Zondag, 22 - dinsdag, 24 januari '17
Ja, op reis gaan in onze reis... Zensation achterlaten voor een week... Raar, maar we hebben het in Porto Santo ook gedaan, om Madeira te bezoeken. En onze dame ligt onder het wakend oog van SY Bella Ciao en haar crew.
Voor het eerst gaan we backpacken. Ja, ja, lach maar,... op onze leeftijd 😉
Niks ligt vast, onze eerste slaapplaats moeten we nog zoeken! Enkel de vlucht naar de hoofdstad, die centraal gelegen is in dit grote land en de perfecte uitvalsbasis is om te gaan rondtrekken, is geboekt en die stappen we zo dadelijk op.
Slechts een dik uur vliegen en dan kan ons avontuur beginnen in 'Bogotá'.
We nemen afscheid voor een week van ons drijvend huisje en onze vrienden.
Waar zullen we beginnen?
Ah ja, Colombia! Wie had gedacht dat we hier zouden stoppen, laat staan in het binnenland gaan reizen! Stond niet direkt in onze planning. Als enige voorbereiding op dit land, bekeken we de twee seizoenen van de serie 'Narcos', gebaseerd op de grootste drugsbaron 'ever', nml.: Pablo Escobar. (De serie El Patron zou nog accurater zijn).
Het is een land in Zuid-Amerika, 1141748km2 groot en ongeveer 48 miljoen inwoners. Grenzend aan Venezuela, Panama, Ecaudor, Peru en Brazilië en aan de noordkust tref je de Caraïbische zee en in het zuidwesten aan de Pacific/de Grote Oceaan.
Het Andes gebergte loopt er in het westen doorheen en er zijn vele berg-/rivieren en meren. Colombia ligt op de evenaargrens maar heeft temperatuurverschillen door de grote hoogte verschillen, nml. Van minder dan 1000m tot 4500m en hoger, waar men de eeuwig besneeuwde bergtoppen vindt.
Het is rijk aan plantengroei. Grote delen van het land zijn begroeid met tropische regenwouden en een 'amazone' gebied aan de Pacific kant. Boven de Magdalene rivier is savanne, dorre plaatsen (de llanos), zoals in Bahia Honda, Cabo de la Vela, waar we eerder gestopt zijn.
Kleurrijke bloemen in allerlei soorten verschijnen in het groen en de nationale bloem is de 'kerstorchidee'.
Grootste exporteur van snijbloemen en smaragden en de tweede grootste van koffie. Ook goud en olie heeft toegedragen tot de economie.
Toch heeft dit land een wrange negatieve bijklank: 'drugs'. Vooral in de jaren '80-'90 was dit 'het land' van de drugsbarons. En waar de 'guerrilla' activiteiten de boventoon voerden.
Ondertussen heeft het land zich in positieve zin ontwikkeld en ook al is er nog armoede en zie je daklozen, toch is er volgens de laatste onderzoeken slechts 9,4% van de bevolking werkloos en zie je velen hun best doen om maar iets te verkopen op en langs de straat.
Een land dat zo groot is en zoveel te bieden heeft, zoveel diversiteit heeft aan natuur en cultuur, dan is het moeilijk kiezen wat je gaat bezoeken op een week tijd.
Bij onze aankomst in de luchthaven van de hoofdstad worden we al meteen verrast door de behulpzaamheid van deze vriendelijke mensen. Als we hulpeloos op de bus stappen en geld aan de chauffeur willen geven, biedt een student ons aan om met zijn buskaart voor ons te swappen, omdat we zo'n kaart nodig hebben en niet cash aan de chauffeur kunnen betalen. En zo betalen we hem voor onze busrit... hij leidt ons ook daarna, in het toegekomen busstation, mee naar het loket om een kaart te kopen en wijst ons naar de bus (genoemd de TransMilenio), die ons naar de wijk en studentenbuurt en historisch centrum 'La Candelaría'.
Op deze bus treffen we weer een andere student die ons tot aan het gelijknamelijke hostel brengt. Onderweg zien we een prachtige fiets-ostrade en duizende fietsers. Elke zondag is het autoloze dag in Bogotá. De zon schijnt, 'de temperatuur is 25°C en de families genieten van een fietstocht over de grote verzorgde wegen.
Beide jongeren geven ons de tip/waarschuwing om elektronische toestellen niet in het openbaar te gebruiken en na 19u niet meer op straat te lopen! Aangezien er toch wat zakkenrollers en daklozen zijn, zoals in elke grootstad, hé.
In het hostel is er keuze tussen verschillende kamers: slaapzalen met 4 tot 8 pers. en gezamenlijk sanitair, tweepersoonskamers met gezamenlijk sanitair en één twee persoonskamer met privé badkamer en toilet. Daar gaan we voor!
We liggen in het bruisende gedeelte van de stad en dat merken we na twee nachten aan onze nachtrust. De kamer grenst aan de straat en heeft ook een deur (waar een kast voor staat), die door vele verward wordt met de buitendeur van het hostel, met bonkgeluiden tot gevolg, gevolgd door de deurbel 😱 De kamer is sec en proper, een goede matras ontbreekt, met gebroken ruggetjes als gevolg. Maar we hebben onderdak voor twee nachten!
Onze dikke jassen en truien kunnen uit. Bogotá ligt op 2500m hoogte. Maar we hebben geluk, het is een mooie zomerse lentedag. Een steile wandeling, langs een kunstmatig aangebrachte waterpartijen, brengt ons naar de kabelbaan en trein die je tot aan Cerro de Monserrate brengt op 3170m hoogte, de hoogste plaats in de stad. Hier staat de witte bedevaartskerk en genieten we van een oneindig panoramisch zicht over de gigantische hoofdstad. Op een andere bergtop zien we een Christus beeld met zijn armen open, zoals diegene in Brazilië. We dalen een stukje af z'n nemen het treintje weer naar beneden, zo hebben we de beide transportmiddelen uitgeprobeerd.
Tijdens onze zoektocht naar een restaurant in het vroeg van de avond, treffen we een Nederlands koppel, waarmee we samen gaan dineren en een fijne avond beleven.
De volgende dag maken we een fietstoer op citybikes met gids Kris. Hij leidt ons door verschillende delen van de stad, zowél de belangrijke, rijke als arme plaatsen. Zo starten we van La Candelaría naar Plaza Bolivar (genaamd naar de vrijheidsstrijder Simon Bolivar), waar het Catedral Primada, het justitiepaleis, het nationaal Kapitool/regeringsgebouwen en het stadhuis zich bevind. Duiven zorgen voor een extra attractie 🕊
De grote arena gebouwd in rode steen, zorgt voor een bittere toets, aangezien de dag ervoor er een grote betoging plaatsvond tegen de 'stierenvechten', die door de nieuwe burgemeester, na jarenlange afschaffing, terug zijn toegestaan!
In het nationaal park genieten we van een verse fruitsmoothie en vervolgen de trip langs verscheidene street-art. Graffiti/muurschilderingen komen over heel de stad voor en achter velen schuilt een verhaal/politieke boodschap.
In een koffiebranderij kunnen we het proces van het branden van de koffiebonen tot inpak aanschouwen en proeven van een kopje 'echt' Colombiaanse koffie.
Als afsluiter komen we in een volkscafé/-restaurant met achterin een zaal waar borden met klei staan. In het midden ligt een metalen cirkel bedekt met piramidevormige papiertjes gevuld met gunpowder/kruit. Iedere speler krijgt een metalen schijf van 1kg. Bedoeling is om vanop een afstand proberen één van de papiertjes te raken en doordat het kruit, de schuif en de ring met elkaar in aanraking komen, ontstaat er een explosie 💥 Dit alles gebeurt onder het genot en begeleiding van biertjes.
Het spel/sport heet 'tejo' en de oorsprong ligt in de precolumbiaanse cultuur van de Muisca, een volk dat de hoogvlakten van de huidige Cundianamarca en Boyacá bewoonde. De naam voor 'tejo' in de Chibcha-taal van de oorspronkelijke bewoners van Centraal-Colombia is: 'turmequé'.
We hebben allen veel plezier in het spel en the Captain zorgt voor enkele explosies, hij is de winnaar van ons groepje van vijf (twee Argentijnse jongens, de gids en wij twee).
Na meer dan vier uur zijn we weer bij ons vertrekpunt, hebben we heel wat van deze stad gezien en zijn we weer heel wat info en foto's rijker. Alsook hebben we plaatsten gezien die in de serie 'Narcos' voorkomen. Bvb.: het justitiepaleis waar alle dossiers van Pablo in brand gestoken worden en het hotel waar zijn vrouw en kinderen verbleef wanneer hij gedood werd.
Het 'goudmuseum/ Museo del Oro' staat nog op ons lijstje, maar een gesloten deur dwingt ons dit bezoek te wijzigen... dan maar rondslenteren door de vele straten van de mega stad en de vele indrukken op ons laten afkomen. De vele straatverkopers/-sters en hun handelswaar bekijken, langs de boekenmarkt, enz...
Na een lekkere goedkope pastaschotel keren we naar het hostel, waar we onze vlucht en accommodatie voor de volgende bestemming online regelen.
maandag 6 februari 2017
Colombia, Cartagena
Donderdag, 19 - zaterdag, 21 januari '17
De adembenemende skyline ontwaakt en de spierwitte slanke hoge gebouwen schitteren in het zonlicht.
In het historische stadsdeel worden we overspoeld door de magie van prachtige koloniale gebouwen, waarachter soms een betoverende binnenplaats verborgen is. De gevels zijn voorzien van vakkundig houten tralies en balkons die weelderig voorzien zijn van de kleurrijke bloemenpracht van 'bougainvilles' Het 'Spaanse/Canarische' gevoel wordt hier weer opgeroepen.
Colombia was ooit een Spaanse kolonie en deze invloed heeft hier duidelijk een stempel gedrukt en prachtige sporen achtergelaten.
De havenstad, Cartagena' werd in de 18de & 19de eeuw de toegangspoort tot Zuid-Amerika voor de Spanjaarden.
Gezellige pleintjes en mooie kerken & kathedralen, een kilometers lange stadsmuur waar je kan overlopen, een fort & een kasteel...
We lijken wél door een openlucht museum te wandelen. Achter elke hoek schuilt een schattig pleintje, een steegje of sfeervolle straat vol prachtige gebouwen. Een wandeling door de historische stad is een lust voor het oog. Niet voor niets staat het op de 'Werelderfgoedlijst van Unesco'!
Straatverkopers vullen het straatbeeld op met hun lekkernijen en souveniers, alsook kunstige streetart en bronzen beelden zijn overal aanwezig. We weten niet waar eerst te kijken en zijn helemaal onder de indruk van deze stad!
's Avonds worden we vermaakt door straatartiesten, muzikanten en dansers... Vooral op het 'Plaza de la Santisima Trinidad', voor de okergele gekleurde kerk gaat het er bruisend aan toe. Het is liefde op het eerste gezicht met dit plekje en we keren er telkens weer naar toe om te genieten van de sfeer, een drankje, een babbel,...
In de Marina 'Club Nautico' betalen we een dinghy fee en zo mag ons Dinghietje in deze bewaakte zone afmeren.
En op vrijdag ontmoeten we een agent, David, die ervoor zorgt dat we ingeklaard worden. Ja, handig, maar ook best spannend, aangezien hij aan de haal gaat met onze paspoorten, maar na een uurtje is hij al terug en zijn we 'eindelijk legaal' in Colombia! Vanaf maandag, 23 januari beginnen onze 10 dagen 'in transit' te tellen, de inklaardag en dit weekend tellen niet mee 😉 En dit alles voor 130 US$. Willen we langer blijven, dan moeten we 200 US$ extra betalen.
Nu dit geregeld is, kunnen we onze rondreis in het binnenland gaan plannen en we starten in de luchthaven met het uitzoeken van vliegtickets naar Bogotá. Uiteindelijk boeken we deze online, wegens voordeliger en kunnen we onze rugzakken gaan vullen met kleding. Spannend! Wij gaan op reis en nemen mee...
Zaterdag brengen onze vrienden en gidsen, Reinhilde & Frits ons langs een heel andere wijk in de stad. Straten met winkels van allerlei. Net zoals in Santa Marta kan je ook hier alles kopen wat je maar kan bedenken en vallen de witte schoenen 👟, die vacuüm ingepakt zijn met doorschijnende plastiek, op in de etalages. Raar gezicht en om te passen zeker niet gemakkelijk 😂😂😂
Met nog extra info van hen over de te bezoeken plaatsen, 'National Planet' digitaal en een backpackers-reisgids 'Colombia Facile' bereiden we ons verder voor op ons vertrek morgen.
De adembenemende skyline ontwaakt en de spierwitte slanke hoge gebouwen schitteren in het zonlicht.
In het historische stadsdeel worden we overspoeld door de magie van prachtige koloniale gebouwen, waarachter soms een betoverende binnenplaats verborgen is. De gevels zijn voorzien van vakkundig houten tralies en balkons die weelderig voorzien zijn van de kleurrijke bloemenpracht van 'bougainvilles' Het 'Spaanse/Canarische' gevoel wordt hier weer opgeroepen.
Colombia was ooit een Spaanse kolonie en deze invloed heeft hier duidelijk een stempel gedrukt en prachtige sporen achtergelaten.
De havenstad, Cartagena' werd in de 18de & 19de eeuw de toegangspoort tot Zuid-Amerika voor de Spanjaarden.
Gezellige pleintjes en mooie kerken & kathedralen, een kilometers lange stadsmuur waar je kan overlopen, een fort & een kasteel...
We lijken wél door een openlucht museum te wandelen. Achter elke hoek schuilt een schattig pleintje, een steegje of sfeervolle straat vol prachtige gebouwen. Een wandeling door de historische stad is een lust voor het oog. Niet voor niets staat het op de 'Werelderfgoedlijst van Unesco'!
Straatverkopers vullen het straatbeeld op met hun lekkernijen en souveniers, alsook kunstige streetart en bronzen beelden zijn overal aanwezig. We weten niet waar eerst te kijken en zijn helemaal onder de indruk van deze stad!
's Avonds worden we vermaakt door straatartiesten, muzikanten en dansers... Vooral op het 'Plaza de la Santisima Trinidad', voor de okergele gekleurde kerk gaat het er bruisend aan toe. Het is liefde op het eerste gezicht met dit plekje en we keren er telkens weer naar toe om te genieten van de sfeer, een drankje, een babbel,...
In de Marina 'Club Nautico' betalen we een dinghy fee en zo mag ons Dinghietje in deze bewaakte zone afmeren.
En op vrijdag ontmoeten we een agent, David, die ervoor zorgt dat we ingeklaard worden. Ja, handig, maar ook best spannend, aangezien hij aan de haal gaat met onze paspoorten, maar na een uurtje is hij al terug en zijn we 'eindelijk legaal' in Colombia! Vanaf maandag, 23 januari beginnen onze 10 dagen 'in transit' te tellen, de inklaardag en dit weekend tellen niet mee 😉 En dit alles voor 130 US$. Willen we langer blijven, dan moeten we 200 US$ extra betalen.
Nu dit geregeld is, kunnen we onze rondreis in het binnenland gaan plannen en we starten in de luchthaven met het uitzoeken van vliegtickets naar Bogotá. Uiteindelijk boeken we deze online, wegens voordeliger en kunnen we onze rugzakken gaan vullen met kleding. Spannend! Wij gaan op reis en nemen mee...
Zaterdag brengen onze vrienden en gidsen, Reinhilde & Frits ons langs een heel andere wijk in de stad. Straten met winkels van allerlei. Net zoals in Santa Marta kan je ook hier alles kopen wat je maar kan bedenken en vallen de witte schoenen 👟, die vacuüm ingepakt zijn met doorschijnende plastiek, op in de etalages. Raar gezicht en om te passen zeker niet gemakkelijk 😂😂😂
Met nog extra info van hen over de te bezoeken plaatsen, 'National Planet' digitaal en een backpackers-reisgids 'Colombia Facile' bereiden we ons verder voor op ons vertrek morgen.
woensdag 1 februari 2017
Colombia, Puerto Velero naar Cartagena
Donderdag, 19 januari '17
We gaan weer anker op en trekken meteen de spinnaker omhoog. Wanneer ie zich bol zet glijden we rustig met het beetje wind dat er is, wat met momenten te weinig is, waardoor het lichte zeil invalt en zich rond de voorstag draait 😱 met een zandloper als gevolg. No problem, the Captain lost dit op door even met zijn gewicht aan de schoten(touwen) te gaan hangen.
Dat gaat goed. De wind neemt toe en Zensation loopt lekker. Maar, bij het gijpen loopt het mis... één van de touwen van de slurf (zak die over de spinnaker zit) zit achter de WiFi-antenne! Met een lasso-beweging krijgt Geert hem er niet over, er zit niks anders op dan de mast in te gaan! Jawel, onder zeil 😱 Ik hijs the Captain de mast in tot net voorbij de eerste zaling, waar de antenne staat en het euvel is zo opgelost. Voor Geert was het net een 'iets andere' ervaring met de wind, de golven op een zeilende boot midden op zee!
De skyline van Cartagena is reeds van ver te zien door de torenhoge gebouwen die vanaf het schiereiland 'Boca Grande' ons verwelkomen. Daar tussen zien we de torens van kathedralen en voorbij de bocht staan mega grote kranen van de industriehaven. In de baai zien we de muren van de oude stad. Wat een imposante aankomst en ligplaats. Hier ligt Zensation nu tussen de torenhoge gebouwen... wat een contrast in onze 360° view!
We gaan weer anker op en trekken meteen de spinnaker omhoog. Wanneer ie zich bol zet glijden we rustig met het beetje wind dat er is, wat met momenten te weinig is, waardoor het lichte zeil invalt en zich rond de voorstag draait 😱 met een zandloper als gevolg. No problem, the Captain lost dit op door even met zijn gewicht aan de schoten(touwen) te gaan hangen.
Dat gaat goed. De wind neemt toe en Zensation loopt lekker. Maar, bij het gijpen loopt het mis... één van de touwen van de slurf (zak die over de spinnaker zit) zit achter de WiFi-antenne! Met een lasso-beweging krijgt Geert hem er niet over, er zit niks anders op dan de mast in te gaan! Jawel, onder zeil 😱 Ik hijs the Captain de mast in tot net voorbij de eerste zaling, waar de antenne staat en het euvel is zo opgelost. Voor Geert was het net een 'iets andere' ervaring met de wind, de golven op een zeilende boot midden op zee!
De skyline van Cartagena is reeds van ver te zien door de torenhoge gebouwen die vanaf het schiereiland 'Boca Grande' ons verwelkomen. Daar tussen zien we de torens van kathedralen en voorbij de bocht staan mega grote kranen van de industriehaven. In de baai zien we de muren van de oude stad. Wat een imposante aankomst en ligplaats. Hier ligt Zensation nu tussen de torenhoge gebouwen... wat een contrast in onze 360° view!
Colombia, Puerto Velero
Woensdag, 18 januari '17
Een soort zwaluwen kwetteren vrolijk en vliegen om ons huisje. In de verte zie ik een grote rib afkomen. Douane? Ze varen rond elke boot en gaan aan boord bij SY Bella Ciao... O, ooo... en we zijn nog steeds niet ingeklaard! Gaat dit ons problemen geven. Even later komen ze onze kant uitgevaren, alsook Reinhilde met haar dinghy.
Ze komt ons helpen om te tolken. Het is de officiële kustwacht. Twee mannen komen aan boord, en twee anderen blijven in de rib ronddobberen. Ze zijn heel vriendelijk, vullen een document in, stellen wat vragen en kijken even in de motorruimte. Één van de twee is de entertainer van dienst. En hij is gek van whisky, dat zou ie wél graag hebben. Met cola en koekjes nemen we afscheid. Alles in orde, we mogen blijven zolang we willen. En we hebben een foto van het ingevuld document, die we kunnen tonen bij een eventueel volgende controle van collega's.
Na alle commotie en een laat ontbijt, strekken we de benen en maken een wandeling langs de baai en de kite-/surfscholen. Een local, Alvaro, leidt ons mee trappen op naar een 'mirador' over de baai. Hier bewonderen we de roofvogels (een soort gieren volgens onze plaatselijke gids 😉) hun zweefkunsten van dichtbij. Alboro nodigt ons uit bij hem thuis en met véél trots toont hij ons zijn huis, dat primitief is naar onze Europese normen.
Als dank voor zijn rondleiding trakteren we hem een drankje in een van de vele beachbars/restaurant, waar de bijboot ligt. Een verse fruitsmoothie smaakt na onze tocht en klim. Ondertussen worden de kippen geleverd en levend met hun poten aan een touw aan een boom gehangen. De restauranteigenaar gaat even met zijn mes langs hun nek...even laten bloeden et voilá: 'Iemand zin in een kippetje?'
Frits tuigt zijn kite op en glijdt tussen de boten op en neer.
Een soort zwaluwen kwetteren vrolijk en vliegen om ons huisje. In de verte zie ik een grote rib afkomen. Douane? Ze varen rond elke boot en gaan aan boord bij SY Bella Ciao... O, ooo... en we zijn nog steeds niet ingeklaard! Gaat dit ons problemen geven. Even later komen ze onze kant uitgevaren, alsook Reinhilde met haar dinghy.
Ze komt ons helpen om te tolken. Het is de officiële kustwacht. Twee mannen komen aan boord, en twee anderen blijven in de rib ronddobberen. Ze zijn heel vriendelijk, vullen een document in, stellen wat vragen en kijken even in de motorruimte. Één van de twee is de entertainer van dienst. En hij is gek van whisky, dat zou ie wél graag hebben. Met cola en koekjes nemen we afscheid. Alles in orde, we mogen blijven zolang we willen. En we hebben een foto van het ingevuld document, die we kunnen tonen bij een eventueel volgende controle van collega's.
Na alle commotie en een laat ontbijt, strekken we de benen en maken een wandeling langs de baai en de kite-/surfscholen. Een local, Alvaro, leidt ons mee trappen op naar een 'mirador' over de baai. Hier bewonderen we de roofvogels (een soort gieren volgens onze plaatselijke gids 😉) hun zweefkunsten van dichtbij. Alboro nodigt ons uit bij hem thuis en met véél trots toont hij ons zijn huis, dat primitief is naar onze Europese normen.
Als dank voor zijn rondleiding trakteren we hem een drankje in een van de vele beachbars/restaurant, waar de bijboot ligt. Een verse fruitsmoothie smaakt na onze tocht en klim. Ondertussen worden de kippen geleverd en levend met hun poten aan een touw aan een boom gehangen. De restauranteigenaar gaat even met zijn mes langs hun nek...even laten bloeden et voilá: 'Iemand zin in een kippetje?'
Frits tuigt zijn kite op en glijdt tussen de boten op en neer.
Colombia, Taganga naar Puerto Velero
Dinsdag, 17 januari '17
In de Tagangabaai blaast de wind nog stevig door, de dinghy aan boord krijgen is niet evident.
Met gereefd voorzeil verlaten we dit leuke plekje. De golven staan redelijk hoog en de deining volgt in sneltempo elkaar op. Vanop het water zien we in de verte achter ons de besneeuwde bergtoppen.
Stilaan kleurt het water bruin! Dit komt door de uitmonding van de rivier 'Rio Magdalena'(grootste rivier in Colombia).
Er zijn talrijke bergrivieren in het land en deze sleuren heel wat met zich mee: modder, afval, boomstammen... Nou, die laatste willen we niet tegen de romp aan krijgen en dus turen onze ogen extra in het rond, maar buiten enkele takjes valt het mee.
Wind en golven nemen af en ook de kleur van het water wordt weer muntgroen. Achter een punt ligt de beschutte baai van Puerto Velero, de ingang naast het rif is betond en Zensation vaart tussen rood en groen richting het strand dat gevuld is met houten strandhutjes voorzien van palmbladeren. Van ver zien we de kites al in de lucht zweven en al zig-zaggend tussen de sportieveling zoeken we een ankerplek naast onze vrienden.
In de Tagangabaai blaast de wind nog stevig door, de dinghy aan boord krijgen is niet evident.
Met gereefd voorzeil verlaten we dit leuke plekje. De golven staan redelijk hoog en de deining volgt in sneltempo elkaar op. Vanop het water zien we in de verte achter ons de besneeuwde bergtoppen.
Stilaan kleurt het water bruin! Dit komt door de uitmonding van de rivier 'Rio Magdalena'(grootste rivier in Colombia).
Er zijn talrijke bergrivieren in het land en deze sleuren heel wat met zich mee: modder, afval, boomstammen... Nou, die laatste willen we niet tegen de romp aan krijgen en dus turen onze ogen extra in het rond, maar buiten enkele takjes valt het mee.
Wind en golven nemen af en ook de kleur van het water wordt weer muntgroen. Achter een punt ligt de beschutte baai van Puerto Velero, de ingang naast het rif is betond en Zensation vaart tussen rood en groen richting het strand dat gevuld is met houten strandhutjes voorzien van palmbladeren. Van ver zien we de kites al in de lucht zweven en al zig-zaggend tussen de sportieveling zoeken we een ankerplek naast onze vrienden.
zaterdag 21 januari 2017
Colombia, Taganga & Santa Marta
Zondag, 15 & maandag, 16 januari '17
Brrr...wat is het water hier koud...maar een zwemmetje werkt steeds verkwikkend. Klaar om op verkenning te gaan.
Bootjes varen af en aan en brengen mensen naar één van de stranden in de baai. Een douaneboot cirkelt rond en doet enkele boten stoppen en te controleren of iedereen een reddingsvest draagt. Onze gele vlag(=carenteine vlag) hangt onder de zaling te wapperen, wij zijn nog niet ingeklaard in Colombia, dus zijn we hier in principe illegaal! Maar, geen probleem, we worden niet gecontroleerd en ze zijn alweer de baai uit wanneer we de dinghy instappen. De vraag wél of geen reddingsvest is dan al snel uitgeklaard en zo hoeven we er aan land niet mee te zeulen.
Vlakbij het strand zien we op de bodem héél wat afval liggen en ook op het strand en in het water spotten we plastiek zakken, flesjes en andere rotzooi!
Het is zondag en dat is duidelijk 'strand-dag' voor de locals. Het is gezellig druk op en rond het strand en in het dorp.
Taganga, is de place 2BE voor backpackers. Vele jongeren met goed gevulde tassen op hun rug slenteren door de straten en leuteren op het strand.
Strandbars en restaurants draaien een topdag en op de borden lezen we 'Menu del dia'. Dit kennen we nog van in Spanje & de Canarias. Langs de weg vinden we straatverkopers met vers fruit, waaronder mango-frietjes 😋 Ja, niet gebakken hoor, gewoon de mango voorgesneden in frietvorm, hapklaar. Ook een verse fruitsmoothie wordt ter plaatse voor je gemaakt, smaak/fruit naar keuze.
Vissers showen hun vangst en een enorme langouste lacht naar ons, maar hoe krijgen we die ooit in een kookpot?!
'Madame Arabelle' (zie serie 'Collega's 😂) draagt koffie rond in haar karretje.
Eindelijk vinden we een geldautomaat en worden al snel halfmiljonair 🤑. COP=Colombiaanse Pesos hebben we op zak en de wisselkoers is weer effe een aanpassing. (10000 COP=+_3,20€)
Met ons eerste geld kopen we een sim-kaart met data.
Vanop een terras zien we iemand op SY Bella Ciao! Frits gaat kijken...jongeren die aan het zwemmen zijn en even willen uitrusten...nou, dat hebben we liever niet!
Tijdens het eten van een lekker visje genieten we van de leuke sfeer die er heerst. Vooraf krijgen we een gevulde soep 'sancocho' (met plantana bananen, aardappelen, yucca en vis) en dan nog een hele vis met kokosrijst, slaatje en plantana...veel en veel te veel. We eten voor een 'appel en een ei' en nemen onze doggiebag mee voor de volgende dag.
Er staat véél wind in de baai, vooral valwinden teisteren ons huis, waardoor de nachtrust wat onderbrekingen telt.
De volgende morgen nemen we de bus naar Santa Marta. Tijdens de rit krijgen we een prachtig zicht op hoefijzeren baai en onze boten. In de stad worden we overspoeld met vele indrukken: straatverkopers, herstellers van allerlei, je kan het zo gek nog niet bedenken en je vind het hier! Wat een stad, hoge gebouwen en gevulde straten vol kraampjes en karretjes. Op de hoek van een straat zetten we ons op een plastiek tuinkrukje bij een kraampje en lunchen met een heerlijke verse fruitsmoothie en empanadas met kip/kaas.
Voor het donker zijn we weer in Taganga en laten we alle indrukken van de dag even bezinken...
dinsdag 17 januari 2017
Colombia, Cabo de la Vela naar Taganga
Zaterdag, 14 & zondag, 15 januari '16
We nemen afscheid van Sofie & Martin in de kiteschool en halen om 12u het anker op en verlaten samen met Bella Ciao 'Cabo de la Vela.
Buiten de baai staat een gezapig windje en met gereefd voor- en grootzeil vlindert Zensation door de hoge golven. Ze beweegt zich als een huppelend meisje van links naar rechts en omgekeerd. Comfy is iets anders... maar we gaan wél lekker hard. Als dit zo doorgaat zijn we voor het ochtendgloren al in Taganga en dat willen we niet. Dus voor zonsondergang nog even wat zeil minderen en het grootzeil inhalen. Selfie (hydrovaan) & George (stuurautomaat) werken goed samen. Zoals the Captain en ik...soms 😉
In het schemer van de avond die valt krijgen we gezelschap van een school dolfijnen en terwijl het donkerder wordt springt er nog eentje extra een paar keer met veel lawaai naast ons op en tuimelt het water weer in, alsof ie zeker wil zijn dat we hem gezien en gehoord hebbben 🐬🐬🐬
The Captain zoekt als eerste de kooi op, maar staat alweer voor zijn wacht in de kuip. Ook ikzelf kan de slaap niet vatten in dit rare ritme waarin onze dame te keer gaat. Uiteindelijk vang ik toch een uiltje en ook Geert vind powernapjes tijdens zijn wacht.
Om 4u halen we de boom eruit en zetten ook het grootzeil weer bij.
De gebergten naast ons groeien en hoe dichter we de kapen naderen, hoe meer de wind toeneemt. Reven, reven en reven....uiteindelijk zeilen we alleen op grootzeil ter grote van een zakdoek de baai van Taganga binnen en 40kn en meer op de windmeter verschijnen! Valwinden spuiten het water tegen de rotswanden en ons op.
De bergen naast ons lijken overbehaard, met ons rossig/bruin kleurige korte begroeiing. Taganga is een vissersdorp en in de baai liggen tientallen vissersboten voor het strand en ook al is het nog maar 7u30, zijn er al heel wat mensen aanwezig.
Bella Ciao heeft al een ankerplekje gevonden en we droppen ook ons anker, eten wat en proberen nog wat te slapen.