Vrijdag, 19 augustus '16
Na een prachtige zonsondergang en het bewonderen van de volle maan tijdens het beluisteren van de muziek en Nederlandse stemmen op de radio van 'Dolfijn FM', vielen we gisterenavond in de kuip in slaap...
Ook vanochtend zit de moeheid nog in ons lijf. Met een snorkeltripje om de boot proberen we energie te creëeren. Maar 'Niks moet, Alles mag!'. Toch! Dus forceren we niks en chillen verder.
In de namiddag brengen we een bezoek aan het duikcentrum en kopen de verplichte 'Marine Park Tags', waardoor we toelating hebben om te snorkelen. We nemen meteen diegene met de natuurparken op het land erbij. Nu kunnen we een jaar lang overal in Bonaire snorkelen(10US$) en onbeperkt de natuurparken bezoeken(15US$)(samen dus 25US$). Er zijn hier vele duikcentra en deze bieden allen ook duikcursussen aan. Jaren geleden genoten we een initiatieduik in de Maladiven! Extra informatie winnen we over de aangeboden cursussen i.v.m. de duiksport.
Op een terrasje WiFi-en we, even in de 'Blokker' rondsnuisteren en daarna een kijkje nemen in de plaatselijke Chinese supermarkt, ja, ook hier zijn ze aanwezig... AH zal voor een andere dag zijn, deze ligt een stukje buiten het centrum. In de supermarkt ontdekken we een reeks bekende Nederlandse en Belgische producten en tot grote blijdschap van mijn man verkopen ze paprika chips! Ja en nog aan een klein prijsje ook (t.o.v. de andere smaken en soorten). Met echte 'Chocomel', krentenbollen, Hollandse kaas, vers 'Caraïbisch' fruit en zoveel zakken paprika chips als we kunnen dragen, keren we tevreden terug naar huis.
En wat verschijnt er op tafel als aperitiefhapje? Inderdaad...paprika chips ;-)
Na een alweer adembenemende zonsondergang achter Klein Bonaire, die een rozige lucht nalaat, eten we even later in het licht van de maan ons avondmaal, bestaande uit Mahi Mahi van eigen vangst.
Ondertussen verschijnen er lichtjes en bubbels in het water om ons heen. Duikers ontdekken de wereld onder ons!
zondag 21 augustus 2016
zaterdag 20 augustus 2016
Bonaire, Kralendijk(Caraïben)
Donderdag, 18 augustus '16
Ontwaken samen in onze kooi. Fijn om weer wat langer dan drie uur te kunnen slapen!
Pas bij het aanwezige ochtendlicht krijgen we meer zicht op de omgeving. Helder blauw water kabbelt om ons huisje, huizen op de kant met palmbomen en achter ons de contouren van 'Klein Bonaire'. Meteen plonsen we met snorkel het water in. Kleurrijke vissen heten ons welkom in hun land met koraal. Enkele meters achter de boot wordt het water donker en zien we een enorme diepe put... Het eiland staat bekend om zijn kleurrijke visrijke 300 km koraalriffen en is een waar duikersparadijs! Niet voor niets staat het eiland op de nummerplaten van de wagens aangeprezen als een 'Diver's Paradise'. Al snorkelend hopen we hier wat van te kunnen meepikken.
Bonaire, komt van de woorden 'bon aire' en betekend goede lucht. En deze gaat gepaard met wind, de krachte passaatwind, die over het vrij vlakke eiland raast. Er staat hier altijd een goede bries, waardoor het ook geliefd is door wind- en kitesurfers. Het eiland heeft een boemerang-vorm en is 288km2 groot (op één na de grootste van de ABC-eilanden en ligt het meest oostelijk van de drie) en bestaat voor het grootste deel uit beschermd Marine Park en heeft aan land: mangroven, zoutmeren en -winningen met vogels o.a. de flamingo's er zijn ook ezels, enz...
Ik sta te popelen om aan land te gaan. We vertoeven ten slotte in Nederland nu, ja echt waar! De ABC-eilanden (Aruba, Bonaire & Curacao) horen net als St. Maarten, Saba & St. Eustasius bij het Nederlandse koninkrijk en worden ook wél de 'Nederlandse Antillen' genoemd. Er wordt hier Nederlands gesproken, maar ook Engels en Spaans en de locale taal 'Papiamento', dit is een mengeling van: Engels, Spaans, Portugees, Frans en Nederlands. De ongeveer 15 000 inwoners zijn van Hollandse, Afrikaanse en Indiaanse afkomst, maar ook Venezolanen.
Waar ik vooral voor sta te springen is om naar de supermarkt 'Albert Heijn' AH te kunnen gaan! Ja, de meeste onder jullie weten dat ik graag boodschappen doe in een buitenlandse supermarkt en dat AH één van mijn favorieten is. Dus... O ja, en ook bitterballen en curryworsten (frikandel voor de Nederlanders) te kunnen eten in één of andere tent en misschien ook wél Zeeuwse mosselen. Missen we iets?!
Maar eerst de formaliteiten afhandelen. We dinghieën naar de Haven, maar hier zijn geen douane, zoals Geert dacht. Dus na het betalen van onze moering, dinghieën we de andere kant uit, richting het centrum van de stad. De pastelkleurige grote prachtige gebouwen zijn een blikvanger voor het oog. Nederlandse driekleur wapperen overal, evenals de eigen Bonaire vlag.
Het inklaren gaat vriendelijk, vlot en in het Nederlands, althans de conversatie, de formulieren blijven in het Engels.
Op zoek naar een bar wandelen we langs de kleurrijke gebouwen en leuke winkeltjes, met héél wat roze flamingo producten: kleding, schoenen, interieur, gadgets, enz... Ja, Bonaire wordt ook het 'eiland van de flamingo's' genoemd, van daar. We houden halt bij 'Karel's bar', met een terras en bar op een houten steiger in zee en beschikt over een groot dinghy-dok en bekend staat onder de zeilers voor de dagelijkse 'Happy Hour'. Nou, daarvoor zijn we vijf uur te vroeg, maar een verfrissend drankje kan er wél in. De WiFi is echter niet zo goed en dus zoeken we al snel een ander terras op en genieten van de bries, de schaduw, WiFi en een drankje en snackje. Wél raar dat iedereen ons weer verstaat en er zoveel Nederlands door onze oren klinken...moeten een beetje opletten wat we zeggen, hé ;-)
Al likkend van een ijsje en drinkend van een milkshake, flaneren we nog even door de straten en zie ik de 'Blokker'! Maar het is reeds sluitingstijd, dus die zal even op mijn bezoek moeten wachten ;-) Toch gek om in deze omgeving een bekende naam/winkel te zien. Zou er ook een Xenos en Action zijn?!
De moeheid zit nog in ons lijf en we keren weer naar ons huisje. De rest is voor...
De eerste indruk is althans een 'ander' Caraïben, dan dat we reeds gezien hebben. We zijn er nog steeds en het hoort erbij, maar het is toch niet hetzelfde. Of vergissen we ons, is het binnenland en de dorpjes wél typisch? Wordt vervolgd...
Ontwaken samen in onze kooi. Fijn om weer wat langer dan drie uur te kunnen slapen!
Pas bij het aanwezige ochtendlicht krijgen we meer zicht op de omgeving. Helder blauw water kabbelt om ons huisje, huizen op de kant met palmbomen en achter ons de contouren van 'Klein Bonaire'. Meteen plonsen we met snorkel het water in. Kleurrijke vissen heten ons welkom in hun land met koraal. Enkele meters achter de boot wordt het water donker en zien we een enorme diepe put... Het eiland staat bekend om zijn kleurrijke visrijke 300 km koraalriffen en is een waar duikersparadijs! Niet voor niets staat het eiland op de nummerplaten van de wagens aangeprezen als een 'Diver's Paradise'. Al snorkelend hopen we hier wat van te kunnen meepikken.
Bonaire, komt van de woorden 'bon aire' en betekend goede lucht. En deze gaat gepaard met wind, de krachte passaatwind, die over het vrij vlakke eiland raast. Er staat hier altijd een goede bries, waardoor het ook geliefd is door wind- en kitesurfers. Het eiland heeft een boemerang-vorm en is 288km2 groot (op één na de grootste van de ABC-eilanden en ligt het meest oostelijk van de drie) en bestaat voor het grootste deel uit beschermd Marine Park en heeft aan land: mangroven, zoutmeren en -winningen met vogels o.a. de flamingo's er zijn ook ezels, enz...
Ik sta te popelen om aan land te gaan. We vertoeven ten slotte in Nederland nu, ja echt waar! De ABC-eilanden (Aruba, Bonaire & Curacao) horen net als St. Maarten, Saba & St. Eustasius bij het Nederlandse koninkrijk en worden ook wél de 'Nederlandse Antillen' genoemd. Er wordt hier Nederlands gesproken, maar ook Engels en Spaans en de locale taal 'Papiamento', dit is een mengeling van: Engels, Spaans, Portugees, Frans en Nederlands. De ongeveer 15 000 inwoners zijn van Hollandse, Afrikaanse en Indiaanse afkomst, maar ook Venezolanen.
Waar ik vooral voor sta te springen is om naar de supermarkt 'Albert Heijn' AH te kunnen gaan! Ja, de meeste onder jullie weten dat ik graag boodschappen doe in een buitenlandse supermarkt en dat AH één van mijn favorieten is. Dus... O ja, en ook bitterballen en curryworsten (frikandel voor de Nederlanders) te kunnen eten in één of andere tent en misschien ook wél Zeeuwse mosselen. Missen we iets?!
Maar eerst de formaliteiten afhandelen. We dinghieën naar de Haven, maar hier zijn geen douane, zoals Geert dacht. Dus na het betalen van onze moering, dinghieën we de andere kant uit, richting het centrum van de stad. De pastelkleurige grote prachtige gebouwen zijn een blikvanger voor het oog. Nederlandse driekleur wapperen overal, evenals de eigen Bonaire vlag.
Het inklaren gaat vriendelijk, vlot en in het Nederlands, althans de conversatie, de formulieren blijven in het Engels.
Op zoek naar een bar wandelen we langs de kleurrijke gebouwen en leuke winkeltjes, met héél wat roze flamingo producten: kleding, schoenen, interieur, gadgets, enz... Ja, Bonaire wordt ook het 'eiland van de flamingo's' genoemd, van daar. We houden halt bij 'Karel's bar', met een terras en bar op een houten steiger in zee en beschikt over een groot dinghy-dok en bekend staat onder de zeilers voor de dagelijkse 'Happy Hour'. Nou, daarvoor zijn we vijf uur te vroeg, maar een verfrissend drankje kan er wél in. De WiFi is echter niet zo goed en dus zoeken we al snel een ander terras op en genieten van de bries, de schaduw, WiFi en een drankje en snackje. Wél raar dat iedereen ons weer verstaat en er zoveel Nederlands door onze oren klinken...moeten een beetje opletten wat we zeggen, hé ;-)
Al likkend van een ijsje en drinkend van een milkshake, flaneren we nog even door de straten en zie ik de 'Blokker'! Maar het is reeds sluitingstijd, dus die zal even op mijn bezoek moeten wachten ;-) Toch gek om in deze omgeving een bekende naam/winkel te zien. Zou er ook een Xenos en Action zijn?!
De moeheid zit nog in ons lijf en we keren weer naar ons huisje. De rest is voor...
De eerste indruk is althans een 'ander' Caraïben, dan dat we reeds gezien hebben. We zijn er nog steeds en het hoort erbij, maar het is toch niet hetzelfde. Of vergissen we ons, is het binnenland en de dorpjes wél typisch? Wordt vervolgd...
Dag 3: Trip Carriacou - Bonaire(Caraïben)
Carriacou - Bonaire
Dag 3
Woensdag, 17 augustus '16
Waar blijft de wind? Waarom kloppen de weersvoorspellingen nu wél? Meestal is er minstens 5kn 'meer' wind, dan dat ze voorspellen...alleen deze dagen niet! Tja en door deze ervaringen, heeft the Captain hiermee rekening gehouden in de berekening van deze tocht. Maar de extra windsnelheid blijft uit, waardoor we ook niet aan meer afgelegde mijlen komen en waardoor de tocht dus langer zal duren dan gepland... Aankomst zal in het donker plaatsvinden. We zetten het grootzeil bij. Lopen we harder?
Plots neemt de wind toch toe. We breken de boom af van de kotterfok en halen hem naar beneden. Uitgevlinderd met voor- en grootzeil gaat de tocht verder. We hebben hoop, maar de wind neemt al snel weer af...
Een eiland, Los Aves, voor Bonaire is nog een optie. Maar is het veilig, het behoort tot Venezuela en we zouden er illegaal vertoeven. Gaan we even een kijkje nemen of er andere boten liggen? Enkel overnachten, effe slapen en verder varen? Het is een half uur omvaren.
Neen, we gaan door naar Bonaire. Wanneer de zon ondergaat, zien we in de verte lichtpolutie: Bonaire. De bijna volle maan verlicht ons pad en we ruiken land. Neen, serieus, we ruiken het! Het stinkt wat... Industrie misschien?
Ook al zien we de lichten al lang, toch lijkt het nog een eeuwigheid te duren alvorens we het bereiken, deining en stroming werken tegen! De wind neemt toe en axellereert aan de zuidpunt. George, de stuurautomaat mag, Voorde laatste mijlen, het roer overnemen van Selfie, de Hydrovane. De spiboom gaat uit het voorzeil en rollen deze in. Alleen op voorzeil halen we tussen de zeven en acht knopen snelheid!
We zijn er bijna... Meer licht en muziek dagen op. Kralendijk, de hoofdstad ligt voor ons. Het is net middernacht! Nu nog een vrije meerboei (verboden te ankeren in Bonaire= beschermd Marine park) zoeken in het donker. De wolken verstoppen onze verstraler en een hoofdlamp moet ons begeleiden.
Na een kwartiertje zoeken en onze lijnen aan de meerboeien (één voor elke kant van de boeg) vast te maken, zijn we blij. Oef...ons doel is bereikt, nu kunnen we gaan slapen!
Om 00.00u klokken we onze trip af voor de afgelopen 14u:
Afgelegde afstand op log: 93NM
Afgelegde afstand over de grond: 99NM
Gemiddelde snelheid: 7,1kn
Aantal knopen wind: 10-20kn op het einde 25-30kn
We zijn in Bonaire na 62 gevaren uren!
Afgelegde afstand op log: 374NM
Afgelegde afstand over de grond: 415NM
Gemiddelde snelheid: 6,7kn
Aantal knopen wind: 10-20kn op het einde 25-30kn
Dag 3
Woensdag, 17 augustus '16
Waar blijft de wind? Waarom kloppen de weersvoorspellingen nu wél? Meestal is er minstens 5kn 'meer' wind, dan dat ze voorspellen...alleen deze dagen niet! Tja en door deze ervaringen, heeft the Captain hiermee rekening gehouden in de berekening van deze tocht. Maar de extra windsnelheid blijft uit, waardoor we ook niet aan meer afgelegde mijlen komen en waardoor de tocht dus langer zal duren dan gepland... Aankomst zal in het donker plaatsvinden. We zetten het grootzeil bij. Lopen we harder?
Plots neemt de wind toch toe. We breken de boom af van de kotterfok en halen hem naar beneden. Uitgevlinderd met voor- en grootzeil gaat de tocht verder. We hebben hoop, maar de wind neemt al snel weer af...
Een eiland, Los Aves, voor Bonaire is nog een optie. Maar is het veilig, het behoort tot Venezuela en we zouden er illegaal vertoeven. Gaan we even een kijkje nemen of er andere boten liggen? Enkel overnachten, effe slapen en verder varen? Het is een half uur omvaren.
Neen, we gaan door naar Bonaire. Wanneer de zon ondergaat, zien we in de verte lichtpolutie: Bonaire. De bijna volle maan verlicht ons pad en we ruiken land. Neen, serieus, we ruiken het! Het stinkt wat... Industrie misschien?
Ook al zien we de lichten al lang, toch lijkt het nog een eeuwigheid te duren alvorens we het bereiken, deining en stroming werken tegen! De wind neemt toe en axellereert aan de zuidpunt. George, de stuurautomaat mag, Voorde laatste mijlen, het roer overnemen van Selfie, de Hydrovane. De spiboom gaat uit het voorzeil en rollen deze in. Alleen op voorzeil halen we tussen de zeven en acht knopen snelheid!
We zijn er bijna... Meer licht en muziek dagen op. Kralendijk, de hoofdstad ligt voor ons. Het is net middernacht! Nu nog een vrije meerboei (verboden te ankeren in Bonaire= beschermd Marine park) zoeken in het donker. De wolken verstoppen onze verstraler en een hoofdlamp moet ons begeleiden.
Na een kwartiertje zoeken en onze lijnen aan de meerboeien (één voor elke kant van de boeg) vast te maken, zijn we blij. Oef...ons doel is bereikt, nu kunnen we gaan slapen!
Om 00.00u klokken we onze trip af voor de afgelopen 14u:
Afgelegde afstand op log: 93NM
Afgelegde afstand over de grond: 99NM
Gemiddelde snelheid: 7,1kn
Aantal knopen wind: 10-20kn op het einde 25-30kn
We zijn in Bonaire na 62 gevaren uren!
Afgelegde afstand op log: 374NM
Afgelegde afstand over de grond: 415NM
Gemiddelde snelheid: 6,7kn
Aantal knopen wind: 10-20kn op het einde 25-30kn
Dag 2: Trip Carriacou - Bonaire(Caraïben)
Carriacou - Bonaire
Dag 2
Dinsdag, 16 augustus '16
De zeiltocht verloopt aangenaam, de zeilen staan nog steeds hetzelfde. Makkelijk zo en relaxerend. Selfie stuurt onze dame moeiteloos door het water en de vishengel hangt weer uit.
Waar blijft die vis? Eindelijk zien we de hengel nog eens buigen, de ratel van de vismolen is stuk en dus is de hengel onze verrader! Zou het eindelijk lukken nu? Blijft de vis eraan? En is het derde keer, goede keer? Ja, hoor, een Mahi Mahi sparteld even later in ons visnet! Joepie! Ook al is ie wat kleiner dan zijn voorgangers, toch belanden er prachtige filets van dit negentig centimeter beestje in de vriezer. Vriezertje weer vol met dit lekker visje en wij blij ;-)
Nog blijer maken onze vrienden ons met hun bezoek en hun dol-fij-ne kunstjes!!! Alleen al voor hen zou je willen zeilen. Ze zijn weer met veel en blijven lang met onze dame haar punt spelen, terwijl onze benen boven hen uit bengelen en onze mondhoeken steeds breder en breder worden :-))
Na een rozige avondlucht, steigt de zaklamp weer boven ons en verlicht het wateroppervlak, hierdoor is de zichtbaarheid tijdens de nacht héél goed. Was de maan bij elke nachttocht maar zo... Meer vrachtschepen en enkele vissers kruisen ons pad, wat dichter bij en zichtbaar met het oog, maar op veilige afstand. Ze houden ons allert tijdens de wacht.
De wachten verlopen goed, drie uur op en drie uur af. The Captain geraakt moeilijk in het ritme en kan de slaap moeilijk vatten...
Om 10u klokken we de tweede vierentwintig uur af van de 415NM
Afgelegde afstand op log: 146
Afgelegde afstand over de grond: 157
Gemiddelde snelheid: 6,5
Aantal knopen wind: 10-20knopen
Dag 2
Dinsdag, 16 augustus '16
De zeiltocht verloopt aangenaam, de zeilen staan nog steeds hetzelfde. Makkelijk zo en relaxerend. Selfie stuurt onze dame moeiteloos door het water en de vishengel hangt weer uit.
Waar blijft die vis? Eindelijk zien we de hengel nog eens buigen, de ratel van de vismolen is stuk en dus is de hengel onze verrader! Zou het eindelijk lukken nu? Blijft de vis eraan? En is het derde keer, goede keer? Ja, hoor, een Mahi Mahi sparteld even later in ons visnet! Joepie! Ook al is ie wat kleiner dan zijn voorgangers, toch belanden er prachtige filets van dit negentig centimeter beestje in de vriezer. Vriezertje weer vol met dit lekker visje en wij blij ;-)
Nog blijer maken onze vrienden ons met hun bezoek en hun dol-fij-ne kunstjes!!! Alleen al voor hen zou je willen zeilen. Ze zijn weer met veel en blijven lang met onze dame haar punt spelen, terwijl onze benen boven hen uit bengelen en onze mondhoeken steeds breder en breder worden :-))
Na een rozige avondlucht, steigt de zaklamp weer boven ons en verlicht het wateroppervlak, hierdoor is de zichtbaarheid tijdens de nacht héél goed. Was de maan bij elke nachttocht maar zo... Meer vrachtschepen en enkele vissers kruisen ons pad, wat dichter bij en zichtbaar met het oog, maar op veilige afstand. Ze houden ons allert tijdens de wacht.
De wachten verlopen goed, drie uur op en drie uur af. The Captain geraakt moeilijk in het ritme en kan de slaap moeilijk vatten...
Om 10u klokken we de tweede vierentwintig uur af van de 415NM
Afgelegde afstand op log: 146
Afgelegde afstand over de grond: 157
Gemiddelde snelheid: 6,5
Aantal knopen wind: 10-20knopen
Dag 1: Trip van Carriacou - Bonaire(Caraïben)
Carriacou - Bonaire
Dag 1
Maandag, 15 augustus '16
Het is 10u en Zensation wordt stilgelegd voor Tyrrel Bay. Neen, we keren niet terug, ook al zouden we wél willen... Het roer van 'Selfie' wordt gemonteerd en zo is onze Hydrovane klaar om het roer in handen te nemen en te starten aan de afstand van ongeveer 415NM.
Het voorzeil wordt uitgeboomd en het kotterzeil wordt gezet en ook uitgeboomd, maar hoe was dat nu allemaal weer. Met de dubbele schoten en twee bomen, één voor het voor- en één voor het kotterzeil...zien dat er geen knopen ontstaan en ja, daar staat ons 'melkmeisje' dan. De twee zeilen naast elkaar en zo vangen ze de wind van achter ons op, 'voor de windse'-koers genaamd. Ook de deining komt van achter ons en onze dame danst, glijdt en surft al snel over en van de golven van een kleine anderhalve meter.
Het log zit nog vast! Oeps vergeten los te maken (komst steeds weer vast te zitten, als we even niet varen) en dus log eruit, stop erin, proper maken en weer erin. Eum...veel me een beetje 'niet zo lekker'. Even niet meer naar beneden of met mijn hoofd in de bilge hangen. Het log draait en we zeilen west.
De vishengel wordt uitgerold en een zalmsalade wordt geprepareerd. Hopelijk kunnen één van de volgende dagen verse tonijnsalade maken i.p.v. uit blik! Na de lunch zien we vogels en even snel buigt de hengel stevig door. Voorzeil inrollen, motor in achteruit en... Niks meer! Opnieuw alles uitrollen en weer zeilen. En...daar gaat de hengel weer. En ook nu weer is onze vangst gaan zwemmen! Maar we geven niet op.
Een plons trekt onze aandacht: dolfijnen! Hun gezelschap stellen we steeds op prijs en we zitten met z'n twee vooraan op het dek te genieten van hun gekke kunstjes :-)) Er zijn er enkele die proberen zoals een walvis met hun staart in het water te slaan en op hun zij weer in het water te belanden. Hier krijgen we NOOIT genoeg van!
Ondertussen glijdt onze boeg tussen onze vrienden door.
Al snel valt de avond en zorgt de maan voor veel verlichting, een verstraler is er niks tegen.
Na het avondeten gaan de wachten in. Het is een rustige nacht met slechts twee vrachtschepen die enkel op AIS te bespeuren zijn. De zon komt op en om tien uur begint onze nieuwe dag.
Om 10u klokken we de eerste vierentwintig uur af van de 415NM
Afgelegde afstand op log: 144NM
Afgelegde afstand over de grond: 159NM
Gemiddelde snelheid: 6,6 kn
Aantal knopen wind: 10-20knopen
Dag 1
Maandag, 15 augustus '16
Het is 10u en Zensation wordt stilgelegd voor Tyrrel Bay. Neen, we keren niet terug, ook al zouden we wél willen... Het roer van 'Selfie' wordt gemonteerd en zo is onze Hydrovane klaar om het roer in handen te nemen en te starten aan de afstand van ongeveer 415NM.
Het voorzeil wordt uitgeboomd en het kotterzeil wordt gezet en ook uitgeboomd, maar hoe was dat nu allemaal weer. Met de dubbele schoten en twee bomen, één voor het voor- en één voor het kotterzeil...zien dat er geen knopen ontstaan en ja, daar staat ons 'melkmeisje' dan. De twee zeilen naast elkaar en zo vangen ze de wind van achter ons op, 'voor de windse'-koers genaamd. Ook de deining komt van achter ons en onze dame danst, glijdt en surft al snel over en van de golven van een kleine anderhalve meter.
Het log zit nog vast! Oeps vergeten los te maken (komst steeds weer vast te zitten, als we even niet varen) en dus log eruit, stop erin, proper maken en weer erin. Eum...veel me een beetje 'niet zo lekker'. Even niet meer naar beneden of met mijn hoofd in de bilge hangen. Het log draait en we zeilen west.
De vishengel wordt uitgerold en een zalmsalade wordt geprepareerd. Hopelijk kunnen één van de volgende dagen verse tonijnsalade maken i.p.v. uit blik! Na de lunch zien we vogels en even snel buigt de hengel stevig door. Voorzeil inrollen, motor in achteruit en... Niks meer! Opnieuw alles uitrollen en weer zeilen. En...daar gaat de hengel weer. En ook nu weer is onze vangst gaan zwemmen! Maar we geven niet op.
Een plons trekt onze aandacht: dolfijnen! Hun gezelschap stellen we steeds op prijs en we zitten met z'n twee vooraan op het dek te genieten van hun gekke kunstjes :-)) Er zijn er enkele die proberen zoals een walvis met hun staart in het water te slaan en op hun zij weer in het water te belanden. Hier krijgen we NOOIT genoeg van!
Ondertussen glijdt onze boeg tussen onze vrienden door.
Al snel valt de avond en zorgt de maan voor veel verlichting, een verstraler is er niks tegen.
Na het avondeten gaan de wachten in. Het is een rustige nacht met slechts twee vrachtschepen die enkel op AIS te bespeuren zijn. De zon komt op en om tien uur begint onze nieuwe dag.
Om 10u klokken we de eerste vierentwintig uur af van de 415NM
Afgelegde afstand op log: 144NM
Afgelegde afstand over de grond: 159NM
Gemiddelde snelheid: 6,6 kn
Aantal knopen wind: 10-20knopen
dinsdag 16 augustus 2016
Carriacou, afscheid van Tyrrel Bay(Caraïben)
Maandag, 15 augustus '16
Op het netje melden we, tijdens de rubriek 'new arravels or leaving the bay', ons vertrek en bedanken iedereen voor de 'fantastische' tijd samen. Het is dus definitief!
Geert haalt nog snel een fles glasfiber propaangas en aansluiting, omdat we onze campinggas-flessen in de ABC-eilanden niet kunnen vullen en de combuis moet kunnen blijven draaien, hé.
Met havermoutpannenkoeken en gewone pannenkoeken achter de kiezen en nog enkele in de koelkast, om tijdens de tocht verder te verorberen, kunnen we er tegenaan.
Ons Dinghietje wordt afgetuigd en vastgesnoerd op het dek. Russ staat ons al op te wachten aan de tanksteiger met 'Steward Little'. Dit wordt ons nieuwste bemanningslid en heeft regelmatig onze verzorging nodig...we stoppen hem in zijn bokaaltje in de koelkast en hopen er binnenkort wat lekkers van te kunnen bakken. 'Steward Little' is nml. een zuurdesemdeeg, dat je levend moet houden. We zullen ons best doen. 'Wordt vervolgd' ;-)
De diesel en benzine worden aangevuld terwijl ik onszelf uitklaar bij douane en immigratie. Vier dagen geleden is onze cruiserstoelating voor Grenada vervallen, maar de douane beambte houdt woord(had hierover vorige week bij hem over geïnformeerd, aangezien we gepland hadden te vertrekken, maar niet konden door het weer...) en we moeten niet extra betalen! Super! Met de verkregen douane-stempel krijgen we de vloeistof 'tax-free' bij het verlaten van het land en dat levert ons een mooie deal op. Nog even een brood en eieren kopen tijdens het afrekenen in de havenwinkel en we zijn er klaar voor. Nog enkele vrienden stevig knuffelen op de steiger en dan trossen los... Tijdens het buitenvaren van de baai van Tyrrel worden we uitgezwaaid en getoeterd! Deze plek en mensen hebben weer een stuk van ons hart veroverd...
Op het netje melden we, tijdens de rubriek 'new arravels or leaving the bay', ons vertrek en bedanken iedereen voor de 'fantastische' tijd samen. Het is dus definitief!
Geert haalt nog snel een fles glasfiber propaangas en aansluiting, omdat we onze campinggas-flessen in de ABC-eilanden niet kunnen vullen en de combuis moet kunnen blijven draaien, hé.
Met havermoutpannenkoeken en gewone pannenkoeken achter de kiezen en nog enkele in de koelkast, om tijdens de tocht verder te verorberen, kunnen we er tegenaan.
Ons Dinghietje wordt afgetuigd en vastgesnoerd op het dek. Russ staat ons al op te wachten aan de tanksteiger met 'Steward Little'. Dit wordt ons nieuwste bemanningslid en heeft regelmatig onze verzorging nodig...we stoppen hem in zijn bokaaltje in de koelkast en hopen er binnenkort wat lekkers van te kunnen bakken. 'Steward Little' is nml. een zuurdesemdeeg, dat je levend moet houden. We zullen ons best doen. 'Wordt vervolgd' ;-)
De diesel en benzine worden aangevuld terwijl ik onszelf uitklaar bij douane en immigratie. Vier dagen geleden is onze cruiserstoelating voor Grenada vervallen, maar de douane beambte houdt woord(had hierover vorige week bij hem over geïnformeerd, aangezien we gepland hadden te vertrekken, maar niet konden door het weer...) en we moeten niet extra betalen! Super! Met de verkregen douane-stempel krijgen we de vloeistof 'tax-free' bij het verlaten van het land en dat levert ons een mooie deal op. Nog even een brood en eieren kopen tijdens het afrekenen in de havenwinkel en we zijn er klaar voor. Nog enkele vrienden stevig knuffelen op de steiger en dan trossen los... Tijdens het buitenvaren van de baai van Tyrrel worden we uitgezwaaid en getoeterd! Deze plek en mensen hebben weer een stuk van ons hart veroverd...
maandag 15 augustus 2016
Carriacou, Tyrrel Bay2(Caraïben)
Zondag, 14 augustus '16
Het lijkt wél een zondag in België of Nederland. Maar dan met squalls i.p.v. buien. De ene squall na de andere volgt zich op en de emmers en bakken aan boord lopen over. De wind is vlagerig en er zitten windstoten tot 40kn/uur bij! De vissersboot naast ons is plots weg en drijft richting het rif. We zien vrienden hun anker ophalen en herankeren. De boot achter ons komt langzaam dichterbij: ons anker krabt! En dus halen ook wij het anker op en zoeken een andere plek. Onze afspraak aan land wordt uitgesteld tot ons Rocna-anker haar neus weer ingegraven is en we na enkele uren eindelijk een droog moment vinden om snel naar het dinghydok te varen.
Weerberichten en gribfiles worden binnengehaald. Het staat vast: morgen verlaten we Carriacou!
Nog even langs Shavora om onze nieuwe kussenovertrekken, handtas, stabilisatiezeil en Hydrovane-hoes op te halen bij Jacqui & Freddie en elkaar ter afscheid knuffelen.
Bij Chris op Skabenga laten we nog enkele externe-harddiscs achter en spreken morgenvroeg af om ze weer te bezorgen.
Weer aan boord, stijgt de temperatuur in de combuis: spaghetti, soep en ander lekkers wordt bereid voor onze drie daagse/nachten trip. In de leefruimte wordt het bed klaar gemaakt. The Captain maakt Zensation vaarklaar en zet reeds de kotterstag en legt de kotterfok klaar, alsook de Hydrovane, Selfie.
Tegen zonsondergang dinghieën we tussen een squall door naar Manx Goose. Ali & Steven hebben ons en Sandra & Chris (Deep Blue) uitgenodigd. Al snel neemt de wind toe en komt er dikke squall over de baai heen. We turen allen in het donker om te kijken of onze dames Deep Blue & Zensation ok zijn en of we hun sterretje en ander herkennende lichtjes kunnen vinden. Motoren horen we draaien en lichten zien we aan gaan. Ook nu zitten er hevige windstoten in! We merken dat De motor van Uproar draait en de lichten branden. Russ is alleen aan boord (Lisa is voor enkele weken naar haar familie). Geert & Steven dinghieën naar hem toe om polshoogte te nemen en of er eventueel hulp nodig is. Met hun hulp kan Russ anker ophalen en weer herankeren. Hij is blij met hun hulp, want door de wind en het donker is het niet evident om deze klus in je eentje te klaren!
Zo snel als de squall en wind gekomen zijn, zo snel keert ook de rust weer in de baai. Zo kunnen we toch nog met een gerust hart genieten van de avond en elkaar. Ook hier borrelt weer dat gemengd gevoel op...
Zo'n leuke plek, zoveel fijne mensen,... Hadden graag wat langer gebleven en meer tijd met hen doorgebracht...
Maar er is een tijd van komen en gaan en ons weergat is te goed om te weerstaan! Op 1 september landen onze vrienden op Curacao en de komende tien dagen zit er geen nieuwe kans in, dus gaan we morgen.
Het lijkt wél een zondag in België of Nederland. Maar dan met squalls i.p.v. buien. De ene squall na de andere volgt zich op en de emmers en bakken aan boord lopen over. De wind is vlagerig en er zitten windstoten tot 40kn/uur bij! De vissersboot naast ons is plots weg en drijft richting het rif. We zien vrienden hun anker ophalen en herankeren. De boot achter ons komt langzaam dichterbij: ons anker krabt! En dus halen ook wij het anker op en zoeken een andere plek. Onze afspraak aan land wordt uitgesteld tot ons Rocna-anker haar neus weer ingegraven is en we na enkele uren eindelijk een droog moment vinden om snel naar het dinghydok te varen.
Weerberichten en gribfiles worden binnengehaald. Het staat vast: morgen verlaten we Carriacou!
Nog even langs Shavora om onze nieuwe kussenovertrekken, handtas, stabilisatiezeil en Hydrovane-hoes op te halen bij Jacqui & Freddie en elkaar ter afscheid knuffelen.
Bij Chris op Skabenga laten we nog enkele externe-harddiscs achter en spreken morgenvroeg af om ze weer te bezorgen.
Weer aan boord, stijgt de temperatuur in de combuis: spaghetti, soep en ander lekkers wordt bereid voor onze drie daagse/nachten trip. In de leefruimte wordt het bed klaar gemaakt. The Captain maakt Zensation vaarklaar en zet reeds de kotterstag en legt de kotterfok klaar, alsook de Hydrovane, Selfie.
Tegen zonsondergang dinghieën we tussen een squall door naar Manx Goose. Ali & Steven hebben ons en Sandra & Chris (Deep Blue) uitgenodigd. Al snel neemt de wind toe en komt er dikke squall over de baai heen. We turen allen in het donker om te kijken of onze dames Deep Blue & Zensation ok zijn en of we hun sterretje en ander herkennende lichtjes kunnen vinden. Motoren horen we draaien en lichten zien we aan gaan. Ook nu zitten er hevige windstoten in! We merken dat De motor van Uproar draait en de lichten branden. Russ is alleen aan boord (Lisa is voor enkele weken naar haar familie). Geert & Steven dinghieën naar hem toe om polshoogte te nemen en of er eventueel hulp nodig is. Met hun hulp kan Russ anker ophalen en weer herankeren. Hij is blij met hun hulp, want door de wind en het donker is het niet evident om deze klus in je eentje te klaren!
Zo snel als de squall en wind gekomen zijn, zo snel keert ook de rust weer in de baai. Zo kunnen we toch nog met een gerust hart genieten van de avond en elkaar. Ook hier borrelt weer dat gemengd gevoel op...
Zo'n leuke plek, zoveel fijne mensen,... Hadden graag wat langer gebleven en meer tijd met hen doorgebracht...
Maar er is een tijd van komen en gaan en ons weergat is te goed om te weerstaan! Op 1 september landen onze vrienden op Curacao en de komende tien dagen zit er geen nieuwe kans in, dus gaan we morgen.