Port-Médoc(FR) - Bilbao(SP)

Maandag, 6 juli '15

The Captain loopt wacht. Er komt wat wind en de zeilen vervangen de motor, maar na twee uurtjes aanmodderen en weinig wind, vallen we weer zonder en gaat de motor weer aan. Iets over 3u wisselen we en begin ik met veel moed aan mijn eerste nachtwacht. De maan schijnt goed en er staan sterren aan de hemel tussen de bewolking. Voor de rest is er niks te zien...geen andere boten, ook niet op de plotter. Maar na een half uur zie ik op 11u lichtjes, 't lijkt wel op een cruiseboot, maar ik vind niks op de plotter en ze komen niet echt dichterbij. Iets later neemt de bewolking toe en de maan en de sterren verdwijnen...alsook mijn natuurlijk licht. Het zicht wordt wat mistig en nu is het echt donker. Best wel creepy. Het licht voor me blijf ik flauw zien en om de 5 tellen zie ik even een feller ronddraaiende licht. Zou het een vuurtoren zijn? Ik zie niks op de kaart of plotter dat er op wijst. Een beetje later wordt het achter mij al wat lichter. De zon maakt zich klaar om op te staan. Dan zie ik een tweede lichtje en even later verschijnt er dan toch een schip op de plotter en kan ik de AIS ervan zien. 

Wanneer the Captain, na zijn rustpauze, weer in de kuip verschijnt, zie ik links van me iets springen. En ja hoor, daar zijn ze, onze vrienden: de dolfijnen. Ze zijn talrijk aanwezig, het is een kleine soort en ze springen vrolijk langs beide zijden van Zensation. Er is zelfs een groepje van zes die steeds samen bovenkomen. Prachtig! We genieten van het spektakel, want het is nog te donker om ze op de gevoelige film vast te leggen. Het lijkt wél,of ze me komen feliciteren en belonen voor mijn eerste, goed volbrachte, nachtelijke wacht en ons verwelkomen in Spanje. Dat maakt het allemaal de moeite waard!

Bij het plotten wordt het eerste licht, die nu ook een duidelijke flash geeft, op de kaart aangegeven als een boei van een boorplatform, nog zeker 20 mijl van ons verwijderd. En ik zie het al gedurende 20 mijl, je kan dus echt wél ver iets waarnemen als het donker is.

We ontbijten samen bij zonsopgang en terwijl komt er weer wind. De motor maakt weer plaats voor de zeilen en ik kruip nog even op de rust-plaats midscheeps, terwijl George en the Captain de wacht doen.

We zien land, nemen een douche en hijsen de Spaanse vlag, we zijn klaar voor Spanje. Hoe dichter we komen, hoe meer vissers- en vrachtschepen, na 28 uur bijna alleen op het water te zijn geweest, komen we weer in de bewoonde wereld.

Wanneer we de havenaanloop van Bilbao invaren, gaat de vismolen af...oei, nu? Weer een pruik of vislijn? Ik zie dat er een vis uit het water aan ons vislijn springt. We rollen snel de zeilen in, zodat de vaart eruit gaat en we de manoeuvres in de vaargeul zonder problemen kunnen uitvoeren. Terwijl we onze vangst proberen binnen te halen, voordat we hem kwijtspelen. Wou, het ziet er een knap en grote vangst uit! Met ons nieuw schepnet halen we hem zonder problemen binnen. Het is een bonito van 47cm(van kop tot staart). Wat een geweldige ontvangst en verwelkoming krijgen we hier in Spain. Eerst de dolfijnen en nu nog een lekker visje. 

We gaan voor anker in een baai tussen de twee havens. Het is hier helemaal anders dan wat we de laatste weken gezien hebben. De kustlijn heeft gebergten en hier in de haven is het heel stedelijk, met gigantische huizen aan de ene kant en flatgebouwen aan de andere kant. Vooraan in de haven is de industriezone. We liggen net vast en hebben de bimini opengezet als we bezoek krijgen: drie mannen in een rib komen naast onze Zensation liggen en vragen aan boord te mogen komen: douane. Twee mannen komen aan boord en vragen de documenten van de boot en paspoorten. Ze zijn heel vriendelijk en onder de indruk van ons logboek(mijn werk) en onze Selfie. Zo'n Hydrovane, windvaansturing kenden ze nog niet. Alles is in orde en krijgen een dubbeltje van het ingevuld document, zodat we dit kunnen tonen, indien we nog eens bezoek krijgen in Spanje. De heren worden weer opgepikt door hun collega. Nou, dat ging vlot en we zijn weer gerust dat alles goedgekeurd is.

Nu kan het echte werk beginnen: de bonito kuisen. Er worden mooie stukken uitgehaald en ingevrozen. We lunchen en houden een siësta. Onze tocht is goed en redelijk vlot verlopen, alsook de wachten, maar het slapen dat is nog even wennen en op zulke korte tijd kan je lichaam er niet op ingesteld zijn. We zijn blij dat we aan ons Spaans avontuur van ongeveer 5 weken kunnen beginnen. We kijken uit naar wat de noord- en west-Spaanse kust ons te bieden heeft.

Na een lange siësta gaan we met de dinghy naar de haven en verkennen de buurt daar. Het is hier gezellig en wat drukker, dan we gewoon zijn. De vakantie is hier ook duidelijk begonnen.

Port-Médoc(FR) - Spain

Zondag, 5 juli '15

Voilá, we zijn vertrokken in Port-Médoc. 6u55 hebben we onze trossen hier losgegooid.

We hebben ongeveer 170 Nautical Miles voor de boeg en hopen dat de wind en het weer ons gunstig is en tegen maandagavond in Bilbao of Santander toe te komen. Au revoir France.

We hebben minder vast en goed geslapen dan anders...wat zenuwen? 

Het water in de trechter van de rivier is heel woelig, wanneer we eruit varen. Eens we de Golf van Biskaje weer opvaren, zetten we Selfie aan het werk, maar het lijkt wél of ze dronken is, ze slingert wat. Zou madam van de nacht stiekem op het trouwfeest gezeten hebben?! :-)

Normaal moeten we nu 3NM in de kust blijven, of 45NM er buiten, want daar tussen  ligt het schietgebied Landes. Maar het is zondag en dan wordt er normaal(zeker checken vooraf) niet geschoten en mag je er doorvaren, dit scheelt ons toch wél 20NM.

Er staat een mottige deining en Zensation rolt op de golven. Ik voel me een beetje misselijk, maar het gaat, als ik boven blijf. We doen om de beurt een tukie in de kuip. Enkele uren later neemt de wind af en we zetten SPI en ik maak the Captain's lunch...het gaat wat mis. Ik voel me weer slechter worden en neem een half poepsnoepje(tegen zeeziekte), ik heb het lang genoeg uitgesteld en gehoopt dat ik al wat ingeslingerd was. Als het zo'n rollende golven zijn, van wind tegen stroom, dan heb ik wat last. Na een kwartiertje is het over, maar van de supo heb je als nevenwerking dat je suf wordt en ik leg me even neer. 

Na het avondeten valt de wind weer weg en halen we de SPI weg. De motor staat aan en ik neem de wacht. Enkele uren later neemt Geert over en varen we de nacht in. 

Port Médoc(FR)

Zaterdag, 4 juli '15

We liggen hier op de rivier Gironde, vanaf hier kan je een stuk doorvaren op kiel en mast en wat van de Verdon, wijnstreek verkennen. Dit zal voor ons voor een andere keer zijn. We maken ons vertrekkensklaar om morgenvroeg de oversteek naar Spanje te wagen. 

Vandaag is het zover: Geert zijn eerste knipbeurt door mezelf aan boord. Hij bleef het precies maar uitstellen en excuses verzinnen...een beetje bang misschien?! Maar als we een kapper passeerden en ik hem daar binnen wou sturen, wilde hij ook niet. Dus nu gaat het gebeuren. Mijn gereedschap ligt klaar, hij kan er niet meer onderuit!

Tijdens de knipsessie komt de buurman al een afspraak maken ;-) Ik waarschuw hem dat het men eerste klant is en geen garantie geef... Ook hebben we een toeschouwer bovenop de kade: een Antwerpenaar, lid van de KLYC, die ook al 4 jaar onderweg is. En al vele verhalen heeft.

Mijn eerste snit lukt redelijk goed, de klant en ikzelf zijn content. I've learned from the BEST ;-)
We hebben bij positie ook nog een extra link geplaatst om ons te volgen, via vessel Finder: https://www.vesselfinder.com/?mmsi=205804010

Het is al laat en reeds etenstijd, wanneer we terugkomen van 't dorp. Geert haalt de was af en plooit hem op in de kuip en krijgt hierbij vriendelijk blikken en bonjourekes van menig passerend vrouwvolk...ne 'nieuwe man', zullen ze denken. Ik ga ondertussen nog een machine was naar de wasserette brengen. 

We kiezen voor het restaurant tegenover Zensation om te dineren. Vlakbij, want het is al laat en we hebben nog wat voor te bereiden voor morgen. Er is ook een huwelijkspaar dat met een groep van een 20-tal personen er hun receptie en diner houden. Maar er is nog een plekje voor twee op het terras. Ondertussen kan ik de was in de droogkast stoppen en na het eten gaan we samen de lakens opplooien, bedden opmaken, ja meervoud: we hebben namelijk midscheeps in de leefruimte van de zetel een bed gemaakt, om tijdens de wachten daar te slapen/rusten, terwijl de andere boven de wacht houdt. Dit is de comfortabelste plek op het schip en dan ben je vlakbij, als er hulp nodig is voor de zeilen of dergelijke. Voilá, alles is gewassen en gestreken, eten ligt klaar voor de tocht en nu wat proberen te slapen. Ondertussen is het trouwfeestje hier boven in 't restaurant losgebarsten en we vallen in slaap met de muziek.

Next time you hear us it's from Spain.

La Charente-Port Médoc(FR)

Vrijdag, 3 juli '15

Het is hier stil en de boten liggen ook stil op de stroming. Het water is bruin, door de stroming. We hebben goed geslapen, maar willen snel polshoogte gaan nemenop de Insomnia en varen er na de douche, meteen naar toe. De Insomnia-Captain heeft niet veel geslapen en Beau heeft nog geen plasje ofzo gedaan. We hebben een loopbruggetje iets verder op de rivier gezien, misschien kunnen ze daar aan wal. Maar, wil Beau wél in de dinghy, hoe gaat ze reageren.

Het boske neemt Beau in z'n armen in de dinghy en Geert vaart met hen weg. Ze blijft rustig. Onderweg krijgt ze wat water over haar en ze likt het zout van haar snoetje. De mannen geraken aan wal en Beau laat alles achter wat ze al heel de tijd zó flink ophoudt. Wat een ongelooflijk brave, rustige hond.

We nemen afscheid van elkaar en wensen elkaar een goede vaart. De ankers worden gelicht en hier scheiden jammer genoeg onze wegen... Alweer fijne mensen die we toevoegen aan onze contacten. Tot gauw...

We hadden graag nog verder de rivier opgevaren naar Rochefort, maar dat zal voor een andere keer zijn. We zetten verder koers naar het zuiden.

Er is weinig wind en dan ook nog van de verkeerde kant en stroom tegen! We kruisen heel de dag op, maar geraken bijna niet verder, Île d'Oleron blijft even groot en naast ons liggen. Er liggen overal weer vele visnetten waar we goed moeten voor opletten en af en toe voor uitwijken. We hebben nog een hele trip voor de boeg naar Royan of Port-Médoc, liggen over elkaar, vooraan op de rivier 'Gironde'. Het zal zowiezo donker zijn als we toekomen. 

Om 20u30 is de wind op...motor wordt aangezet... Het is nog redelijk wat mijlen naar de rivier Gironde. Ik geef even forfait en the Captain houdt samen met George de koers aan. De laatste uren hebben we meer en meer stroom tegen, zelfs meer dan 4 knopen op het einde. Dit scheelt ons wél zeker 1,5 uur! Het is dan ook bijna één uur 's nachts, als we binnenvaren in Port-Médoc en afgemeerd zijn. Blij dat we er zijn. Morgen wat wassen, cocoonen en voorbereiden op onze trip naar Spain.

La Rochelle-Île D'Aix-La Charente(rivier richting Rochefort)(FR)

Donderdag, 2 juli '15

Het onweer vannacht was zo goed als niks...wat regen en wat gerommel. 's Morgens is het wat grijs en vallen er nog enkele druppeltjes, het is ook frisser. We gaan op stap met onze buren en hun lieve, mooie hond Beau naar de havenwinkels(er zijn hier heel wat verscheidene gespecialiseerde zaken) en de viswinkel. Roeispanen vinden we niet voor onze dinghy, maar ons vis-set is weer aangevuld, inclusief een groter schepnet. Laat die visjes maar komen ;-)

We nodigen onze vrienden van de Insomnia uit om ons achterna te varen naar een anker-/meerboeiplek aan het eiland Île D'Aix, het croissanteiland genoemd, omwille van haar vorm. Napoleon liet hier en fort bouwen en er is een museum van hem.

Het is helemaal opgeklaard en het is weer zonnig en warm. De tocht verloopt goed en we varen langs Fort Boyard, bekend van het TV-programma. We hadden het graag bezocht, maar dat kan en mag niet...het is in privé-bezit. Er worden excursies hier naar toe verkocht, maar die vedettes varen ook enkel maar rond het fort. Nou, wij hebben de luxe om er op eigen kiel naar toe en rond te varen. Tof om het in't echt te zien, maar op TV lijkt het groter.

We arriveren aan de ankerplaats en pikken een meerboei op. En helpen Insomnia, met behulp van onze dinghy om hen ook aan een meerboei te leggen. Het is nieuw voor hun en ze hebben op hun nieuwe boot nog niet alle uitrusting, zoals een pik- en/ of meerboei-haak en een dinghy. Er staat veel deining, maar de wind zou afnemen en keren. We moeten ankeren, want omdat het springtij is, gaat er net niet genoeg water blijven staan bij LW. Dus voor we aan het eten beginnen, droppen we Insomnia's anker. We varen naar Zensation en terwijl wij ons anker droppen, zien we dat Insomnia verlijert. We varen er meteen weer naar toe met de dinghy en ondertussen is de deining toegenomen i.p.v afgenomen. Hier doen we geen oog toe en we spreken af om verder te varen richting Rochefort, de rivier 'Charente' op, hopelijk is het water daar rustiger. Het is nog een stukje varen op motor en als we toekomen is het donker, maar de volle maan zorgt voor wat verlichting. Als ons anker gedropt is, varen we naar Insomnia en droppen samen met hun anker. Zo, er staat hier wél behoorlijk wat stroming, wél 3 knopen, maar geen deining of geschommel. Oef, hier liggen we goed voor de nacht, maar we kunnen hier niet aan wal, de zijkanten van de oever is al modder. Het is reeds 23u. We sprokkelen nog wat eten bij elkaar van op de twee boten en eten nog samen voor we onze kooi opzoeken.

We voelen ons schuldig: we dachten een fijn ligplekje te hebben aan het Île D'Aix en tijdig aan wal te kunnen gaan, samen iets te gaan eten en het eiland verkennen. Dat is even anders uitgedraaid: woelige ligplaats, anker gelost, niet aan wal kunnen en Beau die niet kan gaan wandelen en haar behoeftes doen. Ze hebben een speciale mat voor haar gekocht die op gras lijkt, in de hoop dat ze daar haar behoeften op de boot. Maar ze wil niet of doet er niks op. Ocharme dat beestje en de Insomnia-crew. Wat doen we hen toch aan! Hopelijk doen ze een oog dicht vannacht, voor het eerst met Insomnia voor anker liggen...altijd toch spannend. Sorry lieve mensen en Beau.

La Rochelle (FR)

Woensdag, 1 juli '15

De temperatuur is aangenamer en er is een zuchtje wind. We proberen wat te poetsen, klussen, dingen op te lossen of te repareren. The Captain wringt zich in honderduizend bochten in de bakskist om het probleem met de brandstofmeter en motoruren teller te zoeken en op te lossen. Een slecht contact? Draadje los? Zekering? Na verschillende Chinese acrobatische poses en zijn technische skills, werkt het paneel alweer. Well done, my darling! Ik zet me achter de laptop om de vele genomen foto's van de memorycards te halen en te sorteren in mappen: per dag en bestemming; kiezen welke op blog, verkleinen en op blog zetten...werkje van engelengeduld ;-) De WiFi valt al eens weg of is te traag, maar er staan er nu toch al enkele op, het komt nog in orde, maar het is tijdrovend en de stad en het mooie weer buiten roepen.

Dus trekken we in de late namiddag er nog even op uit en verkennen de havenbuurt. Er zijn hier verscheidene havenkommen, bruggetjes, enz... Nog even wat inkopen doen voor de BBQ bij onze Vlaamse buren, die ons geïnviteerd hebben. en ondertussen een ijsje en milkshake verorberen.

Enkele boten zijn uitgevaren en we nemen voor de tweede dag op rij de lijntjes aan van onze Franse overbuur met motorboot. Gisteren had hij ons als dank er zelfs een fles wijn voor gegeven. Onze Vlaamse buren zijn ook een tochtje gaan maken met hun nieuw jacht en we staan klaar om ook hun lijnen aan te nemen. 

De BBQ wordt aangestoken en de apo begint. De Franse buurman brengt ons alweer een fles wijn... C'est très sympathique. En dat alles om een paar touwtjes aan te nemen en te geven...dat is een beetje 'goed zeemanschap': cruisers die elkaar helpen. We doen dit spontaan als we iemand in een haven zien toekomen en wij vinden het zelf ook altijd fijn als er iemand ons lijntje aanneemt en dat is ook makkelijker.

We genieten van al het lekkers en elkaars gezelschap en we krijgen twee originele onbreekbare 'Duvel' glazen van hen. Hier zoek ik al jaren achter... The Captain kan nu nog even z'n Duveltjes inschenken zoals het hoort ;-) en het opdrinken zal geen probleem zijn. Maar in zo'n origineel glas smaakt het NOG beter! Merci. De avond en de dag zijn alweer veel te kort. Morgen om 16u draait de brug en varen we verder, want Spanje en de goede windvoorspelling lonkt... Als de planning en het weer zo blijven, denken we zondagmorgen vanuit Royan te vertrekken richting Bilbao.

Vannacht geven ze hier onweer... En als we gaan slapen zien we al bliksemschichten en begint het te regen. Maar morgenvroeg zou er alweer een schitterende dag beginnen, dus laat de fauna & flora nu maar aperitieven ;-) Sloppel

Île de Ré, Saint Martin-De-Ré - La Rochelle(FR)

Dinsdag, 30 juni '15

De ene kant van het eiland is anders dan de andere kant, van het kleine stukje dat we gezien hebben. De woningen van Rivedoux-Plage, waren vooral vakantiehuizen, campings en rustig(nu nog!). Saint Martin-De-Ré is echt een stad met smalle straatjes, rijwoningen, veel horeca en winkels met merkkledij en snuisterijen, heel toeristisch en commercieel gericht, maar toch pittoresk en aangenaam. 

Vanmorgen wandelen we naar de Lidl en komen terug met twee gevulde boodschappentrolley's. Het is al heet en we willen zo snel mogelijk het water op, op zoek naar verfrissing.

Tegen de middag halen we het anker op en nemen afscheid van dit mooi eiland. We zetten er drie groene plustekens bij, want we willen hier zeker nog eens terug komen en de andere stadjes van het eiland verkennen. Want de zoutwinningen en ezels met sokjes hebben we nog niet gezien. Het is zeker een aanrader om te bezoeken, wanneer je in de buurt van La Rochelle bent, of je kan zelfs hier je vakantie doorbrengen. We laten de bimini staan tijdens het zeilen, om ons wat te beschermen tegen de zon. We genieten van het briesje dat voor wat verkoeling zorgt. Voor de derde keer varen we Pont de Ré onderdoor, we kennen de brug al een beetje, maar nog niet zo goed als de Zeelandbrug. 

De havenaanloop van La Rochelle is prachtig met de witte kalkstenen toegangstorens

en we kiezen voor de oude haven in de stad. Maar als we nog niet lang liggen komt de havenmeesteres ons melden dat we te groot zijn voor de steigers en ons moeten verleggen naar een andere bassin, waarvoor er een bruggetje moet geopend worden. Dat is ook nog vlak bij de stad, iets minder terrassen en mensen, dan bij de eerste kade. Pfff...in de havenkom is het nog heter, de temperatuur is 38°C. We snakken naar een koude douche.

Ik maak de aperitief klaar terwijl the Captain naar het havenkantoor is. Hij blijft lang weg en wanneer ik me in de kuip zet, spreekt er een van de buren me aan in het Vlaams... Een koppel uit Temse die net hun nieuwe boot hier hebben ontvangen. We babbelen en aperitieven samen en al snel is het voorbij etenstijd en gaan we samen nog op zoek naar iets om te eten in de stad. Daarna degustieven we nog bij hen aan boord en al snel is het 1u. De tijd vliegt in goed gezelschap.