend Canarisch Eiland: Gran Canaria. Dit eiland ligt verder dan de vorige vier eilanden: La Graciosa, Lanzarote, Isla de Lobos en Fuerteventura. Deze vier liggen zo dicht bij elkaar, dat een volgende vulkaanuitbarsting hun zou kunnen samenvoegen...
We hebben dus een kleine zestig mijl voor de boeg, voor ons niet ver, maar het is zo dat we maar een kleine 11 uur licht hebben per dag. Dus even een rekensommetje maken: 60 : 11 = 5,45... dat is dus de snelheid die we gemiddeld moeten varen, om tijdig in de Marina Las Palmas af te meren.
Met wat wind halen we dit makkelijk en we beginnen met een mooie 15kn wind en aan snelheid van 7 knopen, een goede start! Maar twee uur later vallen we al zonder wind en gaat de motor aan. Deining en stroming vechten tegen elkaar en dit brengt een rare golfslag met zich mee. Zensation wordt langs alle kanten bespeelt en de golventoppen lijken wél op vulkanisch gebergte, met hoge en lage toppen/golven. Een tijdje later kunnen we de zeilen weer hijsen, om het nog geen half uur weer over te laten aan de motor. Zo gaat het een hele dag door, tot the Captain zegt dat de zeilen nú neer blijven. Dat wil ik wél op een papiertje geschreven hebben ;-) En ja hoor, nog géén half uur later worden de zeilen weer gezet! De laatste twee uur hebben we een goede windsnelheid. De hele dag zit de lucht dicht, af en toe zien we de zon even tussen bewolking doorkomen en het is warm.
Vele zullen zich afvragen: 'wat doe je nu al die uren tijdens het varen?' Wel afhankelijk van het weer heb je veel of weinig werk met het trimmen van de zeilen, of zoals vandaag met ze te hijsen en weer in te rollen, plotten/navigeren, het verkeer in de gaten houden, lezen, vissen, koken, eten, poetsen, makkelijke klusjes, enz... En vooral genieten van de omgeving en proberen dolfijnen te spotten. Vandaag had ik het extra druk: afrekenen met zwartrijders! Zo noem ik die zwarte vieze vliegende insecten met vleugels en facetogen. Waar ze vandaan komen en blijven komen, is ons een raadsel. Sinds gisteren hadden we veel vliegen aan boord, maar 's avonds waren ze verdwenen en bij ons vertrek deze morgen, was er geen enkele vlieg. Elke keer dat ik beneden kwam, zaten er wel enkele in de leefruimte. Onze vliegenmeppers worden actief ingezet, maar voor elk lijk kregen we er telkens twee vliegende zwartrijders erbij! Ni te doen! Ook in de kuip waren ze aanwezig. Waar komen ze toch vandaan, zo midden op zee?!
Gran Canaria komt in zicht en we meren al om half zes af in Puerto Las Palmas. Het is er druk met de ARC, race naar de Caraïben, die 22november vertrekken, waaraan zeker tweehonderd boten deelnemen, dus de haven ligt goed vol en onder de zaling en in hun wand flapperen de ARC-vlag en feestbevlagging. Toch worden we vriendelijk onthaalt, maar een plaats...dat is een probleem. Na een uur hebben ze een plek voor ons gevonden voor één nacht. Er zijn hier geen vingersteigers, maar m.b.v. meerlijnen die je vooraan belegt en met de kont naar de steiger, waar je je landvasten op de kikkers legt, lig je ook vast. Deze methode kennen we van in Griekenland en Kroatië en ook in Vaiana de Castello(PT). We moeten ons tussen twee boten wringen en de boegschroef helpt ons om er in te geraken en met de schroef niet in een meerlijn te varen. Met wat hulp van de havenmeester die met zijn rib de andere boten wat verder uit elkaar trekt, kunnen we er tussen.
Hier gaan we niet bewegen vannacht...we liggen allen tegen tegen elkaar geperst ;-)
Wanneer ik beneden iets ga nemen, ruik ik een brandlucht in de punt. Ik vraag aan Geert of ze ergens aan het barbequeën zijn. Hij ziet niets, komt binnen ruiken en spurt naar buiten en begint de garage leeg te maken en roept om het brandblusapparaat te brengen. De schakelkast van de boegschroef zit daar en...het heeft gebrand! De garage hangt vol rook en de brandlucht komt ons tegemoet... Gelukkig had ik het geroken...dit had helemaal anders kunnen aflopen!
Een hulplijn geeft ons raad en alle schakelaars en bedrading worden nagekeken en schoon gemaakt. Probleem opgelost. Bedankt Paul & Mieke De Lange. Dit gaan we toch extra in de gaten houden bij het volgende boegschroef-gebruik.
We zijn behoorlijk van ons melk. Gaan we morgen verder of blijven we nog een dag?
Vannacht hebben we te maken gehad met valwinden die over het gebergte komen. We hoorden de wind gieren in onze verstaging, maar Zensation zelf bleef rustig liggen achter haar anker. In de vroege ochtend nam de wind nog meer toe en hoorden we de linten, waarmee ons Dinghietje is vastgemaakt, flapperen. Ondanks dit alles hebben we vrij goed geslapen. Zo stil hebben we de afgelopen dagen niet gelegen ;-)
Om half zeven horen we de ferry één keer blazen, voor hij vertrekt. Iets later maken we ons klaar voor vertrek en halen we het anker op. Hierbij verlaten we Fuerteventura en zetten we koers naar het volgend Canarisch Eiland: Gran Canaria. Dit eiland ligt verder dan de vorige vier eilanden: La Graciosa, Lanzarote, Isla de Lobos en Fuerteventura. Deze vier liggen zo dicht bij elkaar, dat een volgende vulkaanuitbarsting hun zou kunnen samenvoegen...
We hebben dus een kleine zestig mijl voor de boeg, voor ons niet ver, maar het is zo dat we maar een kleine 11 uur licht hebben per dag. Dus even een rekensommetje maken: 60 : 11 = 5,45... dat is dus de snelheid die we gemiddeld moeten varen, om tijdig in de Marina Las Palmas af te meren.
Met wat wind halen we dit makkelijk en we beginnen met een mooie 15kn wind en aan snelheid van 7 knopen, een goede start! Maar twee uur later vallen we al zonder wind en gaat de motor aan. Deining en stroming vechten tegen elkaar en dit brengt een rare golfslag met zich mee. Zensation wordt langs alle kanten bespeelt en de golventoppen lijken wél op vulkanisch gebergte, met hoge en lage toppen/golven. Een tijdje later kunnen we de zeilen weer hijsen, om het nog geen half uur weer over te laten aan de motor. Zo gaat het een hele dag door, tot the Captain zegt dat de zeilen nú neer blijven. Dat wil ik wél op een papiertje geschreven hebben ;-) En ja hoor, nog géén half uur later worden de zeilen weer gezet! De laatste twee uur hebben we een goede windsnelheid. De hele dag zit de lucht dicht, af en toe zien we de zon even tussen bewolking doorkomen en het is warm.
Vele zullen zich afvragen: 'wat doe je nu al die uren tijdens het varen?' Wel afhankelijk van het weer heb je veel of weinig werk met het trimmen van de zeilen, of zoals vandaag met ze te hijsen en weer in te rollen, plotten/navigeren, het verkeer in de gaten houden, lezen, vissen, koken, eten, poetsen, makkelijke klusjes, enz... En vooral genieten van de omgeving en proberen dolfijnen te spotten. Vandaag had ik het extra druk: afrekenen met zwartrijders! Zo noem ik die zwarte vieze vliegende insecten met vleugels en facetogen. Waar ze vandaan komen en blijven komen, is ons een raadsel. Sinds gisteren hadden we veel vliegen aan boord, maar 's avonds waren ze verdwenen en bij ons vertrek deze morgen, was er geen enkele vlieg. Elke keer dat ik beneden kwam, zaten er wel enkele in de leefruimte. Onze vliegenmeppers worden actief ingezet, maar voor elk lijk kregen we er telkens twee vliegende zwartrijders erbij! Ni te doen! Ook in de kuip waren ze aanwezig. Waar komen ze toch vandaan, zo midden op zee?!
Gran Canaria komt in zicht en we meren al om half zes af in Puerto Las Palmas. Het is er druk met de ARC, race naar de Caraïben, die 22november vertrekken, waaraan zeker tweehonderd boten deelnemen, dus de haven ligt goed vol en onder de zaling en in hun wand flapperen de ARC-vlag en feestbevlagging. Toch worden we vriendelijk onthaalt, maar een plaats...dat is een probleem. Na een uur hebben ze een plek voor ons gevonden voor één nacht. Er zijn hier geen vingersteigers, maar m.b.v. meerlijnen die je vooraan belegt en met de kont naar de steiger, waar je je landvasten op de kikkers legt, lig je ook vast. Deze methode kennen we van in Griekenland en Kroatië en ook in Vaiana de Castello(PT). We moeten ons tussen twee boten wringen en de boegschroef helpt ons om er in te geraken en met de schroef niet in een meerlijn te varen. Met wat hulp van de havenmeester die met zijn rib de andere boten wat verder uit elkaar trekt, kunnen we er tussen.
Hier gaan we niet bewegen vannacht...we liggen allen tegen tegen elkaar geperst ;-)
Wanneer ik beneden iets ga nemen, ruik ik een brandlucht in de punt. Ik vraag aan Geert of ze ergens aan het barbequeën zijn. Hij ziet niets, komt binnen ruiken en spurt naar buiten en begint de garage leeg te maken en roept om het brandblusapparaat te brengen. De schakelkast van de boegschroef zit daar en...het heeft gebrand! De garage hangt vol rook en de brandlucht komt ons tegemoet... Gelukkig had ik het geroken...dit had helemaal anders kunnen aflopen!
Een hulplijn geeft ons raad en alle schakelaars en bedrading worden nagekeken en schoon gemaakt. Probleem opgelost. Bedankt Paul & Mieke De Lange. Dit gaan we toch extra in de gaten houden bij het volgende boegschroef-gebruik.
We zijn behoorlijk van ons melk. Gaan we morgen verder of blijven we nog een dag?
woensdag 11 november 2015
Fuerteventura, Gran Tarajal-Morro del Jable
Dinsdag, 10 november '15
Na enkele uren rustig te hebben geslapen, beginnen we in de vroege morgen weer te rollen, maar al bij al valt het mee, het is pas tegen zonsopgang dat de deining doorzet. We laten onze plannen om nog aan land te gaan varen...met deze deining geraken we niet droog in een winkel ;-)
Anker op en doorvaren dan maar en we eten een omeletje onderweg. We hebben een de wind en deining langs achter en bomen het voorzeil uit...zalige koers is dit. Ons vislijn hangt uit en al snel hebben we beet...net nu ik weer vis(bonito) uit de vriezer heb gehaald voor vanavond! Komt dus goed uit...de ene eruit en de andere erin ;-) Het is een platte gele vis van 50cm. We vinden hem niet terug in onze boekjes, maar denken dat het een makreel-achtige is. Straks even 'Google-en'.
We naderen lichter gekleurde gebergte, woestijnzand en -duinen aan het populaire vakantieoord 'Costa Calme'. Iets verder op wordt het water nog blauwer of nog appelblauwzeegroener of zijn het al 50-tinten blauw?! Het is de lagune bij 'Risco de Paso' het ziet er prachtig uit...maar zelfs met hoogwater kunnen we de lagune niet invaren en er staat te veel deining om hier even het anker uit te gooien en met de bijboot erin te varen...jammer. In Spanje en Portugal hebben we al in enkele lagunes kunnen liggen met Zensation. Toch proberen we zo dicht mogelijk te varen om het te kunnen aanschowen. Mensen wandelen, zitten of liggen op het smalle strookje mooi zand tussen de zee en de lagune. In de lagune is het water rustig, terwijl aan de andere kant, van zee, golven tegen de zandstrook rollen. Paradijslijk!!!
Op het einde van de oostkust zien we véél hotelcomplexen aan Jandía Playa, Hobie-catamarannetjes varen voor de kust, alsook surfers en kitesurfers. Het is er druk, ook op het strand zien we heel wat mensen. Plots gaat onze vislijn af...het zal toch niet waar zijn zeker! Ja, ja, één van de hobie-Cats' heeft onze vislijn overvaren...de lijn is niet te stoppen...met het zeilmes snijdt the Captain de lijn door... bye, bye aas... En het was nogwel een goedgekeurd kunstaas door de vissen, althans één, aangezien we er vandaag al een dorado (ondertussen opgezocht) mee gevangen hebben!
Net achter het hoekje, aan de zuidkust, ankeren we naast de haven in Morro del Jable. De marina heeft weinig of geen plaats voor bezoekers en de ferry's die naar Gran Canaria varen liggen te ronken aan de havenmuur. In de baai komen en gaan verscheiden excursie-boten, ze liggen er voor een tijdje en varen weer weg. De dorado wordt gekuist en ingevrozen. We bekijken de planning voor de komende weken en zoeken verkoeling in het water. Op het einde van de namiddag krijgen we nog gezelschap van drie andere zeilboten.
We varen met de bijboot de haven in, in de boeggolven van de ferry die net is vertrokken, maar we houden het droog. Bij de excursieboten mogen we ons Dinghietje achter laten. Het is weer wat trappen en steile straten beklimmen, om in het dorp te komen richting Jandía Playa. Het is hier gezellig druk en we horen en zien veel Duitsers...we worden ook door de bevolking in het Duits aangesproken en de menukaarten zijn in het Spaans&Duits. Raar... Het is hier een populair vakantieplaats voor de Duitsers, daarom dus. Ja, de terrasjes aan de waterkant zitten er vol van. Op de tweede rij, verder de stad in, zoals ze dat noemen, treffen we weer enkel de plaatselijke bevolking in de straten, het park, op de banken en terrassen.
Geladen met proviand stappen we weer het hele eind terug naar de haven. M.b.v. een lichtje varen we naar Zensation, waar we smullen van een stuk bonito. Ondertussen zijn er nog enkele boten bijgekomen en liggen we met z'n zessen hier voor anker.
Voor het slapen gaan worden we nog opgeschrikt door één lange stoot(geluidsignaal=attentie! En deze neemt de uitdrukking 'lange' een beetje te lang!), gevolgt door drie korte stoten(=ik sla achteruit). De ferry die vier uur geleden uit de haven vertrokken is, is weer terug. Hij vaart kort bij ons, om zijn draai te nemen, zodat hij achterwaarts den haven kan invaren! Alle zes blijven we ongeschonden. Knap stukje vaarkunst van die kapitein ;-)
Hopelijk gaan we een rustige nacht tegemoet en komen of vertrekken er geen ferry's meer, want we hebben een vroege start en langere trip gepland.
Na enkele uren rustig te hebben geslapen, beginnen we in de vroege morgen weer te rollen, maar al bij al valt het mee, het is pas tegen zonsopgang dat de deining doorzet. We laten onze plannen om nog aan land te gaan varen...met deze deining geraken we niet droog in een winkel ;-)
Anker op en doorvaren dan maar en we eten een omeletje onderweg. We hebben een de wind en deining langs achter en bomen het voorzeil uit...zalige koers is dit. Ons vislijn hangt uit en al snel hebben we beet...net nu ik weer vis(bonito) uit de vriezer heb gehaald voor vanavond! Komt dus goed uit...de ene eruit en de andere erin ;-) Het is een platte gele vis van 50cm. We vinden hem niet terug in onze boekjes, maar denken dat het een makreel-achtige is. Straks even 'Google-en'.
We naderen lichter gekleurde gebergte, woestijnzand en -duinen aan het populaire vakantieoord 'Costa Calme'. Iets verder op wordt het water nog blauwer of nog appelblauwzeegroener of zijn het al 50-tinten blauw?! Het is de lagune bij 'Risco de Paso' het ziet er prachtig uit...maar zelfs met hoogwater kunnen we de lagune niet invaren en er staat te veel deining om hier even het anker uit te gooien en met de bijboot erin te varen...jammer. In Spanje en Portugal hebben we al in enkele lagunes kunnen liggen met Zensation. Toch proberen we zo dicht mogelijk te varen om het te kunnen aanschowen. Mensen wandelen, zitten of liggen op het smalle strookje mooi zand tussen de zee en de lagune. In de lagune is het water rustig, terwijl aan de andere kant, van zee, golven tegen de zandstrook rollen. Paradijslijk!!!
Op het einde van de oostkust zien we véél hotelcomplexen aan Jandía Playa, Hobie-catamarannetjes varen voor de kust, alsook surfers en kitesurfers. Het is er druk, ook op het strand zien we heel wat mensen. Plots gaat onze vislijn af...het zal toch niet waar zijn zeker! Ja, ja, één van de hobie-Cats' heeft onze vislijn overvaren...de lijn is niet te stoppen...met het zeilmes snijdt the Captain de lijn door... bye, bye aas... En het was nogwel een goedgekeurd kunstaas door de vissen, althans één, aangezien we er vandaag al een dorado (ondertussen opgezocht) mee gevangen hebben!
Net achter het hoekje, aan de zuidkust, ankeren we naast de haven in Morro del Jable. De marina heeft weinig of geen plaats voor bezoekers en de ferry's die naar Gran Canaria varen liggen te ronken aan de havenmuur. In de baai komen en gaan verscheiden excursie-boten, ze liggen er voor een tijdje en varen weer weg. De dorado wordt gekuist en ingevrozen. We bekijken de planning voor de komende weken en zoeken verkoeling in het water. Op het einde van de namiddag krijgen we nog gezelschap van drie andere zeilboten.
We varen met de bijboot de haven in, in de boeggolven van de ferry die net is vertrokken, maar we houden het droog. Bij de excursieboten mogen we ons Dinghietje achter laten. Het is weer wat trappen en steile straten beklimmen, om in het dorp te komen richting Jandía Playa. Het is hier gezellig druk en we horen en zien veel Duitsers...we worden ook door de bevolking in het Duits aangesproken en de menukaarten zijn in het Spaans&Duits. Raar... Het is hier een populair vakantieplaats voor de Duitsers, daarom dus. Ja, de terrasjes aan de waterkant zitten er vol van. Op de tweede rij, verder de stad in, zoals ze dat noemen, treffen we weer enkel de plaatselijke bevolking in de straten, het park, op de banken en terrassen.
Geladen met proviand stappen we weer het hele eind terug naar de haven. M.b.v. een lichtje varen we naar Zensation, waar we smullen van een stuk bonito. Ondertussen zijn er nog enkele boten bijgekomen en liggen we met z'n zessen hier voor anker.
Voor het slapen gaan worden we nog opgeschrikt door één lange stoot(geluidsignaal=attentie! En deze neemt de uitdrukking 'lange' een beetje te lang!), gevolgt door drie korte stoten(=ik sla achteruit). De ferry die vier uur geleden uit de haven vertrokken is, is weer terug. Hij vaart kort bij ons, om zijn draai te nemen, zodat hij achterwaarts den haven kan invaren! Alle zes blijven we ongeschonden. Knap stukje vaarkunst van die kapitein ;-)
Hopelijk gaan we een rustige nacht tegemoet en komen of vertrekken er geen ferry's meer, want we hebben een vroege start en langere trip gepland.
Fuerteventura, Pozo Negro-Grand Tarajal(ES_Canarische)
Maandag, 9 november '15
Wat een nacht! Rollen, rollen en nog eens rollen! Op en neer, vallen en weer op en neer! Zo gat het héél de nacht door! Ondanks ons extra hekanker en de puts, krijgt Zensation zichzelf niet stil gelegd. Geen oog doen we dicht, of misschien enkele minuten tot we weer wild heen en weer geschud worden of in een put vallen. Ik probeer het om in de salon te gaan liggen, daar is het iets rustiger dan in de punt, maar dan nog...
Bij zonsopgang halen we meteen ons anker op. Ook in de kuip van de drie andere zeilboten is al beweging...ik denk dat er op geen enkel van de vier boten de bemanning een goede nachtrust heeft gehad!
We varen langs de oostkust verder naar het zuiden. De kustlijn is op vele plaatsen woest en gestolde lavastromen zie je tot aan de waterlijn. De natuurpracht met zijn vulkanen en verschillende structuur en kleuren blijven ons fasineren. Hier zien we weinig of geen bebouwing.
Het laatste uurtje kunnen we zeilen en om 10u droppen we ons anker al in Tarajal. Na een zwemmetje en een duik naar het anker, rusten we even uit en lunchen in de kuip. We zien podia op het strand staan en een traktor druk over en weer rijden...zou er iets te doen zijn of geweest zijn?
Ons Dinghietje wordt klaar gemaakt en voor het eerst zetten we voet aan land van Fuerteventura. Op het strand treffen we Lia&Remco van Hullu Poro. Samen zoeken we een terras op en babbelen we bij over onze zeiltrips. Ze vertellen ook over het festival dat afgelopen weekend plaats vond. Hier zie je weinig toeristen, af en toe nog een hippie, die aan het nagenieten is van het festival ;-)
In het stadje zien we grote mooie muurschilderijen op gebouwen en het stadspark is een groot palmbomen-bos. Enkele grote supermarkten en wat winkels zien we in de straten.
's Avonds is het de plaatselijke bevolking die de straten en terrassen vult. Dit doet ons denken aan Noordkust van het Spaanse vasteland, waar we dat ook ervaarden.
In het donker treffen we ons Zensation weer. Voor het slapen gaan, denken we aan zes maanden of 184 dagen geleden, toen we de trossen in Antwerpen losgooiden...sindsdien vormen Zensation en wij een echt gezinnetje, met ons drietjes...
Wat een nacht! Rollen, rollen en nog eens rollen! Op en neer, vallen en weer op en neer! Zo gat het héél de nacht door! Ondanks ons extra hekanker en de puts, krijgt Zensation zichzelf niet stil gelegd. Geen oog doen we dicht, of misschien enkele minuten tot we weer wild heen en weer geschud worden of in een put vallen. Ik probeer het om in de salon te gaan liggen, daar is het iets rustiger dan in de punt, maar dan nog...
Bij zonsopgang halen we meteen ons anker op. Ook in de kuip van de drie andere zeilboten is al beweging...ik denk dat er op geen enkel van de vier boten de bemanning een goede nachtrust heeft gehad!
We varen langs de oostkust verder naar het zuiden. De kustlijn is op vele plaatsen woest en gestolde lavastromen zie je tot aan de waterlijn. De natuurpracht met zijn vulkanen en verschillende structuur en kleuren blijven ons fasineren. Hier zien we weinig of geen bebouwing.
Het laatste uurtje kunnen we zeilen en om 10u droppen we ons anker al in Tarajal. Na een zwemmetje en een duik naar het anker, rusten we even uit en lunchen in de kuip. We zien podia op het strand staan en een traktor druk over en weer rijden...zou er iets te doen zijn of geweest zijn?
Ons Dinghietje wordt klaar gemaakt en voor het eerst zetten we voet aan land van Fuerteventura. Op het strand treffen we Lia&Remco van Hullu Poro. Samen zoeken we een terras op en babbelen we bij over onze zeiltrips. Ze vertellen ook over het festival dat afgelopen weekend plaats vond. Hier zie je weinig toeristen, af en toe nog een hippie, die aan het nagenieten is van het festival ;-)
In het stadje zien we grote mooie muurschilderijen op gebouwen en het stadspark is een groot palmbomen-bos. Enkele grote supermarkten en wat winkels zien we in de straten.
's Avonds is het de plaatselijke bevolking die de straten en terrassen vult. Dit doet ons denken aan Noordkust van het Spaanse vasteland, waar we dat ook ervaarden.
In het donker treffen we ons Zensation weer. Voor het slapen gaan, denken we aan zes maanden of 184 dagen geleden, toen we de trossen in Antwerpen losgooiden...sindsdien vormen Zensation en wij een echt gezinnetje, met ons drietjes...
dinsdag 10 november 2015
Lanzarote, Marina Rubicón-Ilha de los Losbos-Fuerteventura, Pozo Negro(ES_Canarische)
Zondag, 8 november '15
Voor half negen halen we ons anker op...we verlaten het eiland Lanzarote en zetten koers naar het zuidelijker eiland Fuerteventura. Maar eerst willen we een tussenstop maken op Isla de los Lobos. Een klein auto-loos eiland, van slechts 6km2 groot, dat een natuurpark is, met een uniek landschap met duinen, zoutpannen en kleine vulkaankegels. Er staan enkele huisjes die als weekendverblijf gebruikt worden. Je kan hier wandelen. Maar wij willen er stoppen om te zwemmen en te snorkelen...het water is ongelooflijk helder en zo prachtig blauw.
Onze vislijn hangt uit, in de hoop nog eens een visje te vangen, dit is geleden van ons vertrek van het vasteland van Portugal...ook dolfijnen hebben we niet meer gezien sinds onze aankomst in Porto Santo. En...een walvis nog steeds niet. Langs de Oostkust van Lanzarote had the Captain wél de eerste twee vliegende vissen gezien!
Maar ook nu wil het vissen niet lukken en verliezen we ons aas en de ganse 300m meters lijn, doordat enkele vissers express achter ons komen varen...of omdat in ons vaarwater vis komt spelen, die zij willen vangen?! Met het willen stoppen van de molen, raakt Geert de afrollende vislijn, die diepe groeven in enkele vingers achterlaat en ook een branderig gevoel geven...hij is boos op de vissers en roept enkele lelijke dingen, die ze toch niet verstaan en niet meer kunnen horen, doordat ze al een eind van ons weg zijn!
Als we toekomen aan Isla de los Lobos, varen er net drie zeilboten weg en liggen hier met ons slechts twee andere boten. Maar nog geen half uur later stromen de excursieboten: zeilboten, catemarans en verschillende veerboten met mensen toe en veel lawaai: luide muziek en joelende mensen...Eu...was dat hier geen natuurgebied? Vissen zien we niet, enkel als we anker ophalen, komen er kleine visjes in de stroming van de ketting spelen.
We laten de bende achter ons en varen door. Geert neemt een nieuwe rol vislijn en begint die op zijn vismolen te draaien. De Oostkust van Fuerteventura is afwisselend. Over Isla de los Lobos is een groot Sahara zandstrand en duinen. We zien er veel zonnebaders en vliegers en ballonfiguren in de lucht hangen, daarna wordt de kustlijn woester en donkerder door het vulkaangebergte en gesteente. We zien ook weinig of geen bebouwing tot we de hoofdstad en industriehaven Puerto del Rosario naderen. The Captain draait de zeilen in. Heum, is het hier dat we gaan stoppen? Neen, het is de volgende haven, hier willen we niet zijn, even een mis-communicatie. Dus zeilen weer hijsen en vijf mijl verder varen naar het kleinste haventje van Fuerteventura, Puerto del Castillo.
Nou, we hadden bijna de drie zeilboten die we vanmorgen zagen vertrekken in Lobos, ingehaald. Mijn Captain-Shumi zou ze graag inhalen voor de haven, maar zij zijn doorgezeild daarnet, terwijl wij wél wat tijd verloren hebben. Via de telefoon proberen we te de haven te bereiken en te informeren naar een ligplaats, maar geen antwoord. De drie charter-zeilboten komen Puerto del Castillo weer uitgevaren, als wij erin varen...raar. Al gauw zien we dat het echt een kleine Marina is en zien niet direkt een plekje. Een man roept ons en zegt: 'Sorry, we are full!' Jammer, want het ziet er hier een gezellige Marina en dorpje uit, zoals ik las in de Pilot en boek.
Dan maar weer de zeilen op en kijken en lezen wat de volgende mogelijkheden zijn, want we hebben nog maar amper twee uur voor zonsondergang...
Drie en een halve mijl verder is een ankerbaai, die redelijk beschut ligt voor de noord-noordoosten wind hier langs de oostkust. Ook de drie charter-boten zeilen er naar toe. De laatste halen we nog net in, voor we de baai indraaien...the Captain weer happy ;-)
Er is een zandstrand en enkele huisjes in de baai, maar geen levende ziel. Als we maar veilig liggen voor de nacht, proviand hebben we genoeg aan boord. Al snel zien we dat het een rollerige bedoening is...extra maatregelen worden genomen om Zensation rustiger te laten liggen: extra hekanker wordt uitgegooid en de puts gehangen...ze wordt iets rustiger, maar nog worden we heen en weer geschudt.
Als we in onze kooi liggen voelen we ook de punt op en neer gaan en soms in een put vallen...dit wordt een oncomfortabele nacht met weinig nachtrust...
Voor half negen halen we ons anker op...we verlaten het eiland Lanzarote en zetten koers naar het zuidelijker eiland Fuerteventura. Maar eerst willen we een tussenstop maken op Isla de los Lobos. Een klein auto-loos eiland, van slechts 6km2 groot, dat een natuurpark is, met een uniek landschap met duinen, zoutpannen en kleine vulkaankegels. Er staan enkele huisjes die als weekendverblijf gebruikt worden. Je kan hier wandelen. Maar wij willen er stoppen om te zwemmen en te snorkelen...het water is ongelooflijk helder en zo prachtig blauw.
Onze vislijn hangt uit, in de hoop nog eens een visje te vangen, dit is geleden van ons vertrek van het vasteland van Portugal...ook dolfijnen hebben we niet meer gezien sinds onze aankomst in Porto Santo. En...een walvis nog steeds niet. Langs de Oostkust van Lanzarote had the Captain wél de eerste twee vliegende vissen gezien!
Maar ook nu wil het vissen niet lukken en verliezen we ons aas en de ganse 300m meters lijn, doordat enkele vissers express achter ons komen varen...of omdat in ons vaarwater vis komt spelen, die zij willen vangen?! Met het willen stoppen van de molen, raakt Geert de afrollende vislijn, die diepe groeven in enkele vingers achterlaat en ook een branderig gevoel geven...hij is boos op de vissers en roept enkele lelijke dingen, die ze toch niet verstaan en niet meer kunnen horen, doordat ze al een eind van ons weg zijn!
Als we toekomen aan Isla de los Lobos, varen er net drie zeilboten weg en liggen hier met ons slechts twee andere boten. Maar nog geen half uur later stromen de excursieboten: zeilboten, catemarans en verschillende veerboten met mensen toe en veel lawaai: luide muziek en joelende mensen...Eu...was dat hier geen natuurgebied? Vissen zien we niet, enkel als we anker ophalen, komen er kleine visjes in de stroming van de ketting spelen.
We laten de bende achter ons en varen door. Geert neemt een nieuwe rol vislijn en begint die op zijn vismolen te draaien. De Oostkust van Fuerteventura is afwisselend. Over Isla de los Lobos is een groot Sahara zandstrand en duinen. We zien er veel zonnebaders en vliegers en ballonfiguren in de lucht hangen, daarna wordt de kustlijn woester en donkerder door het vulkaangebergte en gesteente. We zien ook weinig of geen bebouwing tot we de hoofdstad en industriehaven Puerto del Rosario naderen. The Captain draait de zeilen in. Heum, is het hier dat we gaan stoppen? Neen, het is de volgende haven, hier willen we niet zijn, even een mis-communicatie. Dus zeilen weer hijsen en vijf mijl verder varen naar het kleinste haventje van Fuerteventura, Puerto del Castillo.
Nou, we hadden bijna de drie zeilboten die we vanmorgen zagen vertrekken in Lobos, ingehaald. Mijn Captain-Shumi zou ze graag inhalen voor de haven, maar zij zijn doorgezeild daarnet, terwijl wij wél wat tijd verloren hebben. Via de telefoon proberen we te de haven te bereiken en te informeren naar een ligplaats, maar geen antwoord. De drie charter-zeilboten komen Puerto del Castillo weer uitgevaren, als wij erin varen...raar. Al gauw zien we dat het echt een kleine Marina is en zien niet direkt een plekje. Een man roept ons en zegt: 'Sorry, we are full!' Jammer, want het ziet er hier een gezellige Marina en dorpje uit, zoals ik las in de Pilot en boek.
Dan maar weer de zeilen op en kijken en lezen wat de volgende mogelijkheden zijn, want we hebben nog maar amper twee uur voor zonsondergang...
Drie en een halve mijl verder is een ankerbaai, die redelijk beschut ligt voor de noord-noordoosten wind hier langs de oostkust. Ook de drie charter-boten zeilen er naar toe. De laatste halen we nog net in, voor we de baai indraaien...the Captain weer happy ;-)
Er is een zandstrand en enkele huisjes in de baai, maar geen levende ziel. Als we maar veilig liggen voor de nacht, proviand hebben we genoeg aan boord. Al snel zien we dat het een rollerige bedoening is...extra maatregelen worden genomen om Zensation rustiger te laten liggen: extra hekanker wordt uitgegooid en de puts gehangen...ze wordt iets rustiger, maar nog worden we heen en weer geschudt.
Als we in onze kooi liggen voelen we ook de punt op en neer gaan en soms in een put vallen...dit wordt een oncomfortabele nacht met weinig nachtrust...
Lanzarote, Marina Rubicón, baai(ES_Canarische)
Zaterdag, 7 november '15
Met de bands op de achtergrond en het af en toe zeuren van de ketting op een rots, zijn we snel ingedommeld en hebben we heerlijk geslapen.
The Captain snorkelt naar het anker ende zwemmen rond Zensation.
Aan onze westkant liggen twee populairen stranden: Playa Dorado en Playa Blanca, met aangrenzend hotels, bars en restaurants. Al vroeg zien we veel beweging op de boulevard richting Puerto Rubicón.
Tijd om ons Dinghietje te water te laten en de haven in te varen naar de havenwinkel (is hier eerder een uitzondering dan vanzelfsprekend in de havens...). We zien een dinghy-dok en leggen ons vast, terwijl er een havenmeester ons tegemoet komt en ons vriendelijk ontvangt met een brief voor de ankerraars, prijslijst en plan van de haven. We kunnen ook als ankerraars gebruik maken van alle havendiensten, inclusief het zwembad, mits een vergoeding. We mogen ons Dinghietje hier gratis leggen. Super! Zo'n verwelkoming, daar kunnen ze in andere havens nog wat van leren. We krijgen ook nog op vraag een plan van de omgeving en krijgen te horen dat het markt is rond de haven. Leuk, maar eerst even de havenwinkel bezoeken voor nog wat onderdelen.
De havenomgeving is mooi en gezellig met verscheidene horeca-gelegenheden, winkels en een grote supermarkt. Dit had ook een mooie plaats geweest om ons Zensation achter te laten, om naar België te vliegen. Maar ja, je kent het hier allemaal niet en vooraf kiezen tussen al die onbekende havens is niet makkelijk, hé.
De markt is over heel de haven verdeeld en de meeste kraampjes hebben orginele, plaatselijke, ambachtelijke verkoopswaren uitgestalt. Hier en daar natuurlijk ook onze Afrikaanse vrienden met hun handtassen, zonnebrillen en Nike schoenen ;-)
We wandelen de boulevard af langs de baaien van de stranden, naar de ferry haven, die aan- en afvaren. Het is heet en druk en we zoeken verkoeling op een terras. Onze wandeling beëindigen we in Bar One van de Rubicón Marina. Hier moeten we de bazin, Claudia de groeten overbrengen van iemand van de KLYC. Wanneer ze arriveerd, ontploft de bar...iedereen roept haar naam en begint haar te kussen...ze is hier duidelijk een graag geziene dame ;-)
Met een foto van ons drie, worden de groeten via Whatsapp overgebracht naar België en varen we in het donker weer naar ons Zensation en we weer getrakteerd worden op een één-minuut durend vuurwerk.
Met de bands op de achtergrond en het af en toe zeuren van de ketting op een rots, zijn we snel ingedommeld en hebben we heerlijk geslapen.
The Captain snorkelt naar het anker ende zwemmen rond Zensation.
Aan onze westkant liggen twee populairen stranden: Playa Dorado en Playa Blanca, met aangrenzend hotels, bars en restaurants. Al vroeg zien we veel beweging op de boulevard richting Puerto Rubicón.
Tijd om ons Dinghietje te water te laten en de haven in te varen naar de havenwinkel (is hier eerder een uitzondering dan vanzelfsprekend in de havens...). We zien een dinghy-dok en leggen ons vast, terwijl er een havenmeester ons tegemoet komt en ons vriendelijk ontvangt met een brief voor de ankerraars, prijslijst en plan van de haven. We kunnen ook als ankerraars gebruik maken van alle havendiensten, inclusief het zwembad, mits een vergoeding. We mogen ons Dinghietje hier gratis leggen. Super! Zo'n verwelkoming, daar kunnen ze in andere havens nog wat van leren. We krijgen ook nog op vraag een plan van de omgeving en krijgen te horen dat het markt is rond de haven. Leuk, maar eerst even de havenwinkel bezoeken voor nog wat onderdelen.
De havenomgeving is mooi en gezellig met verscheidene horeca-gelegenheden, winkels en een grote supermarkt. Dit had ook een mooie plaats geweest om ons Zensation achter te laten, om naar België te vliegen. Maar ja, je kent het hier allemaal niet en vooraf kiezen tussen al die onbekende havens is niet makkelijk, hé.
De markt is over heel de haven verdeeld en de meeste kraampjes hebben orginele, plaatselijke, ambachtelijke verkoopswaren uitgestalt. Hier en daar natuurlijk ook onze Afrikaanse vrienden met hun handtassen, zonnebrillen en Nike schoenen ;-)
We wandelen de boulevard af langs de baaien van de stranden, naar de ferry haven, die aan- en afvaren. Het is heet en druk en we zoeken verkoeling op een terras. Onze wandeling beëindigen we in Bar One van de Rubicón Marina. Hier moeten we de bazin, Claudia de groeten overbrengen van iemand van de KLYC. Wanneer ze arriveerd, ontploft de bar...iedereen roept haar naam en begint haar te kussen...ze is hier duidelijk een graag geziene dame ;-)
Met een foto van ons drie, worden de groeten via Whatsapp overgebracht naar België en varen we in het donker weer naar ons Zensation en we weer getrakteerd worden op een één-minuut durend vuurwerk.
Lanzarote, Puerto de Calero-Marina Rubicón, baai(ES_Canarische)
Vrijdag, 6 november '15
Alles wordt grondig onderhanden genomen, gepoetst en opgeblonken...het is grote kuis vandaag op Zensation, binnen- & buitenkant moet eraan geloven...uren hebben we onze handen vol. Zelfs voor het marktje dat op het havenplein staat, hebben we geen tijd. Eerst proberen schoon schip te maken, zodat we straks de trossen kunnen losgooien en verder varen. We profiteren van water en elektriciteit à volenté. De blog is bijgewerkt en foto's zijn gepost.
Het is al namiddag als we met alles klaar zijn en we nog even langs de kraampjes wandelen, die aan het opkramen zijn... Hier hebben we precies niet veel gemist, op elk kraam zie je dezelfde artikelen: handtassen en handtassen en nog eens handtassen...
Na het afrekenen op het havenkantoor, vertrekken we met volle batterijen en watertank en onze dame die weer 'spik&span' is!
We ronden het zuidoostelijkste punt 'Punta Papagayo', dat van bovenaf een scherpe bek van een papegaai heeft en aan oost- en zuidkant ervan liggen mooie, populaire goudgele zandstranden.
We varen nog iets verder langs zuidkust en ons anker valt naast de Marina 'Puerto Rubicón'. We hebben hier een mooi zicht op Fuerteventura, dat nu wél heel dichtbij ligt... Ferry's varen hier aan en af vanuit Fuerteventura en ook al komen ze toe en vertrekken ze in de andere haven, Puerto de Playa Blanca, een stukje van ons verwijderd, voelen we de boeggolven van de grote schepen. Één van hen zorgt voor een heuse golfstroom, waardoor we helemaal dooreen geschud worden en we alles zien en horen bewegen, kletsen en vallen...wilde kapitein achter het stuur! Uitgezonderd deze extra golven, liggen we hier behoorlijk rustig, maar we hangen toch maar de 'puts'.
Al snel wordt het donker en horen we vuurwerk, tegen dat we in de kuip staan is de slechts één-minuut durende show bijna afgelopen.
Dan horen we muziek en gezang, twee verschillende optredens tegen elkaar op...het is duidelijk vrijdagavond ;-)
Alles wordt grondig onderhanden genomen, gepoetst en opgeblonken...het is grote kuis vandaag op Zensation, binnen- & buitenkant moet eraan geloven...uren hebben we onze handen vol. Zelfs voor het marktje dat op het havenplein staat, hebben we geen tijd. Eerst proberen schoon schip te maken, zodat we straks de trossen kunnen losgooien en verder varen. We profiteren van water en elektriciteit à volenté. De blog is bijgewerkt en foto's zijn gepost.
Het is al namiddag als we met alles klaar zijn en we nog even langs de kraampjes wandelen, die aan het opkramen zijn... Hier hebben we precies niet veel gemist, op elk kraam zie je dezelfde artikelen: handtassen en handtassen en nog eens handtassen...
Na het afrekenen op het havenkantoor, vertrekken we met volle batterijen en watertank en onze dame die weer 'spik&span' is!
We ronden het zuidoostelijkste punt 'Punta Papagayo', dat van bovenaf een scherpe bek van een papegaai heeft en aan oost- en zuidkant ervan liggen mooie, populaire goudgele zandstranden.
We varen nog iets verder langs zuidkust en ons anker valt naast de Marina 'Puerto Rubicón'. We hebben hier een mooi zicht op Fuerteventura, dat nu wél heel dichtbij ligt... Ferry's varen hier aan en af vanuit Fuerteventura en ook al komen ze toe en vertrekken ze in de andere haven, Puerto de Playa Blanca, een stukje van ons verwijderd, voelen we de boeggolven van de grote schepen. Één van hen zorgt voor een heuse golfstroom, waardoor we helemaal dooreen geschud worden en we alles zien en horen bewegen, kletsen en vallen...wilde kapitein achter het stuur! Uitgezonderd deze extra golven, liggen we hier behoorlijk rustig, maar we hangen toch maar de 'puts'.
Al snel wordt het donker en horen we vuurwerk, tegen dat we in de kuip staan is de slechts één-minuut durende show bijna afgelopen.
Dan horen we muziek en gezang, twee verschillende optredens tegen elkaar op...het is duidelijk vrijdagavond ;-)