La Charente-Port Médoc(FR)

Vrijdag, 3 juli '15

Het is hier stil en de boten liggen ook stil op de stroming. Het water is bruin, door de stroming. We hebben goed geslapen, maar willen snel polshoogte gaan nemenop de Insomnia en varen er na de douche, meteen naar toe. De Insomnia-Captain heeft niet veel geslapen en Beau heeft nog geen plasje ofzo gedaan. We hebben een loopbruggetje iets verder op de rivier gezien, misschien kunnen ze daar aan wal. Maar, wil Beau wél in de dinghy, hoe gaat ze reageren.

Het boske neemt Beau in z'n armen in de dinghy en Geert vaart met hen weg. Ze blijft rustig. Onderweg krijgt ze wat water over haar en ze likt het zout van haar snoetje. De mannen geraken aan wal en Beau laat alles achter wat ze al heel de tijd zó flink ophoudt. Wat een ongelooflijk brave, rustige hond.

We nemen afscheid van elkaar en wensen elkaar een goede vaart. De ankers worden gelicht en hier scheiden jammer genoeg onze wegen... Alweer fijne mensen die we toevoegen aan onze contacten. Tot gauw...

We hadden graag nog verder de rivier opgevaren naar Rochefort, maar dat zal voor een andere keer zijn. We zetten verder koers naar het zuiden.

Er is weinig wind en dan ook nog van de verkeerde kant en stroom tegen! We kruisen heel de dag op, maar geraken bijna niet verder, Île d'Oleron blijft even groot en naast ons liggen. Er liggen overal weer vele visnetten waar we goed moeten voor opletten en af en toe voor uitwijken. We hebben nog een hele trip voor de boeg naar Royan of Port-Médoc, liggen over elkaar, vooraan op de rivier 'Gironde'. Het zal zowiezo donker zijn als we toekomen. 

Om 20u30 is de wind op...motor wordt aangezet... Het is nog redelijk wat mijlen naar de rivier Gironde. Ik geef even forfait en the Captain houdt samen met George de koers aan. De laatste uren hebben we meer en meer stroom tegen, zelfs meer dan 4 knopen op het einde. Dit scheelt ons wél zeker 1,5 uur! Het is dan ook bijna één uur 's nachts, als we binnenvaren in Port-Médoc en afgemeerd zijn. Blij dat we er zijn. Morgen wat wassen, cocoonen en voorbereiden op onze trip naar Spain.

La Rochelle-Île D'Aix-La Charente(rivier richting Rochefort)(FR)

Donderdag, 2 juli '15

Het onweer vannacht was zo goed als niks...wat regen en wat gerommel. 's Morgens is het wat grijs en vallen er nog enkele druppeltjes, het is ook frisser. We gaan op stap met onze buren en hun lieve, mooie hond Beau naar de havenwinkels(er zijn hier heel wat verscheidene gespecialiseerde zaken) en de viswinkel. Roeispanen vinden we niet voor onze dinghy, maar ons vis-set is weer aangevuld, inclusief een groter schepnet. Laat die visjes maar komen ;-)

We nodigen onze vrienden van de Insomnia uit om ons achterna te varen naar een anker-/meerboeiplek aan het eiland Île D'Aix, het croissanteiland genoemd, omwille van haar vorm. Napoleon liet hier en fort bouwen en er is een museum van hem.

Het is helemaal opgeklaard en het is weer zonnig en warm. De tocht verloopt goed en we varen langs Fort Boyard, bekend van het TV-programma. We hadden het graag bezocht, maar dat kan en mag niet...het is in privé-bezit. Er worden excursies hier naar toe verkocht, maar die vedettes varen ook enkel maar rond het fort. Nou, wij hebben de luxe om er op eigen kiel naar toe en rond te varen. Tof om het in't echt te zien, maar op TV lijkt het groter.

We arriveren aan de ankerplaats en pikken een meerboei op. En helpen Insomnia, met behulp van onze dinghy om hen ook aan een meerboei te leggen. Het is nieuw voor hun en ze hebben op hun nieuwe boot nog niet alle uitrusting, zoals een pik- en/ of meerboei-haak en een dinghy. Er staat veel deining, maar de wind zou afnemen en keren. We moeten ankeren, want omdat het springtij is, gaat er net niet genoeg water blijven staan bij LW. Dus voor we aan het eten beginnen, droppen we Insomnia's anker. We varen naar Zensation en terwijl wij ons anker droppen, zien we dat Insomnia verlijert. We varen er meteen weer naar toe met de dinghy en ondertussen is de deining toegenomen i.p.v afgenomen. Hier doen we geen oog toe en we spreken af om verder te varen richting Rochefort, de rivier 'Charente' op, hopelijk is het water daar rustiger. Het is nog een stukje varen op motor en als we toekomen is het donker, maar de volle maan zorgt voor wat verlichting. Als ons anker gedropt is, varen we naar Insomnia en droppen samen met hun anker. Zo, er staat hier wél behoorlijk wat stroming, wél 3 knopen, maar geen deining of geschommel. Oef, hier liggen we goed voor de nacht, maar we kunnen hier niet aan wal, de zijkanten van de oever is al modder. Het is reeds 23u. We sprokkelen nog wat eten bij elkaar van op de twee boten en eten nog samen voor we onze kooi opzoeken.

We voelen ons schuldig: we dachten een fijn ligplekje te hebben aan het Île D'Aix en tijdig aan wal te kunnen gaan, samen iets te gaan eten en het eiland verkennen. Dat is even anders uitgedraaid: woelige ligplaats, anker gelost, niet aan wal kunnen en Beau die niet kan gaan wandelen en haar behoeftes doen. Ze hebben een speciale mat voor haar gekocht die op gras lijkt, in de hoop dat ze daar haar behoeften op de boot. Maar ze wil niet of doet er niks op. Ocharme dat beestje en de Insomnia-crew. Wat doen we hen toch aan! Hopelijk doen ze een oog dicht vannacht, voor het eerst met Insomnia voor anker liggen...altijd toch spannend. Sorry lieve mensen en Beau.

La Rochelle (FR)

Woensdag, 1 juli '15

De temperatuur is aangenamer en er is een zuchtje wind. We proberen wat te poetsen, klussen, dingen op te lossen of te repareren. The Captain wringt zich in honderduizend bochten in de bakskist om het probleem met de brandstofmeter en motoruren teller te zoeken en op te lossen. Een slecht contact? Draadje los? Zekering? Na verschillende Chinese acrobatische poses en zijn technische skills, werkt het paneel alweer. Well done, my darling! Ik zet me achter de laptop om de vele genomen foto's van de memorycards te halen en te sorteren in mappen: per dag en bestemming; kiezen welke op blog, verkleinen en op blog zetten...werkje van engelengeduld ;-) De WiFi valt al eens weg of is te traag, maar er staan er nu toch al enkele op, het komt nog in orde, maar het is tijdrovend en de stad en het mooie weer buiten roepen.

Dus trekken we in de late namiddag er nog even op uit en verkennen de havenbuurt. Er zijn hier verscheidene havenkommen, bruggetjes, enz... Nog even wat inkopen doen voor de BBQ bij onze Vlaamse buren, die ons geïnviteerd hebben. en ondertussen een ijsje en milkshake verorberen.

Enkele boten zijn uitgevaren en we nemen voor de tweede dag op rij de lijntjes aan van onze Franse overbuur met motorboot. Gisteren had hij ons als dank er zelfs een fles wijn voor gegeven. Onze Vlaamse buren zijn ook een tochtje gaan maken met hun nieuw jacht en we staan klaar om ook hun lijnen aan te nemen. 

De BBQ wordt aangestoken en de apo begint. De Franse buurman brengt ons alweer een fles wijn... C'est très sympathique. En dat alles om een paar touwtjes aan te nemen en te geven...dat is een beetje 'goed zeemanschap': cruisers die elkaar helpen. We doen dit spontaan als we iemand in een haven zien toekomen en wij vinden het zelf ook altijd fijn als er iemand ons lijntje aanneemt en dat is ook makkelijker.

We genieten van al het lekkers en elkaars gezelschap en we krijgen twee originele onbreekbare 'Duvel' glazen van hen. Hier zoek ik al jaren achter... The Captain kan nu nog even z'n Duveltjes inschenken zoals het hoort ;-) en het opdrinken zal geen probleem zijn. Maar in zo'n origineel glas smaakt het NOG beter! Merci. De avond en de dag zijn alweer veel te kort. Morgen om 16u draait de brug en varen we verder, want Spanje en de goede windvoorspelling lonkt... Als de planning en het weer zo blijven, denken we zondagmorgen vanuit Royan te vertrekken richting Bilbao.

Vannacht geven ze hier onweer... En als we gaan slapen zien we al bliksemschichten en begint het te regen. Maar morgenvroeg zou er alweer een schitterende dag beginnen, dus laat de fauna & flora nu maar aperitieven ;-) Sloppel

Île de Ré, Saint Martin-De-Ré - La Rochelle(FR)

Dinsdag, 30 juni '15

De ene kant van het eiland is anders dan de andere kant, van het kleine stukje dat we gezien hebben. De woningen van Rivedoux-Plage, waren vooral vakantiehuizen, campings en rustig(nu nog!). Saint Martin-De-Ré is echt een stad met smalle straatjes, rijwoningen, veel horeca en winkels met merkkledij en snuisterijen, heel toeristisch en commercieel gericht, maar toch pittoresk en aangenaam. 

Vanmorgen wandelen we naar de Lidl en komen terug met twee gevulde boodschappentrolley's. Het is al heet en we willen zo snel mogelijk het water op, op zoek naar verfrissing.

Tegen de middag halen we het anker op en nemen afscheid van dit mooi eiland. We zetten er drie groene plustekens bij, want we willen hier zeker nog eens terug komen en de andere stadjes van het eiland verkennen. Want de zoutwinningen en ezels met sokjes hebben we nog niet gezien. Het is zeker een aanrader om te bezoeken, wanneer je in de buurt van La Rochelle bent, of je kan zelfs hier je vakantie doorbrengen. We laten de bimini staan tijdens het zeilen, om ons wat te beschermen tegen de zon. We genieten van het briesje dat voor wat verkoeling zorgt. Voor de derde keer varen we Pont de Ré onderdoor, we kennen de brug al een beetje, maar nog niet zo goed als de Zeelandbrug. 

De havenaanloop van La Rochelle is prachtig met de witte kalkstenen toegangstorens

en we kiezen voor de oude haven in de stad. Maar als we nog niet lang liggen komt de havenmeesteres ons melden dat we te groot zijn voor de steigers en ons moeten verleggen naar een andere bassin, waarvoor er een bruggetje moet geopend worden. Dat is ook nog vlak bij de stad, iets minder terrassen en mensen, dan bij de eerste kade. Pfff...in de havenkom is het nog heter, de temperatuur is 38°C. We snakken naar een koude douche.

Ik maak de aperitief klaar terwijl the Captain naar het havenkantoor is. Hij blijft lang weg en wanneer ik me in de kuip zet, spreekt er een van de buren me aan in het Vlaams... Een koppel uit Temse die net hun nieuwe boot hier hebben ontvangen. We babbelen en aperitieven samen en al snel is het voorbij etenstijd en gaan we samen nog op zoek naar iets om te eten in de stad. Daarna degustieven we nog bij hen aan boord en al snel is het 1u. De tijd vliegt in goed gezelschap.

Île de Ré, Rivedoux-Plage - Saint Martin-De-Ré(FR)

Maandag, 29 juni '15

We varen terug naar de andere kant van het eiland, Saint Martin-de-Ré en pakken een meerboei op. Met de dinghy varen we tot in de droogval-haven, zodat we via de steiger aan wal kunnen=dry landing. De twee havenkommen liggen in het centrum met er omheen veel gezellige terrassen. We gaan informeren in het havenkantoor wanneer de sluisdeuren opengaan en of een plaats is, want de boten liggen in het natte dok goed volgestapeld. Er zouden wat boten vertrekken en binnen de twee uur gaan de deuren reeds open en kunnen we binnenvaren, maar een plaats reserveren kan niet, even oproepen op VHF 09.

We wandelen rond in de stad en het is al warm, heet. Op de stadsomwalling Is het uitzicht fantastisch. We komen in een overdekte markt met verse producten:groenten, fruit, vlees, vis, bakker, olijven,... De visboeren zijn reeds uitverkocht en de andere kraampjes zijn aan het inpakken, de markthal sluit om 13u en is elke dag vanaf 8u open. We kunnen morgen terugkomen. Het is heel druk in't stadje. De smalle straatjes en de terrassen zitten redelijk vol. Het is ook gezellig en pittoresk en met al die boten voor je, heb je een mooi zicht en het nodigt uit om er iets te eten of te drinken. We zoeken ons een plekje uit om de dorst te lessen en genieten ook van de omgeving en de sfeer. Pfff...het is wel héél warm, geen zuchtje wind en hier in die havenkom, put, zal het nog warmer zijn. Wat doen we? Varen we binnen of droppen we ons anker en komen we met de dinghy terug?

We varen naar Zensation en het water is plat, maar hier op het water is het toch meer lucht(ademruimte) en moet je niet tegen een ander boot aanliggen of overkruipen. En van het havengeld gaan we liever eten, dus: anker droppen.

In de late namiddag varen we terug met onze dinghy naar de haven. Het is al veel rustiger in de stad en de temperatuur is iets aangenamer door een briesje. We wandelen naar de citadel en verder rond. Op het plan hebben we gezien dat er een Lidl-supermarkt is, niet zo ver van de citadel en de stad. Morgenvroeg gaan we naar daar. Maar opeens zijn we er al bijna en we willen alvast een kijkje gaan nemen en wat we kunnen dragen en niet bederft meenemen, want we hebben al een heel boodschappenlijstje gemaakt, om de gaten in de bilge op te vullen. Joepie! Eindelijk een budgetvriendelijke supermarkt! En...met PAPRIKA chips!!! Mijn ventje is kei content. We laden in ons winkelkarretje wat we denken te kunnen dragen en stappen met twee gevulde zakjes naar buiten. Morgenvroeg komen we met onze trolley en koeltassen terug ;-)

In de stad is het nu echt rustig, de dagjesmensen zijn alweer weg en dat vinden we niet erg. Maar vanaf nu zal het overal wel drukker worden en zijn, nu dat de vakantie zo goed als begonnen is. Maar nu is er op elk terras nog plaats en we kunnen tussen vele zaken en gerechten kiezen. 

Na het eten gaan we nog op zoek naar een bar en WiFi en blijven tot dat de zon bijna onder is aan de wal. Wanneer we toekomen aan ons dinghietje, zien we dat hij met zen poepke in de modder is gezogen...LLW(=laag laag water). Oeps, daar hebben we niet meer aan gedacht! Wat nu? Nog twee uur hier zitten wachten, dat zien we niet goed zitten en tot aan onze knieën in de modder zakken...ook niet. The Captain stapt in de dinghy en trekt de schroef uit de modder en we proberen de dinghy de steiger op te trekken, z'n poepke lost goed uit de modder en we rijden hem op zijn wielen naar de andere kant van de steiger, waar wel wat water staat en hopelijk genoeg. Dat lukt ons aardig en we zijn blij als hij weer in het water ligt en we naar Zensation kunnen varen. Nou, nou, we zijn toch wél de charels, hé ;-)

Mo ons dinghietje ziet er fris en monter uit en lijkt 10 jaar jonger, wát wil je met zo'n modderbad...hij heeft duidelijk genoten van z'n SPA-treatment!

Île D'Yeux-Île de Ré, Rivedoux-Plage(FR)

Zondag, 28 juni '15

Een prachtig zicht hebben we van aan onze ontbijttafel op het eiland. Dit is echt onbetaalbaar!

We zetten meteen SPI en deze kan bijna heel de trip blijven staan, buiten één gijp. Zalig, zo zeilen en niet veel aan de trim of stand van de zeilen moeten ondernemen.

In de namiddag horen we rrrrr...: de vislijn, we hebben beet! Geert heeft wél wat werk met hem binnen te halen en ik probeer hem in het schepnet te krijgen, maar hij is lang en smal en floept er uit i.p.v. erin. Tweede poging: ik heb hem bijna in het schepnet, maar door het water is het heel zwaar en het spartelende lange lijf maakt het moeilijk en ik krijg de vis er niet verder ingeschud en dan...is hij weg :-( Jammer, het was er ééne met een spits, fijne bek en een lang, slank lijf. Ik kijk in ons vissenboek welke soort het is: een geep. Tja, mijn schuld dat we hem kwijt zijn, 'k zal wat meer spinazie moeten eten en een groter visnet aanschaffen is ook een idee.

Maar we geven niet op en proberen opnieuw, maar even later zien we dat er iets mis is. The Captain haalt zijn lijn binnen en het lokaas, namaak inktvisjes, een namaakvis en lood, zijn verdwenen. Waarschijnlijk is heeft het haakje waar dit alles aan vasthangt, het begeven, het roest snel=geen goede (lees: Chinese) inox.

Dat is twee keer pech. Maar we houden vol en doen meteen nieuw nep-aas eraan. Ooit lukt het ons.

De wind is toegenomen, ons eerst voorop gestelde  doel is weer bereikbaar op een redelijk uur van aankomst. Dus laten we Plan B: Les Sables D'Olonne, links liggen en varen nog enkele uren door. Wanneer we ons doel bereiken, staat er nog redelijk wat wind, alsook een behoorlijke deining/swell aan de geplande ankerplek aan Île de Ré. Het ligt ook niet beschut voor deze wind en te beweeglijk om er comfortabel de nacht door te brengen. De haven is geen optie, dit is een getijdenhaven, waar je maar enkele uren voor en na HW binnen kan en daar we zijn te laat voor en kunnen dus niet binnenvaren. We varen door naar een ander kant van het eiland. Hiervoor moeten we de brug 'Pont De Ré' onderdoor varen. Deze tolbrug van 3km verbindt La Rochelle met Île de Ré. Deze is max.30M hoog en wanneer we dichterbij zeilen, lijkt het wél of onze 18M lange mast er niet onderdoor kan. Spannend altijd en zeker onder ziel, maar het lukt, al lijken we toch géén 12M over te houden. We komen aan Rivedoux-Plage en droppen hier ons anker. Er staat hier veel minder swell en liggen beschut voor de wind. We maken onze dinghy klaar, aperitieven en frisser ons op. Het is bijna 21u, als we een uurtje(regel om aan boord te blijven, om zeker te zijn dat het anker niet krabt) later onze tocht inzetten naar het strand. Er is hier een serieuze branding en wanneer we er bijna zijn, worden we gepakt door een enorme golf en krijgen die helemaal over ons heen... En dan komt er nog één! En nog één! Wat een kracht, we dachten dat we omgekanteld gingen worden. Onze dinghy werd zijdelings gepakt en er zit zeker 100L water in en wij...ja wij zijn nat van boven tot onder!!! En nu? Ons plan was om iets te gaan eten. Gelukkig heb ik mijn broek in de waterdichte zak zitten en alles wat daar in zit is droog, inclusief gsm en IPad. Onder mijn fleece zijn mijn kleren redelijk droog. The Captain is deze keer harder nat. Tja, die grote boot hebben we redelijk onder de knie, maar we zullen toch eens wat lessen 'Tender-landing and start' moeten volgen ;-) Ja, ja, want ook bij het vertrekken in zo'n branding, houden we het niet droog! Dat was ik nog vergeten te melden, van vrijdagmorgen, ons vertrek in Pornichet: The Captain is toen, buiten zijn korte broekspijpen, gespaard gebleven, maar ik zat reeds in de dinghy en heb tot drie keer toe zijn baguette kunnen redden van een zoutbad, maar mezelf... 

We besluiten maar op zoek te gaan naar iets om te eten, zo erg is het niet, toch?! Het droogt wél. Het eten smaakt ons en we bespreken de planning voor de komende dagen. Nu dat we niet in Saint Martin-De-Ré liggen, is het van hieruit ver om dit te voet te doen over het eiland en een auto kan je in deze baai niet huren, wel fietsen. We kregen dit eiland als tip en hebben er over gelezen. Ook via mail krijgen we er nog goede respons over. We varen morgen terug naar de andere kant. Na het eten gaan we terug naar de dinghy en met een klein hartje en een plan beginnen we aan ons vertrek door de branding. En...redelijk droog vretrekken we. Nou, nou, dat is toch wel een belevenis hoor, zo vechten tegen die golven. Gelukkig is het water en de buitentemperatuur al wat aangenamer dan enkele weken terug. Maar een warme buitendouche, die het zout van ons afspoelt, doet deugd.

Pornic-Île D'Yeux(FR)

Zaterdag, 27 juni '15

Het is reeds zeer druk deze morgen in de haven tientallen J80-zeilbootjes zijn hier aanwezig en de benaming is ijverig bezig ze zeilklaar te maken, want dit weekend is het zeilrace voor hen. Ze komen toe en vertrekken op zeil, want een kleine buitenboordmotor is extra gewicht. We zijn blij dat we aan de andere kant van de steiger liggen, want het is toch wél met een bang hartje dat we ze in en uit een box zien varen...het rammen van een buurtboot is niet zonder risico's en fenders(stootkussens) hebben ze ook niet hangen, om hun of andere rompen te beschermen! 

Wanneer hun wedstrijd gestart is, verlaten ook wij zonder kleerscheuren de haven en zetten koers naar Île D'Yeux. De wind is weer te zacht voor onze Zensation, om haar in haar nopjes te voelen. We kunnen na een tijdje SPI zetten en proberen onderweg nog een visje te vangen, maar het wordt een visnet en moeten onze vislijn doorsnijden! Daar gaat ons allernieuwste lokaas-visje :-( en... alweer geen vangst!

Wanneer we op het strand van Île D'Yeux landen, worden we verwelkomt door duizenden springende zandvlooien...brrr... We hebben hier vorig jaar reeds kennis meegemaakt op Îles of Scilly's. Het eiland lijkt weer een paradijsje. Tja, we vallen vaak in herhaling en zullen dat nog vaker doen denk ik, want we hebben al veel groene plustekens bij de reeds bezochten plaatsen staan. D.w.z.: dat we die plaats ooit nog eens willen aandoen, met of zonder boot.

Maar nu proberen we zoveel mogelijk te zien/bezoeken en in ons op te nemen. Het liefst zouden we op vele plekken wat langer willen blijven, maar dan geraken we nooit niet rond of komen we in de problemen met de seizoenen en het weer.